ಪರಮ ಶ್ರೀ ಗುರುವಿನ ಹರಸಿ ಸ್ಮರಸಿ ಮುಂದೆ

ಸರಸದಿ ಶ್ರೀ ಗಣನಾಥನನ | ವಿಘ್ನ
ಹರಣದಿ ನುತಜನಪ್ರಿಯನನ | ಇಂದು
ಚರಣಕ್ಕೆರಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬೇಡುವೆ ಮತಿ
ಕರುಣದಿ ಪಾಲಿಪುದೆನಗೆ ಸಂತಸದಿ           ೧

ಭೂರಮ್ಯವಾದಂಥ ಭ್ರೂಲತಪುರ ಸ್ಥಿರ
ಗಾರ ಪುಣ್ಯಸ್ಥರೆಂದೆನಿಸುವರು | ಮಾಕು
ಮಾರನ ಚೆಲ್ವಿಕೆ ಮರೆಸುವರು | ಮತ್ವಿ
ಚಾರಿಸಲ್ ಕುಶಲರಿರುತಿಹರು | ನಾಮ
ಚಾರು ಕೆಂಚೇಂದ್ರನನುಜ ಸ್ಥಿರಸೌಖ್ಯ ಸಂ
ಪೂರದಿಂದಿರುವರು ಮನವಪೇಕ್ಷಿಸಲು        ೨

ನೆರೆದ ಸಭೆಯೊಳಗೆ ಬರೆದಾರು ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜು
ನರ ಕಾಳಗವನಾಗ ಬೇಕೆನುತ | ಮನೋ
ಹರವಾದ ಕಥೆಯಿದುಯೆಂದೆನುತ | ತಾವು
ಪರಮ ವಿಲಾಸದಿ ಸೂಚಿಸುತ | ಕೇಳಿ
ವಿರಚಿಸಿದೆನು ಘನ ಹರುಷದಿ ಸಾರವ
ಸರಸದಿ ಕವಿಗಾರರೊಲಿದು ಕೇಳುವದು       ೩

ಕ್ಷಿತಿಪತಿ ವರ ಪರಿಕ್ಷಿತನೊಂದು ದಿವಸದೊ
ಳೈತಿಪತಿ ಶುಕಿಮುನಿಗತಿಶಯದಿ | ಪೂಜಿ
ಸುತಲಿ ವೇದೋಕ್ತದಿಂದತಿನಯದಿ | ನಮಿ
ಸುತಲಿ ಕೇಳಿದ ಭಕ್ತಿಯಿಂ ಭಯದಿ | ಮುಂದೆ
ಕಥೆಯು ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನರೊಳು ಕಾಳಗ ವಿಪ
ರೀತ ಕಾಂಬುದೆನುತ ಬಿನ್ನೈಸಲಾಕ್ಷಣದಿ      ೪

ಧಾರುಣೀಪತಿ ಪರಿಪಾಲ ಪರೀಕ್ಷಿತ
ಪೂರ ಸಂತಸದಿಂದ ಕೇಳಿದನು | ಪುರ
ದ್ವಾರಕಿಯಲಿ ವಾರಿಜಾಂಬಕನು | ಹದಿ
ನಾರು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನು | ನಿತ್ಯ
ಮಾರನಾಟದಿ ಸುಖ ಸೂರೆಗೊಡುತ ಕೃಷ್ಣ
ಮೀರಿದುಲ್ಹಾಸದಿಂದಿರಲೊಂದು ದಿವಸ       ೫

ಯಮುನಾತೀರಕೆ ಬಂದು ಯಾದವಪತಿ ಕೃಷ್ಣ
ಗಮಕದಿ ಬಲರಾಮ ಸಹಿತದಲು | ವಿಧಿ
ಕ್ರಮದಿಂದಲಿ ಸ್ನಾನವನು ಗೆಯ್ಯಲು | ನಿಂದು
ಕಮಲಮಿತ್ರನಿಗರ್ಘ್ಯ ಕೊಡುತಿರಲು  | ಮತ್ತಾ
ಸಮಯದೊಳೇನೆಂಬೆ ಗಯ ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ
ಗಮಿಸುತಿರ್ದನು ತೇಜಿಯನೇರಿ ಭರದಿ       ೬

