ಭಾಷೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕೊಡುಗೆ, ಮಾನವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಆತನ ಆಲೋಚನಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನದನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾಷೆ, ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ” ಭಾಷೆ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಿಯೆ. ಭಾಷೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಮಾಜ ಜೀವನವೇ ಅಸಾಧ್ಯ. ಅದು ಅಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ದಂಡಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. “ಇದಮಂಥಂತಮಂ ಕೃತ್ಯನಂ ಜಾಯೇತ ಭುವನ ಕ್ರಯಂ ಯದಿಶಬ್ಧಾಹ್ವಯಂ ಜೋತಿರಾಂ ಸಾರಂ ನ ದೀಪತ್ಯೇ”

[1] ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಸ್ಥೆ ತೋರಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಸಮಾಜ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ “ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 2790 ಭಾಷೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಭಾಷೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಗ್ರಂಥಸ್ಥವಾಗಿದ್ದು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸುವ ವ್ಯಾಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದಿವೆ. ಇವುಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ.ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಅವಕ್ಕೆ ಲಿಪಿಯಿಲ್ಲ. ಅವು ಗ್ರಂಥಸ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ, ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೇರಳವಾಗಿದೆ. ಇಂಥ ಭಾಷೆಗಳು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಹುದು.[2] ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಗೂ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ, ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾದ ಸಾಮಗ್ರಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ವಿವೇಚಿಸಿದರೆ ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಉಪಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಬ್ದಗಳು, ಅವು ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡುವ ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಇದು ತಮಿಳು ಭಾಷೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಪೂರ್ವದ್ರಾವಿಡದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಲ ನೆಲೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡಿರಬೇಕು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು “ಕೊಂಗ” ಭಾಷೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮಿಳರನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ “ಕೊಂಗರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲ ತಮಿಳು ನಾಡಿಗೆ ಸೇರುವುದನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು.

ಈ ಕೊರಮರು ಮೂಲ ನೆಲೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಂಡು ಚದುರಿ ಹೋದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿದು ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ ಕಳೆದುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೋರುತ್ತದೆ. ಲಿಪಿಯನ್ನು ಗುರ್ತಿಸಿ ಗ್ರಂಥಸ್ಥ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮಿಳು ಲಿಪಿಯ ಶೋಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಈ ಬುಡಕಟ್ಟು ಮೂಲ ನೆಲೆಯಿಂದ ಚದುರಿದರಿಂದಲೇ ತಮಿಳು ಲಿಪಿಯನ್ನೂ ಬಳಸಲೂ ಇವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಕಾಲದ ತಮಿಳು ಲಿಪಿಯ ಒಂದು ರೂಪಾವಾದರೂ ಉಳಿಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕೊರಮರ ಭಾಷೆ ಗ್ರಂಥಸ್ಥರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯದೇ ಒರುವುದರಿಂದ ತಮಿಳಿನ ಹಾಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ” ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕನ್ನಡ ಹೇಗಿತ್ತೇಂದು ಹೇಳಲು ನಮಗೆ ಆಧಾರಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತುಳು ಹೇಗಿತ್ತೆಂದು ಹೇಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತೌಲನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕುವಷ್ಟು ಸುಲಭದ ಉತ್ತರ ತುಳುವಿಗೆ ದೊರೆಯಲಾರದು”[3]. ಇಂದಿಗೂ ಆಡು ಭಾಷೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುವ ಕುಳುವ ಭಾಷೆಗೂ ಈ ಮಾತು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದರಂತೆಯೇ ತಮಿಳಿನ ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದಾದರೂ ಕೊರಮ ಭಾಷೆಯ ಕೇವಲ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು  ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸರಿಯಾದ ಆಧಾರಗಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೂ ಲಿಪಿಯಿದ್ದೂ, ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೃತಿಗಳಿದ್ದರೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಕೊರಮರ ಭಾಷೆ ಒಂದು ಲಿಪಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಉಪ ಭಾಷೆಯಂತೆ ತೋರಿದರೂ ಇದರ ಬೇರು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆತುಕೊಂಡಿದೆ. ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನಾಡುವ ಎರಡು ಸಮಾಜಗಳು ಒಂದರಿಂದೊಂದು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ ಅಷ್ಟೇ ಅವುಗಳೊಳಗಿನ ಭಾಷಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.[4] ಆದ್ದರಿಂದ ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡುವಾಗ ಅವುಗಳ ರೂಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅವು ಒಂದರಿಂದೊಂದು ಪಡೆದ ಭಿನ್ನತೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ಭಾಷಾ ಸಂಪರ್ಕ, ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಪ್ರಭಾವವೂ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕು. ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಡೀ (Kaikadi) ಕೋರ್ವಿ(Korvi) ಮತ್ತು ಯರುಕಲ (Yerukala) ಮುಂತಾದ ಉಪಭಾಷೆಗಳಿವೆ.[5] ಇವೆಲ್ಲ ಕೊರಮರ ಜಾತಿಯ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳು. ಭಾಷೆ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಜಾತಿಯ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳು ಈ ಭಾಷೆಗೂ ಬಂದಿದೆ. ಕೊರಮರನ್ನು ಬೊಂಬಾಯಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಡಿಗಳೆಂದರೆ, ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋರ್ವಿ ಎಂದೂ ತೆಲವು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯರುಕುಲ ಎಂದೂ ಕರೆಯುವ ಬಗೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಈ ಜನ ಯಾವ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಭಾಷೆ ಒಂದೇ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊರಮರಾಡುವ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಗಮಿಸಿದರೆ ಇದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯ ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಜನ ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶ, ಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇವರೆಲ್ಲ ಮೂದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಭಾಷೆಯ ನೆಲೆಯಿಂದ ಹೊರಟವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರಬಹುದಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದದ್ದು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

