ಆಗಲಾ ಧರ್ಮರಾಯಗೆ ಉಪಚರಿಸಲು
ತಾಗಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ನೋಡಿದನು | ಭೀಮ
ಆಗೆಂದ ಪಾರ್ಥನ ಪಂಥವನು | ಕೆಟ್ಟು
ಹೋಹದು ಬೀಗನಾ ಭಿಡೆಯವನು | ನೋಡ
ದಾಗದಾಗಲಿ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಬಾಹದು ಮುಂದಿ
ನ್ನೀ ಗಯನಂ ಬಿಡಲಾಗದಿನ್ನೆಂದ    ೪೮

ಭೂನಾಥ ಕೇಳಯ್ಯಾ ಭೀಮನಾಡಲು ಮತ್ತೆ
ತಾನೆದ್ದು ತವಕದಿ ಫಲ್ಗುಣನು | ಇದ
ಕೇನ ಪೇಳಿದರೇನು ಮುಂದಿದನು | ದೈವ
ಧೀನ ಬಂದುದಕೆ ಉಪಾಯವೇನು | ದೊಡ್ಡ
ಕಾನನಕೆ ಗಯನೆಂಬ ಮಾರಿಯು ಬಂದು
ದೇನಾದರಾಗಲಿಯೆಂದನರ್ಜುನನು ೪೯

ಆರು ಅರಿಯದಂತೆ ಘೋರಕಾಂತಾರದಿ
ಮೂರು ಸಂಜಿಲೆ ಜೀವದಾನವನು | ಬೇಡಿ
ಪಾರಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಗಂಧರ್ವಜನು | ಬಂದ
ಮಾರಿಗೆ ಕುರಿಯಾಹರವನು | ಕೊಟ್ಟ
ಈ ರೀತಿ ಇಂದೀಗ ಗುರಿಯಾದೆ ಬರ್ಪುದು
ಬಾರದೆ ಬಿಡುವದೆಯಿಂದ ಫಲ್ಗುಣನು         ೫೦

ಮುರಹರನಂಜಿಕೆ ಯಾರಿಗೆನುತ ಬಿಡೆಂ
ದುರವಣಿಸುತ ಕಾಲಭೈರವನು | ಬಂದ
ಪರಿಯಂತರ್ಭಟಿಸಿ ಧನಂಜಯನು | ಕೃಷ್ಣ
ಬರಲು ಸಮ್ಮುಖಕೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವೆನು | ಎಂದು
ತರುಳ ಗಂಧರ್ವಜಗಭಯ ಪಾಲಿಸಿ ತನ್ನೊ
ಳಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇತ್ತಲಾದುದೇನೆಂಬೆ         ೫೧

ಪೊಡವಿಪ ಕೇಳೈ ಯಾದವ ಸೇನೆಯಿ
ನ್ನಡವಿಯಂ ದಶದೇಶ ದೇಶಗಳ | ಗುಂಪು
ಗಿಡದ ಮರೆಯು ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳಗಳ | ಮತ್ತೆ
ವೊಡೆಯುತ ಕೆರೆ ಹಾಳುಭಾವಿಗಳ | ಎಲ್ಲ
ಹುಡುಕಲು ಗಯನೆಲ್ಲಿ ಕಾಣದಳಲಿ ದೇಹ
ಬಡವಾಗಿ ಬಂದುದು ಬಲವೇನೇನೆಂಬೆ       ೫೨

ಯತಿಪತಿ ನಾರದನಿತರೊಳು ದ್ವಾರಕ
ವತಿಗೆ ಬರಲು ಕೃಷ್ಣ ಕಾಣುತಲಿ | ಆಗ
ಅತಿಶಯದಿಂದಿರಿರ್ಗೊಂಬುತಲಿ | ನವ
ದತುನಪೀಠದಿ ಮೂರ್ತಗೊಳಿಸುತಲಿ | ಗಂಧ
ಕ್ಷತೆ ಪುಷ್ಪಜಲ ಬಹುವಿಧದಿ ಮುದದಿ ಧೂಪಾ
ರತಿಯಿಂದೆ ಪೂಜಿಸಿಯೆರಗಿದ ಹರಿಯು       ೫೩