ಗಂಧರ್ವನಾದ ಗಯನ ವಾಜಿ ಜಿಲ್ಲು ಮು
ಕ್ಕುಂದನ ಹಸ್ತದಿ ಬೀಳುತಿರೆ | ತನ್ನ
ದ್ವಂದ್ವ ಕಮಲಕರ ನೋಡುತಿರೆ | ಎಂಜ
ಲಂದದಿ ಕೋಪವ ತಾಳುತಿರೆ | ಆಗ
ಮಂದರಧರ ಕೃಷ್ಣಮುನಿದು ಮಾಡಿದ ಭರ
ದಿಂದಲಿ ಪಂಥವನೇನ ಪೇಳುವೆನು ೭

ದೇವರೊಳೀ ದಾನವರೊಳು ಮಾನವರು ಮತ್ತಿ
ನ್ನಾವನೆಂಜಲವಾಗಲೆಂಬುತಲಿ | ವಸು
ದೇವನಾಣಿಂದೆಂಟು ದಿವಸದಲಿ | ಕೊಲ್ವೆ
ಹ್ಯಾವದಿಂದುಳಿದರೆ ಭೂಮಿಯಲಿ | ಮತ್ತೆ
ಭಾವಜಾರಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಗ್ನಿಕುಂಡದಿ ಬಿದ್ದು
ಜೀವವನಿಡೆನೆಂದು ಜಿದ್ದು ಮಾಡಿದನು        ೮

ಹಲಧರನೆದುರೀಲಿ ಹಾಕಿದ ಪಂಥವ
ಬಲ ಸಹ ಪುರಕಾಗಿ ತಿರುಗುತಲಿ | ಅಷ್ಟ
ರಲಿ ಮತ್ತಂಬರವಾಣಿ ಮರುಗುತಲಿ | ಬಂದು
ಜಲಜಾಕ್ಷನಿಗೆ ಸುದ್ದಿಯರುಹುತಲಿ | ಇಂಥ
ಛಲದಿಂದ ಹೂಣಿಕೆಯನಾಡ್ವರೆ ಗಯ ಅಂತ್ರ
ದಲಿ ಹಯವೇರಿ ಪೋಗಲು ಬ್ರಹ್ಮನಡಿಗೆ       ೯

ಆ ಸಮಯದಲಿ ವಾಜಿಯ ಜೊಲ್ಲು ಭರದಿಂದ
ಸೂಸಿ ಕರದಿ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತಲ್ಲಾ | ತೊಟ್ಟ
ಭಾಷೆಯ ಬಿಡು ದಯಮಾಡಿದೆಲ್ಲಾ | ಮತ್ತಿ
ನ್ನೇಸು ಪಾಲಿಗೆ ಇದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲಾ | ಎಂದಾ
ಕಾಶವಾಣಿಯ ಮಾತನ್ನಾಲಿಸಿ ಮಾಧವ
ಲೇಸಾದಿತೆಂದು ಮಹರ್ಭಟಕೆ ನೇಮಿಸಿದ     ೧೦

ತಡಿಯದೆ ಯಾದವರೊಡನೆ ಪೇಳಿದ ಗಯ
ನಡಗಿರಲಿನ್ನಾವ ಲೋಕದಲಿ | ಬಿಡ
ದ್ಹುಡುಕಿ ತಹುದು ನೀವಿನ್ನೆಂಬುತಲಿ | ಪೇಳಿ
ನಡೆದು ಪೊಕ್ಕನು ಪುರ ತೀವ್ರದಲಿ | ಗದ
ಬಡದಿಯಂಬರವಾಣಿ ಬಂದು ಗಂಧರ್ವಗೆ
ಬಿಡದೆ ಪೇಳಿದ್ಹರಿಯೆಂದ ಪಂಥವನು          ೧೧

ಇತ್ತಲಾಕಾಶವಾಣಿಯ ಮಾತ ಕೇಳುತ
ಮತ್ತೆ ಕುಬೇರಜ ಮನದೊಳಗೆ | ಮರು
ಗುತ್ತ ಬಿದ್ದನು ಆಗ ಧರೆಯೊಳಗೆ | ಹೊರ
ಳುತ್ತ ದುಃಖಿಸುತಲಿ ಹುಡಿಯೊಳಗೆ | ತನು
ಬಿತ್ತಿತು ಭಯದಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಬದುಕುವ
ದೆತ್ತಣ ಗತಿಯೆಂದು ಗಯನು ಚಿಂತಿಸಿದ      ೧೨