These people are the aborgines of hills and vallies of south india. Most of them are now in plains and a few is hills. Thoughout southern states and engaged in various occupations. The kula and kothra are also same with the people of his community though they differ in their mothertongue”[6] ಎನ್ನುವ ಜ್ಞಾನ ಮಾಣಿಕಮ್ಮಾಳ್ ಇವರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಈ ಜನ ಗೋತ್ರಗಳಿಂದ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ, ಅದು ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲ ಅವರ ವ್ಯವಹಾರದ, ತಾವು ಉಳಿದ ಪ್ರದೇಶದ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಇವರೇ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ಕುಲ-ಗೋತ್ರ, ಜಾತಿಯಿಂದ ಒಂದಾದ ಇವರು ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಂತೂ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚಾರಣಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯು ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲದ್ದಾದ್ದರಿಂದ ಪಂಚ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೊರವರ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲ ಮಾನಗಳನ್ನು ತೌಲನಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರೆ ಅವರ ಮೂಲಕ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.

“ಕೊರವರು ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನೋ, ತೆಲಗನ್ನೋ, ತಮಿಳನ್ನೋ ಬಲ್ಲವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಶಬ್ದಗಳ ಅಪಭ್ರಂಶಗಳಿಂಗ ಕೂಡಿದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ”[7] ಎಂದು ಶ್ರೀ ಮಲ್ಲಾಪುರ ಗುರುತಿಸಿರುವುದು ಸರಿಯಿದ್ದರೂ ಅವರಾಡುವ ಮೂಲ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ಮಲ್ಲಾಪುರ ಅವರು ಕೊರವಂಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ “ಹೇಳುವಕಣಿ, ಕಣಿ ಕೇಳಿರಮ್ಮ” ಎಂದು ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ವೈಯಾರದಿಂದ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಕೊರವಂಜಿಗಳು.

ಪಚ್ಚೈಮಲೈ ಪವಳ ಮಲೈ ಎಂಗಳ್ ಮಲೈ ಅಮ್ಮೋ
ಪರಮೇಸನ್ ವಾಳುವುದಂ ಎಂಗಳ್ ಮಲೈ ಅಮ್ಮೋ
ಕೊಚ್ಚಿಮಲೈ ಕೊಡುಗುಮಲೈ ಎಂಗಳ್ ಮಲೈ ಅಮ್ಮೋ
ಕುಮರೇಷನ್ ವಾಳುವುದಂ ಎಂಗಳ್ ಮಲೈ ಅಮ್ಮೋ

