ಪಾತ್ರಗಳು

ಹೆಡ್ಕಾನ್ಸ್ ಟೇಬಲ್‌ ನಂ೧೮
ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್‌ ನಂ೨೦
ರವಿ
ಶೋಭಾ
ಹೆಂಗಸು
ಶಿವರಾಮಯ್ಯ
ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು

—-

(ಧಾರವಾಡದ ಅಶೋಕ ಪಾರ್ಕ್. ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಘಂಟೆ ಸಮಯ. ರಂಗದ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಮಳೆ, ಅದರ ಕತ್ತಲೆ ಇದೆ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಬೆಂಚು. ರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ, ಬೆಳಕಿರುವಲ್ಲಿ ಎಡ ಭಾಗಕ್ಕೊಂದು ಬೆಂಚು. ತೆರೆ ಸರಿದಾಗ ಪೋಲೀಸ್‌ ಹೆಡ್‌ಕಾನ್ಸ್ ಟೇಬಲ್‌ ಹದಿನೆಂಟು, ಗಣೇಶ ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತ ಬರುತ್ತಾನೆ. ವಯಸ್ಸು ೫೦ ರ ಮೇಲೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವದ ಮೇಲೆ ದೂರದಿಂದ ಪೋಲೀಸ್‌ ಸೀಟಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕುತ್ತರವಾಗಿ ಇವನೂ ಸೀಟಿ ಊದುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತಾಡತೊಡಗುತ್ತಾನೆ)

ಹದಿನೆಂಟು :– ನಾನು ಪೋಲೀಸ್‌ ಹೆಡ್‌ಕಾನ್ಸಾಟೇಬಲ್‌‌ ಚಿಕ್ಕೀರ ಅಂತ. ನಾನಂತೂ ಸಿವಿಲ್‌ ಡ್ರೆಸ್‌ ಹೊಲಿಸಿಲ್ಲ. ಅಟೆಂಡನ್ಸ್‌ ರಿಜಿಸ್ಟರದಾಗ ಚಿಕ್ಕೀರ ಅಂತ ಬರದೈತಿ ಖರೆ, ಹಾಂಗಂತ ನನ್ನ ಯಾರೂ ಕರ್ಯಾಣಿಲ್ಲ. ಕರದರ ನಾ ಓ ಅನ್ನಾಣಿಲ್ಲ. ಮ್ಯಾಲಿನವರೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ‘ಹದಿನೆಂಟು’ ಅಂತಾರ. ಯಾಕಂದರ ನನ್ನ ನಂಬರ ಹದಿನೆಂಟ ಐತಿ. ಹದಿನೆಂಟು ಅಂದರ ಹದಿನೆಂಟ ಸುಳ್ಳ ಹೇಳಾವಂತ್ಲೂ ಐತಿ. ಬಹುಶಃ ಹದಿನೆಂಟ ಸುಳ್ಳಿಗೂ ನನ್ನ ನಂಬರಿಗೂ ಅರ್ಥಾತ್‌ ಸಂಬಂಧ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಾ ಎಲ್ಲಾ ಪೋಲೀಸ್‌ ಹೆಡ್‌ಕಾನ್ಸ್‌ಟೇಬಲ್ ಹಾಂಗ ಕಾಣತಿರಬಹುದು. ಆದರ ಜಾತ್ಯಾ ಪೋಲೀಸರಿಗೂ ನನಗೂ ಭಾಳ ಫರಕ ಐತಿ. ಹೇಳಿದರ ಕೈ ಬಡದ ನಕ್ಕೀರೆಪಾ – ನಾ ಪೋಲೀಸಾದ್ದು ಲಂಚಾ ತಿನ್ನಾಕಲ್ಲ.