ಪಾಪವೆಳ್ಳಿನಿತಿಲ್ಲ ಶಿವಶಿವ ಎನ್ನೊಳು
ಶ್ರೀಪತಿ ವಿವರಿಸಿ ನೋಡದಲಿ | ಅನ್ಯ
ಸ್ಥಾಪಿಸುವರೆ ತನ್ನ ಮನಸಿನಲಿ | ಪಂಥ
ಕೋಪದಿಂದೆಸಗುರೆ ಛಲದಿಂದಲಿ | ಇಂದು
ನಾ ಪರಿಣಾಮಗಾಣುವುದಿಲ್ಲೆಂದು ಪ್ರ
ಳಾಪದಿಂ ಲೋಕವ ತಿರುಗಿಂದ್ರನಡಿಗೆ        ೧೩

ಕ್ಷಮಿಸಲಾರದೆ ದುಃಖ ಶ್ರಮಬಡುತಲಿ ಬಂದು
ಅಮರೇಂದ್ರ ಕೇಳೆನ್ನ ಕಷ್ಟವನು | ಮತ್ತೆ
ಯಮುನಾತೀರಕೆ ಬಂದು ಕೃಷ್ಣನನು | ನಿಂದು
ಕಮಲ ಸನ್ಮಿತ್ರನಿಗರ್ಘ್ಯವನು | ಈವ
ಸಮಯ ಕಾಲದಿ ನಾನಂತ್ರಮಾರ್ಗದೊಳಗೆ ಸಂ
ಭ್ರಮದಿಂದ ಹಯವೇರಿ ಪೋಗಲೇನೆಂಬೆ     ೧೪

ಆ ಸಮಯದಿಯೆನ್ನ ಲಲಿತ ವಾಜಿಯ ಜೊಲ್ಲು
ಸೂಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಯೊಳ್ಬಿದ್ದಿತಂತೆ | ಮಹಾ
ರೋಷದಿಂ ಪಂಥದಿ ಕೊಲ್ವನಂತೆ | ಅಗ್ನಿ
ವಾಸವಾಗುವ ದಿನ ಮಿಕ್ಕದಂತೆ | ಎನ್ನ
ಗಾಸರವಿಲ್ಲೆನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಕಾಯುವದೆಂದು
ವಾಸವನಡಿಗಳಿಗೆರಗಿ ಪೇಳಿದನು   ೧೫

ಆ ಗಯನಾಡಿದ ನುಡಿಗೇಳಿ ಸುರಪತಿ
ಯಾಗದೆಂದನು ಅಗ್ನಿ ಯಮರಾಜನು | ಮೌನ
ವಾಗಿರೆ ನೈರುತಿ ವರುಣನನು | ಎದ್ದು
ಹೋಗಲು ವಾಯು ಕುಬೇರನನು | ಮುಂದೆ
ಸಾಗೆನ್ನಲೀಶಾನ್ಯನಡಿಯೊಳು ಬಿಟ್ಟು ಗದ್ದ
ಲಾಗಿರಲಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಜನಡಿಗೆ      ೧೬

ತ್ವರಿತದಿಂ ಪೇಳಲು ಬ್ರಹ್ಮನಾಡಿದ ಮುಂದೆ
ಪರಮೇಶನಿದ್ದ ಕೈಲಾಸದಲಿ | ಪೋಗೆಂ
ದೊರೆಯಲು ಬಂದನು ಶೀಘ್ರದಲಿ | ಪುರ
ಹರನಿಗೋದಿಸಿ ಬಿದ್ದ ಚರಣದಲಿ | ಎನ್ನ
ಪೊರೆಯಯ್ಯ ಜೀವದಾನವ ಕೊಟ್ಟು
ಮುರಹರ ಭರದಿ ಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂದು ಮರುಮರುಗಿದನು ೧೭

ತುಟ್ಟತುದಿಯ ಮರನೇರಿ ವಾನರ ಕೈಯ
ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡಿದ ಪರಶಿವನು | ಆಗ
ತಟ್ಟೆಸ್ಯಾಡಲು ಗಯ ನಡುಗಿದನು | ನಾನು
ಕೆಟ್ಟೆನೆನ್ನುತಲಾಗ ಬೆದರಿದನು | ದಯ
ಹುಟ್ಟಿತು ಪಾರ್ವತಿ ನೋಡಿಯಾತಗಭಯ
ಕೊಟ್ಟು ಮನ್ನಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನುಡಿದಳಾ ಹರಗೆ     ೧೮

