ಗಂಗಿ ಗೌರೀ ಸಂವಾದ 3

ಪದನು:

ಬಸವಯ್ಯ ನೀನು ಕೇಳು ಗಂಗೆಯ ಕುಶಲವಿನೋದ ನುಡಿಯ
ಮಸಣಬೂದಿಯ ಜೋಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿನ್ನ ದೆಸೆಯಲಲ್ಲಾಡಿಸಿದಳು           ॥

ಶಿವ ತನ್ನ ಲೀಲೆಗಾಗಿ ಬಸವಯ್ಯ ಭುವನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ತಿರುಗಿ
ಯುವತಿಗಿರಿಜೆಯ ಮೇಲೆ ಸವತಿಯನು ತಹೆನೆಂದು ಗವಿಗಿರಿಗಳನೆ ಪೊಕ್ಕು
ತವನಿಧಿಯ ಶ್ರೀಗಂಗೆಯ ಗುರುರಾಯ ನೆವದಿಂದ ಬೋಧಿಸಿದರೆ
ಕವಲಿಲ್ಲ ಮನದೊಳಗೆ  ಕಾಂತೆಗಂಗೆ ನಿಮ್ಮ ವಿವರವ ಬೋಧಿಸಿದಳು               ॥

ಮುಪ್ಪುರವ ಸುಟ್ಟು ಶಿವನ ಜ್ಞಾನದೊಳಗಿಪ್ಪ ಬಸವಯ್ಯ ಕೇಳು
ಒಪ್ಪುವ ದೇವನೊಳವನೆಲ್ಲ ಮರ್ತ್ಯಕ್ಕೆ ತಪ್ಪದಲೆ ತಂದೆ ನೀನು
ಸಪ್ಪುಳಿಲ್ಲದ ಶರಣರಾ ಒಡಲೊಳಗೆ ಗೌಪ್ಯಮಾಡಿಯೆ ಸಲಹಿದೆ
ಕಪ್ಪುಗೊರಳ ಶಿವನ ಕರದೊಳಗಿಟ್ಟಂಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಬಸವಯ್ಯ ಕೇಳು              ॥

ದಂಡನಾಯಕನೆ ಕೇಳು ಬಸವಯ್ಯ ಮಂಡಲಕಧಿಕ ನೀನು
ಕೊಂಡೆಮಂಚಣ್ಣಗಳ ಪವಾಡಗಳ ಗೆಲಿದಂಥ ಗಂಡ ದೂರಕರಿಗೆಲ್ಲ
ಉಂಡುಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕುದೆಲ್ಲ ಬಸವಯ್ಯ ಹಿಂಡುದೈವಕೆ ಮೀಸಲು
ಅಂಡಲೆದು ಉಂಡಿಲ್ಲೆಂಬ ಪರವಾದಿಗಳ ಗುಂಡಿಗೆಯ ಶೂಲ ನೀನು                  ॥

ಕಾಂತೆ ನೀಲಲೋಚನೆ ನೀನೆಮಗೆ ತಂತ್ರದ ಕತೆಯ ಪೇಳ್ದೆ
ಎಂತು ಬಣ್ಣಿಪೆ ಎನ್ನ ಏಕಾಂತ ಮೂರ್ತಿಯ ಸಂತವಿಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಳೆ
ದಂತಿಗಮನದಿ ಪೇಳುವೆ ಪರಶಿವಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿ ನೀನು
ಶಾಂತಿಸೈರಣೆಯುಳ್ಳ ಶಿವಲಿಂಗಮೂರ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಜ್ಯೋತಿಯೆ           ॥

ಚಂದ್ರಕಾಂತದ ಸ್ತ್ರೀಯಳೆ ಕೇಳಿನ್ನು ಮಂದಾಲಗಿರಿಯ ಜೋಗಿ
ಬಂದು ಗಂಗೆಯ ಕೂಡೆ ಮಾತನಾಡಲು ಮಡದಿಯೆಂದಪರಿ ಹೇಗೆ ಹೇಳು
ಬೆಂದ ಮಸಣದ ಬೂದಿಯ ತಲೆಗೆಲ್ಲ ಮಂದಮಲಕನೆ ಮಾಡುತಾ
ತಂದೆ ಗುರುಸಂಗಮೇಶ್ವರನು ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಅಂದವನು ಪೇಳು ನಮಗೆ          ॥

ಸಂಗತ್ಯ:

ಹರಶರಣರ ಹೃತ್ಕಮಲಾರ್ಕತೇಜನೆ
ಹರುಷಾಬ್ಧಿ ನಿಜ ಪಾಲ್ಗಡಲೆ
ಧರೆಯು ಮೂಲೋಕವ ರಕ್ಷಿಪ ಗಂಗೆಯ
ಮರುಳ್ಮಾಡಿ ವೊಯ್ದುದ ಕೇಳು                                                                                 ॥

