ಒಂದು ಕೋಳಿಯೂ ಕೂಗಲಿಲ್ಲ,
ಆದರೂ ಬೆಳಗಾಯಿತು.
ಮರ ಮರದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣದಂಗಿಯ ತೊಟ್ಟ ವಂದಿಮಾಗಧರು
ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ ಪರಾಕು.
ಹೊನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು
ಬಂತು ಬೆಳಕು !

ಇವನೆದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲಿ
ರೇಡಿಯೋ ತನ್ನ ಗೊಗ್ಗರು ದನಿಯನೆತ್ತರಿಸಿ
ಬಿತ್ತರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ ಇವನ ಕೀರ್ತಿ.
ಪತ್ರಿಕೆಯ ದಪ್ಪಕ್ಷರದ ಚಪ್ಪಾಳೆಯಿರಲಿ,
ಸಣ್ಣಕ್ಷರದ ಪಿಸುಮಾತು ಕೂಡ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ ಯಾರಿಗೂ
ಇವನನ್ನು ಕುರಿತು.
ಯಾವ ಶ್ಯಾನುಭೋಗನೂ ತನ್ನ ದಪ್ತರದಲ್ಲಿ
ಬರೆದಿಡಲಿಲ್ಲ ಇವನಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು.

ಆದರೂ ನಡೆದ,
ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡೇ ನಡೆದ
ಈ ಅನಾಮಧೇಯ.
ಅವರಿವರ ಆಶೀರ್ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ
ಅಪಸ್ವರದ ದನಿ ಕೇಳಿಯೂ
ಪಂಚಾಮೃತವೆ ಇದು ತನಗೆಂದು ತಿಳಿದ,
ಸದ್ದಿರದೆ ನಡೆದ.

ಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯ ತುಳಿದು ನಡೆವುದೆಷ್ಟೋ ಅಷ್ಟು
ತನ್ನ ಪಾಡು,
ಉದ್ದಕೂ ಕಂಡುಂಡ ನೋವು ನಲಿವನು ಕುರಿತು
ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಕುರುಕಿದನು ನಾಲ್ಕು ಹಾಡು ;
ಪಡೆದುದೆಷ್ಟೋ, ಅದರೊಳುಳಿವುದೆಷ್ಟೋ ಏನೊ
ಈಗೇಕೆ ಅದರ ಮಾತು ?
ದಾರಿಯ ತುದಿಗೆ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ ಶೆಟ್ಟಿ ತಕ್ಕಡಿ ಹಿಡಿದು,
ಅವನದೇ ಕಡೆಯ ಮಾತು.