ವಂದನೆಗೈದರವಿಂದನಾಭನ ಮುಖ
ದಂದವ ನೋಡಿದ ನಾರದನು | ಕೃಷ್ಣ
ಯೆಂದಿನಂತಿಲ್ಲೊದನಾಬ್ದವನು | ಬಾಡಿ
ಕಂದಿಹುದ್ಯಾಕೆನೆ ಪೇಳೆಂದನು | ಮುನಿ
ಯೆಂದ ಮಾತಿಗೆ ಇಂದಿರೇಶ ಪೇಳಿದನಾಗ
ಗಂಧರ್ವ ಗಯನ ವೃತ್ತಾಂತವೆಲ್ಲವನು        ೫೪

ಖೂಳ ಗಯನನಪರಾಧಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲದೀ
ರೇಳು ಲೋಕವನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದೆವು | ದೇಶ
ದಾಳಿವರಿದು ಬಿಡದ್ಹುಡುಕಿದೆವು | ಇಲ್ಲೆ
ಭಾಳಾಕ್ಷ ಬಂದಂತೆ ಆಯ್ತು ತಾವು | ನೀವು
ಬಾಳ ಸಂಚಾರಿಕರಿರುವ ಠಾವಿಗೆ ಮತ್ತೆ
ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರೆ ಲೇಸುವಾಗುದಿನ್ನೆಂದ          ೫೫

ಉಳಿದರೆ ಉಳಿಸು ನೀನುಳಿಸುದಿರ್ದದೆ ಎನ್ನ
ನಳಿಸು ಇರ್ದಡೆ ನಿನ್ನ ಮನಸೆನುತ | ಮತ್ತೆ
ಬಳಸಿ ತಾವರಿಯರಿಂದುವರೆನುತ | ಸರ್ವ
ತಿಳಿದಾತನಿಗೆ ಪೇಳ್ವುದೇನೆನುತ ಒಡ
ಲೊಳಗೆ ದಾವಾಗ್ನಿ ಹತ್ತಿದೆ ನಾಳಿನ್ನೊಂದಿನ
ದೊಳು ಸರಿ ಮೀರಲುಪಾಯವೇನೆಂದ       ೫೬

ಹೇಳಲಾರೆನು ಹೇಳುದುಳಿದೆನಾದರೆ ಮನ
ತಾಳದು ತವಕದಿ ಮಾಡಲೇನು | ಕಂಡು
ಹೇಳದಿರ್ದಡೆ ಮೋಸವೆಂದೆ ನೀನು | ಕಂಡ
ದ್ಹೇಳಲು ಕೊಂಡೆಂಬೆ ಜಗಳವನು | ಈಗ
ಹೇಳಿದರೀ ಗಯನೆಂಬವಗಸುವನು
ನಾಳಿಗುಳಿವದೆಂತೊ ಎಂದ ನಾರದನು       ೫೭

ಹಸಿವಿಗೆಂಬುತ ಹಣ್ಣ ತರಲು ಪೋಗಿರ್ದೆನಾ
ಯಶವಂತ ವನದೊಳು ಸಮಯದಲಿ | ಬಂದು
ಒಸರುವ ಕಣ್ಣೀರ ಸುರಿಸುತಲಿ | ತನ್ನ
ಪೆಸರು ಪೇಳಿದ ಗಯನೆಂಬುತಲಿ | ಸಣ್ಣ
ಹಸುಳ ಕೇಳಿದ ನೋಡು ಪಾಂಡುವನೊಳು ಪಾರ್ಥ
ಅಸಮಯ ಕಲಿಯಿರ್ಪ ವನವಾವುದೆಂದ      ೫೮

ಅವರಿರ್ಪ ಕಾಮ್ಯಕ ವನವನು ಕೇಳುತ
ತವಕದಿಂ ಕಂಡಾಗಲರ್ಜುನನು | ಕೀರ್ತ
ನವ ಮಾಡೆ ಭಾಷೆಯ ಕೊಟ್ಟವನು | ಬಂದ
ಬವರ ನೋಡುವೆನೆಂಬುತಾ ಗಯನು | ಬಿಡ
ದವನ ತನ್ನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿ ದಿಟ ಕಾಣಿ
ಸುವದೆಂದು ಮುನಿವರ ಕೇಳವನಿಪನೆ        ೫೯

ಉರಿವ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಘೃತವೆರೆದಂತೆ ಮುನಿವರ
ವೊರೆಯಲಾಕ್ಷಣ ಕೇಳಿ ಮುರಹರನು | ನಿಲ್ಲ
ದುರಿದೆದ್ದು ತಾ ಕಾಲಭೈರವನು | ಅವ
ತರಿಸಿದನೆಂಬಂತೆ ತೋರಿದನು | ಕಿಡಿ
ಗರೆದು ಪಾಂಡವರೆಮ್ಮ ಮ್ಯಾಲೆ ವೈರತ್ವವ
ಧರಿಸಿದರೈ ಬಲರಾಮ ನೋಡೆಂದ  ೬೦