ಚಲಂದಕವೈರಿ ಮಸ್ತಕಶೂಲ ಬಸವಯ್ಯ
ಒಲಿದು ಕೇಳಿನ್ನು ಮೆಲ್ಗತೆಯ
ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮವನುಟ್ಟು ಮಲೆನಾಡ ಜೋಗಿಯ
ಸ್ಥಲಕುಲಗಳನು ಕೇಳಿದಳು                                                                                       ॥

ಮುತ್ತಿನ ಕಂಥೆಯ ಮುನಿ ಮಹಾಜೋಗಿ ನೀ
ವೆತ್ತಲಿಂದುದ್ಬವಿಸಿದಿರಿ
ಮರ್ತ್ಯಲೋಕದ ಮಾನವರಲ್ಲ ಮುನಿರಾಯ
ಕುತ್ತಿಗೆಗಳ ಮಾತು ಬೆಡಗು                                                                                       ॥

ಸಾಗರಗುಣದ ಸನ್ಮಾನಿಯೆ ನೀ ಕೇಳು
ನಾಗಲೋಕಗಳ ನೋಡುತಲಿ
ಮೇಗಾಡಂಬರ ಮಠಮಾನ್ಯದ ಮುನಿರಾಯ
ಭಾಗ್ಯ ಸಂಪನ್ನದ ಜೋಗಿ                                                                                         ॥

ಧನಪತಿ ಕುಬೇರ ಮನೆಯ ಮಗಳ ಮಗ
ಘನ ನವಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂಬುವರು
ವನಜಾಕ್ಷಿಯರು ನಮ್ಮ ಮನೆ ರಜದೆಗೆವಂಥ
ಕೊನೆಯ ಬಾಗಿಲ ಸೇವಕರು                                                                                    ॥

ಮುತ್ತಯ್ಯ ಗಳಿಸಿದ ದ್ರವ್ಯವು ಮೂ
ವತ್ತಾರ್ಕೋಟಿ ಎತ್ತಿಲಿ ಹೇರ್ವರಿಲ್ಲ
ಮರ್ತ್ಯಲೋಕದ ಮಾನವ ಭೂಪರಿಗೆ ಹುಣಿಸೆಯ
ಬೀಜಾವ ಮಾಡಿ ಚೆಲ್ಲಿದವು                                                                                        ॥

ಯೋಗಿಜೋಗಿಯು ಶ್ರವಣಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ನಮ್ಮ
ಬಾಗಿಲ ಕಾವ ಸೇವಕರು
ತೂಗುಮಂಚವು ಪಟ್ಟೆಮಂಚ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆ
ಭೋಗವನಾರು ಬಣ್ಣಿಪರು                                                                                         ॥

ಕುಟಿಲಸಿದ್ಧರು ನವಕೋಟಿ ಮುನಿಗಳೆಮ್ಮ
ಮಟವ ಬಳೆವ ಸೇವಕರು
ನಿಟಿಲಲೋಚನೆ ನಿರ್ವಾಣಿ ನಿರಂಜನ
ವಟವೃಕ್ಷ ಪರಂಜ್ಯೋತಿ ನಾವು                                                                                 ॥

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವನೋದುವ ಮುನಿಗಳು ನಮ್ಮ
ಪಾದವ ತೊಳೆವ ಸೇವಕರು
ಆದಿಭೈರವ ಸಿಂಗಿನಾಥ ಜೋಗಿಗಳೆಮ್ಮ
ಕಾದುಕೊಂಡಿಹರರಮನೆಯ                                                                                     ॥

ಮೇರುಗಿರಿಯ ಮಠವನು ಕಂಡವರಿಲ್ಲ
ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರಗಿರಿಗಗಣಿತವು
ಆರು ಶಾಸ್ತ್ರವು ನಾಲ್ಕು ವೇದ ಪುರಾಣಿಕೆ
ದೂರವಾಗಿಹ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಲವು                                                                                     ॥

ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮಯ ಗಿರಿ ಗುವ್ಹಾರಗಳನೀಗ
ಚಿಟ್ಟಿಗ ಮುನಿಯನು ಕೂಡಿ
ಸೃಷ್ಟಿಗೀರೇಳು ಲೋಕವನೆಲ್ಲ ತಿರುಗುತ
ನಿಟ್ಟುಳ್ಳ ಶರಣರನರಸಿ                                                                                               ॥

ಚರಿಸುತ ಬರಲೋರ್ವ ಮುರವೈರಿ ಮಾಧವ
ಚರಣವ ಪಿಡಿದು ಭಜಿಪರು
ವರಹವತಾರದ ಪರಿ ಕಂಕಳಾಯುಧ
ಧರಿಸಿದ ಶರಣು ಮಾಡುತಲಿ                                                                                    ॥

ಸರಸಿಜೋದ್ಭವನ ಮುನಿಗ್ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲಲು
ಎರಗಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಲಿ
ವರಮುನಿ ಜೋಗಿಗಳೆನುತ ಸುವರ್ಣದ
ಶಿರವ ಕಪಾಲವನಿತ್ತ                                                                                                   ॥

ಕಾಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರ ತನ್ನ ಶರೀರವ
ಸ್ವಾಮಿಗರ್ಪಿಸಿದನು ಕೇಳು
ಈ ಮಹಾಭಕ್ತಿಭಾವನೆಗಳ ಕೈಕೊಂಡು
ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಚರಿಸುತಲಿ                                                                                     ॥

ಹಾಲ ಸಮುದ್ರದ ನೀಲಗಂಗೆಯ ಕೇಳು
ಮೇಲು ದೇಶಗಳ ನೋಡುತಲಿ
ಪಾಲಿಸಿ ಪರಮಲೀಲೆಯಿಂದಾಡುವ
ಬಾಲಸ್ತ್ರೀಯರ ಭಕ್ತಿ ಕೇಳು                                                                                         ॥

ವಾಣಿಯು ಮಾಧವ ಪಾಣಿಯು ಚಂದ್ರನ
ರಾಣಿಯು ರೋಹಿಣಿದೇವಿ
ಚಾಣಿರಂಭೆಯು ಊರ್ವಸಿ ಚಿತ್ರಾಂಗಿಯು
ಮಾಣದೆ ಭಕ್ತಿ ಮಾಡಿದರು                                                                                         ॥

ದೇವಗಂಗೆಯು ನಾಗಕನ್ಯೆಯು ಮರ್ತ್ಯದ
ಜೀವಗನ್ನೆಯರು ಭಕ್ತಿಯಲಿ
ತಾವರೆ ಕಮಲದಿ ಸೇವೆಗಳನು ಮಾಡಿ
ಭಾವಭಿಕ್ಷೆಗಳ ನೀಡಿದರು                                                                                           ॥

ವಿಮಲೇರ ಭಕ್ತಿಗಳ ಕೈಕೊಂಡ ಮುನಿಗಳ
ಸೀಮೆಗಳ ನೋಡುತ ಬರಲು
ಹೇಮಗಿರಿರಾಜನ ಮಗಳು ಪಾರ್ವತಿ ಭಕ್ತಿಯ
ಕ್ರಮದಿ ನಿಂದಿರಿಸುತಲೆಮ್ಮ                                                                                       ॥

ಮುನಿರಾಯ ಜೋಗಿಯೆ ಘನಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವೆ
ನೆನವೆಂಬ ನಿಜದ ಪಾಲ್ಗಡಲೆ
ವನವ ಸಂಚರಿಸುತ ದಣಿದು ಬಂದಿರಿಯೆಂದು
ತನುಮನಗಳ ಧಾರೆಯೆರೆದು                                                                                    ॥

ಮುನಿಯ ಕಾಣುತಲೆದ್ದು ವಿನಯದಿ ಶರಣೆಂದು
ವನಜಾಕ್ಷಿ ಹಸ್ತವ ಮುಗಿದು
ಮನದೊಳುತ್ಸಹಗೊಂಡು ಘನಮಹಿಮನ ನೋಡಿ
ವನಿತೆಪಾರ್ವತಿ ಕೊಂಡಾಡಿದಳು                                                                             ॥

ವಚನ:

ಜೋಗಿ ಬಂದನು ನೋಡಿರೇ ನಿರಂಜನ ಸ್ವಾಮಿ ಬಂದನು ಕಾಣಿರೇ
ಜಾಗರ ಸ್ವಪ್ನದ ಕಿನ್ನರಿಗಳ ಪಿಡಿದು ಜೋಗಿ ಬಂದನು ಕಾಣಿರೇ                          ॥

ಆದಿ ಪ್ರಣಮ ಸಿಂಗಿ ಓಂಕಾರನಾದ
ಮಾಧವನಯನಾದಿ ಪೂಜಿತವಾದ
ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದೆ ಹೋದ ಭಕ್ತ
ಸಾಧಕಮುನಿಗಳ ಮನಕೆ ವಿನೋದ                                                                        ॥

ನೊಸಲೊಳು ಕತ್ತುರಿ ಬಿಸಿಗಣ್ಣ ಜೋಗಿ
ಕುಸುಮಶರನ ಪಿತನಮಿತಾಂಗ ಜೋಗಿ
ಮೀಸುನಿಗಪ್ಪರ ತಲೆಯೋಡಿನ ಜೋಗಿ ಮರ್ತ್ಯ
ವಸುಧೆ ಈರೇಳುಲೋಕ ರಕ್ಷಿಸಬಂದ ಜೋಗಿ                                                        ॥

ಕಪ್ಪುಗೊರಳ ನೀಲಕಂಠದ ಜೋಗಿ
ಪುಷ್ಪಶರನ ಸುಟ್ಟ ಭಸಿತಾಂಗ ಜೋಗಿ
ಸರ್ಪಭೂಷಣ ಸಕಲಾತ್ಮಕ ಜೋಗಿ ಸುಟ್ಟ
ಕರ್ಪುರ ಜ್ಯೋತಿಯ ಪ್ರಕಾಶದ ಜೋಗಿ                                                                  ॥

