ಆಧುನಿಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಸಂಬಂಧ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣತೊಡಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯ ಹೆಚ್ಚು ವಲಯಗಳನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಈಗ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇವೆರಡರ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬ ಬಗೆಗೆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳು ಅಗತ್ಯ.

ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಬರಹದ ಭಾಷೆಗೂ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಗೂ ಸಂಬಂಧ ಏರ್ಪಡುತ್ತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂಬಂಧ ಸೀಮಿತ ನೆಲೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಬೇಕಾದರೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಉಪಕರಣಗಳು ಒಂದು ಬಗೆಯವಾದರೆ ಲೋಹದ ಪಟ್ಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಬಳಸುವ ಉಪಕರಣಗಳೇ ಬೇರೆ. ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆರವು ಒಮ್ಮೆ ದೊರಕಿತೆಂದರೆ ಹಲವಾರು ದಶಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರವಣಿಗೆ ಸಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಾಳೆಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯತೊಡಗಿದಾಗ ಬರೆಯುವ ಉಪಕರಣ, ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಡಿಬರಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಮಸಿ ಮತ್ತು ಬರೆಯಬೇಕಾದ ತಾಳೆಎಲೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವ ಉಪಾಯಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಡತಗಳಆಗಮನದ ಅನಂತರ ಕಾಗದದ ಬಳಕೆ ಬರಹದ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಂದವು. ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಮುದ್ರಣಯಂತ್ರ ಮತ್ತೊಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆಲೆಯ ಜಿಗಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಏಕೀಕರಣದ ವೇಳೆಗೆ ಮುದ್ರಣದ ಅನಂತರ ಬಂದ ಕಲ್ಲಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆ ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಈ ಎಲ್ಲ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಏಕೀಕರಣದ ಅವಧಿ ಮೊದಲಾಗುತ್ತವೆ.

ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮೊದಲಿನ ಎಲ್ಲ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬೇರೆಯೇ ಆದ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದಂತೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿತ್ತು. ನಾವು ಅಧ್ಯಯನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಒಂದು: ಆಡುಮಾತಿನ ವಲಯ. ಎರಡು: ಬರಹದ ವಲಯ. ಕೆಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಈ ಎರಡು ವಲಯಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸಿವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಎತ್ತಿ ಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಆಡುಮಾತಿನ ವಲಯ: ಈ ಮೊದಲುಹೇಳಿದಂತೆ ಆಡುಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಕೆಲವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಆಡುಮಾತನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವಲಯಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಆಡು ಮಾತಿನ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ. ೧. ಅದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರು ವಂತೆಯೇ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ನಶ್ವರರೂಪ. ೨.  ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೂರ ಮತ್ತು ಕಾಲದೇಶಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾದ ಭೌತಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಡುಮಾತು ನಿಕಟ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಇರುವವರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ದಕ್ಕುವಂತದ್ದು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಡುಮಾತಿಗಿರುವ ಈ ಎರಡು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನೇರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗಬೇಕಾದ ಅಪಾಯ ಈಗ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಾತನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಹಿಡಿದಿಡುವ  ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಈಗ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣ ಎಂಬ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬರಹದ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿರಚಿತ ರೂಪವನ್ನು ಬಹು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಮುದ್ರಣ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನೇ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರು ವುದು ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಈಗ ಆಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ರಕ್ಷಿಸಿ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲೂ ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಈಗ ಧ್ವನಿ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಡಿಜಿಟಲ್ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದೂರಗಾಮಿಯಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಂದೆಯೂ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವಾಗ ಆ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ನಾವು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಎರಡನೇ ಮಿತಿ ಕೂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ. ಈಗ ಮುದ್ರಿತ ಮಾತನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೈರುಹಾಜರಿನಲ್ಲೂ ಬಳಸಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಕೇಳುಗರು ಹೇಳುವವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಶರತ್ತು ಈಗ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಬೇಕಾದರೂ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ರಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದೆ.

ಆಡುಮಾತಿನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಎರಡು ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಒಂದು: ಕೇಳುಗರು ಮಾತಾಡುವವರ ಮಾತನ್ನು ಮಾತಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆ. ಎರಡು: ಕೇಳುಗರು ಮತ್ತು ಮಾತಾಡುವವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೆಲೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಎರಡನೆಯ ನೆಲೆಯ ಬಳಕೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಮೊದಲ ನೆಲೆಯಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕೇಳುಗರು ಮಾತನಾಡುವವರು ಇರುವ ಜಾಗದಿಂದ ಬಹುದೂರ ಇರಬಹುದಾದ ಸಂದರ್ಭ ದಲ್ಲೂ ಆಡುಮಾತು ಬಳಕೆಯಾಗಲು ನೆರವಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದೂರವಾಣಿ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಆಡುಮಾತಿನ ಬಳಕೆಯ ವಲಯವನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಆಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ ಎನ್ನಲಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ನೆಲೆಯ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವವರು ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲಾವಕಾಶ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎರಡನೆ೦i ನೆಲೆಯ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಆಡುಮಾತಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಬರಹದ ಭಾಷೆಯಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಮಾತಾಡುವವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಿಕ ರಚನೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಕಾಶವಿರುವ ಎಲ್ಲ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳೊಡನೆ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾತು ರೂಪು ಗೊಳ್ಳುವಾಗಲೇ ಕೇಳುಗರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಸಂದರ್ಭ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಒತ್ತಡಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ಆಡುಮಾತಿನ ಬಳಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ರೂಪಗೊಂಡದ್ದು ಕಳೆದ ಐದು ದಶಕದಲ್ಲೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಆಡುಮಾತನ್ನು ಬಳಸುವ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಆಡುಮಾತಿನ ಈ ಎರಡು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರೂ ಬಳಸು ವವರು ಅದರ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ತರಬೇತಿಗಳು ಕನ್ನಡದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೂಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಡುಮಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ಆಯಾಮವೆಂದರೆ ಆಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆಡಿದ ಮಾತು ಈ ಎರಡನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದುದು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಈಗ ಕಾಣತೊಡಗಿವೆ. ದೃಕ್, ಶ್ರವಣ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಗಾಯನ ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಈಗ ಆಡುಮಾತಿಗೂ ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ನಟನಟಿಯರು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಅವರೇ ಆಡಿದಂತೆ ನಮಗೆ ಭಾಸವಾದರೂ ನಾವು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಧ್ವನಿ ಅವರದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಟನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಚಿತ್ರಪಟ್ಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೇರೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಹೊಸ ಭ್ರಮೆಯೊಂದನ್ನು ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಾಣಬರುತ್ತಿವೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆ ಆಡುಮಾತನ್ನು ಯಾರೋ ಮಾತಾಡುವಾಗಲೇ ರೂಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಶರತ್ತನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿದೆ. ಅಂದರೆ ನಮಗೆ ಆಡುಮಾತಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಆಡಿದ ಮಾತಿನಂತೆ ತೋರುವ ಭಾಷೆಯೂ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಯಾರೋ ಬರೆದದ್ದು ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಬರೆದ್ದದನ್ನು ನಾವು ಓದುವುದಿಲ್ಲ. ಓದಲು ಅದು ನಮಗೆ ಲಭಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಆಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಕೇಳಿಸಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಚಲನಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಈ ಅಂಶ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ನಾವು ಕೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಆ ಪಾತ್ರಗಳು ಆಡಿರಲೇಬೇಕೆಂಬ ಶರತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ ಬೇರೆಯವರು ಕೂಡ ತಾವೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾತನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಉಚ್ಚರಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬರೆದುಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿವರಣೆ ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಸಂಬಂಧವೊಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮೈದೋರಿದೆ.

ಆಡುಮಾತಿನಂತೆ ತೋರುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ವಿಶೇಷ ತರಬೇತನ್ನು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಬರೆಯುವವರು ಕೇವಲ ವಿಷಯ ತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆಸಾಲದು.ಅದರೊಡನೆ ಭಾಷೆಯ ಹಲವಾರು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತವರಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಭಾಷೆ ಬರಹರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಅದು ಮಾತಿನಂತೆ ತೋರಬೇಕು. ಬರೆದುದನ್ನು ಓದಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಬಾರದು. ಇದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಈಚಿನ ಹೊಸ ಸವಾಲು.

ನಮ್ಮ ಭಾಷಾ ರಚನಾಕಾರರು ಈ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಭಾಷಾ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡವರು ಕಂಡರೂ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿವೆ. ಆಡುಮಾತಿನ ಲಯಕ್ಕೂ ಬರಹದ ವಾಕ್ಯಗಳ ಲಯಕ್ಕೂ ಅಗಾಧವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ರಾಚನಿಕವಾಗಿಯೂ ಗೋಚರಿಸುವಂತಹುದು. ಲಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬರೆದ ಮಾತು ಆಡಿದಾಗ ಕಿವಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೇಳತೊಡಗುತ್ತದೆ. ತುಂಬ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹದೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ಕೂಡ ಈ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಇರುವಂತೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತಂದಿಟ್ಟ ಈ ಹೊಸ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಲವಾಗಿ ಬೇರೂರಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇನ್ನೊಂದು ನೆಲೆಯತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಯ್ಯಲು ಶಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ. ಆಡು ಮಾತಿನ ಭಾಷಾಂತರದ ನೆಲೆ. ಈಗಾಗಲೇ ನಾವು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೂ ನಾವು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೂ ಸಮಾನ ನೆಲೆ ಇರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಘಟನೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕೊಡುಗೆ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ದೃಕ್, ಶ್ರವಣ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಭಾಷಾಂತರದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರಪಟ್ಟಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮೂಲವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಔಚಿತ್ಯ ಮೀರದಂತೆ ನಮಗೆ ಬೇಕೆಂದ ಭಾಷೆಯ ಧ್ವನಿ ಲೇಪನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳ ಚಿತ್ರ ಅವತರಣಿಕೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಭಾರತದಂತಹ ಬಹುಭಾಷಿಕ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂವಹನದ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು. ಒಂದು: ತತ್‌ಕ್ಷಣದ ಭಾಷಾಂತರ, ಎರಡು: ತಡೆದು ನೀಡುವ ಅನುಕ್ರಮದ ಭಾಷಾಂತರ. ಮೊದಲ ಬಗೆಯು ಈಗ ಹಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದು ಇನ್ನೂ ಶೋಧಿತವಾಗಬೇಕಾದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಕೆಲವೆಡೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರೊಬ್ಬರು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಸದನದಲ್ಲಿರುವ ಬೇರೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯರು ಆ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಣೆ ಆಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಅದರ ಕನ್ನಡ ಆಡುರೂಪ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಕೇಳುಗರಿಗೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಅತಿವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಈ ಕ್ರಿಯಾವರ್ತದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ತೊಂದರೆಗಳಿವೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಧ್ವನಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಅಗತ್ಯ. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಭಾಷಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಪದಕೋಶದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಬಳಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ತರಬೇತು ಪಡೆದವರಾಗಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಕನ್ನಡದ ಸಾಧನೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಂತದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅನುಕ್ರಮದ ಭಾಷಾಂತರದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಕಡೆ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಅವತರಣಿಕೆಯ ಧ್ವನಿವಾಹಿನಿಯನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಧ್ವನಿಸರಣಿಯನ್ನು ಲೇಪಿಸುವ ಕೆಲಸವಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಅವಕಾಶವಿರುವುದು ದೃಕ್‌ಶ್ರವಣ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಲನಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಟೆಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಏಕೀಕರಣದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಭಾಷಾ ಧ್ವನಿ ಬದಲು ಕನ್ನಡ ಧ್ವನಿಲೇಪನವನ್ನು ಮಾಡುವ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬಗೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಳುವಳಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಅಧ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮಗಿಲ್ಲಿ ಅದರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧ್ಯತೆಯಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಹಾಗೆಂದು ಅನ್ಯಭಾಷಾ ಧ್ವನಿಲೇಪನವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಸಂದರ್ಭ ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಈ ದೃಕ್‌ಶ್ರವಣ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಇದೇ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆ. ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಇಲಾಖೆಗಳ ಎಷ್ಟೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡ ಧ್ವನಿಲೇಪನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕನ್ನಡ ಸಂದರ್ಭ ಭಾಷಾಂತರ ನೆಲೆಯ ಧ್ವನಿಲೇಪನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಒಂದೆಡೆ ವಿರೋಧವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಈ ಹೊಸ ಅವಕಾಶ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಗೆ ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಹೊಸ ಸವಾಲನ್ನು ಇರಿಸಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಎಚ್ಚರಗಳನ್ನು ಭಾಷಾ ಬಳಕೆದಾರರು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಧ್ವನಿವಾಹಿನಿಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆಗೆ ರವಾನಿಸುವ ಕೆಲಸವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ನಿಯಂತ್ರಕ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಒಂದು: ಕಾಲಮಿತಿ; ಎರಡು: ಮೂಲಧ್ವನಿವಾಹಿನಿ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಯೇ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಧ್ವನಿವಾಹಿನಿ ಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಲಮಿತಿ ಎಂದರೆ ಮೂಲರೂಪವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಅವಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ಮುಗಿಸಬಲ್ಲ ಪದಕೋಶದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪದಗಳಿಂದರೆ ಭಾಷಾಂತರದ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪದಗಳಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.) ಲಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾವವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಬಲು ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾದ ಕೆಲಸವಿದು.  ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ಬಗೆಯ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಗೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ಭಾಷೆಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು. ಭಾಷೆಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯಬಲ್ಲ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತನ್ನು ಬರೆಯಬಲ್ಲ ತರಬೇತು ಅಗತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಕನ್ನಡದ ಸಾಧನೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಬಗೆಯ ಮರುಧ್ವನಿಲೇಪನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಕಿವಿ ತೆರೆದು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿರುವ ಅಸಹಜತೆ ರಾಚುವಂತಿರುತ್ತದೆ.