ಎಂದು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ನೆಲದ ಕೊರವಂಜಿಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ಹಾಡು ಶುದ್ಧ ತಮಿಳು ರೂಪದ್ದು. ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಗೂ ಇದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಈ ಜನರ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ತಮಿಳು ನಾಡಿನಿಂದ ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಡಗಿನವರೆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ತೋರುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಇವರಿಗೆ ಕಾಡೇ ನಾಡಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಸುವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಕೊರವಂಜಿಯ ತಮಿಳು ರೂಪದ ಹಾಡನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿದರೆ “ಪಚ್ಚೆಯ ಪರ್ವತ ಹವಳದ ಗರಿ ನಮ್ಮ ಬೆಟ್ಟ ಅಮ್ಮಾ ಪರಮೇಶ್ವರ ಇರುವುದು ನಮ್ಮ ಬೆಟ್ಟ ಅಮ್ಮಾ ಕೊಚ್ಚಿಯ ಗಿರಿ ಕೊಡಗಿನ ಪರ್ವತ ನಮ್ಮಬೆಟ್ಟ, ಅಮ್ಮಾ ಕುಮಾರೇಷನ್ ಬದುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಬೆಟ್ಟ, ಅಮ್ಮಾ “ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕೇರಿ ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊರವಂಜಿಯರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹಾಡಿನಿಂದ ಬಂದ ವಿಶೇಷ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಕೊರವಂಜಿಯಲ್ಲಿ ಕಣಿ ಕೇಳುವುದೇ ಅಂದಿನ ಜನರಿಗೆ ಸುಯೋಗವಾಗಿತ್ತೇನೋ. ಇದು ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಕೊರಮರು ತಮಿಳು ಮೂಲದವರು, ಕೊರಮರ ಭಾಷೆ ತಮಿಳು ಮೂಲದ್ದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

E.Thurston ಅವರು ” in communication among themeselves, the koravas and the yerukulas speak a corrupt polyglot, in which the words derived from several languages beer little resembalance to the original. Their words appear to be taken chiefly from Tamil, Telugu and canarise”[8] ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ತಮಿಳು, ತೆಲಗು, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗಳು ಒಂದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟವಾದ್ದರಿಂದ ತಮಿಳು ಮೂಲದ ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಮೂರು ಭಾಷೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳು ಕಾಣುವುದು ಸಹಜವೇ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷಾ ಜನಾಂಗಗಳೊಡನೆ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕ ಬಂದದ್ದರಿಂದ ಇತರೆ ಭಾಷೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳು ಕೊರವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಇದೊಂದು ತಮಿಳಿನ ಉಪಭಾಷೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.