ನಾ ಸಣ್ಣಂದಿರತ – ಹತ್ತ, ಹನ್ಯಾಡ ವಯಸ್ಸಿರಬೇಕು,  ನಮ್ಮೂರಾಗೊಮ್ಮಿ ಕಳವಾಯ್ತು. ಒಬ್ಬ ಪೋಲೀಸ ಬಂದಿದ್ದ. ಏನ ಡ್ರೆಸ್ಸದು! ದೇವರ ಕಿರೀಟದಂಥಾ ಟೋಪಿಗಿ. ಇಕ್ಕs ಈಗ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿಧಾಂಗ ಚಣ್ಣ, ಅಂಗಿ;’ ಅದನೇನ ಮಾಡ್ತೀರಿ ನಡೀಗಿ ಅಂಗೈಯಗಲ ಲಬೆಲ್ಟು. ಎಡಗೈಯಾಗೊಂದು ಗುಂಡ ಬಡಿಗಿ.  ಬಲಗೈಯಾಗೊಂದು ಗಣೇಶ ಬೀಡಿ – ಅಲಲಲಲ! ಸ್ವಥಾ ನಮ್ಮ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನs ಅಡ್ಡಾಡಿಕೋತ ಬಿಡಿ ಸೇದಿಧಾಂಗ! ದೇವರ ಸಮಾ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದ ಹೇಳ್ತೀನ್ರಿ – ಅವ ಬಂದ ಮೂರ ಬೀಡಿ ಸೇದೋದರೊಳಗ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಖರೆ ಕೊಸರಿಕೊಂಡ ಹೊರಗ ಬಂತು! ಕಳವಾದ ಮಾಲ ಬಂದ ಚಾವಡ್ಯಾಗ ಬಿತ್ತು! ಏನ ಮಹಿಮಾ! ಏನ ಪವಾಡ! ಅಂದs ಅಂದಕೊಂಡಬಿಟ್ಟೆ : ಅದರ ನಾ ಪೋಲೀಸs ಆಗಬೇಕಂತ. ಆ ಮ್ಯಾಲ ಪೋಲೀಸು ಆದೆ, ಅಂದಂತೂ ಏನ ಸಡಗರ ಮಾಡಿದೆ! ರಾತ್ರಿ ಡ್ರೆಸ್‌ ಕಳೀಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಂಗ ಮಲಗಿದೆ. ಕನಸಿನಾಗ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬಂದ. ನೋಡತೀತಿ : ದೇವರs ಪೋಲೀಸರ್ರಾ‍ಂಗ ಡ್ರೆಸ್‌ ಹಾಕಿದ್ದ. “ಎಪ್ಪಾs” ಅಂದೆ. “ಮಗನ” ಅಂದ. ಬಲಗೈಯಾಗ ಗಣೇಶಬೀಡಿ ಇತ್ತು; ಹಾಂಗs ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದ, ಕೇಳಿದ : “ಮಗನs ಈ ಜಗತ್ತಿನ, ಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದಿ ಐತಿ; ಒಂದ ಇಲ್ಲಾ; ಏನ ಹೇಳು”.

“ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೆಪಾ”.

“ಇಷ್ಟೂ ತಿಳಿಯಾಣಿಲ್ಲೇನೊ – ದುಃಖ ಐತಿ; ಸುಖಾ ಇಲ್ಲಾ”

ಅಲಲಲ! ಏನ ಶಾಣ್ಯಾ ನಮ್ಮ ದೇವರು! ಮತ್ತ ಅಂದ.

“ನೋಡೋ ಈ ಮಂದಿಗಿ ಸುಖಾ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ನೆಲ್ಲಾ – ಯಾಕಿಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೈತೇನು?”

“ಎಪ್ಪಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲರೀ”.

“ಯಾಕಂದರ ಮಂದಿ ಜಗಳಾಡತಾರೊ! ಯಾಕ ಜಗಳಾಡತಾರ?”

“ಸುಳ್ಳ ಸುಳ್ಳ  ಜಗಳಾಡತಾರರೀ .”

“ಸುಳ್ಳ ಸುಳ್ಳ ಅಲ್ಲೋ ಮಗನs ಖರೆ ಖರೆ ಜಗಳಾಡತಾರ!

“ಹಂಗಾದರ ಖರೆ ಎಲ್ಲಿರತೈತಿ ಎಪಾ?”

“ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಐತಿ ಅಂತ ನೀ ಅಂತಿ, ಮಂದಿ, ಅದಕ್ಕ ಸುಳ್ಳಂತಾರ. ಮಂದೀ ಖರೆ ನಿನಗ ಸುಳ್ಳ ಕಾಣಸ್ತೈತಿ.”

“ಹಂಗಾದರ ಖರೇನs ಇಲ್ಲಂತೀಯಪಾ?”“ಐತ್ಯೋ ಇಲ್ಲೊ! ಅದರ ಉಸಾಬರಿ ನನಗ ನಿನಗ ಯಾಕೊ? ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಗ ಒಂದೊಂದ ಖರೆ ಇರತೈತಿ! ನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಖರೆ ನುಂಗಬ್ಯಾಡ. ಮಂದೀ ಖರೆ ನುಂಗೋದಂದರ ಕುಡಗೋಲ ನುಮಗಿಧಾಂಗೇನಪಾ. ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗಿದರ ಏನಾಗತೈತಿ?”

“ಬುಡ ಹರೀತೈತಿ!”

“ಬುಡ ಹರದರ ಮೋತಿ ನೋಡಾಕ ಆಗತೈತೇನೊ ಮಗನ?”

“ಆಗತೈತಿ, ಆದರ ಕಣ್ಣೀರ ಬರತಾವೆಪ್ಪ.”

“ಅದಕ್ಕ ಹೇಳ್ತೀನಪಾ, ಅವರವರು ಅವರವರೆ ಖರೇನs [ನುಂಗ ಬೇಕು. ಅಂದರ ಅದು ಒಳಗ ಹೋಗಿ ಕೂಸಾಗಿ ಹೊರಗ ಬರತೈತಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರ ಐತೆಲ್ಲ – ”

“ಅದರ ಎಪ್ಪ, ಮಂದೀ ಖರೆ ನುಂಗಿದವರು ಮಕ್ಕಳಾ ಹಡೆದಿಲ್ಲಂದಿರಿ?”