ಜಡಜಾಕ್ಷ ಕೇಳಯ್ಯ ಕೌರವೇಶಗೆ ಮುನ್ನ
ಕೊಡಿಸೆಂದು ಪೇಳ್ದ ಸೌಭದ್ರಿಯನು | ಕುಲ
ಗೆಡಕ ಕುಹಕ ನೀಚ ಪಾರ್ಥನನು | ಕೇಡು
ಕೊಡುವನೆಂಬುದ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೆನು | ಸುಡು
ಸುಡು ಇಂಥ ಬೀಗತನವನೆಂದು ಬಲರಾಮ
ನುಡಿದು ಜರಿದನಾಗ ಮಾರಹರನೊಡನೆ     ೬೧

ಕಡುವೈರಿ ಮುಂದೆಡಹಿದ ತೆರನಾಯಿತು
ಹಿಡಿದ ಕೋಪವನಾಗ ಸೈರಿಸುತ | ಎನ್ನ
ಒಡಹುಟ್ಟಿದಾಕೆಯ ಕಳುಹಿಸುತ | ಅವ
ರೊಡಲನ್ನಗುಣ ತಿಲುಹುವೆನೆನುತ | ಆಗ
ಕಡು ತವಕದಿ ತಂಗಿ ಕರೆದು ಸೌಭದ್ರಿಗೆ
ಬಿಡದೆ ಹೇಳಿದನಾಗ ಕೃಷ್ಣರಾಯನು           ೬೨

ತಂಗಿ ಬಾರವ್ವ ಎನ್ನಯ ನೇಮವ್ರತಗಳ
ಭಂಗ ಮಾಡಿದ ಗಯ ನೀಚನನ | ಅದ
ರಂಗಿತ ತಿಳಿಯದೆಯಭವನ | ಕೊಟ್ಟು
ಬೆಂಗಡ ಕೊ‌ಳ್ಳುರೆ ತಾನವನ | ಇಂಥ
ಸಂಗತಿ ಬ್ಯಾಡೆಂದು ಗಂಡಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಪ್ರ
ಸಂಗಿಸಿ ಬಾರೆಂದು ಪೇಳ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ  ೬೩

ಅಣ್ಣನ ಮಾತಿಗೆ ಅತಿ ಬೇಗ ಸೌಭದ್ರಿ
ಹಣ್ಣಿಸದಿರು ಛಲ ನೀನೆನುತ | ಇಂಥ
ಸಣ್ಣ ಮಾತಿಗೆ ಫಲವೇನೆನುತ | ಎನ್ನ
ಬಣ್ಣದೋಲೆಯ ಕಾಯಬೇಕೆನುತ | ಮೃಗ
ಗಣ್ಣಳಗ್ರಜಗೂಡುತಿರಲು ಆ ಸಮಯದಿ
ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಕೇಳಿದಳು ರುಕ್ಮಿಣಿಯು        ೬೪

ಕೇಳಿದಾಗಲು ಮತ್ತೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯಳು ಕೋಪ
ತಾಳದಾಡಿದಳಾಗ ಸೌಭದ್ರಿಗೆ | ಕೆಟ್ಟ
ಖೂಳ ನಿಂದಕನ ಗಯನ ಮಾತಿಗೆ | ಛಲ
ತಾಳಬಹುದೇ ನಿಮ್ಮ ಬಾಳುವೆಗೆ | ಬಿಡ
ದಾಳಾಗಿ ಕಾಯ್ದಂಥ ಉಪಕಾರ ತೀರಿತಿ
ನ್ನೇಳು ನೀನಿರ ಸಲ್ಲವೆಂದಳತ್ತಿಗಿಗೆ  ೬೫

ರೋಷದಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೆಂದಳು ಹದಿನಾರು
ಸಾಸಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಾಲಿಯನು | ಸರ್ವ
ಭೂಷಣ ಹೋದರೆ ನಿನಗಿದನು | ಬಹಳ
ಲೇಸವಾಗುವದ್ಯಾಕೆ ಹೇಳೆಂದನು | ಅಗ್ನಿ
ವಾಸವಾಗುವ ನಮ್ಮ ಗಂಡನೆಂಬುವ ಚಿಂತೆ
ಕಾಸಿನಷ್ಟಿಲ್ಲವು ಕಂಡೆ ಕಾಮಿನಿಯೇ  ೬೬

