ವಚನ :

ಇಂತು ಗಿರಿಜಾದೇವಿಯು ಭಜನಿಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿ, ಅಲ್ಲಮನು ಮನ ಒಲಿದು ಬಂದು ಸಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹಸ್ತವನ್ನು ಇರಿಸಿ, ತಥಾಸ್ಥುಯಂದು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಲಗ್ನವಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದನು. ಇತ್ತ ಗಿರಿರಾಯನು ಸುತಳ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದು ಅನ್ನುವದೇನಂದರೆ –

ಪದ :

ಮನಿಗೆ ನಡಿಯ ಪಾರ್ವತಿ ನೀನಾ ನನ್ನ
ಮನಸಿನಂತಾಹರೆ ಬರುವೆ ನಾ     || ೪೨ ||

ನಿನ್ನ ಮನೋರಥಾ ಅದು ಏನಾ ಬಹು
ಮನ್ನಿಸಿ ಶಿವನಿಗೆ ಕೊಡು ನನ್ನಾ      || ೪೩ ||

ಭಾಷೆ ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣ ಬಿಡುದಿಲ್ಲ
ಶಿಸುಪಾಲ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ        || ೪೪ ||

ಗೆದ್ದೊಯ್ದನಾಕಿಯ ಹರಿ ತಾನು ನಾನು
ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಮಾಲಿ ಹಾಕುವೆನು       || ೪೫||

ನಿನ್ನ ದಾವ ಪುರುಷ ಗೆದಿಯುವನು
ಮಹಾದೇವನು ನಿಶ್ಚಯ ತಿಳಿ ನೀನು          || ೪೬ ||

ಗೆದೆಯನು ನಿನ್ನ ನಂತಾದ್ರೀಶ
ನಿನಗದರ ಚಿಂತಿಯಾತಕೋ ಶೈಲೇಶಾ      || ೪೭ ||

ವಚನ :

ಇಂತು ಗಿರಿರಾಯನ ಮಗ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿ ಮಗಳನ್ನು ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಲಗ್ನ ಮಂಟಪವನ್ನು ಸಿಂಗರಿಸಿ ದೇಶ ದೇಶದ ರಾಜರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದನು –

ಪದ :

ಬರಿದಾನೊ ಪತ್ರವ ಗಿರಿರಾಯ ವತ್ತರದಿ
ಕರಿಸ್ಯಾನೊ ಛತ್ರಪತಿ ಅರಸರನ    || ೪೮ ||

ಗಿರಿಜಾತಾ ಬಂದನು ಹರಿಸುತ ಬಂದನು
ಗಿರಿಜಾತಾ ಲಗ್ನ ಮಂಟಪಕ್ಕ        || ೪೯ ||

ಶ್ರೀಧರ ಬಂದನು ಬುಧರ ಬಂದನು
ಶ್ರೀಕರ ಪಾರ್ವತಿ ಮಂಟಪಕೆ        || ೫೦ ||

ಸುರಮುನಿ ಬಂದನು ನರಪತಿ ಬಂದನು
ಗಿರಿಜಾತೆ ಲಗ್ನ ಮಂಟಪಕೆ || ೫೧ ||

ಅಜ ಹರಿ ಬಂದರು ರವಿ ಚಂದ್ರರು ಬಂದರು
ರಾಜ ಪಾರ್ವತಿ ಲಗ್ನ ಮಂಟಪಕ    || ೫೨ ||

ವಚನ :

ಇಂತು ನೆರೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎನ್ನ ಪಂಥವ ನಡಿಸೌ ಗಿರಿಜೆಯೆನಲ್ಕೆ, ಪಾರ್ವತಿಯು ಪಟ್ಟೆ ಪೀತಾಂಬರವನ್ನುಟ್ಟು, ತಲಿಯಮೇಲೆ ಕಿರೀಟವನ್ನಿಟ್ಟು, ತೊಡಿಯ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಕೂಸನಿಟ್ಟು, ಒಂದ ಕೈಲೆ ಈ ಕಂದನನ್ನು ಆರು ನೆಗುವುವರೋ ಅವರನ್ನೇ ಲಗ್ನವಾಗುವೆನು ಎಂದಳಾ ಮಾದೇವಿ –

ಪದ :