“ಎಷ್ಟ ಧಡ್ಡದೀಯೋ ಮಗನs ಮನಿಶಾನ ಮನಸ ನಮಗ ತಿಳಿದೈತಿ? ತಿಳದಿದ್ದರ ನಾ ದೇವರ್ಯಾಕ ಆಗತಿದ್ದೆ? ನೀ ಸರಕಾರ ಯಾಕ ಆಗತಿದ್ದಿ? ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಿಶ್ಚಿಂತಿ ಇರಬೇಕಂದರ ನೀ ಮಂದಿಗಿ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಏನಹೇಳು.”

“ತಿಳಿತೇಪ್ಪ ತಿಳೀತು. ಅಪಾ ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗ ಬ್ಯಾಡ್ರೋ”

‘ತಥಾಸ್ತು’

ಅಂದ ಮಾಯಾದ! ಗಪ್ಪನ ಎಚ್ಚರಾಗಿ ಕಣ್ಣ ತೆರೆದ ನೋಡತೇನು. ಪುಟ್ಟ ಪೂರಾ ಬೆಳಗಾಗೇತಿ. ಅಂದಿನಿಂದ ನೋಡ್ರೆಪಾ ದೇವರಾಣಿ ಖರೇ ಹೇಳತೇನು. ಈ ಡ್ರೆಸ್‌ ಹಾಕಿದಾಗ – ಸುಳ್ಳಾಡಾಣಿಲ್ಲ, ಲಂಚ ತಿನ್ನಾಣಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಕಿಗಿ ಬಂದ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳತಿರತೇನು; ಅಪಾ ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗಬ್ಯಾಡ್ರೋ – ಅಂತ (ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ‘ಟ್ವೆಂಟಿ’ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪೋಲೀಸ – ೩೦ ರ ಒಗರು ಬರುವನು) ನನ್ನ ಮಾತ ಯಾರೂ ಕೇಳೋದs ಇಲ್ಲ.

ನಾ ಏನ ಮಾಡಲಿ? ಯಾರಿಗಿ ಹೇಳಲಿ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– (ಸೆಲ್ಯೂಟ್‌ ಹೊಡೆದು)
ಎಸ್ಸರ್.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಏ ಟ್ವೆಂಟೀ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ಯೋ ಸರಗ್ಯಾಡಾಕ? ಪಾರ್ಕಿನ ತುಂಬ ಒಂದ ರೌಂಡ ಹೊಡೆದ ಬಂದೇನು?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಬಂದೆ ಸರ್.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಹಾಫ್‌ ಅವರ್ ಸರ್.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಯಾಕಲೆ ಎದುರುತ್ತರ ಕೊಡತಿ? ಬೇಕೇನ ಬೆನ್ನ ಮ್ಯಾಗೆರಡು?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– (ಸುಮ್ಮನಿರುವನು)

ಹದಿನೆಂಟು :– ಎಲ್ಲಾರು ಪಾರ್ಕ್‌ ಬಿಟ್ಟ ಹೋದರೇನು?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಹೊದ್ರು ಸರ್. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳ್ದೆ ಸರ್.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಏನು ಹೇಳಿದೆ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗಬ್ಯಾಡ್ರಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ.

ಹದಿನೆಂಟು :– (ಖುಷಿಯಾಗಿ)

ಬಂದೋಬಸ್ತಂದರ ಹಾಂಗಿರಬೇಕು. ನಿನಗ ತಿಳಿಯಾಣಿಲ್ಲಪಾ ಪೋಲೀಸಂದರ ಹಾಂಗs ಇರಬೇಕು. ಯಾಕಂದರ…….

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಗೊತ್ತು ಸರ್. ನಿಮ್ಮ ಕನಸಿನಾಗ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ……

ಹದಿನೆಂಟು :– ಹೆದರಬ್ಯಾಡ, ಅದೇನೂ ನಿನ್ನ ಮುಂದ ರಿಪೀಟ ಮಾಡಾಣಿಲ್ಲ. ಹಾಂಗ ಗಿಡ, ಕಂಟಿ, ನೆರಳು ಕತ್ತಲ ಮರಿ ಇದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನೊಮ್ಮಿ ನೋಡೋಣ ಬಾ. ಈ ಕಾಲೇಜ ಹುಡುಗರೋ… ನೀ ಈ ಕಡಿಂದ ಹೋಗು, ನಾ ಆ ಕಡಿಂದ ಬರತೀನಿ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಎಸ್ಸರ್.

(ಇಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುವರು. ಒಂದು ಹೆಂಗಸು ಹೆದರಿ ಹೆದರಿ ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿ ತಂದು ರಂಗದ ಹಿಂಭಾಗದ ಮೆಳೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅವಸರವಾಗಿಟ್ಟು ಹೊರಬರುವಳು. ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿ ಓಡಬೇಕೆಂದು ಸಿದ್ದಳಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸ್‌ ಸೀಟಿ ಕೇಳಿಸುವುದು. ಹೋದವರಿಬ್ಬರೂ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಪೋಲೀಸರು ತಂತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುವರು. ಟ್ವೆಂಟಿ ಬಳಿ ಸಾರುವನು. ಹದಿನೆಂಟು ದೂರ ನಿಂತು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವನು.)

