ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಎಂಬುವರು ಸುಮ್ಮನೇ ಆದವರೆ?
ಜನ ಬದುಕಲೆಂದು ತಪ ತಪಿಸಿದವರು.
ಭೂಮಿ ಬರಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ನಮಗೆ ತೋರಿದ್ದಾಗ
ಹಸಿರಿನ ಪವಾಡಗಳ ತೋರಿದವರು.

ಮಣ್ಣಿನಿಂಗಿತ ಅದರ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆ ಜೀವರಸ
ಮುಕ್ಕುಳಸಿ ಅರಳಿದವರು.
ಮಲೆನಾಡ ಮರವಾಗಿ ಎತ್ತರದ ಕಾಡಾಗಿ
ಸೂರ್ಯನ್ನ ಕುಡಿದು ಸುಡದವರು

ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದವರಿವರು ಹೊಳೆವ ಬೆಳಕಿನ ಮುತ್ತು
ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದ ಆಳದಿಂದ
ತಂದಂಥ ಬೆಳಕನ್ನ ನಿಜದ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ
ಬಡ್ಡಿ ಬೀಳದ ಹಾಗೆ ಬಳಸಿದವರು.

ಆಚೆ ಈಚೆಗಳನ್ನ ಗದ್ಯವೂ ಪದ್ಯವೂ
ಅಗಿಸದೆ ನೇರಕ್ಕೆ ನೋಡಿದವರು.
ಏಡ್ಸು ರೋಗದ ಭಯಕೆ ಬಿಳಿಚಿರುವ ನಗರಕ್ಕೆ
ಔಷದಿಯ ಗಾಳಿಗಳ ಕಳಿಸಿದವರು.

ಬೀಸಣಿಗೆಯಿಂದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದವರು
ಬೆರಳಿಂದ ಸಿಡಿಲುಗಳ ಮಣಿಸಿದವರು.
ಯಾವ ಬಲವಂತಕ್ಕು ಬಗ್ಗರೀ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ
ತಪ್ಪಿಗಿಂತಾ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಷಮಿಸಿದವರು.

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮಾಣಗಳು ಹೊಲಬುದುಪ್ಪಿರುವಾಗ
ಬದುಕಿರಯ್ಯಾ ಎಂಬ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿ
ಜಂಗು ತಿಂದಿರುವೆಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನ ತೊಳೆದವರು.
ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳೆವ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ.

ಸುಬಣ್ಣ ಎಂಬುವರು ಸುಮ್ಮನೇ ಆದವರೆ?
ಹೌದೆಂಬ ನಡೆಯ ನುಡಿಗಟ್ಟಿದವರು.
ನಾಗರಿಕ ನಾಗಲೋಕದ ಈಚೆ ಬದಿಯಲ್ಲೆ
ಕಲ್ಯಾಣ ಕಟ್ಟಿದವರು.

೧೯೯೩