ನವಕೋಟಿಸಿದ್ಧರ ಗುರುನಾಥ ಜೋಗಿ
ಭುವನದೊಳಗೆ ನಿಮಗೆಣೆಗಾಣೆ ಜೋಗಿ
ರವಿಕೋಟಿ ತೇಜದ ಪ್ರಕಾಶದ ಜೋಗಿ ಎಮ್ಮ
ಭವ ಮಾಲೆಗಳನು ಖಂಡಿಸಬಂದ ಜೋಗಿ                                                             ॥

ಬಂಗಾರ ಹಾವುಗೆ ಶೃಂಗಾರ ಜೋಗಿ
ಸಂಗೀತ ಪ್ರಬಂಧ ನುಡಿಸುವ ಜೋಗಿ
ಜಂಗುಳಿ ದೈವದ ಪಿತ ಮಹಾಜೋಗಿ ಮುಕ್ತಿ
ಯಂಗನೆಯರ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವೆ ಜೋಗಿ                                                                    ॥

ಮುದುಕ ತದುಕನಲ್ಲ ಮುನಿ ಮಹಾಜೋಗಿ
ಹದಿನಾರು ವರುಷದ ಪ್ರಾಯದ ಜೋಗಿ
ವಿಧಿಯು ಮೃತ್ಯುವಿನೆದೆದಲ್ಲಣ ಜೋಗಿ ನಮ್ಮ
ಹೃದಯ ಕಮಲದ ಪರಶಿವನೆಂಬ ಜೋಗಿ                                                              ॥

ಚಿಮ್ಮುರಿದುರುಬಿನ ಕಿನ್ನರಿ ಜೋಗಿ
ಮನ್ನೆಯರಸೇನೊ ಮಹಾರಾಯ ಜೋಗಿ
ಇನ್ನು ಈ ಲೋಕದ ಮುನಿಯಲ್ಲ ಜೋಗಿ ಮುಕ್ತಿ
ಹೊನ್ನ ಪಂಜರದರಗಿಳಿ ರಾಮಜೋಗಿ                                                                    ॥

ಕಣ್ಣು ಮೂಗಿಲಿ ಕರಚಲ್ವನೆ ಜೋಗಿ
ಬಣ್ಣಿಸಲಳವಲ್ಲ ಬಗೆ ನಿನ್ನ ಜೋಗಿ
ಹೆಣ್ಣು ಜಾತಿಯು ನೋಡಿ ಉಣ್ಣಾರು ಜೋಗಿ ನಿಮ್ಮ
ಸಣ್ಣರಾಗಕೆ ಸಿಲುಕದವರಾರೊ ಜೋಗಿ                                                                    ॥

ಇಂಥ ಚಲ್ವಿಕೆಯ ನೀ ಪಡೆದೆಲೊ ಜೋಗಿ
ಭ್ರಾಂತುಭ್ರಮೆಗಳ ಬಿಟ್ಟು ಬಾರೆಲೊ ಜೋಗಿ
ಮಂತ್ರಗಾರುಡ ಬಲ್ಲ ಮಲೆಯಾಳ ಜೋಗಿ ನಮ್ಮ
ತಂತ್ರವಿನ್ನಾರಿಗೆ ತಿಳಿಯದೊ ಜೋಗಿ                                                                      ॥

ಆದ ದೇಶದರಸಿನ ಮಗ ನೀನು ಜೋಗಿ
ದೇವಲೋಕದ ಪುರುಷರೊಳಗಿಲ್ಲ ಜೋಗಿ
ದೇವೇಂದ್ರ ಅಜಹರಿ ಗುರುವೇನೊ ಜೋಗಿ ನಮ್ಮ
ಜೀವರತ್ನವ ಸೂರೆಗೊಳಬಂದ ಜೋಗಿ                                                                   ॥

ಮನವ ನೋಡಲಿ ಬಂದ ಮುನಿ ಮಹಾಜೋಗಿ
ಮನ್ಮಥರರಸೇನೊ ಮಲೆಯಾಳ ಜೋಗಿ
ಕನಕಗೃಹಕಿನ್ನು ಬಿಜಮಾಡಿ ಜೋಗಿ ನಮ್ಮ
ಘನಗುರು ಸಂಗಮೇಶ್ವರನೇನೊ ಜೋಗಿ                                                               ॥

ಸಂಗತ್ಯ:

ಹೀಗೆಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ ಜೋಗಿಯ ಕೊಂಡಾಡಿ
ಬೇಗದಿಂ ಉಪಚರಿಸಿದಳು
ರಾಗಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಜೋಗಿಯ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ
ಅಗಜೆ ತಿಳಿದು ನೋಡಿದಳು                                                                                      ॥