ದೃಕ್‌ಶ್ರವಣ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ತಂದಿತ್ತಿರುವ ಭಾಷಾ ಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಅದೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಭಾಷೆಯು ಒಂದಾಗಿದ್ದರೆ ಅದರ ಲಿಖಿತ ದೃಶ್ಯರೂಪವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕೂಡ ಒಂದು ದಶಕದ ಈಚಿನಿಂದ ವ್ಯಾಪಕ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯಪಟ್ಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಿವಿಯಿಂದ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಪಟ್ಟಿಕೆಗಳ ಕೆಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಭಾಷಾಂತರಿತ ರೂಪವನ್ನೇ ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಲು ಈಗ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಬ್ ಟೈಟಲಿಂಗ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದುಂಟು. ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯು, ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರು ಮತ್ತು ನೋಡುಗರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಕಷಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ ಯಥಾವತ್ತಾದ ಅನುವಾದ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದರ ಸಾರಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಳುಗ-ನೋಡುಗರು, ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಬೇಕಾಗು ತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕೇಳುವ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಇರಬಹುದು. ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಪಟ್ಟಿಕೆಗಳ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೇ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಈ ವಾಕ್ಯಗಳು ಗೊತ್ತಾದಷ್ಟು ಅವಧಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿದ್ದು ಅನಂತರ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ. ನೋಡುಗರು ಒಂದೇ ಸಮನೇ ನೋಡುತ್ತ್ತ ಓದುತ್ತ ಇರಬೇಕು. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರಮದಾಯ ವಾದ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಬಹುಭಾಷಾ ಸಂವಹನದ ಸಂದರ್ಭ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ನೆರವಿ ನಿಂದ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸದ್ಯದ ಅವಕಾಶವೆಂದರೆ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ದೂರದರ್ಶನದ ವಾರ್ತೆಗಳ ಪ್ರಸಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆ ಆಗುವುದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಆಡುಮಾತಿನ ಬಳಕೆಯ ವಲಯಗಳನ್ನು, ಬಳಕೆಯ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಚನಿಕ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಯೋಜಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರವರ್ತಕರು ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮನಗಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ರೀತಿಯ ತರಬೇತಿನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಲ್ಲ. ಆಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಹೇಗೋ ತಮಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ತಮ್ಮ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯವೂ ಕೂಡ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿತ ವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಭಾಷೆಯ ಇಂತಹ ಇಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು  ರೂಪಿಸಿಲ್ಲ.

ಆಡುಮಾತಿನ ವಿಷಯ ಹೀಗಾದರೆ ಇನ್ನು ಬರಹದ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು. ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ ಎಂಬುದರ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬರಹದ ಭಿತ್ತಿ, ಸಾಮಗ್ರಿ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ತನ್ನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನೀಡುತ್ತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು: ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಬಳಕೆ. ಎರಡು: ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಬಳಕೆ. ಮೂರು: ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳ ಬಳಕೆ.

ಬರವಣಿಗೆ ಎಂಬುದು ಕೈಬೆರಳುಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ನಡೆಯುವ ಕೆಲಸ. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ, ಸಹಕಾರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೂಡ ಪಲ್ಲಟ ಮಾಡಲು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೆರಳಚ್ಚನ್ನೇ ಗಮನಿಸೋಣ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೈಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸ ಇದೆ. ಆದರೆ ಕೈಬರವಣಿಗೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೀಲಿಮಣಿಯನ್ನು ಒತ್ತುವ ಮೂಲಕ ಅಕ್ಷರದ ಆಕಾರಗಳು ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮುಂತಾದ ಜಾಗತಿಕ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಈ ಉಪಕರಣ ಬಹು ಹಿಂದೆಯೇ ದೊರಕಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಯಂತ್ರದ ಬಳಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ ಎಂಬ ಬಗೆಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬೆರಳಚ್ಚು ಕೀಲಿಮಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಚ್ಚುಮೊಳೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ೧೯೪೭ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಇದ್ದಿತಾದರೂ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರವೊಂದು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡು ಪರಿಶೀಲನೆಯಾಗಿ ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕೃತ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಏಕೀಕರಣದ ಅನಂತರದ ದಶಕದಲ್ಲಿ. ಇದನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಕೀರ್ತಿ ಶ್ರೀ ಅನಂತ ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಅವರದು. ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕೀಲಿಮಣಿಯನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಅನಂತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಿವರಗಳೇನೇ ಇರಲಿ. ಈ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಗೆ ದೊರೆತ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಒಂದು: ಬರಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಮುದ್ರಣದಲ್ಲ್ಲಿ ಈ ಸೌಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ ಮುದ್ರಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹಣದ ಬಂಡವಾಳ ಮತ್ತು ಕಾಲ ವಿನಿಯೋಗ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ. ಎರಡು: ಬರಹದ ಲಿಪಿಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅದರಿಂದ ಓದುವವರಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನನುಕೂಲಗಳು ಆಗುವುದುಂಟು. ಸರ್ಕಾರದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಓದಲು ಅನನುಕೂಲವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಅಷ್ಟೇನು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಲ್ಲ. ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದಿಂದ ಮೂಡುವ ಬರವಣಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಓದುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯ. ಆಗ ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಗೊಂದಲಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಅಂಶಗಳು ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಪ್ರಯೋಜನದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ನಾವೀಗ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಕೈಯಿಂದ ಬರೆಯುವಾಗ ಅಕ್ಷರದ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಮೂಡಿಸುವ ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದು ಒಂದೇ ಸಮನೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬೆರಳಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಒಂದು: ಅಕ್ಷರ ಇಡಿಯಾಗಿ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಎರಡು: ಕೈ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಗುಣಿತಾಕ್ಷರ ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕ್ರಮಕ್ಕೂ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕ್ರಮಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಎಂದರೆ ಅಕ್ಷರ ಸರಣಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವವರು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಗೂ ಬೆರಳಚ್ಚು ಮಾಡುವವರು ರೂಪಿಸುವ ರೀತಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಎಂದರೆ ಬರೆಯಲು ಕಲಿತರೂ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಆಲೋಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಬೆರಳಚ್ಚು ಮಾಡುವುದು ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಬರಹ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲೇ ಕೆಲವು ಪಲ್ಲಟಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.

ಇದು ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆಯ ಮಾತು. ಆದರೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬೆರಳಚ್ಚಿನ ಸೌಲಭ್ಯ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಾದವು. ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ನೆಲೆಗಳ ಯೋಜನೆ ಇದೆ. ಒಂದು: ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು. ಎರಡು: ಈಗಾಗಲೇ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕಲಿತಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಾರರು ಕನ್ನಡ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಸಿದ್ಧರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಸುಮಾರು ೧೦ ರಿಂದ ೧೫ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸರ್ಕಾರದ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡ ಬೆರಳಚ್ಚು  ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಾನುಗತವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಕ್ರಮವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸದಂತೆತಡೆಹಿಡಿಯುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಕೆಲಸ. ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನೌಕರ ಶಾಹಿಯ ಪೂರ್ವನಿಶ್ಚಿತ ಮನೋಭಾವ ಹೇಗೆ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯ ದಶಕದಲ್ಲೂ ಕಛೇರಿಗಳಿಂದ ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ನಮಗಿಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅವಕಾಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೂ ಅವು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲು ಕನ್ನಡ ಸಂದರ್ಭ ಎಷ್ಟು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿ.

ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಅವಕಾಶಗಳಾದವು. ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿ ಸುವ ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಇದರಿಂದ ಬೆರಳಚ್ಚಿನ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವ ಮತ್ತು ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ರೂಪಗೊಂಡದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿ ಈ ತರಬೇತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೇನೆ ಇರಲಿ. ಈ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ತೆರೆದ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಿಂತ ಭಾಷೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬರಹದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ನೆರವಿಗೆ ಬಂದ ಮುಂದಿನ ಹಂತವೆಂದರೆ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರ. ಇದು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರಗಳ ಮೂಲ ಮಾದರಿಯ ಅನುಕರಣೆ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಯಂತ್ರದಿಂದ ಬೆರಳಚ್ಚು ಮಾಡುವವರ ಶ್ರಮ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಕೀಲಿಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒತ್ತುವಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರಮ ಈಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಶ್ರಮ ಉಳಿತಾಯ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆರಳಚ್ಚು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿತ್ತು. ಕಡಿಮೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ನೆಲೆಯ ಪ್ರಯೋಜನವಿದೆ. ಮೊದಲಿನ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚು ಮಾಡುವಾಗ ತಪ್ಪುಗಳಾದರೆ ಒಂದೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ದಾಖಲಾತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲವೇ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಕಾಲ ವ್ಯಯಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ತೊಂದರೆ ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಮೊದಲೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಈ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಇದು ಆ ಯಂತ್ರದ ನೆನಪಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಕೂಡ ದಾಖಲಾತಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಸೌಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಯಂತ್ರವೊಂದು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡು ಜನ ಬಳಕೆಗೆ ಲಭಿಸಿದ್ದು ೧೯೮೫ರ ನಂತರವೇ. ಈ ಯಂತ್ರದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಗೊಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಸಮಯಾವಕಾಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ತನ್ನ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿತು. ಇದರ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ಯಂತ್ರ ಖಾಸಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗಣಕಗಳು ಆವಿಷ್ಕಾರಗೊಂಡು ಬಳಕೆಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ನಿರುಪಯುಕ್ತವೆನಿಸಿತು. ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಎನ್ನಿಸಿದೆ.

ಗಣಕಯಂತ್ರಗಳು ಆವಿಷ್ಕಾರಗೊಂಡು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ನೆರವಾಗಲು ದೊರಕ ತೊಡಗಿದ್ದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಹಲವು ನೆಲೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು: ಬರವಣಿಗೆಯು ರೂಪಗೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆ. ಎರಡು: ಬರವಣಿಗೆಯು ಸಂಗ್ರಹಗೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆ. ಮೂರು: ಬರವಣಿಗೆಯು ಪ್ರಸಾರಗೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆ. ಬರವಣಿಗೆಯು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಕವು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒದಗಿ ಬಂದ ಹೊಸ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಕೆಲವಿವೆ. ಈ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮದ ತೊಡಗುವಿಕೆ ಕನಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ವೇಗದ ಹೆಚ್ಚಳ ಸಾಧ್ಯ. ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಮಯದ ಅಪವ್ಯಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇಡೀ ದಾಖಲಾತಿಯನ್ನು ಬೇಕೆಂದ ಹಾಗೆ ಮರುರೂಪಿಸಿ ಅನಂತರ ಅದರ ಮುದ್ರಿತ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಕ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಅವಕಾಶ ಊಹಾತೀತ. ನಾವು ಬರಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದು ಅಂಕೀಕರಣ ಗೊಂಡು ಗಣಕದ ನೆನಪಿನ ಕೋಶದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಅಡಕಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ನಾವು ಬೇಕೆಂದಾಗ, ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕೂಡ ದಿನೇ ದಿನೇ ನಾವು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಸಾರದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಕಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ನೆಲೆಯಾದ ಮುದ್ರಣ ವಲಯವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದೆ. ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಜೋಡಣೆ ಎಂಬ ಕೈಕೆಲಸವೀಗ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಗಣಕಗಳ ನೆನಪಿನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮುದ್ರಣಯಂತ್ರಗಳು ಮೂಲ ಪಡಿಯಚ್ಚುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು. ಇದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ಉಳಿತಾಯ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಪ್ರಸಾರದ ಇನ್ನೊಂದು ನೆಲೆ ಮುಖ್ಯ ವಾಗಿದೆ. ಗಣಕಗಳಿಂದ ಗಣಕಗಳಿಗೆ ಹಲವು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ರವಾನಿ ಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ ಬರವಣಿಗೆಯ ದಾಖಲೆಗಳು ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಭ್ರಮಾರೂಪದಲ್ಲಿ ರವಾನೆಯಾಗಬಲ್ಲವು. ಬರೆಯುತ್ತಿರು ವಂತೆಯೇ ದೂರ ದೇಶದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದನ್ನು ಓದುವ ಅವಕಾಶ ಈಗ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ್ಲ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯೂ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಈ ಗಣಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ನೆರವು ದೊರೆತದ್ದು ೧೯೯೦ ರಿಂದೀಚೆಗೆ. ಕೆಲವು ಉತ್ಸಾಹಿಗಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಗಣಕಕ್ಕೆ ಅಳಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು. ಇವು ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪ ಗೊಂಡು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದುದರಿಂದ ಸಮಾನಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಯಾಯಿತು. ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಬಳಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರ್ಯ ವಾಹಿಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲದೇ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯ ನೆರವಿನಿಂದ ಓದುವುದು, ಬಳಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಈ ಹೊಸ  ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ನೆರವು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದೊರಕಬೇಕಿತ್ತೋ ಈ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು.

ಇದರ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮೊದಲಾದವು. ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಕೆಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇಲಾಖೆಯೂ ತನ್ನ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಪುಣೆಯ ಸಿ.ಡಾಟ್ ಮೂಲಕ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಗಣಕ ಬಳಕೆಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಈ ಯತ್ನದ ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆಯೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಭಾಷೆಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂಸ್ಥೆ ರೂಪಗೊಳಿಸಿದ ಜಿಸ್ಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಲೀಪ್ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೂ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕೀಲಿಮಣೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡುವಾಗ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರ್ಣಗಳು ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ಬಳಸುವವರು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಖಲಾತಿ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಗಣಕ ಮಾಹಿತಿ ದಾಖಲುದಾರರು ಕನ್ನಡದ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಕೀಲಿಮಣೆಯ ಬಳಕೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಅವರಿಗೆ ಈ ಹೊಸ ಕಾರ್ಯ ವಾಹಿಯ ಕೀಲಿಮಣೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವಂತಿತ್ತು. ಲೀಪ್‌ನ ಕೀಲಿಮಣೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಜನಗಳ ಕೀಲಿಗಳು ಒಂದು ಕೈನ ಬೆರಳುಗಳ ಕಡೆಗೂ ಸ್ವರಗಳ ಕೀಲಿಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಕೈನ ಬೆರಳುಗಳ ಕಡೆಗೂ ಇವೆ. ಇದು ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಹಜ ಓಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕುದಲ್ಲದ ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮೈಸೂರಿನ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷಾ ಸಂಸ್ಥಾನ ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಾಷಾ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತ್ತು. ಇದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಸಿ.ಡಾಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿತ್ತು. ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆಚೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲಿನ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳು ಡಾಸ್ ನಿರ್ವಹಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದ್ದು ಅತೀವೇಗದಲ್ಲಿ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಮೈಕ್ರೋಸಾಪ್ಟ್‌ನ ವಿಂಡೋಸ್ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಗಣಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಟ್ಟಿತು. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತ ನಡೆದಿದೆ. ೧೯೯೫, ೧೯೯೮, ೨೦೦೦ ಮತ್ತು ಅನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಂದಿದೆ. ಈ ವಿವರಗಳು ನಮಗೇಕೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದರೆ ಈ ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯ ಕಂಪನಿಗಳು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅತೀ ವೇಗದ ಜಿಗಿತಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಕನ್ನಡದಂತಹ ಭಾಷೆಯು ಅದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಿಂದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ವಲಯಗಳಿಗೆ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ಸಿದ್ಧತೆ ರವಾನೆಯಾದರೂ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡ ಗಣಕ ಪರಿಷತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತಯಾರಿಸಿದ ನುಡಿ ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಿದೆ. ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯೂ ಉಚಿತ ಬಳಕೆಗೆಂದು ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಣಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸುವವರು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಬಳಸಲು ಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಮಾಡುವವರು ನುಡಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಬಗೆಗೆ ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾಗ್ವಾದವೇ ನಡೆದು ಹೋಯಿತು. ಆದರೆ ಖಚಿತ ಫಲಿತಾಂಶ ಮಾತ್ರ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ನುಡಿಯ ಬಳಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ಇರುವ ಸಮ್ಮತಿ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ.