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಯಾರಬೇ ನೀನು?

ಹೆಂಗಸು :– ಕಾಣಸಾಣಿಲ್ಲಾ? ಮನಶೇರ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ತಿಳದ ಬಂತು. ತಾಯೀ ಇಲ್ಲಿಗ್ಯಾಕ ಬಂದಿ?

ಹೆಂಗಸು :– ಮುಂದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕ ಬರತಾರ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಎಲೀ ಇದರ! ತಾಯೀ, ಹಸೀಖಾರ ತಿಂದ ಬಂದೀಯಂತ ನನಗಾದರು ತಿಳೀತು; ಮ್ಯಾಲ ನಮ್ಮ ಸಾಹೇಬರಿಗಾದರು ತಿಳೀತು. ಇಲ್ಲೇನ ತಿನ್ನಾಕ ಬಂದಿ?

ಹೆಂಗಸು :– ಗಾಳೀಹವಾ ತಿನ್ನಾಕ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಭಲೆ ಭಲೆ! ತಿಂದೇನ?

ಹೆಂಗಸು :– ಅದನೇನ ಢರಿಕಿ ಹೊಡೆದ ತೋರಸಬೇಕ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಬ್ಯಾಡ ಎವ್ವಾ! ನೀ ಗಾಳೀಹವಾ ತಿಂಧಾಂಗಾಯ್ತು. ತಿಂದ ಹವಾನೆತ್ತಿಗಿ ಹತ್ತಿಧಾಂಗಾಯ್ತು. ಇನ್ನ ನಡೀತೀರಿ?

ಹೆಂಗಸು :– ಗೇಟ ಬಾಗಲ ಎಲ್ಲಿ ಐತಿ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಬರೋವಾಗ ಹೆಂಗ ಗ್ವಾಡೀ ಜಿಗದ ಬಂದ್ರಿ?

ಹೆಂಗಸು :– ಇಲ್ಲಾ; ಪಕ್ಕ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಿಕೋತ ಬಂದೆ!

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಇದ್ದಿರಬೇಕು. ಗೇಟ ಬಾಗಲಾ ತೋರಸಲಿ?

ಹದಿನೆಂಟು :– ಏ ಟ್ವೆಂಟೀ, ನಾ ಸೀನಿಯರ್ ಇರೋವಾಗ ನನ್ನ ಕೇಳದs ಗೇಟಬಾಗಲಾ ತೋರಸ್ತೀಯೋನೊ ರಾಸ್ಕಲ್‌?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಎಸ್ಸರ್. ಸರ್. ಈಕಿಗಿ ಗೇಟ ಬಾಗಲಾ ತೋರಸಲಿ!

ಹದಿನೆಂಟು :– ಅಲ್‌ರೈಟ್‌. ತೋರಿಸು.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಹಿಂಗ ಹೋಗವಾ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಏ ಟ್ವೆಂಟೀ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಎಸ್ಸರ್ ಹಾಂಗೆಲ್ಲಾ ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗಬಾರದವಾ!

ಹೆಂಗಸು :– (ತಿರುಗಿ ನಿಂತು)

ಕುಡಗೋಲ? ಯಾಕಲಾ ಭಾಡಕೌ? ಮಾನವಂತ ಹೆಣ ಮಗಳಿಗಿ ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡ್ತಿ? ಏಟುದ್ದ ಐತ್ಯೋ ನಿನ್ನ ಕುಡಗೋಲು? ನಾಕಾಣೆ ಖಾಕೀ ಚಣ್ಣ ಹಾಕೀಯಂತ ನನ್ನ ಮುಂದ ಧಿಮಾಕ ತೋರಸ್ತೀಯೇನೋ?

(ಜಗಳಾಡಲು ಸಿದ್ದಳಾಗಿ ಸರ್ರನೆ ಸೆರಗು ಬಿಗಿಯುವಳು. ಟ್ವೆಂಟಿ ಹೆದರಿ ‘ಸರ್ ಸರ್’ ಎಂದು ಹದಿನೆಂಟನ ಬಳಿಗೆ ಓಡುವನು. ಹೆಂಗಸು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಸೆರಗು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗುವಳು.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಸರ್, ಇದು ಕುಡಗೋಲ ನುಂಗಸೋ ಜಾತಿ!

(ಹದಿನೆಂಟು ನಗುತ್ತ ಒಂದು ಸಲ ಸೀಟಿ ಊದಿ ಟ್ವೆಂಟಿಗೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುವನು. ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗುವರು, ಕೆಲಹೊತ್ತು ನೀರವ. ಶೋಭಾ ಸೂಟಕೇಸಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುವಳು. ತುಂಬ ಗಾಬರಿ ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಸೂಟಕೇಸನ್ನು ಮೆಳೆಯ ಮರೆಗೆ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು ರೆಸ್ಟ್‌ಲೆಸ್‌ ಆಗಿ ವಾಚು ನೋಡುತ್ತ ಯಾರಾದರೂ ಕಂಡಾರೆಂದು ಮೆಳೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗುವಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ರವಿ ಸೂಟಕೇಸಿನೊಂದಿಗೆ ಓಡಿ ಬರುವನು. ಸ್ಥಳ ಗುರುತಿಸಿ ಸೂಟಕೇಸಿಟ್ಟು ಬೆವರೊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಶೋಭಾ ‘ರವೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಬರುವಳು. ಇಬ್ಬರೂ ವಾಚು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವರು.)