ಎಲ್ಲ ಜೋಗಿಗಳೊಳಗಿಲ್ಲ ಇಂತವರೆಂದು
ಹಲ್ಲುದಾಳಿಂಬರದಂಥ
ಗಲ್ಲ ಚಂಪಕಬಿಂಬ ಸೊಲ್ಲು ಮಾಣಿಕ ರತ್ನ
ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವೆಂಬ ಜೋಗಿ                                                                                       ॥

ಇಂತಪ್ಪ ಜೋಗಿಯ ಬಿಡಬಾರದೆನುತಲಿ
ಕಾಂತೆ ತನ್ನಯ ಮನದೊಳಗೆ
ಸಂತೋಷದಿಂದಲಿ ಸಕಲ ಉಪಚರಿಯಿಂದ
ನಂತಕಾಲದೊಳರ್ಚಿಸಿದಳು                                                                                     ॥

ಮಿಂಡಮಕ್ಕಳ ಜೋಗಿಯ ಕಂಡು ಪಾರ್ವತಿ
ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಪೂಜೆಯಲಿ
ಗಂಡರ ಕಾಣದೆ ತಂಡತಂಡದ ಊಟ
ಮಂಡಲದೊಳಗುಣಿಸಿದಳು                                                                                       ॥

ಅಣ್ಣ ಸ್ತ್ರೀಯಳು ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯಳು ಮಹಾ
ಪೆಣ್ಣು ಕುಲಕೆ ರತ್ನಮಣಿಯು
ಹಣ್ಣು ಕಜ್ಜಾಯಗಳನುಣ್ಣಿಸುವಳಿನ್ನು
ಕಣ್ಣುದಪ್ಪೊದಳೊಂದು ದಿವಸ                                                                                   ॥

ಎಳೆಮಿಂಚು ಜೋಗಿಯ ತಿಳಿದು ನೋಡಿಯೆ ಕಂಡು
ಕವಳಿಸಿದಳೊಂದು ದಿವಸ
ಕೊಳಕಮನವ ಕಂಡು ಹಳಿವುತ ಮನದೊಳು
ಕಳಿದು ಬಿಟ್ಟೆವು ನಾವಿನ್ನವಲ                                                                                     ॥

ನಂಬಬಾರದು ನಮ್ಮ ಗಂಭೀರ ಹೋದಾವು
ಎಂಬುತ ಮರ್ತ್ಯಕ್ಕಿಳಿದೆವು
ಕುಂಭಿನಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಡಂಬರಿಗಳ ನೋಡಿ
ಹಂಬಲಿಸದೆ ನಿನ್ನ ಗಿರಿಯ                                                                                         ॥

ಮಾಯಪಾಶಗಳಿಗೆ ಗಾಯತ್ರಿಗಳನೊಡ್ಡಿ
ಕಾಯಕಸಿದ್ಧಿಗಳುs ಪಡೆದೆವು
ರಾಯರ ಭಕ್ತಿಗಳಾಯುತಗಳ ನೋಡಿ
ತೋಯಜಾಕ್ಷಿಯೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಲವ                                                                                  ॥

ಮೆಟ್ಟಿಲು ನಮ್ಮಯ ಘಟ್ಟಿಯೋಗದ ಮನ
ಬಿಟ್ಟೆವು ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಲವ
ಚಿಟ್ಟಿಗ ಮುನಿಮಾತು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು ನಿನ್ನ
ದೃಷ್ಟಿಯೊಳೇನುಂಟು ತರುಳೆ                                                                                  ॥

ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟಕೆ ಬೆಡಗುಯೋಗದ ಮನ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡೆವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ
ನುಡಿಯಲು ನಿನ್ನಯ ಕಡುಚಲ್ವ ಮಾತಿಗೆ
ಒಡೆದವು ಹೃದಯದೊಳ್ಕಮಲ                                                                                 ॥

ಲಲನೆಯ ಮೊಹಕೆ ಸಿಲುಕಬಾರದು ಎಂದು
ಹಲವು ವಿದ್ಯೆಗಳನೇ ಕಲಿತು
ಬಲವಂತ ಚಲವಂತ ನಲವಂತ ಕೆಡಿಸಿದ
ಮಲೆಯಾಳ ವಿದ್ಯವ ಕೇಳು                                                                                       ॥

ವೇದಗಳನು ಬಲ್ಲ ಮಾಧವ ಜೋಗಿಯೊಳಾ
ಡಿದೆ ತರ್ಕದ ವಿದ್ಯೆಗಳ
ವಾದಿಸಿ ಎಮ್ಮಯ ಬೂದಿಯ ಚೆಲ್ಲಲು
ವಾದದ ಕಾಣದೆ ಹೋದ                                                                                            ॥

ಚುಕ್ಕಲಪರ್ವತ ದಿಕ್ಕುನಾಳುವನೊಬ್ಬ
ರಕ್ಕಸ ಮೋರೆಯ ಜೋಗಿ
ಇಕ್ಕಿದ ಮೋಡಿಯ ತರ್ಕವ ಗೆಲೆಯುತ
ಹಕ್ಕಿಯ ರೂಪವ ತಾಳುತಲಿ                                                                                    ॥