Rev.J.Cain ” The yerukalas call the, language oodra which seems to stand for agibberish or thieves slang or as they explain, something very hard to understand oriya or oodra id the Districts of Gangam and Orissa. The word oriya means north and the fact that the yarukalas call their language oodra would seem to confirm their belief  that they are a northern Tribe”[9] ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊರಮರಲ್ಲಂತು ಈ ಮೇಲಿನ ಅಂಶಗಳು ಕಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಇವರು ಉತ್ತರದವರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರಗಳು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಓರಿಸ್ಸಾ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕೆಲವು ಕೊರಮರ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗಮನಿಸಿ ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. Mr.Faweett ಅವರು ಕೊರಮ ಭಾಷೆಯ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. Constable – Erhtakayadu – red headed man. Head Constable-Kederarilu. The man who rides on an ass. Taking bride- Kali thidrathu – eating Ragi food. Toddy – Ugga perumalu ollathani- white water of good water. Fouls- Rendukal Naidu- The Naidu of two legs. Mussalmans- Arupottavango – Those who have cut (Circumside)[10] ಈ ಶಬ್ದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅರ್ಥ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಮಾರ್ಪಾಟಾಗಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಎರ್ರ್‌ ತಲಕಾಯುಡು – ಎರ್ರ್‌ ತರಕಾಯುಡು, ಕಳಿತಿನ್ರುತು -ಕಳಿತಿನ್ನು, ಆರ್ ತೋಟವಂಗೋ – ಆರ್ ತೋಟವು ಎಂದಾದರೆ ಕೆಡರಾರಿಲು – ಉಗ್ಗಪೆರಮಾರಲು, ವೂಲಯ್ ತನ್ನಿ ಮುಂತಾದ ಶಬ್ದಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇವರು ಹೊಲೆಯನನ್ನು ಪರ್ಯದು, ಮಾದಿಗನನ್ನು, ಪರ್ ಶಣದು, ತಮಗಿಂತ ಮೇಲು ಜಾತಿಯವರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಳ್ಳಾಗ್ರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಈಗಾಗಲೇ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಜನ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಇರುವ ಕಡೆ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಪೂಪಾರಾವ್ ನಾಯುಡು ಅವರು ಕೊರಮರ ನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಗಳಾದ Sarhepadi, Kavadi, Manapati, Mendragutti ಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರಲ್ಲದೇ They are all corrupted tamil Words”[11] ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೇಲಿನ ಶಬ್ದಗಳು ತಮಿಳಿನ ಅಶುದ್ಧ ರೂಪಗಳಂತೆ ತೋರಿದರೂ ಇವು ತಮಿಳಿನ ಮೂಲ ರೂಪವನ್ನೇ ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತವೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊರಮರ ಬಯಲ್ಲಿ “ಸಾತಪಾಟಿ” ಸಾತಪಾಡಿಯಾಗಿ, ಮಾನಪಾಟಿ ಮಾನಪಾಡಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕಾವಾಡಿ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ರಗುತ್ತಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ. ತಿರುಚನಾಪಳ್ಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗೆಜಿಟಿಯರನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಇ.ಥರಸ್ಟನ್ ಇವರು ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪ ( ಸಿಕ್ಕುಸಿಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಪೂದೆ), ಬಂಡಿ ( ಗಾಡಿ), ಗಜ್ಜಲ ( ಗೆಜ್ಜೆ) ಮುಂತಾದ ಶಬ್ದಗಳು ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ.[12] Michel Kennedy ಅವರು ಕೈಕಾಡಿಗಳ ಭಾಷೆಯ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೊಂಬಾಯಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಈ ಜನರ ಭಾಷೆಯ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಈ ಜನರ ಭಾಷೆಯ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಸಾಮ್ಯತೆ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೈಕಾಡಿ(ಬೊಂಬಾಯಿ) ಕೊರಮ ( ಕರ್ನಾಟಕ) ವಂಚು ಅಂದರೆ ಬಂದ, ಬಂದನು, ಬಂದಿತು. ಕೆಲಮಲ್ – ಕೆಲ್ಲು, ಹಣ ಅಥವಾ ದುಡ್ಡು. ಯಲ್ಲಿ -ವಳ್ಳಿ ಬೆಳ್ಳಿ. ತಿಗಡು-ತಿಗುಡು, ಕಳ್ಳ (ಕದ್ದದ್ದು) ಇವರು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಉಳಿದ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿನ ಅರ್ಥ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ರಾಮಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಲು ಅಥವಾ ದೊಣ್ಣೆ ಎನ್ನುವ ಧ್ವನಿ ಇದೆ. ಕೊಲ್ಲುಲ್ಲೆಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಅಲ್ಲಿಯ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥವಿದೆ.[13] ಅವರಾಡುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾ “Kaikadis of this Presidency can, as a rule, speak rude marathi or Kanarese, some times both. In the Deccan Carnatic, corrupt arvi, each with certain pecularities impossible to describe. Converse with one another in corrupt Telugu”[14]ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಕೊರಮರು (ಕೈಕಾಡಿಗಳು) ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಇವರು ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವು ಅವರ ಮಾತೃಭಾಷೆಗಳಲ್ಲ. ಈ ಮೇಲೆ ಸೂಚಿಸಿದ ಉದಾಹರಿಸಿರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ತಮಿಳನ್ನು ಹೋಲುವುದರಿಂದ ಕೊರಮರ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲ ತಮಿಳಿನ ನೆಲೆಗೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅತೀ ನಿಖರವಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಹೀರೇಂದ್ರ ಕೆ.ರಕ್ಷಿತ್ ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. “Originally they spoke Tamil in all the three states. But for the last several decades they are fast taking to the languages of the respective “[15] ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಇವರು ತಮಿಳು ಮೂಲದವರು ಎಂಬುದು ಮೇಲೆಯೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕೊರಮರು ಆಡುವ ಭಾಷೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ತಮಿಳಲ್ಲ. ಅದು ಪೂರ್ವ ದ್ರಾವಿಡದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾಲದ ತಮಿಳು ರೂಪವಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹರಿಡಿದ ಮೇಲೆ ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಇವರ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾದದ್ದು, ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪರಭಾಷಾ ಶಬ್ದಗಳ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಹಜವೇ.