ವನವಾಸ ವಲ್ಲಭರಿಗೆ ಬಂತು ನೀ ನಮ್ಮ
ಮನೆಯೊಳು ಚೊಕ್ಕ ಭೋಜನವನುಂಡು | ನೀನು
ನೆನಿಯದಾದಿಯಲ್ಲ ಮರೆತುಕೊಂಡು | ದಿಟ್ಟ
ತನದಿಂದೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹೊರೆದುಕೊಂಡು | ಪೋಪ
ವನಿತಿಗಿನ್ಯಾಕಿಷ್ಟು ಮಾತೆಂದು ಸೌಭದ್ರಿ
ಯನು ಜರಿಯುತ್ತಲಾಡಿದಳು ರುಕ್ಮಿಣಿಯು    ೬೭

ದಿಟ್ಟ ರುಕ್ಮಿಣಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಬಲ್ಲೆನು ಒಡ
ಹುಟ್ಟಿದಣ್ಣನ ಕೈಯ ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲೆ | ಆಗೊ
ತ್ತಟ್ಟೆಯ ಮೀಸೆಯ ತೆಗೆಸಲಿಲ್ಲೆ | ನಿನ
ಗೆಷ್ಟು ಮಾನವು ಬಂತು ನೋಡಲಿಲ್ಲೆ | ಅಣ್ಣ
ಕೃಷ್ಣರಾಯಗೆ ನಾನು ತಂದಿದ್ದೇನೆನುತ ಘೋ
ಳಿಟ್ಟಳುತಿರಲು ಸೌಭದ್ರಿಯಾಕ್ಷಣದಿ  ೬೮

ತರುಣಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಗಾಗ ಹರಿಯು ಕೋಪಿಸಿ ತಂಗಿ
ಕರೆದು ಮನ್ನಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಪೇಳಿದನು | ನಿನ್ನ
ಪುರುಷನಲ್ಲಿಹ ಖೂಳ ಗಂಧರ್ವನು | ಬಿಟ್ಟು
ಹೊರಡಿಸುವಂಥ ಉಪಾಯವನು | ಮಾಡೆಂ
ದೊರೆದು ಸೌಭದ್ರಿಯ ಕಳುಹಲಾಕ್ಷಣ ತನ್ನ
ತರುಳನ ಒಡಗೂಡಿ ತೆರಳದಳ್ವನಕೆ          ೬೯

ಕಂದಭಿಮನ್ಯುವಿನೊಡಗೂಡಿ ಸೌಭದ್ರಿ
ಬಂದಳು ಕಾಮ್ಯಕವನದೊಳಗೆ | ಮುದ
ದಿಂದಲಿ ದ್ರೌಪದಿ ಮನದೊಳಗೆ | ನಯ
ದಿಂದ ಪಿಡಿದುದಾಲಿಂಗನದೊಳಗೆ | ಕರ
ತಂದು ಕೂಡ್ರಿಸಿ ಉಪಚರಿಸಲಾ ಸಮಯದಿ
ಬಂದರು ಭೀಮ ಧರ್ಮಜ ಪಾರ್ಥರಿವರು     ೭೦

ತರುಳಸಹಿತ ಬಂದ ಪರಿಯೇನೆನುತ ಕೇಳ
ಲಿರುವ ಗಯನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು | ದುಃಖಾ
ತುರದಿಂದ ವೃತ್ತಾಂತ ಪೇಳಿದಳು | ಸುಳ್ಳೆ
ಪುರುಷಾರ್ಥವಿಲ್ಲ ಈ ಭೂಮಿಯೊಳು | ನಮ್ಮ
ಪೊರೆವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿವನ ಕೊಲ್ಲದಿರೆ ನಾಳೆ
ಉರಿವ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ದೇಹ ಕೊಡುವೆ ನೋಡೆನಲು ೭೧

ಹೇ ರಮಣನೆ ಎನ್ನ ಮಾತನಾಲಿಸಿ ಕೇಳು
ಮಾರಮಣೆಮ್ಮಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾರ್ಥ | ಪ್ರತಿ
ಪೂರವಾಗಿರ್ದುದು ಪುಸಿಯೆ ಪಾರ್ಥ | ಈ ಕು
ಬೇರನ ಕುವರನ ಹಿಡಿದು ವ್ಯರ್ಥ | ಕಾಂತ
ಈ ರೀತಿ ಇರಲಿದರೊಳು ವೈರ ಬ್ಯಾಡೆಂದು
ಪೋರ ಗಯನ ಬಿಟ್ಟು ಕಳುಹು ನೀನೆನಲು    ೭೨

ನಾರಿಯಳಾಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ಧರ್ಮಜ
ಘೋರ ಚಿಂತಿಯನಾಗ ತಾಳಿದನು | ಈ ಕು
ಮಾರಗೆ ಕೊಟ್ಟಂಥ ಭಾಷೆಯನು | ಮತ್ತೆ
ಮೀರುವದಾಯ್ತು ಇಂದಿಗೆಯೆಂದನು | ಪಾರ್ಥ
ಮಾರುತಿ ಸಹದೇವ ದ್ರೌಪತಿ ಹಲವು ಪ್ರ
ಕಾರದಿಂದ್ಯೋಚಿಸುತಿರಲುಭಿಮನ್ಯು          ೭೩

ತಾತ ಬಿಡುವರೇನೋ ಹಿಡಿದ ಪಂಥವ ಮುನ್ನ
ಮಾತು ಸತ್ಯದಿ ನೀನು ಕೊಟ್ಟಮೇಲೆ | ಲೋಕ
ಖ್ಯಾತ್ಯಪಕೀರ್ತಿಯು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ | ಬಿಡು
ಈ ತಾಯಿ ಮಾತೇನಗ್ರಜನ ಮೇಲೆ | ಮಾಯೆ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಡ್ವಳು ಆಗುದಾಗಲಿಯೆಂದು
ಮಾತುಲ್ಳ ಕೃಷ್ಣನ್ನ ನೋಳ್ಪೆ ನಾನೆಂದ        ೭೪

ಕಿತ್ತು ದ್ವಾರಾವತೀಪುರ ಶರಧಿಯೊಳಿಂದು
ಒತ್ತಿಡುವೆನು ಒಂದು ನಿಮಿಷದಲಿ | ಸರ್ವ
ಅತ್ತೇರನೆಲ್ಲ ಘೋಳಿಡುಸುತಲಿ | ಪುರು
ಷೋತ್ತಮನಿರವನು ಕೆಡಿಸದಲಿ | ಬಿಡೆ
ಕೃತ್ತಿವಾಸನ ಕಡೆಗಾಲದಂದದಿ ಘರ್ಜಿ
ಸುತ್ತಲಿ ರೌದ್ರದಿ ನುಡಿದನಭಿಮನ್ಯು ೭೫

ಸುತನೆಂದ ಮಾತ ಕೇಳುತ ಪಾರ್ಥ ತನ್ನಯ
ಸತಿಗೆ ಪೇಳಿದ ಮಗನ್ವಚನವನು | ರಾಮ
ಪತಿ ಬಲಗೂಡಿ ಬರಲು ಗಯನ | ಕೊಡ
ದತಿ ಯುದ್ಧ  ಮಾಡುವೆ ಕೇಳಿದನ | ಹೋಗಿ
ಹಿತದಿ ನಿಮ್ಮಂಣ್ಣಗೆ ಪೇಳು ಹೋಗೆನಲಾಗ
ಅತಿ ನೊಂದು ಮನದೊಳು ತಿರುಗಿ ಸೌಭದ್ರಿ ೭೬

ಇಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಕೆಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಸೌಭದ್ರಿ
ಬಂದಳು ದ್ವಾರಕಾನಗರದೊಳು | ಅರ
ವಿಂದನಾಭನಿಗೆ ವೃತ್ತಾಂತಗಳು | ನಯ
ದಿಂದಲಿ ಅಣ್ಣಗೆ ಪೇಳಿದಳು | ದಯ
ದಿಂದ ಛಲವ ಬಿಟ್ಟು ಪಾಂಡವರನು ಸಲ
ಹೆಂದು ಪೇಳಲು ಖತಿಗೊಂಡನಾ ಕೃಷ್ಣ       ೭೭

ಭರದಿಂದ ವಾಲಿಯ ಬರೆದಾಗ ಕಳುಹಿದ
ಚರನ ಪಾಂಡವರಿರುಸನ್ನಿಧಿಗೆ | ತಾವೊ
ತ್ತರದಿಂದ ಪತ್ರವ ಧರ್ಮಜಗೆ | ಕೊಟ್ಟು
ತ್ವರಿತದಿಂದುತ್ತರವೇನೆಮಗೆ | ನೀವು
ದುರುಳರು ದುಷ್ಟರು ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹಿಗಳು ನೀ
ಚರು ಕುಂತಿ ಕುವರರು ಎಂದನಾ ದೂತ      ೭೮