ಮುದ್ದು ಶ್ರೀಮುಕುಟವನೊದ್ದು ದಾಡುವನೆಂದು
ಹದ್ದಿನ ತೆರದಿ ಹಾರಿದರೆ
ಸಿದ್ಧರು ನವಕೋಟಿವಿದ್ಯೆಜಾಲಗಳಿಂದ
ಒದ್ದುತುಳಿದು ಗೋಣ ಮುರಿದೆ                                                                                 ॥

ಸತ್ತ ತಲೆಯು ಕೈಗೆ ಹತ್ತಿಯಾರ್ಭಡಿಸಿ ಕ
ಣ್ಗತ್ತಲೆ ಕವಿದು ಕಂಗೆಡಲು
ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದರತ್ತ ರಣಮಯ ಹೆಣಮಯ
ನೆತ್ತರ ಹಾರವ ಬೇಡಿದರೆ                                                                                          ॥

ಗೆಣೆಕಾರ ತನ್ನಯ ಹಣೆಯ ರಕ್ತವ ಚೆಲ್ಲಿ
ಉಣಿಸಿದ ತಲೆಯೋಡುಗಳಿಗೆ
ಕುಳಿತಿರ್ದ ಜನವೆಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಗಾಯವ ಕಂಡು
ಮುಳಿಗಿದರಕಟಕಟ ಎನಲು                                                                                      ॥

ಮೀರಿದ ಭೂತವು ಹೀರಲು ರಕ್ತವ
ಕಾರಿ ಬಿದ್ದನು ಸೊರಗುತಲಿ
ಸೇರಿರ್ದು ಜನವೆಲ್ಲ ಯಾರ ಇಳಿಯ ನೋಡಿ
ಗಾರುಡಿಗರು ಸತ್ತರೆನುತ                                                                                           ॥

ಸೊರಗಿ ಬಿದ್ದರ ಕಂಡು ಮುನಿದೆದ್ದು ಉಪಚರಿಸಿ
ಗರಿಯ ತಾಂಬುಲಗಳಲಿ ಉಳುಹಿ
ಧರೆಯ ಗಾರುಡಿಗಾರ ಮುರಿಮೊತ್ತಿ ಚರಿಸುತ
ಬರಲೊಬ್ಬ ತಡೆದನು ಕೇಳು                                                                                     ॥

ಪಾತಾಳ ಲೋಕದ ವೇತಾಳನೆಂಬುವ
ಭೂಮಿಯಕಾರದ ಜೋಗಿ
ತಾಕಿದನೆನ್ನಯ ಭೀತಿಸುಮಂತ್ರಕೆ
ಸೋತು ಹೋದನು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ                                                                              ॥

ಲಲನೆ ಕೇಳೆಲೆ ಮತ್ತೆ ಜಲಂಧರನೆಂಬನ
ಬಲುಹನಿನ್ನೇನ ಪೇಳುವೆನು
ಹಲವು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೆಲವು ದೇವತೆಗಳ
ಬಲು ಸಂಕೋಲೆಗಳನೆ ಹಾಕಿ                                                                                   ॥

ಹನ್ನೆರಡು ವರುಷವು ಅನ್ನವ ಕಾಣದೆ
ಕನ್ನವ ಕಡಿದೋಡಿಬರಲು
ಪನ್ನಗಧರನನು ಮರೆಯಬಿದ್ದರು ಯಾನೆ
ನನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕವ ಬರಲು                                                                                             ॥

ಇದಿರ ರೂಪನೆ ತಾಳಿ ಇದಿರಾಗಿ ನಡೆವುತ
ಒದಗಿ ಆಡಿದೆ ಅವನೊಡನೆ
ಪದರ ವಿದ್ಯೆಗಳಿಂದ ತುಂದಿ ಮೊದಲಾಡಲು
ಒದಗಿತು ಕೋಪಟೋಪಗಳು                                                                                   ॥

ಭೂಮಿ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನ
ಗೋಮಾಳಗಳ ಮುರಿದೊತ್ತಿ
ತಾಮಸ ತಲೆಯನು ನೇಮದಿಂ ಧರಿಸಿದೆ
ಸೋಮವದನೆಯೆ ಕೇಳಿನ್ನು                                                                                      ॥

ಕೊಲ್ಲಾಪುರದೊಳೊಬ್ಬ ಬಲ್ಲಿದ ದುರ್ಗಿ ತಾ
ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಕೆ ಗುರುವೆನಿಸಿ
ಕಳ್ಳಜೋಗಿಗಳನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹಿಡಿತಂದು
ಮುಳ್ಳನೂರಿಸಿ ತಿರುಹುವಳು                                                                                     ॥

ಬಿರಿದ ಸಾರಲು ಕೇಳಿ ಗರ್ವ ಮುರಿವೆನೆಂದು
ಪುರದೊಳು ನಾ ಹೋಗಿ ನಿಲಲು
ಉರವಣಿಸುತಲೆದ್ದು ಬಿರಿನೋಟದಿಂದಲ್ಲಿ
ಸುರಿದಾಳು ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಗಳ                                                                                       ॥

ಸಿಂಗಿಕಾಳಕೂಟ ನುಂಗಬಾರದ ವಿಷ
ಹಿಂಗದೆ ಮೋಡಿ ಹಾಕಿದರೆ
ಅಂಗೈಯಲೊರಸುತ ಜಂಗುಳಿದುರ್ಗಿಯ
ಶೃಂಗಾರ ಮೂಗುಗಳನರಿದೆ                                                                                      ॥

ಮಾರಿಯ ಮುರಿದೊತ್ತಿ ಭಾರಿ ಕಿನ್ನರಿಮಾಡಿ
ತೋರಿದೆ ನಾನಾ ವಿದ್ಯೆಗಳ
ಮೂರುಲೋಕದೊಳಗೆನಗೆಣೆಯಿಲ್ಲ ಶ್ರೀಗಂಗೆ
ಮೀರಿದ ಮಲೆಯಾಳ ಜೋಗಿ                                                                                   ॥

ಭಾರಿ ವಿದ್ಯೆವು ನಮ್ಮ ಗಾರುಡವಿದ್ಯೆವು
ಮೂರು ಲೋಕದ ಇಂದ್ರಜಾಲ
ನಾರಸಿಂಹನ ಮಂತ್ರ ವೀರಭದ್ರನ ಯಂತ್ರ
ಹಾರಿಹೋದವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯ                                                                                   ॥

ಇಂಥ ವಿದ್ಯೆಗಳೆಲ್ಲ ಏನಾಗಿ ಹೋದವೊ
ಕಾಂತೆ ನಿನ್ನಯ ಸ್ಥಲದೊಳಗೆ
ಚಿಂತೆ ಹತ್ತಿತು ನಿನ್ನ ಚಲ್ವರೂಪಿಗೆ ಚಂದ್ರ
ಕಾಂತೆ ನೀ ಕಡೆಗಿಡಬೇಡ                                                                                          ॥

ಏನು ಕಾರಣ ಮುನ್ನ ತಪವ ನೀ ಮಾಡಿದೆ
ನಾನು ಸಿಲ್ಕಿದೆ ನಿನ್ನ ಬಲೆಗೆ
ಮಾನಿನಿ ಸತಿಸುತರೆನಗಿಲ್ಲ ಶ್ರೀಗಂಗೆ
ನಾನು ನೀನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು                                                                                      ॥

ದೇಶದೇಶವ ತಿರುಗಿ ಬೇಸತ್ತೆನೆಲೆ ಗಂಗೆ ಸ
ನ್ಯಾಸಿ ಶಿವನ ಮಾರ್ಗಗಳು
ಶೇಷನಿಗಳವಲ್ಲ ಗಳಿಸಿದ ದ್ರವ್ಯವ
ಕೂಸು ಕುನ್ನಿಗಳುಂಬೋರಿಲ್ಲ                                                                                    ॥

ಹೆಂಡಿರು ಮಕ್ಕಳು ಎನಗಿಲ್ಲ ಶ್ರೀಗಂಗೆ
ಉಂಡುಟ್ಟು ಸುಖದೊಳಗಿಹುದು
ಮಂಡೆ ಮಾಣಿಕ ಮಾಡಿ ಸಲಹುವೆನೆಲೆ ಗಂಗೆ
ಕೆಂಚಗಣ್ಣಿನ ಶಿವನಾಣೆ                                                                                                ॥

ಜ್ಞಾನಿಬಸವ ಕೇಳು ಆನಂದ ಜೋಗಿಯು
ನಾನಾ ಗಾರುಡಗಳ ಮಾಡಿ
ಮಾನಿನಿಯೆಳ ಬಾಯ ಮೌನವ ಮಾಡಿದ
ಭಾನು ಪ್ರಕಾಶದ ಜೋಗಿ                                                                                          ॥

ಹಲವು ಬೋಧೆಗಳೇತಕೆನುತಲಿ ಮಲೆಯಾಳ
ಒಲುಮೆಯ ಬೂದಿಯ ತೆಗೆದು
ತಲೆ ಮಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂತ್ರಿಸಿ ಚೆಲ್ಲಲು
ಮಲಗಿತು ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿ                                                                                      ॥

ದೇವಬಸವ ಕೇಳು ಭಾವಜ ಹರಜೋಗಿ
ಸ್ತ್ರೀವಶ್ಯ ಜನವಶ್ಯಗಳನು
ಭಾವೆಯ ತಲೆಯೊಳು ಕಾಮಾರಿ ತಳೆಯಲು
ಜೀವದ ಜ್ಞಾನವ ತಿಳಿದು                                                                                            ॥

ತಳೆಯಲು ಚಂದ್ರನ ಕಳೆಯೇರಿ ಕಾಂತಿಯು
ತಿಳಿದಳು ತನ್ನಯ ಶಿವನ
ಸುಳಿದಾನು ಎನ್ನಯ ಎಳೆಭಕ್ತಿಭಾವಕೆ
ತಳಿರ ಪಾದಕೆ ಎರಗಿದಳು                                                                                        ॥

ಖಾಸಭಗದೊಳಿಹ ಏಸೊಂದು ದಿನಿಸಿನ
ಮೀಸಲ ಫಲಗಳ ನೀಡಿ
ಸಾಸಿರ ಭಾಗದಿ ಸೋಸಿದ ಬಿಳಿಯೆಲೆ
ಈಶನಿಗೆಡೆಮಾಡಿದಳು                                                                                               ॥

 

ಮರುಗ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಜಾಜಿ ಸುರಗಿ ಸೇವಂತಿಗೆ
ಸರಗಳ ಮಾಡಿ ಧರಿಸುತ
ಬೆರಸಿದ ಕಸ್ತೂರಿ ಪುನಗನು ಲೇಪಿಸಿ
ಕರವ ಮುಗಿದು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು                                                                                    ॥

ಜೋಗಿ ಪದನು:

ಜೋಗಿ ಬಂದನು ನೋಡಿರೆ ನಿರಂಜನ ಜೋಗಿ ಬಂದನು ಕಾಣಿರೆ
ನಾಗಸ್ವರಸುರಲೋಕವೆಂಬ ಕಿನ್ನರಿ ಪಿಡಿದು ಜೋಗಿ ಬಂದನು ನೋಡಿರೆ         ॥

ಮೂರು ನಾಳವ ನೋಡಿ ಮಧ್ಯನಾಳವ ಹೊಳವುಮಾಡಿ
ಆರಾದಿ ಚಕ್ರದ ಪೀಠವದರ ಮೇಲೆ ಊರ್ಧ್ವಮುಖ ಶೂನ್ಯಶೂಲ
ಮೂರು ತನು ಸೋರೆಕಾಯಿ ಈಡಪಿಂಗ ತಂತಿಸ್ವರವೇ ಜೀವಾಳವು
ಆರಾರು ಮೆಟ್ಟಿನ ಕಿನ್ನರಿಯ ನುಡಿಸುತ                                                                   ॥

ದಶದಿಕ್ಕು ಪದನಂಗಳೆ ನಿರಾಕಾರ ಜಟಾಮುಕುಟವು
ಶಶಿರವಿಗಳಗ್ನಿ ನೇತ್ರಂಗಳು ಮೇರುವಂದಿರುವೆ ಕಾಮಾಕ್ಷಿಯು
ಎಸೆವ ನಕ್ಷತ್ರಂಗಳೆ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ವಸರಿಸಿದ ದಾರಗಳು
ಕುಸುಮಶರನ ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿಯ ಮೈಯೊಳು ಪೂಸಿ                                            ॥

ಫಣಿಮಣಿಗಳ ಭರಣವು ಪಂಚಮಹಾತತ್ವವೆ ಜನ್ನಿವಾರ
ಬಣಗುವೆಣನ ಸೀಳಿ ಚರ್ಮವನುಗಿದುಟ್ಟು ಗಜಚರ್ಮಗಳ ಪೊದ್ದನು
ಗುಣತ್ರಯವೆ ಹುಲ್ಲೆಯ ಮರಿ ಡಮರುಗ ಹಸ್ತಚಕ್ರದ ಶೂಲವು
ಪ್ರಣಮವೇ ಸಿಂಗಿ ತಲೆಯೋಡು ಕಪ್ಪರವಿಡಿದು                                                    ॥

ರಾಗದಿವ್ಯ ಫಣಿಯ ಮೇಲೆ ವೈರಾಗಯದ ಕಂತೆ ತೊಟ್ಟು
ಸಾಗರವೆಂಬ ಕಮಂಡಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಕಕ್ಷಪಾಳ
ಆಗುಹೋಗೆರಡಿಲ್ಲದೆ ಅಖಂಡ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ
ಶ್ರೀಗುರುಶರಣನು ಭಾವಭಿಕ್ಷಕೆ ಬಂದ                                                                      ॥

ಆದಿಮಧ್ಯಂತರಹಿತ ಸಕಲ ತತ್ವವೇ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತ
ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಮ ಪೌರಾಣ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸದಗಮ ಜೋಗಿ
ನಾದ ಕಳೆ ಬಿಂದುಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕದಿಂದ ಮೂದೇವರೊಡೆಯ ಜೋಗಿ
ಆದಿಗುರು ಪರಶಿವ ಸಂಗಮೇಶ್ವರನೆಂಬ ಜೋಗಿ                                                  ॥