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಗಣಕ ವಲಯ ಇಂಗ್ಲಿಶ್‌ಮಯವಾಗುವುದೆಂದು ಮೊದಮೊದಲು ಆತಂಕ ಉಂಟಾದುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ದೇಶೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಗಣಿಸುವುದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಮಾರಕವಾಗುವ  ಅಂಶವೆಂದು ಬೇಗನೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡವು. ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ತನ್ನ ವಿಂಡೋಸ್‌ನ ಎಕ್ಸ್‌ಪಿ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಮೊದಲಿದ್ದ ಆತಂಕಗಳು ಇಲ್ಲವಾದವು. ಬೃಹತ್ ಜಾಲದ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದು ರೂಪಿಸಿದ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳೊಡನೆ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಗೋಜಲುಗಳಾಗಲು ಬಿಡದೇ ನಿವಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಜಾಲಗಳು ಸಿದ್ಧವಿವೆ. ಬರಲಿರುವ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಖಚಿತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತೇಪೆ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತರಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮುಖಾಂತರವಾಗಲೀ ತಾನೇ ನೇರವಾಗಿಯಾಗಲೀ ಗಣಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಗೆ ಇರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣದ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗೆಗೆ ಏನು ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಯೋಜನ ಈಗಂತೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಗಣಕಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಕೆಗೆ ಇರುವ ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಣತರು, ಭಾಷಾತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಬಳಕೆದಾರರು ಇವರು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ತೊಡಗದಿರುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಣತರು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಡುವಾಗ ಭಾಷಾ ತಜ್ಞರ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ರಚನೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರೆ ಕೆಲಸ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರೊಡನೆ ಬಳಕೆದಾರರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಮನಗಾಣಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿ ಬಳಕೆಯಾಗದೇ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾರದು. ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳ ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂಗ್ಲಿಶಿನ ಸಹಬಳಕೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದಂತಹ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗು ತ್ತದೆ. ಇದು ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಾನ. ಆದರೆ ದಾಖಲಾತಿ ಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಗಣಕದ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರುವುದು ಕಷ್ಟವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ, ದೇಶ ಬದ್ಧವಾದ ಒಂದು ಪ್ರತಿ ಮಾತ್ರ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಬಲ್ಲರು. ತಾಳೆಗರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಾಗ ಬಹುಪ್ರತಿಗಳು ಸಾಧ್ಯವಾದವು. ಕಾಲದೇಶಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆ ಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು. ಮುದ್ರಣದಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿಗಳು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡು ಬಹುದೂರದ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಶಿಲೆಯಿಂದ ಕಾಗದಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಆಯಸ್ಸು ಕಡಿಮೆಯಾದುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಶಿಲೆಗೆ ಅನಂತಕಾಲದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ತಾಳೆ ಗರಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಶತಮಾನಗಳ ಆಯಸ್ಸು ಇದ್ದಿತ್ತು. ಕಾಗದಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೈದು ದಶಕಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಯಸ್ಸು ಇರಲಾರದು. ಗಣಕ ಈ ಎಲ್ಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಈಗ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ದಾಖಲೆ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿ ಬಿಡುವುದು. ನಶ್ವರತೆಯೇ ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಾಗಲೇ ಹೇಗೆ ಹೊಸ ಮಿತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ.

ಬರಲಿರುವ ದಿನಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗಣಕ, ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತರಲಿದೆ. ಅದರ ಸೂಚನೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ದೊರಕತೊಡಗಿವೆ. ಅಂತಹ ಕೆಲವನ್ನು ಮುಂದೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಲಿಪಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕನ್ನಡದ ಲಿಪಿ ಕಳೆದ ೨೦ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದುತ್ತ್ತ ಬಂದು ಮುದ್ರಣ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ಇದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳ ಲಿಪಿ ವೈವಿಧ್ಯಗಳು ಈಗ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವು ಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯೂ ತೆರೆಯ ಮೇಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಕಾಗದದ ಮೇಲಾಗಲೀ ಮೂಡುವ ಕ್ರಮ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಸದ್ಯ ಅದನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿಯೋಣ. ಈ ಲಿಪಿಕರಣ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಕೂಡ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಂವಹನದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ವೇಗಗಳು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ದಿನಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಪಿಕರಣ ಒಂದು ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಲಿದೆ. ಅಂತರ್‌ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇ-ಮೇಲ್ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನೇ ಗಮನಿಸೋಣ. ಇಲ್ಲಿ ದೂರದೂರಿನ ಜನರು ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ರವಾನಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ. ಈ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಅದರ ವೇಗ ಮತ್ತು ನಿಖರತೆಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ತರುಣ ಪೀಳಿಗೆ ಯವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಲಿಪಿಕರಣ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲೇ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಶರತ್ತು ಪಾಲನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳಿವೆ.

ಈ ಸಂವಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ತುದಿಗಳಿದ್ದು ಒಂದೆಡೆ ಇರುವವರು ತಮ್ಮ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರಿಂದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ರವಾನಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ತಮ್ಮ ಗಣಕದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಓದಬಹುದು, ಮರಳಿ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಕಾರಣ ಈ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧತೆಯ ಕೊರತೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಟಿಲಗೊಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಮೈತಳೆದಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಂಕೀಕರಣದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಗಣಕಗಳು ಬಳಸುವ ಹಲವು ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವುದು ಆಗದು. ಇದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು: ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವೆ ಪರಿವರ್ತನೀಯತೆ ಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು. ಎರಡು: ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು. ಮೊದಲನೆಯದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರವಾದರೆ ಎರಡನೆಯದು ಹೆಚ್ಚು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಿಹಾರ. ಎರಡನೆಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು ಭಾಗೀದಾರರಾಗಿರುವ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಾಗಿ ಯೂನಿಕೋಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಸಂಗ್ರಹಿಸು ವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಗಳಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಯಾದ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ತಾನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಿದ ನುಡಿ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯನ್ನು ಈ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಕೇತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೊಂದಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೂಡ ಅರೆಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಗಣಕ ಬಳಕೆದಾರರು ಅನುಸರಿಸು ವುದುಂಟು.ಅದರಂತೆ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈಗ ಗಣಕಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರುವವರು ಕನ್ನಡದ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಲಿಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಯಾರೂ ಸಮರ್ಥಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ಬಳಕೆದಾರರನ್ನು ಯಾರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ? ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಅವರ ಯತ್ನ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ(ಈ ಒಳ ಮಾರ್ಗ ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಕಿರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವವರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.). ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗೆ ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಬದಲಿಸಲಾಗದ ತಪ್ಪು ಆಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೊರಗುವ ಕಾಲ ಇದಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಒಂದು ಲಿಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಲಿಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಲಿಪ್ಯಂತರ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಇದರಿಂದ ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಈಗ ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಬರಹದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮೂಲ ದಾಖಲಾತಿಗಳು ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತವೆ. ಅನಂತರ ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಗೆ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಆ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪರ್ಯಾಯ ಲಿಪಿ ಬಳಕೆ ಹೊಸದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಪರಿಚಯವಿದ್ದವರಿಗೆ ಈ ವಿಧಾನ ಬಹು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ನಡೆದಿರುವುದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವುದು, ಕನ್ನಡ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ತೆಲುಗು ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವುದು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಪರ್ಯಾಯ ವಿಧಾನಗಳು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಆ ಕಾಲದ ಲಿಪಿಕಾರರಿಗೆ ಇದ್ದಂತಹ ಕಾರಣಗಳೇ ಈಗಲೂ ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಲಿಪಿಕರಣಕ್ಕೆ ರೋಮನ್ ಲಿಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ವಿಧಾನವಾಗಿ ಸೂಕ್ತವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಲಿಪ್ಯಂತರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪರಿವರ್ತನಾ ಕೋಷ್ಟಕವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ ಈ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ವಲಯವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದೆ. ದಾಖಲೆಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ವಲಯವಿದು. ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅವು ಯಾವ ಸಾಮಗ್ರಿಯ ಮೇಲೆ, ಭಿತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ, ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ರೂಪಗೊಂಡಿದ್ದವೋ ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಮುದ್ರಣದ ನೆರವಿನಿಂದ ಕಾಗದಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ೨೦ನೇ ಶತಮಾನವಿಡೀ ಹೀಗೆ ಮಾಧ್ಯಮ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕೆಲಸ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಈಗ ಖಚಿತವಾಗಿರುವ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಕಾಗದದ ಜೀವಿತಾವಧಿ ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಮೊದಲು  ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಹಾಳಾಗದೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಗದ ಈಗ ಒಂದು ದಶಕ ಕಾಲ ಕೂಡ ಉಳಿಯುವುದು ದುಸ್ತರವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಕಾಗದದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಿತಿ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುವಾದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವ ಭಾಷಾ ದಾಖಲಾತಿಗಳು ಸೀಮಿತ ಕಾಲದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಕಾಗದದ ಈ ಎರಡು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಲು ಈಗ ಗಣಕವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅವು ಇರುವಂತೆಯೇ ಗಣಕಗಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅವು ತಕ್ಷಣ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಈಗೀಗ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ಬಲು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವ ಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಬರಹವನ್ನು ಕಾಗದದಿಂದ ಕಾಗದರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲದೇಶ ಮೀರಿದ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವನ್ನು ಹೀಗೆ ಅಂಕೀಕರಣ ಮಾಡಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬದಲಾಗಿದೆ. ತಾಳೆ ಎಲೆ ಮೇಲಿರುವ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹೀಗೆ ಗಣಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಸೌಲಭ್ಯವೆಂದರೆ ಸಂಗ್ರಹವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಪಾಯವೆಂದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಗಣಕದ ನೆನಪು ಭ್ರಮಾತ್ಮಕವಾದದ್ದು. ಅದಕ್ಕೆ ಭೌತಿಕವಾದ ಚಹರೆಗಳಿಲ್ಲ. ತಾಂತ್ರಿಕವಾದ ಇಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಬಹುದು. ಕನ್ನಡದಂತಹ ಭಾಷೆ ನಿಡುಗಾಲದ ಭಾಷಾ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹಲವು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲು ಗಣಕತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ನೆರವಿಗೆ ಬರಲಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆ ಮೊದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ತಳೆಯುವ ಆಕಾರವಿನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ.

ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಗಣಕವನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕಣಜವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಕೃತಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸಾವಿರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಗಣಕದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮತ್ತಿತರ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯತ್ನ ಸಾಗಿರುವ ರೀತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ತೀರಾ ಅಲ್ಪ. (ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ) ಫಿಲಿಡೆಲ್ಪಿಯಾದ ಕಾರ್ನಿಗಿ ಮಿಲನ್ ಪುದುವಟ್ಟು ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಅದರಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅಂಕೀಕರಣ ಮಾಡಲು ಈ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿತವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹೀಗೆ ಅಂಕೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿವೆ. ಇಂಥಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊರತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಗಣಕದ ನೆನಪಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಗುವುದೆಂಬ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಮಂತ್ರಿ ಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಈವರೆಗೆ ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದು ಈಗಲೂ ಓದಲು ಲಭ್ಯವಿರಬಹುದಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಅಂಕೀಕರಣವು ತರಲಿರುವ ಎರಡು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಒಂದು: ಹೀಗೆ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಅಳವಟ್ಟ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದು? ಬರಹ ಅನಕ್ಷರತೆಯೇ ತುಂಬಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಣಕ ಅನಕ್ಷರತೆಯೂ ಇನ್ನೂ ತೀವ್ರರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ನಿಂತ ಕನ್ನಡ ಗ್ರಂಥಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಹುದೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಓದಿಗೆ ದೊರಕದೇ ಹೋಗಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೇ ಮುದ್ರಿತ ಪುಸ್ತಕವೊಂದರ ಹಾಳೆಯೊಂದನ್ನು ಓದಲು ನಮ್ಮ ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ತರಬೇತು ಪಡೆದಂತೆ ಗಣಕದ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಓದಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ತುಂಬಾ ಆಯಾಸದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಕ್ಕೀತು. ಈಗಂತೂ ಕನ್ನಡ ಗ್ರಂಥಗಳ ಅಂಕೀಕರಣ ಯೋಜನೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ತೆರಪಿನೊಳಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಈ ಗಣಕ ಅಳವಡಿಕೆಯು ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ತರಲಿದೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರಿಗೆ ಸ್ವಾಮ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ೧೯೫೮ರ ಬರ್ನ್ ಸಮ್ಮೇಳನ ರೂಪಿಸಿದ ಕಾಪಿರೈಟ್ ಶರತ್ತುಗಳು ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಬರೆದವರಿಗೆ ಹಕ್ಕು ಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅಳವಟ್ಟಾಗ ಇಂತಹ ಹಕ್ಕುಗಳು ತೋರಿಕೆಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಂಡು ಓದಿದಾಗ ಬರೆದವರಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಯಧನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಂಕೀಕೃತ ಕೃತಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತು ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಳವಡಿಸುವ ಈ ಮಹಾನ್ ಯೋಜನೆಯ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು ಕೂಡ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯೊಂದನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಂತೆ ಪುಸ್ತಕ ಅಂತರ್‌ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಬರೆದವರಿಗೆ ನಿಯಮಿತ ರಾಯಧನ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗಣಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದರೆ ಹೀಗೆ ಓದಿದ ಓದುಗರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ರಾಯಧನವನ್ನು ನೀಡುವ ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಓದಿದರೆ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ರಾಯಧನ. ಯಾರೂ ಓದದಿದ್ದರೆ ಏನು  ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಚಿಂತನಾಕ್ರಮವನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವ ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಲೋಕ ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೀತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಯ್ದು ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಎರಡು: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಆವಿಷ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಗಣಕಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿ ದಾಗ ಅದನ್ನು ಓದುವ ಕಾರ್ಯವಾಹಿಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಓದುವ ಎಂದರೆ ಓದಿ ಹೇಳುವ ಎಂಬರ್ಥ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್‌ನಂತಹ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಗಣಕಕ್ಕೆ ಮಾತನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದರೆ ಅದು ಒಂದು ಓದಿದ ಪಠ್ಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯೂ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಪರಿಷ್ಕಾರಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ. ಆದರೂ ಮಾತು ಮತ್ತು ಬರಹಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಗಡಿಗೆರೆಗಳನ್ನು ಇದು ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಲಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಿದೆ. ಜನರು ತಾವೇ ಬರೆಯಲೆಂದು ಅಥವಾ ಇತರರು ಬರೆದುದನ್ನು ಓದಲೆಂದು ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗುತ್ತಾರಷ್ಟೇ. ಮಾತನ್ನು ಬರಹವನ್ನಾಗಿ, ಬರಹವನ್ನು ಮಾತನ್ನಾಗಿ ಗಣಕವೇ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಆಗ ಅಕ್ಷರಸ್ಥರಾಗುವುದು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಮರುವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದಂತಹ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನಾಡುವ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗೋಜಲುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಈಗಲೇ ಹೇಳಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಗಣಕಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸುವ ಸರಳ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮೂಲ ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಳೆಗಾಲದ ದಾಖಲೆಗಳ ಗಣಕೀಕರಣವು ಇದೇ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು. ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮುದ್ರಿತರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿ.ಎಲ್.ರೈಸ್ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಕರ್ನಾಟಕದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ಶಾಸನ ಸಂಪುಟಗಳ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸ ಅನುಸಂಧಾನ ಪರಿಷತ್ತುಸ್ಕ್ಯಾನ್ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹೀಗೆ ಅಂಕೀಕರಿ ಸಿದೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೂ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನಾಗಿ ಬದಲಿಸಲು ಬೇರೆಯೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೇಕು. ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ ರೆಕಗ್ನಿಷನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಂತಹ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ತೀರಾ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದ ಕೆಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸೌಲಭ್ಯ ಇನ್ನೂ ದುರ್ಲಭವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಇಂತಹ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಕೂಡ ನಾವು ಬರೆಯುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಬರೆದದ್ದು ಗಣಕದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಈಗಿರುವ ಚೌಕಟ್ಟಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬಲ್ಲುದು. ಬರಲಿರುವ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲಿದೆ.

ಈ ಮೊದಲು ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದ ಮಾತು ಬಂದಾಗ ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆಯೊಂದು ಈ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಿದೆವು. ಅಂದರೆ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರ ನಮಗೆ ಒದಗಿರುವ ದಾಖಲೆ ಮೂಲವಾದ ಒಂದು ಕೈಬರಹದ ಪ್ರತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಕೈಬರಹದ ದಾಖಲೆ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡರೆ ಪ್ರಮಾಣಿತ ರೂಪದ ದಾಖಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲ ಕೈಬರಹದ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಹಂತವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ಬೆರಳಚ್ಚು ಯಂತ್ರದಲ್ಲೇ ದಾಖಲೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯು ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಇಂತಹ ಯಂತ್ರಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬರೆಯುವವರಿಗೆ ಅವು ದುಬಾರಿ ಎನ್ನಿಸಿದವು. ಅಲ್ಲದೇ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಯಂತ್ರಗಳು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಗಣಕ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವವರು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಹಲವರು ತಾವು ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಬರಹ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅನಂತರ ಗಣಕಕ್ಕೆ ಹಾಕುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವರದಿಗಾರರು ಈಗ ವರದಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದ ಬರೆದು ರವಾನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಗಣಕದಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವು ಮುದ್ರಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೈಬರಹದ ಹಂತ ತೊರೆದು ಹೋಗಲಿರುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರಿದೆ ಎಂಬುದು ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯ.

ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರವಣಿಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮ ಪ್ರವಹಿಸುವ ವಿಧಾನ ಎಳವೆಯಿಂದಲೇ ರೂಪಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ವಿಷಯವನ್ನು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸುವಾಗ ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಮಾದರಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಬರಹದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಗಳ ಪ್ರವಹಿಸುವಿಕೆ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಓದುಗರ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಈ ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಅಂದರೆ ಒಂದೇ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿತವಾಗ ಬೇಕೆಂಬ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಇಡೀ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಬರೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಿರುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಅಪಾರ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗಣಕಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವಾಗ ಈ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿದ್ದಿಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಚೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಸುಲಭ. ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನಾವು ಬಯಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಜೋಡಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬರೆಯುವಾಗ ಅಂದರೆ ಗಣಕಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವಾಗ ಹೆಚ್ಚು ನಿರಾಳವಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಯೋಚಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾಷೆಯ ರಚನೆಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದು ಸಹಜ. ಕನ್ನಡದ ರಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳೇನಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಇದು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆ ಕೈಬರಹದ ಹಂತವನ್ನು ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ.

ಅಂತರ್‌ಜಾಲದ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡಿರುವ ಸಂವಹನ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಚಾಟಿಂಗ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ದೇಶಸ್ಥವಾಗಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಡೆಸುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ ಚಾಟಿಂಗ್. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದರ ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆಲೆಗಳು ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀರುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮಾತ್ರ ನಮಗಿಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ. ಈ ಬಗೆಯ ಸಂವಹನವನ್ನು ಗಣಕದ ನೆರವಿನ ಸಂವಹನ(ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೀಡಿಯೇಟೆಡ್ ಕಮ್ಯೂನಿಕೇಷನ್) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂವಹನವು ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಡೇವಿಡ್ ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ತನ್ನ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್ ಆಂಡ್ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಭಾಷೆಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಚಾಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಲ್ಲ ಇಬ್ಬರು ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳೋಣ. ಈಗಿರುವಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರ ಆಯ್ಕೆ ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಲಿಪ್ಯಂತರಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಅದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಾತು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ನಿಜ. ಅಂತರ್‌ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬ್ಲಾಗ್ ತಾಣಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳ ಜನರು ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಆ ಸಂದರ್ಭದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯ ಬದಲು ರೋಮನ್ ಲಿಪಿಯನ್ನೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಸಂಭಾಷಣೆ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಬಳಸಿದೆವು. ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಮಾತಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಚಾಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ದೂರ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಅವರು ಮಾತಾಡುವ ಬದಲು ಬರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಈವರೆಗೆ ಭಾಷೆಯ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಎರಡೇ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಮಾತು, ಇನ್ನೊಂದು ಬರಹ. ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಾಗ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಮಾತಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಖಚಿತವಾದ ರೂಪವಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಮಾತಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭದ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕೇಳುವವರ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಆಕಾರ ತಳೆಯುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕೊಳುಕೊಡೆಗಳು ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆಯೂ ರೇಖಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ಹೀಗೆಯೇ ಬರಹಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. ಬರಹ ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಓದುಗರಿಗೆ ಸಿಗುವಂತದ್ದು. ಅಲ್ಲದೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚಾಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಮಾತೂ ಅಲ್ಲ ಬರಹವೂ ಅಲ್ಲ. ನಾವು ಮಾತಾಡುವಾಗ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ನಿಯಮಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಎದುರುಗಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭದ ಉದ್ದೇಶ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಗೊತ್ತಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದು ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಚಾಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಬರಹ ಎದುರು ಕುಳಿತವರ ಹಿಂದಿನ ಮಾತನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಚಾಟಿಂಗ್ ಸಂದರ್ಭದ ಟ್ರ್ಯಾನ್ಸ್‌ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಈ ಅಂಶ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಉತ್ತರಿಸಲು ತಡ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಬರಲೆಂದೇ ಈ ತುದಿಯಲ್ಲಿರು ವವರು ಕಾಯ್ದುಕೂರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೋ ಉತ್ತರ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ಬರದೆಯೂ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗೆಂದು ಸಂಭಾಷಣೆ ಕಡಿದು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಬರಹದ ಲಕ್ಷಣವೂ ಇಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಇದು ಭಾಷೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ರೂಪವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಈ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬರೆಮಾತು ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ಚಾಟಿಂಗ್‌ಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಇವು ದ್ವಿಭಾಷಿಕ ಸಂವಹನಗಳು. ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಗಳನ್ನು ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತಿನ ದಾರಿಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮೇಲೆ ಈ ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಯಾವ ರಾಚನಿಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯದು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಾಕ್ಯಗಳು, ಆಖ್ಯಾತ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ವಾಕ್ಯ ರಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಷೇಪಗಳು ಇವು ಈ ಹೊಸ ಭಾಷಾ ಪ್ರಭೇದದ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಲಿವೆ. ಸಂಕ್ಷೇಪಗಳು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಬಳಸಿದರೂ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಬದ್ದವಾಗಿ ಉಪಯೋಗ ವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಬರಹಕ್ಕೆ ಈ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಇಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬರಹದಲ್ಲಿ ರೂ. ಎಂದು ಬರೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಬರೆದಂತೆ ಉಚ್ಚರಿಸುವುದು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯ ವಲ್ಲ. ರೂಪಾಯಿ ಎಂದೇ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವ ಬರೆಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿ ಹ್ರಸ್ವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಷೇಪೀಕರಣಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಯ್ದು ನೋಡಬೇಕು.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನೇ ತೆರೆದಿದೆ; ಶ್ರಮ, ಸಮಯ ಗಳು ಉಳಿತಾಯವಾಗಿವೆ ಎಂದೇನೋ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಭಾಷೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಅಂತಹ ಕೆಲವನ್ನು ಮುಂದೆ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಒಂದು: ಲಿಪಿಗಳು ಹಲವಾರಿವೆ. ಕಳೆದ ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಲಿಪಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಲಿಪಿ ಎಂದರೆ ಲಿಪಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಎಂದಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮುದ್ರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಲಿಪಿ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಅಕ್ಷರವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಜ್ಞ ಮುದ್ರಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಅದರಲ್ಲೂ ದೀರ್ಘ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಲು ಬಳಸುವ ಗಣಕ ಲಿಪಿಗಳು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಾಗಲೀ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಾಗಲೀ ಪ್ರಮಾಣ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಲಿಪಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ. ಇದು ಗಣಕದ ನೆರವಿನ ಕನ್ನಡ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ಅಂದಗೇಡಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಶ್ರಮ, ಸಮಯಗಳು ಉಳಿತಾಯವಾಗಲೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗುಣವತ್ತತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಇದು ಕಳೆದ ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುದ್ರಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಮುದ್ರಣವನ್ನು ದಿನವೂ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡದ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಿಪಿವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ತ್ವರಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಲಿಪಿವಿನ್ಯಾಸ ಇನ್ನಷ್ಟು ಓದುಗಸ್ನೇಹಿ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿವಿಧ ಗಾತ್ರದ ಲಿಪಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗಲೂ ಕೂಡ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣದ ಕೊರತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮುಂದಿನ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಹೇಗೆ ನೆರವಾಗ ಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವವರು ಭಾಷೆಯ ರಚನೆಯ ಬಗೆಗೆ ತಜ್ಞರಾದವರಲ್ಲ. ಬರಹಗಾರರು ಗಣಕಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಬಹುಕಡಿಮೆ ನಿದರ್ಶನಗಳು ಕನ್ನಡ ದಲ್ಲಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಗಣಕಕ್ಕೆ ಕೂಡಿಸುವ ದಾಖಲುದಾರರು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಹಜ. ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಕರಡು ತಿದ್ದುವ ಇನ್ನೊಂದು ಹಂತ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಈಗಲೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಂತಹ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕಾಗುಣಿತ ದೋಷಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪೆಲ್ ಚೆಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೆಲವು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇಂಥಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿದ್ದರೂ ಅವು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣಗೊಂಡು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರೂಪಣದಲ್ಲಿ ಭಾಷಾತಜ್ಞರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಕಡಿಮೆ. ಭಾಗವಹಿಸುವ ಜನರು ಕೂಡ ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡದ ರಚನೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದವರಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವಿಶದೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗ ಬಹುದೆಂದು ನಾವು ಆಶಿಸಬಹುದು.

ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಒಂದು ನೆಲೆಯನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಬಹುದಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಈಗ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿದೆ. ವಯಸ್ಕ ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಯಸ್ಕ ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕೆಲವು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ನೆರವಿನಿಂದ ಈಗ ಪೂರೈಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಭಾಷಾ ಮಾದರಿಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗಳ ಧ್ವನಿಲೇಖನ; ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ಕೇಳಿ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿ, ವಿಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಉಪಕರಣಗಳು; ಪಾಠ ಹೇಳುವವರ ಕನಿಷ್ಟ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣವಾದ ಬೋಧನಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ದೃಕ್ ಶ್ರವಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು- ಇವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಕೇಂದ್ರ ಸಂಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಒಂದು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅಂತರ್‌ಜಾಲದ ಮೂಲಕ ಕಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಭಾಷೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ನೆಲೆಗಳಾಗಿವೆ.