ನೆರಿದ ರಾಜಗಳು ಪರಿ ಪರಿಯಲಿ ಬಂದು
ಕಂದನ ಮುಖ ನೋಡುವರು ಹಿಂದಕ ಸರಿಯೂರು    || ೫೩ ||

ಪಟ್ಟದ ರಾಜರು ಅಷ್ಟ ದಿಕ್‌ಪಾಲಕರು
ದಿಟ್ಟ ಕಂದನ ನೋಡಿ ಆನಂದ ಪಡೆಯುವರು || ೫೪ ||

ಹರಿ ತಾನು ಬಂದಾನು ವರ ಕಂದನಡಿಗೆ
ಒಂದು ಕೈಲೆ ಕಂದನ ನೆಗವುವು     || ೫೫ ||

ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ ಅಂದಾನೊ ಕೈ ಕತ್ತಿಯ ಹಿರಿದನು
ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೂಸಿನ ಕೆಡವುವೆನು        || ೫೬ ||

ಕಿತ್ತು ಎತ್ತ್ಯಾನು ಕೈ ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲಕೆ
ಎತ್ತಿದ ಕೈ ನಿಂತಿತು ಮ್ಯಾಗ         || ೫೭ ||

ವಚನ :

ಆವಾಗ್ಯೆ, ಶ್ರೀಹರಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಈ ಕಂದನು ಕಂದನಲ್ಲ. ಕಂದುಗೊರಳನೆಂದು ಶಿವನ ಭಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದೆನೊ ಆ ಗೋವಿಂದನೋ –

ಭಜನೆ :

ಈಶ ಮಹೇಶನೆ ವಾಸುಭೂಷಣನೆ
ಪೋಷಿಸು ನಮ್ಮನು ಗಡ ಬಾಲಕನು
ಅಂಬಿಯ ತೊಡಿಯಲಿ ಇಂಬವ ಕೊಟ್ಟವನು
ಸಾಂಬ ಸದಾಶಿವ ಬಾಲಕನು

ಶೂಲಧರನ ತವ ಜಾಲವನರಿಯದೆ
ಬಾಲ ರಕ್ಷಿಪುದು ಬಾಲಕನು

ವಚನ :

ಇಂತು ಶ್ರೀಹರಿ ನಿಂತು ಭಜಿಸಲ್ಕೆ ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಕಂತು ಹರನು ಬಂದನೋ –

ಪದ :

ಬಂದನೊ ಶಿವರಾಯ ಮಂದಿರಕೆ
ಒಂದ ಕೈಲೆ ಕೂಸಿನ ನೆಗವುದಕ    || ೫೮ ||

ಗಿರಿಸುತೆ ಪಾರ್ವತಿ ಹರುಷದಿ ನಾಚುತ
ಬಂದು ಪಾದದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುದಕ   || ೫೯ ||

ಹರುಷದಿ ಶಂಕರ ಕರವ ಪಿಡಿದಾನೊ
ಸರ್ವರು ಸೋಬಾನ ಪಾಡುದಕ     || ೬೦ ||

ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದಿನು ಅಕ್ಷತಿ ಮಂತ್ರಕ
ಮಂಗಲ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುದಕ  || ೬೧ ||

ಚಂದದಿ ಚಪ್ಪಾಳೆಗೊಂಡಾರೊ
ಅಕ್ಷತಿ ಕಾರ್ಯವ ಮುಗಿಸಿದರು      || ೬೨ ||

ಬಂಧು ಬಾಂಧವರೆಲ್ಲ ನೆರೆದ ಸಂದಣಿಯಲ್ಲಿ
ಸಾಂಬನ ಮೇಲೆ ಸೋಬಾನ ಪಾಡಿದರೊ    || ೬೩ ||

ಮಂಗಳಗೌರಿಗೆ ಮಂಗಳವಾಯಿತು
ಪರಶಿವನೊಳು ಲಗ್ನ ಮುಗಿಯಿತು   || ೬೪ ||

ನೆರೆದ ಜನರೆಲ್ಲ ಸಾಂಬನ ಮೇಲೆ
ಮಂಗಳಾರತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದರು      || ೬೫ ||

ಧಾರುಣಿ ಮೇಲೆ ಮೆರೆವುದು ಮಣಕಟ್ಟಿ
ಸಾಂಬನ ಮದುವಿಗೆ ಕವಿಕಟ್ಟಿ       || ೬೬ ||

* * *

 