ಕಳುಹಿರಿ ಗಯನಟ್ಟಿ ಒಳಿತಾಯಿತು ಮುಂದೆ
ಇಳೆಯೊಳು ಕೆಡುವಿರೆನ್ನೆಂಬುತಲಿ | ಕೇಳಿ
ಫಲ್ಗುಣ ಕೋಪದಿಂದೇಳುತಲಿ | ಆಗ
ಕಲಿ ಭೀಮ ಗದೆಯ ತಕ್ಕೊಳ್ಳುತಲಿ | ಬಹಳ
ಸಲಿಗಿಯೆಂತುಂಟೊ ಕಳ್ಳದೂತನಾಡುವನೆಷ್ಟು
ಕೊಲುವೆನಿವನ ಎಂದರಾ ಕ್ಷಣದಿ     ೭೯

ಆಗ ಧರ್ಮಜನು ಸಂಧಾನದ ದಾರುಕ
ನೀಗ ಇವನ ಗೊಡವೇನೆನುತ | ತಂದ
ಕಾಗದ ಕೊರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಸುತ | ಮತ್ತೆ
ಮೂಗಿಗೆ ಸುಣ್ಣವ ಹಚ್ಚಿಸುತ | ಎಲೊ
ಈ ಗಯನಿಂದಿಗೆ ಬಿಡುವವರಲ್ಲ ನೀ
ಹೋಗೆಂದು ದೂಡಲು ಬಂದ ದ್ವಾರಕಕೆ       ೮೦

ಏ ಕಮಲಾಕ್ಷನೆ ಏನು ಪೇಳಲಿ ಜೀಯ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಪತ್ರವ ಕೊರಳಿನಲಿ | ಬಿಡ
ದೇ ಕಟ್ಟಿ ಕರಗಳ ಬಿಗಿಯುತಲಿ | ನೋಡಿ
ತಾ ಕಳುಹುವರೆ ಸುಣ್ಣ ಹಚ್ಚುತಲಿ | ಸಾಕು
ಸಾಕಯ್ಯ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯನೆಂದು ದಾರು
ಶೋಕದಿಂ ಪೇಳಲು ಕೇಳ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ  ೮೧

ಬಲರಾಮನನುಜನುಜ ಬಲು ಕೋಪ ತಾಳುತ
ಬಲ ಸಹಿತೆದ್ದರು ಶೀಘ್ರದಲಿ | ಮುಂಬಿ
ನಲಿ ಬರ್ಪ ಮುದಕರಿ ಕುದುರೆಯಲಿ | ರಥ
ಕಲಿ ಸುಭಟರು ವೀರ ಬೊಬ್ಬೆಯಲಿ | ಚತು
ರ್ಬಲ ವಾದ್ಯ ಗಡಣ ನಿಲ್ಲದಲಿ ಕಾಮ್ಯಕವನ
ದಲಿ ಬಂತು ಕೃಷ್ಣನ ಸೇನೆ ಅಬ್ಬರದಿ ೮೨

ಹರಿಸೇನೆ ಬಂದಂಥಬ್ಬರವ ಕಾಣುತ ಪಾಂಡ
ವರು ಪತ್ರ ಬರೆದರು ಕುರುಪತಿಗೆ | ಮತ್ತೆ
ತ್ವರಿತದಿಂದುತ್ರ ಘಟೋದ್ಗಜಗೆ | ವಾಲಿ
ಇರದಟ್ಟಿದರು ದ್ರುಪದರಸನಿಗೆ | ಬಲ
ನೆರಸಿದರಾಗುರವನಿಸಿಯಾರ್ಭಾಟದಿ
ಧುರುಕನುವಾದಂಥ ಪರಿಯನೇನೆಂಬೆ        ೮೩

ಇತ್ತ ದ್ವಾರಕಿಯೊಳಗಭಿಮನ್ಯು ಮರುದಿವ
ಸತ್ತೇರ ಮನಿಯೊಳು ನೋಡಿದನು | ತನ್ನ
ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ಕಂಡು ಅಳುವುದನು | ದಳ
ವೆತ್ತಿ ಪೋಗಿಹ ಮಾವನೆಂಬುದನು | ಕೇಳಿ
ಅತ್ಯುಗ್ರದಿಂದಲಾರ್ಭಟಿಸಿ ಕರ್ಪುರ ಮಳೆ
ಮತ್ತೆ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಬಿದ್ದುಂತುರಿದ ಕೋಪದಲಿ       ೮೪

ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದ ರುದ್ರನಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತಲಿ
ಪೊಳೆವ ಕಾರ್ಮುಕವೆತ್ತಿ ನಿಂತಿಹನು | ತನ್ನ
ಸ್ಥಳವ ಬಿಟ್ಟೋಡಿದನಿಂದ್ರನನು | ಸುರ
ರುಳಿಯದೆ ನಡೆ ತಾರಾ ನಿಚಯವನು | ಸಲ್ಲ
ದಿಳೆಗೆ ಬಿದ್ದವು ಶಿವ ಬೆರಳ ಮೂಗಿನಲಿಟ್ಟು
ಕುಳಿತನು ಮೌನದಿ ಮಗುವಿನರ್ಭಟಕ        ೮೫

ಮತ್ತೆ ನಾರದ ಬಂದು ಮಗುವಭಿಮನ್ಯುವಿ
ಗುತ್ತರ ಪೇಳ್ದ ನಿನ್ಹೆತ್ತವನು | ಹಿಂದೆ
ಕೃತ್ತಿವಾಸನ ಕೂಡ ಯುದ್ಧವನು | ಮಾಢಿ
ಪೃಥ್ವಿಯೊಲ್ ಗೆದ್ದಂಥ ವೀರನನು | ಜಯ
ವಿತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಗೆಲಿಸುವೆ ಚಿಂತೆ ಬೇಡೆ
ನುತ್ತ ಸಂಬಿಸಿ ಸುರಮುನಿ ಪೋಗಲಿತ್ತ        ೮೬

ಪೃಥ್ವಿಪ ಕೇಳಯ್ಯ ಕಾಮ್ಯಕ ವನದೊಳು
ಇತ್ತಂಡ ಬಲ ಬಲುವೊತ್ತರಲಿ | ಕಲ
ಕಿತ್ತು ವಾದ್ಯದ ಘೋಷ ಚೂಣಿಯಲಿ | ಮದ
ಮತ್ತೇಭರಥ ಭಟರೋಜೆಯಲಿ | ಗದೆ
ಕತ್ತಿ ಸಬಳ ಗಣಿಯೆತ್ತತ್ತಿ ಹೊಯ್ದು ಕಾ
ದಿತ್ತದು ಬೊಬ್ಬೆಯಾರ್ಭಟವೇನೆಂಬೆ           ೮೭

ಕರುಳಖಂಡವು ನೆಣ ಮಿದುಳ ರಕ್ತದ ಕೋಡಿ
ಹರಿದಿತು ಒಂದರಕ್ಷಣದೊಳಗೆ | ತಾವ
ಬ್ಬರದಿ ವಾದ್ಯಗಳೇಳೆ ಬಲದೊಳಗೆ | ಮತ್ತೆ
ಉರವಣಿಸುತಲೇಳ್ವರದರೊಳಗೆ | ಇಂಥ
ಪರಿಯಿಂದಬ್ಬರಿಸಿ ಹೊಯ್ದಾಡಲೊಂದೆಸೆಯೊಳು
ಬರೆವುತೆದ್ದರು ಕಲಿಭೀಮ್ಹಲದರರು            ೮೮

ಉಗ್ರದಿಂ ಹುಡುಕುತ ಮುಷ್ಟಿಮುದ್ಗರದಿಂದ
ಶೀಘ್ರದಿಂದಬ್ಬರಿಸೈವರು | ತಮ್ಮ
ತ್ಯುಗ್ರದಿಂ ಮದದಾನೆಯಂಥವರು | ತಾ ಸ
ಮಗ್ರ ಆಯುಧದಿಂದ ಕಾದುವರು | ಇಂಥ
ಅಗ್ರಗಣ್ಯರು ರಣದೊಳು ಹೆಣಗಿದರಾಗ
ಸ್ವರ್ಗದ ಸುರರು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾದಂತೆ                   ೮೯

ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಪಂಥ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತಲಿ ಮೈ
ಯುಬ್ಬಿ ರೋಮಾಂಚನವೇಳುತಲಿ | ವೀರ
ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟು ಹೊಡೆವರಾರ್ಭಟದಲಿ | ಧರೆ
ಇಬ್ಬಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ ರೌದ್ರದಲಿ | ಮತ್ತೆ
ಹೆಬ್ಬುಲಿಯಂತೆ ಇಬ್ಬರ ಕಾಳಗವು ಕಣ್ಗೆ
ಹಬ್ಬ ಮಾಡಿದ್ಹಾಂಗತ ಭೀಮ್ಹಲಧರರು        ೯೦

