ಇತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರೈ:
ಪಸರಿಸದೆ ಮಲೆಕಾನು ಮಾಲೆ ಮಾಲೆ
ಹಸುರು ಕಡಲಿನ ಗಿರಿಯ ತೆರೆಗಳೋಲೆ.
ನೆತ್ತಿಮೇಲಿದೆ ಬಾನು: ನೀಲಚಿಂತೆ,
ವಿಶ್ವಶಾಂತಿಯ ನಯನ ಕಾಂತಿಯಂತೆ.
ನಿರ್ಜನತೆ, ನೀರವತೆ, ಭೂಮಿ, ಭಾನು,
ತಣ್ಣೆಳಲು, ತಂಗಾಳಿ, ನೀನು, ನಾನು!

ಇತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರೈ:
ಸೋಮಾರಿತನಕಿಂ ಮಿಗಿಲು ಸಂಸ್ಮೃತಿಯಿಲ್ಲ;
ನಾಗರಿಕತೆಗೆ ಮಿಗಿಲು ಸೋಮಾರಿತನವಿಲ್ಲ!
ನಗರ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಸಂಗ ಸಾಕೈ;
ಧೂಳಿಧೂಮದ ಭಂಗ ಸಾಕೈ;
ಯಂತ್ರತಂತ್ತವನುಳಿದು ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರೈ;
ಮಂತ್ರಮಯ ವನ್ಯಸಂಸ್ಕೃತಿ ಶಿಷ್ಯನಾಗೈ:

ಇತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರಿತ್ತ ಬಾರೈ

೦೫. ೦೨. ೧೯೪೦