ರವಿ :– ಬಂದ ಭಾಳ ಹೊತ್ತಾಯ್ತೇನ?

ಶೋಭಾ :– ಈಗಷ್ಟ ಬಂದೆ.

ರವಿ :– ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೇನ?

ಶೋಭಾ :– ಯಾರೂ ಇದ್ಧಾಂಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಲಪತ್ರ ಮನ್ಯಾಗ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಹೌದಲ್ಲ?

ರವಿ :– ಏನ ಮಾಡಿದ್ನೋ! ಇನ್ನಮ್ಯಾಲ ಸಿಕ್ಕರ ಸಿಗಲಿ ಬಿಡು. ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಹೊರಡೋಣೇನು?

ಶೋಭಾ :– ಟ್ರೇನ್‌ ಬರೋದಿನ್ನೂ ಒಂದು ತಾಸು. ಅಷ್ಟರಾಗ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗೇ ಬಂದರ?

ರವಿ :– ಬೆನ್ನ ಹತ್ತಿರಬೇಕಂದಿ?

ಶೋಭಾ :– ನಮ್ಮವ್ವಗಾಗs ಸಂಶೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಆಕೀ ಕಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ಬರಬೇಕಾದರs ಸಾಕಬೇಕಾತು.

ರವಿ :– ಟಿಕೆಟ್‌ ತಗಸೋದs ಬ್ಯಾಡ. ಆಚೀ ಕಡಿಂದ ಟ್ರೇನ್‌ ಬಂದ ಹುರುಪಲೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಹತ್ತಿ ಬಿಡೋಣು.

ಶೋಭಾ :– ಅದೂ ಖರೆ. ಸ್ಟೇಶನ್ನದಾಗ ಮತ್ತ ಯಾರು ಗುರುತಿನವರಿರತಾರೊ! ನಿಮ್ಮ ಮನ್ಯಗೇನ ಹೇಳಿಬಂದಿ?

ರವಿ :– ಏನೂ ಹೇಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮೆತ್ತಗ ರೊಕ್ಕಾ ತಗೊಂಡ ದಾಟಿ ಬಂದೆ. ನಮ್ಮವ್ವನ ಕಣ್ಣಾಗ ಸಂಶೇ ಇದ್ಧಾಂಗಿತ್ತು. ಏನ ಮಾಡತಾಳೊ!

ಶೋಭಾ :– ಯಾವೂರಿಗಿಳಿಯೋಣು?

ರವಿ :– ಊರಂತೂ ಬಿಡೋಣ. ಮುಂದಿಂದ ಮುಂದ. ಆದರೂ ನನಗ ಅನ್ನಸ್ತೈತಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಆಗೋತನಕ ಕಾದರ ಹೆಂಗ

ಶೋಭಾ :– ಕಾದರೂ ಬಿಟ್ಟರೂ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದs. ಇದಕೆಲ್ಲಾ, ಅವರ ಎದಿ ಹೆಂಗ ಕರಗೀತ ಹೇಳು.’

ರವಿ :– ಮಾಡೋ ಖಟಪಟಿ ಮಾಡೋಣು.

ಶೋಭಾ :– ಅಧೆಂಗಾದೀತು? ಖಟಪಟಿ ಮಾಡಿದಷಟೂ ನಮ್ಮವ್ವಗ ನನ್ನ ಮ್ಯಾಲ ಸಂಶೇ ಬರಾಕ ಸುರುವಾತು. ಎಲ್ಲಿ ಬಸರಾಗ್ಯಾಳೇನೋ! ಅದಕ್ಕs ಇಷ್ಟ ಅವಸರ ಮಾಡ್ತಾಳಂತ ಹೇಳೇಬಿಟ್ಲು ಅದೂ ಕೂಡಿದ ಮಂದ್ಯಾಗ. ಈಗ ನಾ ಬರದ ಪತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರಂತೂ ಕತೀ ಮುಗೀತು. ಜಾತಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದರ ಇಂದಿಲ್ಲ ನಾಳಿ ಬಂದಾರ ಹಾದಿಗಿಂತ ಹಲಬಿಕೊಂಡಿರಬೌದಿತ್ತು.

ರವಿ :– ಮದಿವ್ಯಾದ ಮ್ಯಾಲ ಹಾದಿಗಿ ಬಂದಾರೊ ಏನೋ

ಶೋಭಾ :– ಮದಿವ್ಯಾದ ಮ್ಯಾಲಲ್ಲ, ಮೊಮ್ಮಗನ್ನ ಕಂಡಮ್ಯಾಲ!