ಮಾರಸಂಹರ ಕೇಳು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಸಧ್ಯ
ಮೂರು ಜಗದೊಳಿಲ್ಲ ನೋಡಿದನು | ಗಯ
ಈರೇಳು ಲೋಕವ ತಿರುಗಿದನು | ಮತ್ತಿ
ನ್ನಾರಾರ ಕಾಣನು ಕಾವವರನು | ಸರ್ವ
ಕಾರಣ ಮೂರುತಿ ಕಾವುದೈ ಧನಪಕು
ಮಾರನ ಪ್ರಾಣವನೆಂದಳಾ ಗೌರಿ   ೧೯

ತಿಳಿಯದು ಪಾರ್ವತಿ ನಿನಗೆ ಮುಂದಿನ ಮಾತು
ಇಳೆಯ ಜಾರ ಕೃಷ್ಣನಿಳುಹುನನು | ಮತ್ತೆ
ಬಳರ ಸಂದಣಿಯ ಸಂಹರಿಸುವನು | ಆತ
ನೊಳು ಸಲ್ಲ ಮಾಳ್ಪರೆ ಕಲಹವನು | ಇಂಥ
ಛಲವಿದ್ಯಾತಕೆ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಿಗೆ ನೀ ಮನ
ತಿಳಿದಂತೆ ಮಾಡೆಂದು ಶಿವ ಮಾಯವಾದ   ೨೦

ಬಾರೊ ಗಂಧರ್ವಜ ಗಯನೆ ನಿನ್ನಯ ಮಾತು
ಮಾರಾರಿ ಮನಸಿಗೆ ತಾರದಾದ | ಸುಕು
ಮಾರ ನಿನಗೆ ನಿಜದೋರದಾದ | ಸುವಿ
ಚಾರದಿಂದುಕ್ತಿಯ ಸಾರದಾದ | ಶತ
ನೂರು ಪಾಲಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಬಂದುದು ಕೇಳ್ಮುಂದೆ
ನಾರದನಲ್ಲಿಗೆ ಪೋಗೆಂದಳುಮೆಯು ೨೧

ತನಯನೆ ಕೇಳು ನಿನ್ನುಳಿವುದುಪಾಯವು
ಅನುವ ಪೇಳುವ ಪೋಗಿನ್ನೆಂಬುತಲಿ | ಗೌರಿ
ಯೆನಲಾಗ ಚರಣಕ್ಕೆ ನಮಿಸುತಲಿ | ಆಗ
ವಿನಯದಿಂದಪ್ಪಣೆಗೊಳ್ಳುತಲಿ | ಹೊರ
ಟನು ಗಯ ಹಿಮಚಲವನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾರ್ಗದಿ
ಮುನಿವರ ನಾರದನರಸುತ ನಡೆದ ೨೨

ಕಂಬನಿಗರೆವುತ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ
ಮುಂಬರಿದಳಲುತ ಮನಸಿನೊಳು | ಬಲು
ಹಂಬಲಿಸುತ ಜೀವದಾಸೆಯೊಳು | ಮತ್ತಿ
ನ್ನಂಬರವನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಮಿಯೊಳು | ಗಯ
ನಂಬರ ಸಕಲದೇಶವನೆಲ್ಲ ಹುಡುಕುತ
ಸಂಭ್ರಮದಲಿ ಮುನಿ ಬರ್ಪನೇನೆಂಬೆ                   ೨೩

ಸುರಮುನಿ ನಾರದ ಸರಿದನಂಬರದಿಂದೆ
ಕೊರಳೊಳು ತುಳಸಿಯ ಮಾಲೆಯಿಂದ | ಕರ
ಬೆರಳೊಳು ಜಪಮಣಿ ಸರಗಳಿಂದ | ತನು
ಧರಿಸಿಹ ಭಸ್ಮಲೇಪನಗಳಿಂದ | ಹರಿ
ಸ್ಮರಣಹೃದಯನಾಗಿ ಪರಮ ವಿಲಾಸದಿ
ಬರುವಂಥ ಸಮಯದಿ ಕಂಡನಾ ಗಯನು    ೨೪