ಅತ್ಯುಗ್ರದಲಿ ಹೆಣಗುತ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕರು
ಒತ್ತಿ ಕೌರವ ಪತಿ ಸೇನೆಯನು | ಆಗ
ತತ್ತರಿಸುತ ಬಲ ನಿಚಯವನು | ಸರಿ
ದೆತ್ತ ಪೋದನೊ ಕುರುನಾಥನನು | ಹರಿ
ಸತ್ತರೊಳಿತು ಪಾರ್ಥ ಮಡಿದರೆ ಪೀಡೆ ಹೋ
ಯಿತ್ತು ಎಂಬುತ ಜುಣಗಲು ದೆಸೆದೆಸೆಗೆ       ೯೧

ಅರಸಿ ಕೇಳದರೊಳು ಭೀಷ್ಮಕೃಷ್ಣರ ಯುದ್ಧ
ಪರಿಯನೇನೆಂಬೆ ನಾ ಸಮರದಲಿ | ನದಿ
ತರುಳ ಸರಳ ಮಳೆಗರೆವುತಲಿ | ಮುರ
ಹರನಾಗ ಶರಣಗಳ ಸವರುತಲಿ | ಎಲೊ
ತರುಳ ಪಾರ್ಥನ ಮಾತ ಕೇಳಿ ಬರ್ಪರೆ ಮುಪ್ಪಾ
ವರಿಸಿದಾತನು ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳು ನೀನೆನುತ     ೯೨

ವರ ಭೀಷ್ಮನುರಿದೆದ್ದು ಭರದಿ ಮುಖದಿ ಕೋಪ
ವರಿಸಿ ಹರಿಗೆ ಮೂರು ಬಾಣವನು | ಮತ್ತೆ
ಗರುಡಗೆರಡು ರಥಕಾರಂಬನು | ಸುತ
ಗೆರಡಾರು ಸಿಂಧುವಿಗೊಂದೊಂದನು | ಗಣೀ
ಪರಿಪಾಕ್ಯಗಣಿತವಾದ ಕೂರ್ಗಣೆಗಳ
ಸುರಿದು ಬೊಬ್ಬಿರಿದ ಮೋಹರದೊಳೇನೆಂಬೆ           ೯೩

ಭೂರಿ ಶಕ್ತಿಯ ತೆರದಿ ಭೀಷ್ಮ ಕೊಂದನು ಎರ
ಡಾರು ಸಾವಿರ ಮತ್ತತುರಗವನು | ಆಗ
ನೂರೆಂಟು ಸಾವಿರ ಆನೆಯನು | ಬಿಡ
ದಾರಾರು ಸಹಸ್ರ ವರೂಥವನು | ಪರಿ
ವಾರದೊಳಗಣಿತ ನೆರೆಗೊಂಬುತಲಾಗ
ಚೀರಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದನದ್ಭುತವೇನೆಂಬೆ  ೯೪

ಪೂತು ಭೀಷ್ಮ ಪರಮ ಶೌರ್ಯ ಮೋಹರ
ವ್ರಾತದೊಳ್ ಕಾಣೆನೆಂಬುತ ಕೃಷ್ಣನು | ಅತಿ
ಭೀತಿಯಿಂ ಪೇರ್ಗಿಡಿಕಾರಿದನು | ಮಹಾ
ನೂತನಾಸ್ತ್ರದ ಮಳೆ ತೂರಿದನು | ಗಣ
ಜಾತ ಘಾಯದಿನೊಂದು ಮೈ ಮರೆವುತಲಿ ವ
ರೂಥದಿ ಮಲಗಿದ ರಣದ ಮಂಡಲಲಿ                   ೯೫

ಧುರದೊಳಬ್ಬರಿಸುತ ಬಲರಾಮ ಭೀಮಗೆ
ದುರುಳ ಗಯನ ಕೊಟ್ಟು ತೆರಳುವುದು | ಬಹಳ
ಪರಿಣಾಮವದೆ ನೋಡು ನೀ ತಿಳಿದು | ನಿನ್ನ
ಕರುಳನುಗಿವೆ ತಳ್ಳೀ ಯಾಕೆಮ್ಮದು | ನಿನ್ನ
ಕೊರಳನುಳುಹಿಕೊಂಡು ಹೋಗೆಂದು ಹೊಯ್ದನು
ಭರದಿಂದ ಮಾರುತಿ ಮ್ಯಾಲದೇನೆಂಬೆ        ೯೬