ರವಿ :– ಅಡ್ಡೀಯಲ್ಲ. ಇಂಥಾ ಹೊತ್ತಿನಾಗೂ ಚಾಷ್ಟೀ ಮಾಡತೀಯಲ್ಲ! ಎಲಾ ಹೆಣ್ಣ!

ಶೋಭಾ :– ನಾ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಂದೀನಿ : ನೀ ಅಷ್ಟ ದುಡ್ಡ ತಂದೀಯೇನು?

ರವಿ :– ಅದರ ಕಾಳಜಿ ಬಿಡು. ಆದರೂ ನಮ್ಮವ್ವಾ ಅಪ್ಪಾ, ಮುಂದ ನಿಂತ ಮದವಿ ಮಾಡಿದ್ದರ ಅದರ ಹೌಸೀನ ಬ್ಯಾರಿ!

ಶೋಭಾ :– ನಶೀಬs ಖೊಟ್ಟಿದ್ದರ ಏನ ಮಾಡೋದು?

ರವಿ :– ಯಾರೋ ಆ ಕಡೆ ಅಡ್ಡಾಡತಿದ್ಧಾಂಗ ಕಾಣತೈತಲ್ಲ? ಪೋಲೀಸರೇನೋ? ಹೌಂದು. ಶೋಭಾ ಲಗು ಅಡಗಿಕೊ.

ಶೋಭಾ :– ಅಡಗಿದರೆಲ್ಲಿ ಬಿಡತಾರ? ಸೂಟಕೇಸ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ನಾವೂ ಅಡ್ಡಾಡಕ ಬಂಧಾಂಗಿದ್ದರಾಯ್ತು. ಅಕಾ ನಿನ್ನ ಸೂಟಕೇಸ ಅಲ್ಲಿಟ್ಟಬಿಡು. (ರವಿ ತನ್ನ ಸೂಟಕೇಸನ್ನು ಅವಳ ಸೂಟಕೇಸಿನ ಹತ್ತಿರ ಇಡುವನು . ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಅಡ್ಡಾಡ ಬಂದವರಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸತೊಡಗುವರು. ಹದಿನೆಂಠು, ಟ್ವೆಂಟಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂದೇಹದಿಂದ ಬಂದು ಗಮನಿಸುತ್ತ ನಿಲ್ಲುವರು.)

ರವಿ :– ರೂಮಿನೊಳಗ ಏನ ಶಕೆ ಅಂತೀನಿ! ಮಿಸ್‌ ರತ್ನಾ, ಪರೀಕ್ಷೆ ತಯಾರಿ ಹೆಂಗ ನಡಿಸೀರಿ?

ಶೋಭಾ :– ನನಗೂ ಭಾಳ ಶೆಕೆ ಆಗಿ ಅಡ್ಡಾಡಿಕೊಂಡ ಬರೋಣಂತ ಬಂದೇರಿ. ಓದಿ ಓದಿ ತಲೀ ಚಿಟ್ಟ ಹಿಡೀತು. ಅಂಧಾಂಗ ನಿಮ್ಮ ಪೋರ್ಯನ್‌ ಮುಗದೈತಿ ಹೌಂದಲ್ಲರಿ?

ರವಿ :– ಮುಗದದ್ದೇನೊ ಖರೆ. ಆದರ ಒಂದ ಸಲಾನೂ ನಾ ಪೂರ್ತಿ ಓದಿಲ್ಲರಿ. ಈ ಸಲ ಪರೀಕ್ಷೇಕ್ಕೂರೋದs ಬ್ಯಾಡೇನೋ ಅಂತಿದೀನಿ.

ಶೋಭಾ :– ಅದ್ಯಾಕರೀ ಹಾಂಗಂತೀರಿ? ಹರದಷ್ಟ ಮೊಳ ಕಿರದಾಯ್ತು. ಕೂತ ಎಷ್ಟ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ ದಾಟಿದರ ಅಷ್ಟ ಅನುಕೂಲ. ನಾನಂತೂ ಕೂರತೀನ್ರಪಾ. ಒಂದು ಸಲಕ್ಕ ಪಾಸಾಗೋದಂತೂ ಆಗೋಣಿಲ್ಲ. ನೀವೂ ನನ್ಹಾಂಗs ಅಂದರ ನೀವು ಮನಸಿಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೇಣಿಲ್ಲ ಹೌಂದಲ್ಲರಿ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– (ಹದಿನೆಂಟನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ)

ಸರ್, ಈ ಕೋಳಿ ತತ್ತಿಗಿ ಬಂದಾಳಂತ ಅನ್ನಿಸಾಣಿಲ್ಲರಿ?

(ಇವರು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರವಿ ಶೋಭಾ ಇಬ್ಬರೂ ಗಮನಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುವರು, ಹದಿನೆಂಟು ಸಮಯಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಜೋರಿನಿಂದ)

ಹದಿನೆಂಟು :– ಛೇ ಛೇ ಆ ತಳಿ ಬ್ಯಾರೇನಪಾ ಅದು. ಪಾಪ ಇವರು ಕಾಲೇಜ ಹುಡುಗರು, ಯಾರ್ರಿ‍ ಅವರು?