ಇಂತಪ್ಪ ನಾರದನನು ಕಂಡು ಗಯ ಪದ
ಕ್ರಾಂತಿನಾಗಲು ಮುನಿ ನೋಡುತಲಿ | ಕರ
ವಾಂತು ಮಸ್ತಕಕಾ ಗಯ ಬೀಸುತಲಿ | ಮುಖ
ಕಾಂತಿಗುಂದಿರಲಾಗ ಕೇಳುತಲಿ | ನಿನ್ನ
ಚಿಂತೆ ಯಾವುದು ಬಹಳ ಬಳಲಿದಿ ಮಗನೆ ನಿ
ನ್ನಂತರಂಗದ ತಾಪ ತಿಳಿಸೆನಗೆಂದ ೨೫

ತಂದೆ ಚಿತ್ತೈಸು ಮುಕ್ಕುಂದ ಯಮುನೆಜಲ
ಮಿಂದಾಗ ಸೂರ್ಯನಿಗರ್ಘ್ಯವನು | ಕೊಡ
ಲಂದು ಬ್ರಹ್ಮನ ವರ ಸಖಿಗೆ ನಾನು | ನಲು
ವಿಂದ ವಾಜಿಯನೇರಿ ಪೋಗುವನು | ಕರ
ದ್ವಂದ್ವದಿ ಕುದುರೆಯ ಜೊಲ್ಲು ಬೀಳಲು ಕಡು
ನೊಂದು ನಂದನನಂದ ಶಪಥ ಮಾಡಿದನು  ೨೬

ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದೆಂಟು ದಿವಸದೊಳು
ಕುತ್ತಿಗೆ ಕೊಯ್ವೆನೆಂದಾಡಿದನು | ದಿನ
ಮತ್ತೆ ಮೀರಲು ಅಗ್ನಿ ಬೀಳುವನು | ಛಲ
ವೆತ್ತಿದ ಸುದ್ದಿಯ ಕೇಳಿದೆನು | ಭಯ
ಹತ್ತಿ ನಾ ಸುತ್ತ ಲೋಕವನೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿ ಬ್ಯಾ
ಸತ್ತು ಬಳಲಿ ಬಂದೆನಿಂದ್ರನಿದ್ದೆಡೆಗೆ  ೨೭

ಅಷ್ಟದಿಕ್ಪಾಲಕರು ಕೃಷ್ಣನೆನ್ನಲು ಗದ
ಗುಟ್ಟಿ ನಡುಗಿದರು ಕೇಳಿದನು | ಪರ
ಮೇಷ್ಟಿ ಶಿವನ ಮುಂದೆ ದೂರೆಂದನು | ಕೈಯ
ಬಿಟ್ಟು ಪೋದನು ಅಂಥ ಪರಶಿವನು | ದಯ
ಹುಟ್ಟಿ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿ ಕರುಣದಿಂದಲಿ  ನಿನ್ನ
ಬಟ್ಟಿದೋರಿದರೀಗ ಬಂದೆ ನಾನನಲು        ೨೮

ಅಕ್ಕಟ ಮುನಿರಾಯ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲಯೆನಗತಿ
ದುಕ್ಕದಿ ಮುಂದಿನ ಯುಕ್ತಿಯನು | ಎನ್ನ
ಮಿಕ್ಕಿತೆನ್ನಲು ಮುನಿ ಪೇಳಿದನು | ಮೊರೆ
ಹೊಕ್ಕರೆ ಕಾಯ್ವನು ಫಲ್ಗುಣನು | ಮತ್ತೆ
ಹೆಕ್ಕಳವರಾರಿಲ್ಲ ಧರೆಯೊಳು ತಿಳಿ ನಿನ್ನ
ರಕ್ಷಿಪನೆಂದು ಪೋಗೆನ್ನಲಾ ಗಯನು          ೨೯

ಪಾರ್ಥನೆಂಬುವನಾರು ತಿಳಿಯದಿನ್ನಾತನ
ವಾರ್ತೆಯ ಪೇಳು ನೀನೆಂದೆನುತ | ಪುರು
ಷಾರ್ಥಮಾಗಲಿ ನಿನ್ನ ನುಡಿಯೆಂಬುತ | ಎನ್ನ
ವ್ಯರ್ಥದಿ ನೀ ಕೊಲ್ಲಬ್ಯಾಡೆನುತ | ಎಲೋ
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಮಾತಲ್ಲ ಸಂದೇಹವ್ಯಾತಕೆ ನಿ
ರರ್ಥ ಮಾಡುವದಿಲ್ಲ ಕೇಳೆಂದ ಮುನಿಪ       ೩೦

ಕುರುಪತಿಯೊಡನೊಂದು ಜೂಜಾಡಿ ಪಾಂಡವ
ರಿರದೆ ಸೋಲಲು ಕುಂಭಜಾದಿಗಳು | ಅಂಗ
ಪುರವರನು ಬಿಡಿಸಿ ಕಾಂತಾರದೊಳು | ಮ
ತ್ತೊರುಷ  ಹನ್ನೆರಡೊನವಾಸದೊಳು | ತಂದು
ತರುಣಿ ಸಹಿತಲೊಂದು ಅಜ್ಞಾತವಾಸದಿಂ
ದಿರುವರು ಕಾಮ್ಯಕಾವನದಿ ಕೇಳೆಂದ                   ೩೧

ಬಂದು ಪಾಂಡುವರಲ್ಲಡವಿಯೊಳ್ ಮತ್ತ್ಹ
ನ್ನೊಂದು ವತ್ಸರವಾಯ್ತು ಪೋಗೆಂದನು | ಪಾರ್ಥ
ಇಂದುಧರನ ಕೂಡ ಯುದ್ಧವನು | ಮಾಡಿ
ಒಂದು ಬಾಣವನಂದು ಪಡೆದಿಹನು | ಕೇಳು
ಇಂದಿಗೆ ಇದರಿಲ್ಲ ಈರೇಳು ಲೋಕದೊಳಿಂದು ಇ
ನ್ನೊಂದು ಯುಕ್ತಿಯ ಪೇಳ್ವೆನೆಂದ             ೩೨

ಪೋದಾಕ್ಷಣವೆ ಪಾರ್ಥನಡಿಯ ಪಿಡಿದು ಮುನ್ನ
ನೀ ದುಃಖದಲಿ ಪ್ರಾಣ ದಾನವನು | ಬೇಡು
ತಾ ದಯದಿಂದಲಿ ಹೇಳುವನು | ಕೇಳಿ
ದಾದರೆ ನೀ ಸುಮ್ಮನಿರುಯೆಂದನು | ಧರ್ಮ
ಭೂಧವನಡಿಯಾಣೆಯಿತ್ತದೆ ಮಾತಾಡು
ಆದ ವೃತ್ತಾಂತದ ಮೇಲೆ ಪೇಳೆಂದ           ೩೩

ಮುನಿವರನಡಿಗಳಿಗೆರಗಿ ಗಯನು ಮತ್ತೆ
ವಿನಯದಿಂದಪ್ಪಣೆಗೊಳ್ಳುತಲಿ | ನಡೆ
ದನು ಕಾಮ್ಯಕವನ ಹುಡುಕುತಲಿ | ಪಾರ್ಥ
ನನು ಕಂಡು ಪಾದವ ಪಿಡಿಯುತಲಿ | ತನ್ನ
ತೆನುವನೀಡಾಡಿ ತಾತನೆಯೆನಗೊದಗಿದ
ಘನ ಭಯವನು ಪರಿಹರಿಸು ನೀನೆನಲು      ೩೪

ನೋಡಿದನರ್ಜುನನೀ ಗಯನಿರವನು
ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಬಂದದ್ಹೇನೆನುತ | ಮುಖ
ಬಾಡಿ ಬಳಲಿ ದೇಹ ಬೆಂಡಾಗುತ | ಮತ್ತೆ
ಕೋಡಿವರಿದು ಜಲ ಕಣ್ಣಿಲೆ ತಾ | ಮಾತ
ನಾಡು ಮಗನೆ ಮನ ಕರಗಿ ಮರುಗಿತೆನ್ನ
ಕೂಡ ಸಂದೇಹವು ಬ್ಯಾಡ ನೀಯೆನಲು       ೩೫

ಏನು ಪೇಳಲಿ ಜೀಯ ದೇಹಿಯೆಂಬುತ
ಪ್ರಾಣದಾನ ಬೇಡುವೆ ಈಯಬೇಕೆನುತ | ಸಾವ
ಧಾನದಿ ನರನ ಕೀರ್ತನೆಗೈಯುತಾ | ನಿನ್ನ
ಹಾನಿಯಾವುದು ಪರಿಹರಿಸುವೆ ಧರ್ಮಜ
ಭೂನಾಥನಾಣೆಂದು ಸಟೆಯಲ್ಲವೆನುತ        ೩೬

ಮೇರು ಮಸ್ತಕದೊಳು ಬೀಳಲಿ ವಾರಿಧಿ
ಮೇರೆದಪ್ಪಲು ಒಮ್ಮೆ ಸುರರೊಳಗೆ | ಎನ್ನ
ಮೀರುವರಾರುಂಟು ರಣದೊಳಗೆ | ಚಂದ್ರ
ಮಾ ರವಿ ಪಶ್ಚಿಮದಿಸಯೊಳಗೆ | ಮೂಡಿ
ತೋರುವರೊಮ್ಮೆಂದ ಭಾಷೆಗೆ ಕುಂದಿಲ್ಲ
ಮಾರಾರಿ ಪದದಾಣೆ ಸತ್ಯ ಹೇಳೆಂದ                   ೩೭

ಅಂಜದೆ ಪೇಳ್ವೆ ಧನಂಜಯ ಕೇಳು ಆ
ಕಂಜಲೋಚನನರ್ಘ್ಯಕಾಲದಲಿ | ಆಜ
ರಂಜಿಪ ಸಭೆಗೆ ನಾ ತವಕದಲಿ | ಪೋಪೆ
ಮಂಜುಳವಾ ಜೊಲ್ಲು ಬೀಳುತಲಿ | ನೋಡಿ
ಯೆಂಜಲೆನ್ನುತ ಕೋಪ ತಾಳಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು
ಅಂಜಿಸಿ ಪಂಥವ ಮಾಡ್ದನೇನೆಂಬೆ  ೩೮

ಕಂಜಾಕ್ಷ ದಿನ ಎಂಟರೊಳು ಕೊಲ್ಲದಿರಲು ಧ
ನಂಜಯವಾಸ ನಿಶ್ಚೈಸಿದನು | ಗುಲ
ಗಂಜಿಯಷ್ಟಿಲ್ಲೆನ್ನ ಪಾಪವನು | ಗಿಳಿ
ಪಂಜರ ಮುರಿದಂತೆ ಮಾಡಿದನು | ಸವಿ
ಪಂಜರ ನೀಯೆನ್ನ ರಕ್ಷಿಪುದೆನುತ ಧ
ನಂಜಯನಿಗೆ ಮಗುಳೆರಗಿದ ಗಯನು        ೩೯

ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಕೇಳ್ವಾಕ್ಷಣವೆ ಪಾರ್ಥ ಶಿವಶಿವ
ಸೂನುವಿಗೆ ಮನ ಕರಗಿತಲ್ಲಾ | ಅಯ್ಯೊ
ನಾನಿತ್ತೆ ಮುಂದಾಗಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಾ | ಸಧ್ಯ
ಹಾನಿ ತಂದನು ಮೋಸವಾಯಿತಲ್ಲಾ | ಇದು
ಏನಾಯಿತಕ್ಕಟ ಈ ಪಾಪಿ ಗಂಧರ್ವಜ
ತಾನೆತ್ತಲಿಂ ಬಂದನೆಂದರ್ಜುನನು  ೪೦

ದುಷ್ಟ ಗಯನ ಕಂಡು ದೂರಾಗಲಿಲ್ಲವು
ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಯುದ್ಧವೆಸಗಿದರೆ | ಕಾರ್ಯ
ಕೆಟ್ಟು ಪೋವುದು ಮುಂದೆ ನೋಡಿದರೆ | ಈಗ
ಕೊಟ್ಟ ಭಾಷೆಗೆ ನಾನು ತಪ್ಪಿದರೆ | ಇದು
ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಬಲು ಭ್ರಷ್ಟತ್ವ ಬಂದುದು
ದೃಷ್ಟವೇನಾಗುವದೆಂದಳಲಿದನು    ೪೧

ಈ ಪರಿ ಚಿಂತೆಯೊಳಿರೆ ಪಾರ್ಥ ಧರ್ಮಜ
ಭೂಪ ತಾನಿನಿತೆಲ್ಲ ನೋಡಿದನು | ಗಯ
ನಾ ಪೂರ್ವ ವೃತ್ತಾಂತ ಕೇಳಿದನು | ಅಯ್ಯೊ
ಪಾಪಿ ಕೌರವನಿಂದ ಅಡವಿಯನು | ಸೇರಿ
ಶ್ರೀಪತಿ ಪುಣ್ಯದಿಂದಿರ್ದೆವೆಂದರೆ ವಿಧಿ
ಈ ಪರಿ ಮಾಡಿತೇ ಶಿವ ಶಿವಾಯೆಂದ         ೪೨

ಹುಲಿಗಂಜಿ ಹೋಗಿ ತಾ ಹುತ್ತವ ಹೊಕ್ಕರೆ
ಒಳಗಿನ ಸರ್ಪಗಾಹುತಿಯಂದದಿ | ಘೃತ
ಕೊಳುತಿರೆ ದೇಹವ ಸುಡುವಂದದಿ | ಮತ್ತೆ
ಜಲ ತಂದು ಜೇನಿನೊಳ್ ಬಿಟ್ಟಂದದಿ | ಇಂದು
ಜಲಜಾಕ್ಷನೊಳು ಛಲ ಹಿಡಿದು ಕಾದಲು ಸರ್ವ
ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ ಕೆಟ್ಟಿತೆಂದ ಧರ್ಮಜನು       ೪೩

ಘಾತವಾಯಿತು ತಮ್ಮ ಈ ತರುಳಗೆ ಮುನ್ನ
ಮಾತು ಕೊಟ್ಟುದದು ಬ್ಯಾಗಡಿಯ ತಂದು | ಸ್ವರ್ಣ
ನೂತನದಸ್ತ್ರವಾಗದು ಇಂದು | ಎಂಬ
ರೀತಿಯಾಯಿತು ಹಿಂದೆ ಸಭೆಯೊಳೊಂದು | ದ್ರೌಪ
ದಾ ತರುಳೆಯ ಮಾನ ಪೋಗಲಾ ಸಮಯದಿ
ತಾ ತವಕದಿ ಕಾದನೊಡನೆ ಕಾಳಗವೆ         ೪೪

ತಾಸು ಹನ್ನೊಂದು ಆಗಿರಲಾಗ ಬಂದು ದು
ರ್ವಾಸ ಭಿಕ್ಷವ ಬೇಡೆ ತವಕದಲಿ | ಇದು
ಮೋಸವಾದುದು ಎಂದಾ ಸಮಯದಲಿ | ಬಂದು
ಗ್ರಾಸವ ಸಲಹಿದ ಮಮತೆಯಲಿ | ಇಂಥ
ವಾಸುದೇವನ ಕೂಡ ಒಲುಮೆಯ ಪಂಥವು
ಲೇಸವೇಯೆಂದೆಮಜಾತ ಚಿಂತಿಸಿದ          ೪೫

ಎಂದಿಗಾದರು ಕುಂದು ಕೊರತೆ ನೋವುಗಳನು
ಬಂದರೆ ತಾ ನೊಂದುಕೊಂಬುವನು | ದಯ
ದಿಂದೆಮ್ಮನೆಲ್ಲರ ಸಲಹುವನು | ತಮ್ಮ
ತಂದಿ ಈ ಗತಿ ಕನಿಷ್ಠವನು | ಅಯ್ಯೊ
ನಿಂದಕ ಗಯನಿಂದೆ ಬಂದುದೆಂಬುತ ಯಮ
ನಂದನ ಮೂರ್ಛೆಯಿಂ ಬಿದ್ದುರುಳಿದನು        ೪೬

ತೆರೆಯದೆ ಕಣ್ಣು ಸೂರ್ಗರೆವುತ ಸುಣ್ಣದ
ಗಿರಿಯಾಬ್ಧಿಯೊಳಗಿಟ್ಟ ಪರಿಯಂದದಿ | ಚಿಂತಾ
ತುರನಾಗಿ ರಾಜ ಮೈಮರೆವುತಲಿ ಇಂಥ
ಪರಿಯ ಕಾಣುತ ಭೀಮ ತ್ವರಿತದಲಿ | ಬಂದು
ಅರಸನ ಪಿಡಿದೆತ್ತಿ ಬಂದ ವಿಪತ್ತಿಗೆ
ಇರಬೇಕು ಧೈರ್ಯವೆಂದ ಮರುತಜನು      ೪೭