ಚಿಲ್ಲಾಟ

ಭೂಮಿಯೊಳಗ ಒಂದು ನೇಮವಾದ ಮಾತು
ಎಲ್ಲ ಜನರು ಕೇಳಿರಿ ಕೂತು                   || ೧ ||

ಕೈಲಾಸ ಬಿಟ್ಟು ಶಿವ ಬಂದಾನು
ಭಕ್ತರ ಭಾವಾ ನೋಡುದಕ          || ೨ ||

ಬಾವಾನಾಗಿ ಶಿವ ಭಿಕ್ಷಕ ಬಂದನು
ಮೃತ್ಯುಲೋಕ ಎಂಬುದರೊಳಗ              || ೩ ||

ಹರ ಹರ ನಿಮ್ಮ ಗುರುವಿನ ಧರ್ಮ
ಭಿಕ್ಷ ನೀಡಪ್ಪ ತಂಗಿ ಎನಗ           || ೪ ||

ಬಾಲ ಮಕ್ಕಳೆರಡು ಬಾಗಿಲ ತೋಳು ಹಿಡಿದು
ಮೂಳ ಬಾವಾ ಹೋಗ ಮುಂದಕ            || ೫ ||

ಮುಂದಿನ ಬಾಗಿಲಕ ಹೋಗಿ ನಿಂತಾನು
ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮ ಅವನ ಬಗಲಾಗ            || ೬ ||

ಹರ ಹರ ನಿಮ್ಮ ಗುರುವಿನ ಧರ್ಮ
ಭಿಕ್ಷ ನೀಡವ್ವ ತಂಗಿ ಎನಗ           || ೭ ||

ಕೈಯಾಗ ರೊಟ್ಟಿ ತೊಡಿಮ್ಯಾಗ ಕೂಸು
ಮುಂದಕ ಹೋಗು ಬಾವಯ್ಯನವರ           || ೮ ||

ಇಷ್ಟು ಕೇಳಿ ಶಿವ ಹೊಂಟು ನಿಂತಾನು
ಮೃತ್ಯಲೋಕ ಎಂಬುದು ಸಾಕು               || ೯ ||

ಕೇಳ ಪಾರ್ವತಿ ನಿನಗ ಹೇಳತೇನಿ
ಬಾವಾನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಭಿಕ್ಷಕ್ಕ                || ೧೦ ||

ಧರ್ಮ ಎಂಬುದು ನಿಲ್ಲಾಕ ಜಗವಿಲ್ಲ
ತಪಸ್ಸು ಮಾಡೇತಿ ಮುಳ್ಳು ಮನೆಯ ಮೇಲ           || ೧೧ ||

ಕರ್ಮ ಎಂಬುದು ನೀರಿನ ಪ್ರಕಾರ
ಹರದಾಡತೈತಿ ಭೂಮಿಯ ಮ್ಯಾಲ           || ೧೨ ||

ಕೇಳ ಸಾಂಬಾ ನಿನಗ ಹೇಳತೇನಿ
ಕಂಚಿ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ                  || ೧೩ ||

ಶಿರಿಯಾಳಶೆಟ್ಟಿ ಮಡದಿ ಇರುವಳು
ದಾನ ಮಾಡತಾಳ ಬಲ್ಲಾಂಗ                 || ೧೪ ||

ಬೇಡಿದ ದಾನ ನೀಡತೇನಂತ
ಕಾಳಿ ಹಿಡಸತಾಳ ನಾಡ ಮೇಲಾ             || ೧೫ ||

ಬಿರದಿನ ಕಾಳಿ ಶಬ್ದವ ಕೇಳಿ
ಹೋಗಿ ಮುಟ್ಟ್ಯಾವ ಕೈಲಾಸಕ್ಕ               || ೧೬ ||

ಕೇಳ ಪಾರ್ವತಿ ನಿನಗ ಹೇಳತೇನಿ
ಹೋಗಿ ಬರುವೆ ಕಂಚಿ ಪಟ್ಟಣಕ               || ೧೭ ||

ಮುಪ್ಪಾನ ಮುದಿ ಜಂಗಮನಾಗಿ
ಹೋದಾನು ಕಂಚಿ ಪಟ್ಟಣಕ                   || ೧೮ ||

ಹರ ಹರ ನಿಮ್ಮ ಗುರುವಿನ ಧರ್ಮ
ಭಿಕ್ಷ ನೀಡವ್ವ ತಂಗಿ ನಮಗ                   || ೧೯ ||

ಹರ ಹರ ಶಬ್ದವು ತರುಣಿಯು ಕೇಳಿ
ಕಾಳ ತಂದಾಳು ಮುತ್ತಲ ತುಂಬ             || ೨೦ ||

ಕಾಳ ನೋಡಿ ಮಾರಿ ಹೋಳ ಮಾಡತಾನ
ಕಾಳಿನಯ್ಯ ಅಲ್ಲವ್ವ ಇವನು                   || ೨೧ ||

ಮುತ್ತಲ ತುಂಬ ಹೊನ್ನು ತುಗೊಂಡು ಬಂದು
ಹಿಡಿಯಿರಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಿಮ್ಮ ಜೋಳಿಗಿನ                   || ೨೨ ||

ಹೊನ್ನು ಹಣ್ಣ ವಯ್ಯಲಾಕವ್ವ ತಂಗಿ
ಮಕ್ಕಳು ಮರಿ ಇಲ್ಲವ್ವ ಎನಗ                 || ೨೩ ||

ಆನಿಯ ಕೊಡತೇನಿ ಒಂಟಿಯ ಕೊಡತೇನಿ
ಹತಗೊಂಡು ಅಡ್ಡಾಡು ನಾಡಮ್ಯಾಲ                   || ೨೪ ||

ಇಂಥ ದೌಲತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕವ್ವ
ಊರ ಹೊರಗಿ ಇರುವ ಪರದೇಶಿಗೆ           || ೨೫ ||

ಏನ ಬೇಡತೀದಿ ಬೇಡ ಜಂಗಮ
ಬೇಡಿದ್ದ ಕೊಡತೇನಿ ನಾ ನಿನಗ               || ೨೬ ||

ಬೇಡಿದ ದಾನ ನೀಡತೇನಿ ಅಂತಾ
ಬಂದು ಮುಟ್ಟು ಎನ್ನ ಪಾದವನಾ             || ೨೭ ||

ಏಕೋಭಾವದಿಂದ ಚಾಂಗುಣಿ ಹೋಗಿ
ಹಿಡಿದಾಳು ಸ್ವಾಮಿಯ ಪಾದವನಾ           || ೨೮ ||

ನಿನ್ನ ಮಗನ ಚಿಲ್ಲಾಳನ ಕೊಯ್ದು
ಅಡಗಿ ಮಾಡಿ ಉಣಿಸವ್ವ ಎನಗ               || ೨೯ ||

ಕುತ್ತಿಗಿ ಶಿರಾ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿಕೊಂಡು
ಹೋಗಿ ನಿಂತಾಳು ಬಾಗಿಲದಾಗ              || ೩೦ ||

ಬಾರೋ ಬಾರೋ ಮಗನೆ ಚೆಲ್ಲಾಳ
ನೀನು ಮನಿಗೆ ಬರಬೇಕು            || ೩೧ ||

ಪಾಟಿಯ ಗಂಟು ಕೂಸು ಬರುವದು ಕಂಡು
ಹಿರಿ ಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗ್ಯಾಳು ಮನದಾಗ                || ೩೨ ||

ಕುತನಿಯ ಜರಾ ಗೊಂಡೆದ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ
ಹ್ಯಾಂಗ ಒಪ್ಪ್ಯಾವು ನಮ ಚಂದ್ರಾಮಗ                 || ೩೩ ||

ಯಾರೇನಂದರವ್ವ ಯಾರೇನ ಬೈದಾರವ್ವ
ಯಾಕವ್ವ ನಿನಗ ಕಣ್ಣೀರ             || ೩೪ ||

ಐನ್ಯಾರು ಬಂದಾರು ಅಡಗಿ ಮಾಡಕ ಇಟ್ಟೇನಿ
ಹೊಗಿಯ ಸೋಂಕಿ ಬಂದಾವ ನೀರ          || ೩೫ ||

ಹೊಗಿಯ ಸೋಂಕಿದ ನೀರಲ್ಲವ್ವ ತಾಯಿ
ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರು ಅಂದಾನು                  || ೩೬ ||

ಹೊಸದೊಂದು ಈಳಿಗಿ ಮಸದೊಂದು ಇಟ್ಟೀದಿ
ಚಮತ್ಕಾರ ಹೇಳವಲ್ಲೆಪ್ಪ ಎನಗ              || ೩೭ ||

ಸ್ವಾಮಿ ಜೊಳಿಗ್ಯಾಗ ನೇಮದ ಕಾಯಿಪಲ್ಲೆ
ಹಚ್ಚಿ ಪಲ್ಲ್ಯವ ಮಾಡುದಕ            || ೩೮ ||

ಮಲಿಯ ಉಣ್ಣುತ ಮಲಗಿದ ಕಂದಗ
ಮಾಯದ ನಿದ್ರೆ ಗವಿದಿತು ಆಗ                || ೩೯ ||

ಸಣ್ಣ ಈಳಿಗಿ ಸರಿಸ್ಯಾಳ ಚಾಂಗು
ಕಂದನ ಶಿರವನು ಕೊಯ್ಯುದಕ               || ೪೦ ||

ಶಿರಾ ಒಯ್ದು ನೆಲವಿನ ಮ್ಯಾಲ ಇಟ್ಟಳು
ದೇಹ ಹೆಚ್ಚ್ಯಾಳು ಬಹು ಸಣ್ಣಾಗಿ               || ೪೧ ||

ಅಡಗಿ ಮಾಡಿ ಏನ್ಯಾರ‍್ನ ಕುಡಿಯುತಾಳ
ಏಳರಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಿಮ್ಮ ಜಳಕಕ್ಕ                || ೪೨ ||

ಜಳಕ ಮಾಡಿ ಗದ್ಗೀಗಿ ಮ್ಯಾಲ ಕುಂತು
ಜಂಗಮ ನುಡಿತಾನು ಬಲ್ಲಾಂಗ               || ೪೩ ||

ಯಾಕೋ ಚಾಂಗುಣಿ ನಿನ್ನ ಮನಸು
ಬಹಳ ಚಂಚಲಾಗಿರಬಹುದು                  || ೪೪ ||

ಶಿರಾ ನೋಡಿ ದಿನಗಳೀ ಬೇಕಂತ
ಒಯ್ದ ಇಟ್ಟೀದಿ ನೆಲವಿನ ಮ್ಯಾಗ              || ೪೫ ||

ಶಿರಾ ಜಜ್ಜಿ ಚಟ್ಟನಿ ಮಾಡಿದರೆ
ನಾನು ಉಂಡು ಹೋಗುವೆನೀಗ              || ೪೬ ||

ಶಿರಾ ಜಜ್ಜಿ ಚಟ್ಟನಿ ಮಾಡಿ
ನಾಲ್ಕೆಡಿಯ ಮ್ಯಾಗ ಇಟ್ಟಳು ಆಗ            || ೪೭ ||

ಒಂದೆಡಿ ನನಗಾತು ಒಂದೆಡಿ ನಿನಗಾತು
ಒಂದೆಡಿ ನಿನ ಗಂಡನಿಗೆ             || ೪೮ ||

ತುಂಬಿದ ಮನಿಯಾಗ ಎಡಿ ಉಳಿಬಾರದವ್ವ
ಕರಿಯಬೇಕು ನಿನ್ನ ಮಗನ್ನ          || ೪೯ ||

ಇದ್ದೊಬ್ಬ ಮಗನ ಕೊಯ್ದು ಅಡಗಿ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟೇನಿ
ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ತರಲವ್ವ ಮಗನ್ನ            || ೫೦ ||

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಮನಿಯಾಗ ತಾಯಿ
ನಂದು ಬಿನ್ನಾಯ ಆಗೂದಿಲ್ಲ                  || ೫೧ ||

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಶಿವಾ ಹೊಂಟು ನಿಂತಾನು
ಚಾಂಗುಣಿ ಬಂದಾಳು ಬಾಗಿಲಕ              || ೫೨ ||

ಒಳ್ಳ ಮ್ಯಾಲಿನ ಒನಕೆಯ ತಗೊಂಡು ಮೂರೇಟು ಹೊಡಿತೇನಿ
ಸತ್ತ ಬಳಿಕ ಎಳಿತೇನಿ ದನದ ಕಾಲಾಗ                 || ೫೩ ||

ನಾಗಬೆತ್ತ ಕೊಡತೇನಿ ಕೂಗಿ ನಿನ್ನ ಮಗನ್ನ ಕರಿ
ಓಡಿ ಬರುವ ಚಿಲ್ಲಾಳಾಗ             || ೫೪ ||

ನಾಗಬೆತ್ತ ತೋರಿ ಕೂಗಿ ಮಗನ್ನ ಕರಿತಾಳ
ಓಡಿ ಬಂದ ಮಗ ಚೆಲ್ಲಾಳ           || ೫೫ ||

ಕುದೂ ಗಡಿಗ್ಯಾನ ಕೂಸು ಕುಣಕೊಂತ ಓಡಿ ಬಂದು
ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಂತಾನ ಪಂತ್ಯಾಗ             || ೫೬ ||

ಧರಿಯೊಳು ದ್ಯಾಮಪುರ ವರ ಚಿಲ್ಲಾಳನ
ಸರಸದಿ ಪೇಳುವೆ ಕತೆಯನ್ನ                  || ೫೭ ||