ರವಿ :– ಪೋಲೀಸ್‌ ಸಾಹೇಬರೇನು? ನಾನು ರಾಜೀವ ಅಂತ. ಇಲ್ಲೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಾಗ ಬಿ.ಎ. ಕಲೀತೀನಿ. ಇವರು ಮಿಸ್‌ ರತ್ನಾ ಅಂತ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಹಾ ನನಗೀಗ ಬರೋಬರಿ ಹೊಳೀತ ನೋಡ್ರಿ.
(ಹದಿನೆಂಟನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ)
ಸರ್ ಸರ್. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದ ಖರೆ ನೋಡ್ರಿ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಯಾಕ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಮೊನ್ನಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜ ಪಾಯಖಾನೇಕ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗ್ವಾಡೀ ಮ್ಯಾಲ ಈ ಹೆಸರ ಬರೆದಿತ್ತರೀ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಹಾಕಿದಿ ಹೌಂದಲ್ಲ. ಹರದ ಬೂಟಿನಂಥಾ ನಿನ್ನ ಮೂಗ? (ರವಿಗೆ)

ಅದ ಖರೆ. ಈ ವ್ಯಾಳ್ಯಾದಾಗ ಪಾರ್ಕಿಗಿ ಬಂದಿರಲ್ಲಾ…….

ರವಿ :– ಅದು ರೂಮಿನೊಳಗ…

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಶಕೆ ಭಾಳಂತ ಅಡ್ಡಾಡಾಕ ಬಂದಿರೇನೊ……

ರವಿ :– ಹೌಂದ್ಹೌಂದು. ಐ ಮೀನ್‌….. ನೋಡ್ರೆಲ್ಲಾ ಓದಿ ಓದಿ……

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ತಲೀ ಚಿಟ್ಟ ಹಿಡಿದಿರಬೇಕು……

ರವಿ :– ಅಫ್‌ಕೋರ್ಸ್‌… ಎಸ್ಸೆಸ್ಸ… ಸಾಹೇಬರು ಸಿಗರೇಟು ಸೇದ್ತಿರೇನು

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಕೊಡ್ರೆಲ್ಲ.

(ಓಡಿಹೋಗಿ ರವಿ ಕೊಟ್ಟ ಸಿಗರೇಟು. ಕಡ್ಡೀಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಸಿದು ತಂದು ಹದಿನೆಂಟನ ಎದುರಿಗೆ ಹಿಡಿಯುವನು. ಅವನು ತನ್ನ ಗಣೇಶಬೀಡಿ ಹೊತ್ತಿಸುವನು. ಟ್ವೆಂಟಿ ಸಿಗರೇಟು ಹೊತ್ತಿಸುವನು. ಇಬ್ಬರೂ ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪ ಹೋಗುವರು.)

ಹದಿನೆಂಟು :– ಸಾಹೇಬರು ಯಾವೂರವರು?

ರವಿ :– ಸವದತ್ತಿ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಹಾಸ್ಟಲಾಗಿದೀರೇನೊ.

ರವಿ :– ಹೌಂದು ಇಲ್ಲೇ ಸಮೀಪ ಐತಿ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಈ ಹೆಣಮಗಳೂ ನೀವೂ ಕ್ಲಾಸಮೆಂಟ ಏನ್ರಿ?

ಶೋಆ :- ಹೌಂದು.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– (ಶೋಭಾಗೆ)
ನೀವ್ಯಾರ ಪೈಕೀರಿ?

ಶೋಭಾ :– ನಾನು…….ಸಪ್ತಾಪುರ – ರೇಡಿಯೋ ಸ್ಟೇಶನ್‌ ದಾಟಿದ ಮ್ಯಾಲ ಸಿಗತೈತಲ್ಲ – ಅಲ್ಲೆ ಸಕ್ಕರಿ ಶಂಕರಪ್ಪನವರು ಅಂತ. ಅವರ ಮಗಳು……ಮಿಸ್‌ ರತ್ನಾ ಅಂತ. ಬಿ.ಎ. ಕ್ಲಾಸಿನಾಗಿದೀನಿ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂತಲ್ಲ…….

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಸಕ್ಕರಿ ಶಂಕರಪ್ಪ? ಗೊತ್ತs ಇಲ್ಲ ಬಿಡರಿ.
(ರವಿಗೆ)
ಸಾಹೇಬರs. ಸಿಗರೇಟ ಒಳೆ ಒಳೆ ಖಡಕ ಐತ್ರೆ. ಹೆಂಗೊಂದ ಪಾಕೀಟರಿ ಇದು?

ರವಿ :– ಐದ ರೂಪಾಯಿ.

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ಅಲಲಲ! ಇಡೀ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನದಾಗ ಇಂಥಾ ಸಿಗರೇಟ ಯಾರೂ ಸೇದಾಕ ಶಕ್ಯ ಇಲ್ಲ ಬಿಡರಿ. ಗಣೇಶ ಬೀಡಿ ಇದರ ಮುಂದ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ.
(ಹದಿನೆಂಟು ಟ್ವೆಂಟಿಯನ್ನು ನೋಡುವನು)
ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಗಣೇಶ ಬೀಡಿಹಾಂಗ ಇದಲ್ಲ ತಗೀರಿ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಏ ಟ್ವೆಂಟೀ ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚೊ.
(ರವಿಗೆ)
ಅಲ್ರೆಪಾ ಮಿಸ್ಟರ್ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇನಂದಿರಿ?