ಯರುಕಲರ ಮದುವೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಇ. ಥರ್‌ಸ್ಟನ್‌[16] ಅವರು ಹೇಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ಬೇರುಮನುಸನ್‌” (Head man) ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಈ ಶಬ್ದ ಹಿರಿಯ ಮನುಷ್ಯ ಅಥವಾ ಮುಖಂಡ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ಆಂಧ್ರದ ಯರುಕಲರಲ್ಲಿಯೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊರಮರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಅರ್ಥ ಈ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಇದೆ (ಪೆರ್-ಹಿರಿಯ). ಆರ್.ಇ.ಎಂಥೋವನ್ ಅವರೂ ಕೂಡ ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ” Their home tongue mixture of Telugu, Tamil and Kanarese, indicating the country of their origin” ಎಂದು ಹೇಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಬೇ ಡುಬೊಯಿಸ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ “Koravas besides speaking Telugu, Tamil and Kanarese are said also to have a Gipsy Language of theirown”[17] ಎಂಬುದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೊರಮರು, ಕೊರವರು ಸಂಚಾರಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಆಯಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅಗತ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇವರು ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲದ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಬೇ ಡುಬೊಯಿಸ್ ಅವರು ಕೂಡ “ಜಿಪ್ಸಿ” ನಮೂನೆಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೂ ಆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೊರಮರ ಕಣಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಮತ್ತು ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕುವಲ್ಲಿಯ ಅವರ ನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೊರಮರ ವೃತ್ತಿಯಾದ ಕಣಿ ಹೇಳುವುದು, ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕುವುದು, ಬುಟ್ಟಿ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಉಪವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದಗಳು ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲ ಪದದ ವಿಕೃತ ರೂಪಗಳಾದಂತೆ ಇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪಚ್ಚಿ ಕುತ್ತುಕ, ಎನ್ನು ಶಬ್ದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಈ ಜನರಲ್ಲಿ ಪಚ್ಚಿಕುತ್ರದು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳಿ ತಿಂಡ್ರು-ಕಳಿತಿನ್ನು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಎಚ್‌.ವಿ.ನಂಜುಂಡಯ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಂತಕೃಷ್ಣ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರು  ” The Koravas are a Koramas speak Tamil, Telugu or Kanarese, according to the localities in which they live. But in communication among themselves the kiravas and yerukulas speak a corrupt poluglot, in which the words derived from different languages bear little resumblence. The words appears to belong to the three languages above mountained”[18] ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಗುರುತಿಸಿರುವ ಹಾಗ ಕೊರಮರು ತಮಿಳು, ತೆಲಗು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅವರು ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಸಹಜವಾದರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಶುದ್ಧ ಭಾಷೆಯೊಂದನ್ನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಆ ಭಾಷೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಭಾಷೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿದಂತಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಲೇಖಕರು Mr.F.Faweett  ಅವರು ಗುರುತಿಸಿರುವ ಕೆಲವು ಕೊರಮ ಭಾಷೆಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾನಸ್ಟೇಬಲ್ – ಎರ‍್ತಲಕಾಯಡು, ಇದು ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಎರ್‌ತಲಕಾಯವು ಎಂದರೆ ಕೆಂಪು ತಲೆಯವನು, ಪೊಲೀಸ್ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. Taking bribe- Kalithindrathu ಎಂಬುದನ್ನು ಆರ್ ತೋಟವು ಅಂದರೆ ಕುಯ್ಯಿದಾಕಿದವನು ಅಥವಾ ಕೊಯ್ಸಿಕೊಂಡವನು, ಮುಸಲ್ಮಾನ್ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. Rupees-Kellu ಎಂಬುದು ಹಣ ಅಥವಾ ದುಡ್ಡು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಲಕ್‌ಣ್ಣವು, ಹಾಲ್‌ಗಣ್ಣಿನವ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ Kederarilu, Uggu perumalu, Olaithanni, Rendukal Naidu Utharalu, Keenjalu ಮುಂತಾದ ಶಬ್ದಗಳು ಈಗ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೊರಮರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಇದ್ದರೂ ಕೊರಮರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ” ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ನರಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಮಾತು ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದ. ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ಭಾಷೆ ಪಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ಕೊರಮನೊಬ್ಬ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಬುಟ್ಟಿ ನೇಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದವನೊಬ್ಬ ಈ ಕೊರಮನನ್ನು ಕುರಿತು “ಅಯ್ಯಾ ಶಿವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಹೋಗಿ ಮಾತನ್ನು ಪಡೆದುಕೋ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಆಗ ಕೊರಮರವನು ಭಾಷೆ ಕೇಳಲು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶಿವ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನೀಗಾಗಲೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಕರೆದು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ಒಂದೊಂದು ಪದವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನಂತರ. ಅಂದಿನಿಂದ ಈ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ರೂಢಿಯಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.[19] ಈ ಐತಿಹ್ಯದ ಆಶಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕೊರಮರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾಷೆಯಿಲ್ಲ. ಇತರ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣವೇ ಈ ಕೊರಮರ ಭಾಷೆಯ ಸತ್ವ ಎಂಬುದು ವೇದ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮದು “ಕೊಂಗ” ಭಾಷೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತಮಿಳಿನ ನಾಲ್ಕು ಉಪಭಾಷಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಾಗ ಕೊಂಗ ನಾಡು ಎಂದರೆ ಇಂದಿನ ಕೊಯಂಬತ್ತೂರು, ಪೆರಿಯಾರ್, ಸೇಲಂ ಧರ್ಮಪುರಿ ಮತ್ತು ನೀಲಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಭಾಗ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಾಡಿನ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಕೊರಮರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೊಂಗ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳು ಕುಳುವ ಅಥವಾ ಕೊರಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆಯಾದರೂ ತಮಿಳಿನ ಶಬ್ದಗಳೇ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು.



[1]       ಜಿ.ಎಸ್‌.ಕುಳ್ಳಿ ಆಧುನಿಕ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನ ( ಕ.ವಿ.ವಿ.ಧಾರವಾಡ, (1968), ಪುಟ-1

[2]        ಡಿ.ಎಲ್‌.ನರಸಿಂಹಾಚಾರ ಪೀಠಿಕೆಗಳು – ಲೇಖನಗಳು, (ಡಿ.ವಿ.ಕೆ.ಪ್ರಕಾಶನ, ಮೈಸೂರು, 1971), ಪುಟ- 1029,

[3]      ಹಾ.ಮಾ.ನಾಯಕ; ಸಂಚಯ (ಭಾಷೆಗಳ ಪ್ರಪಂಚ), ಪುಟ- 132

[4]        ಡಾ.ಡಿ.ಎನ್‌.ಶಂಕರಭಟ್ಟ ಭಾಷೆಯ ಬಗೆಗೆ ನಿವೇನು ಬಲ್ಲಿರಿ”, (ಭಾಷಾ ಪ್ರಕಾಶನ, ಪುಣೆ 1970), ಪುಟ- 14

[5]        ಹಂ.ಪಂ.ನಾಗರಾಜಯ್ಯ; ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನ, ಪುಟ- 113

[6]      Souvenir Akila Karnataka Koramara Sangha, Bangalore, p-12

[7]      ಜಾನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ದರ್ಶನ ಭಾಗ- 6, ಪುಟ- 217

[8]      Quoted E.Thurston Castes and Tribes in Southern india Vol.-III-K p-446

[9]      ಅದೇ, ಪುಟ- 447

[10]      ಅದೇ, ಪುಟ- 447

[11]      ಅದೇ, ಪುಟ- 451

[12]       ಅದೇ, ಪುಟ- 452

[13]       Michael kennedy Criminal Classess in the Bombay Presidency, p-69

[14]       Michael kennedy Criminal Classess in the Bombay Presidency, p-69

[15]      Hiredra K. Rakshit language, culture on race in South india, p-223

[16]      E.Thurston Castes and Tribes in Southern India, p-477

[17]      R.E.Enthovan Vol.-II Castes and Tribes of Bombay, p-267

[18]       H.V.Nanjundappa and Anantha Krishna Iyer The Mysore Tribes and Castes Vol.-III, p-584

[19]      ದೊಡ್ಡಮನೆ ಹನುಮಯ್ಯ; ಹಿರೇಬಿದರೆ