ಗೆಳೆಯಾ,
ಬಲ್ಲೆಯಾ ನಾ ಹೇಳಬಾರದ, ನೀ ಕೇಳಬಾರದ,
ಹೇಳಿಕೇಳಿದರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿಯಬಾರದ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯ?
ಅದನ್ನೀಗ ಈ ಕ್ಷಣ ಬುದ್ಧಬೋಧಿಯ ಕಳಕುಳಿತು
ತಿಳಿದೆಯೆಂದಿಟ್ಟುಕೊ:
ಬಲ್ಲೆಯಾ,-
ಸದಾ ಅರಳಿರುವ ಮುಖಾರವಿಂದದ ನಿನ್ನ ನಗಿ ಮಾಸುವುದ?
ಲೋಕವನ್ನು, ನನ್ನನ್ನು ಕಾಕುಮಾಡಿ ವಕ್ರೀಭವಿಸುವ ನಿನ್ನ
ಚಷ್ಮಾಕಾಂತಿ ಕಳೆಗುಂದುವುದ?
ಅದು ಇರಲಿ, ಬಲ್ಲೆಯಾ,-    ೧೦
ಹಜಾಮನೆಂದು ಅಗಸನಿಗೆ ನೀ ರೇಗಿದ್ದಕ್ಕೆ,
ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಫೋಜು ಕೊಟ್ಟು ಹಲ್ಲು ಕಿಸಿದದ್ದಕ್ಕೆ,
ಉಗುಳಿದ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ, ಕಿರಿಚಿದ ಘೋಷಣೆಗೆ,
ಕಚ್ಚಿ ಕೆರೆದ, ಒತ್ತಿ ಮೆತ್ತಿದ ಮಾಂಸದ ನಂಟಿಗೆ
ಅಂಟಿದರ್ಥ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದ?

ಬಲ್ಲೆಯಾ,-
ಬುದ್ಧ ಎಲಿಯಟ್‌ ಸಾರ್ತ್ ಗಾಂಧಿಗೀಂದಿಗಳೆಲ್ಲ
ಮಾವೊ ಮಾವಾರೆಲ್ಲ
ಮ್ಯೂಸಿಯಮ್ಮಿನ ವಸ್ತು-
ಬೇಡ, ನೀತಿಯ ಬೀಳುನೆಲದ ಬೆದರು ಬೆಚ್ಚು- ೨೦
ಗಳಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದ?

ಏನಲೇ, ಬಲ್ಲೆಯಾ-ನೀ ಹೊರಗೆ
ಹರಿದು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ
ಬರೆದ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ

ನೋಡಿ ಥೇಟರಿನಲ್ಲಿ
ತಿಂದು ಥೇಟರಿನಲ್ಲಿ
ತಿಂದು ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ
ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ರೇಡಿಯೋಗುಂಟ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ
ತುಂಬುವಾಗ ನಿನ್ನಾಕೆ
ಪರದ ಗಂಡನ ಕೂಡ ಹಗಲುಹಾದರ ಮಾಡಿ, -ನೀ ಬಂದಿ,
ಆವಾಗ,-ತಿಳಿಜೊಲ್ಲ ಚಿಮುಕಿಸಿ ನಕ್ಕುದ?       ೩೦

ಏ ಮಗನೆ ಬಲ್ಲೆಯೇನಲೆ-
ನಿನ್ನ ಖಾಸಾಪುತ್ರಿ ಇನ್ನಸೂರೆನ್ಸ್‌ ಏಜೆಂಟ್‌
ಅಪ್ಯಾನ ಕೆಳಗೆ ಬೊಕ್ಕುಬೋರಲಾಗಿ ಬಿದ್ದು
ತಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾ ನರಳಿದ್ದು?
ನಾ ಖುದ್ದು ನೋಡಿದ್ದು?
ಜನ ಜಾತ್ರೆ ಪುಕ್ಕಟೆ ಗರ್ದೀಗಮ್ಮತ್ತು ನೋಡಿ,
ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಖಿಖ್ಖೀ ನಕ್ಕದ್ದು?

ಏ ಬೋಳೀಮಗನೆ ಬಲ್ಲೆಯೇನೊ-
ಸೂಳೆಮನೆಯಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದದ್ದು,
ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ಯಾನ್ಸರೇ ನಮಗಾದದ್ದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು?              ೪೦

ಕೋಲೆಬಸವ ಕತ್ತನಾದರು ಹಾಕು,
ಹೌದಪ್ಪ ಹೌದೆಂದರೆ ಬಲ ಹೂ ಕೊಡು.
ಕಾ ನನ್ನ ನೋಡು:
ಇಟ್ಟವಗೆ ಶೆಗಣಿಯಾದೆ, ತಟ್ಟಿದವಗೆ ಕುರುಳಾದೆ
ನೀನಾರಿಗಾದೆಯೊ ಎಲೆ ಮಾನವಾ?
ತಂದೆಗೋ? ಊರ ಮಂದಿಗೊ?

ಥುಸ್ಸೂಳೇ ಮಗನೆ,
ನನ್ನಲ್ಲೆಂಥ ಮತ್ಸರ ಹುಟ್ಟುವುದು ಬಲ್ಲೆಯಾ೦
ನನ್ನ ನಂಬಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ,-
ನೀನಿಂಥ ಅತಿಶಯದ ಫೋಜು ಕೊಟ್ಟು ಸತ್ತದ್ದಕ್ಕೆ?                    ೫೦