ರವಿ :– ಶಿವರಾಮಂತ.

ಹದಿನೆಂಟು :– ಮಿಸ್ಟರ್ ಶಿವರಾಂ; ಏನೋ ಬಂದೀರಿ, ನಿಂತೀರಿ… ಪಾಪ ನೀವೇನೂ ಅಂಥಾವರಲ್ಲ; ಅದು ಬ್ಯಾರಿ. ಆದರ ಇಷ್ಟ ಹೊತ್ತಿನಾಗ ಪಾರ್ಕಿನಾಗ ಅಡ್ಡಾಡಕ ಬಿಡಾಣಿಲ್ಲಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ರೆ ನಿಮಗ?

ರವಿ :– ಆಫ್‌ ಕೋರ್ಸ್ ಹ…ಹ…ನಾವೇನೂ ಅಂಥ ಹಲ್ಕಟ್ಟ ದಂಧೆ ಮಾಡಾಕ ಬಂದಿಲ್ವಲ್ಲ!

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ತಾವು ಹಲ್ಕಟ್ಟ ದಂಧೆ ಮಾಡಾವರು ಅಂತ ಯಾರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲರಿ. ಹೋಗಲಿ ದಂಧೆ ಮಾಡಾವರಲ್ಲ ಅಂತೀರಿ. ಇಂಥಾ ಅಪರಾತ್ಯ್ರಾಗ ಬಂದೀರಿ. ಮಿಸ್ಟರ, ಮಿಸ್ಸಾ, ಕ್ಲಾಸಮೆಂಟಾ… ಹಗಲಿ ಮಂದಿ ಇದ್ದಾಗ ನೀವs ಬಂದಿದ್ದರ ನಾ ಹಿಂಗನ್ನಾಕ ಬರತ್ತಿತ್ತ? ನೀವು ತಿಳಿದವರು, ಕಲಿತವರು , ನನ್ಹಾಂಗ ಧಡ್ಡರs? ನೀವs ಹೇಳ್ರೆಲ್ಲ – ಇಲ್ಲೊಂದ ಎಳೀ ಕುದರಿ ಮೇಯತಿತ್ತಂತ ತಿಳೀರಿ, ಅದರ ಬೆನ್ನ ಮ್ಯಾಗ ಅರೀದ ಹುಡಗೊಬ್ಬ ಕೈಯಾಡಸ್ತಿದ್ದರ……

ಶೋಭಾ :– ಏ ಮಿಸ್ಟರ್, ನಾಲಿಗಿ ಬಿಗಿಹಿಡಿದ ಮಾತಾಡರಿ . ಅಡ್ಡಾಡಿಕೊಂಡ ಹೋಗಬೇಕಂತ ಬಂದಿವಿ, ನಿಂತಿವಿ. ಅದಕ್ಕ ಇಲ್ಲದ್ದೆಲ್ಲಾ ಹೊಂದಿಸಿದರ ಸಿಟ್ಟ ಬರತೈತಿ ನಮಗೂ.’ ನಿಮಗ್ಯಾರೂ ಅಕ್ಕ ತಂಗೇರಿಲ್ಲೇನ್ರಿ?

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ನನ್ನ ಅಕ್ಕತಂಗೇರ ಇಂಥಾ ಅಪವ್ಯಾಳ್ಯಾದಾಗ ಹೀಂಗ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನ ಜೋಡಿ ಬಂದಿದ್ದರ – ನೋಡವಾ ಹೆಣಮಗಳ – ಇಷ್ಟೊತ್ತ ಹಿಂತಾ ಮಾತ ಕೇಳಾಕ ಆಕಿ ಜೀವಂತ ಇರತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಶೋಭಾ : – ಅಂದರೇನು? ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಇವರ ಜೋಡಿ ಹಲ್ಕಟ್ಟಗಿರಿ ಮಾಡಾಕ ಬಂದೀನಿ ಅಂತೇನು?

ರವಿ :– ಶೋಭಾ ಸುಮ್ಮನಿರತೀಯೋ ಇಲ್ಲೊ?

ಶೋಭಾ :– ಮತ್ತ ಯಾಕಿವರು ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡಬೇಕರಿ?

ರವಿ :– (ಟ್ವೆಂಟಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತ) ಮಿಸ್ಟರ್ ನೋಡ್ರಿ…

ಟ್ವೆಂಟಿ :– ನಿಮ್ಮನ್ನೇನ ನೋಡತಾರರೀ?

ರವಿ :– (ಹದಿನೆಂಟನಿಗೆ)
ಸಾಹೇಬರ ಕೇಳ್ರಿಲ್ಲೆ… ನನ್ನ ಮಾತು.
(ಹದಿನೆಂಟು ಸುಮ್ಮನೆ ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ)