ದುಂದುಮೆ ಬಸವಂತನ ಹಬ್ಬ                                                                    ॥

ಜಯ ಜಯ ಲಿಂಗಯ್ಯ ಜನ ಗುರು ಲಿಂಗಯ್ಯ
ಜಯ ಜಯ ಮಂಗಲ ಮನೋಹಾರ  ಮಾ
ಭುವನದೊಡೆಯ ಬಸವೇಶನ ಪಾದವು
ಸುವಿಲಾಸದೋರಿತು ಮನಕಿನ್ನು  ಮಾ                                                    ॥

ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಯ್ಯ ಪಡಿಹಾರಿ ಉತ್ತಣ್ಣ
ನಿಡಗುಡಿ ಮಾರಯ್ಯನಡಿಗಾಳು  ಮಾ
ದೃಢವೀರಶೈವನು ಮೋಳಿಗಿ ಮಾರಯ್ಯ
ನಡಿಗಳ ನಾ ಬಲಗೊಂಬೆನು  ಮಾ                                                          ॥

ತಿರುನೀಲಕಂಠಯ್ಯ ಮೆರೆಮಿಂಡನಾಗಯ್ಯ
ಉರಿಲಿಂಗಪೆದ್ದಯ್ಯ ವಹಿಲಯ್ಯ  ಮಾ
ಗಿರಿಗುಂಟ ಶಾಂತಯ್ಯ ಗುರುಚೆನ್ನಬಸವಯ್ಯ
ತೆರಪಿಲ್ಲದವರಡಿಯ ಬಲಗೊಂಬೆನು  ಮಾ                                             ॥

ಹಾದರದ ಬ್ರಹ್ಮಯ್ಯ ಮೇದಾರ ಕೇತಯ್ಯ
ಆದಕ್ಕಿ ಮಾರಯ್ಯ ಮಸಣಯ್ಯ  ಮಾ
ಸೇದಿರಾಜಯ್ಯ ಶಂಕರದಾಸ್ಮಯ್ಯನ
ಪಾದಪದ್ಮವ ಬಲಗೊಂಬೆನು  ಮಾ                                                          ॥

ಕಲ್ಯಾಣದೊಳಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮಥರ ಪಾಡಿ
ನಿಲ್ಲದೆ ಪದಗಳನು ನಡೆಸುವೆನು  ಮಾ
ಕಲ್ಲುಸಕ್ಕರೆ ಹಾಲು ತುಪ್ಪವ ಸವಿದಂತೆ
ಬಲ್ಲಂಥವರಿಗಿದು ತೋರೀತು  ಮಾ                                                         ॥

ಬಾಣನು ಮಲುಹಣ ಜಾಣ ಮಯೂರನು
ಕ್ಷೋಣಿಯೊಳಗೆ ರಾಘವಾಂಕನು  ಮಾ
ಮಾಣದೆ ಹರಿದೇವ ಮೊದಲಾದ ಕವಿಗಳನು
ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪದಗಳನು ಪೇಳುವೆನು  ಮಾ                                                  ॥

ಕೆರೆಯ ಪದ್ಮರಸನು ವರಲೀಲೆ ಚಾಮರಸ
ಗುರುಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನು ಪಂಡಿತರು  ಮಾ
ಗುರುವಾದ ಪಾಲ್ಕುರಿಕೆ ಸೋಮೇಶನಡಿಗಳ
ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಾ ಬಲಗೊಂಬೆನು  ಮಾ                                                        ॥

ಶಿವಶಿವಯೆಂದರೆ ಸವೆದೀತು ಪಾಪವು
ಅವಿರಳ ಪದವಿಯ ತೋರೀತು  ಮಾ
ವಿವರಿಸುವೆನು ಮುಂದೆ ಸವೆಯದ ಕಥೆಯನು
ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ನೀವಿನ್ನು ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ                                                          ॥

ಮಾಳವ ಮಾಗಧ ನೇಪಾಳ ಪಾಂಚಾಳ
ಕಾಳಿಂಗ ಕಾಶ್ಮೀರ ದೇಶವು  ಮಾ
ಲಾಳಗುರ್ಜರ ಪಾಂಡ್ಯ ತಿರುಸಣ್ಯ ತುರುಕಾಣ್ಯ
ಬಾಳ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದೆ ಒಪ್ಪ್ಯಾವು  ಮಾ                                                   ॥

ಸಿಂಧು ಬರ್ಬರ ಚೋಳ ಮುಂದೆ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರವು
ಚೆಂದುಳ್ಳ ದ್ರಾವಿಡ ದೇಶವು  ಮಾ
ಅಂದುಳ್ಳ ಕುಂತಳ ಕೊಡಗು ಕರ್ನಾಟಕವು
ಚೆಂದದಿ ದೇಶಗಳೊಪ್ಪ್ಯಾವು  ಮಾ                                                           ॥

ಆಡುಮಂಡಲದೇಶ ನವಿನ ಕೊಂಕಣದೇಶ
ಪಾಡುಳ್ಳ ಮಧುರೆ ಮಾರಾಟವು  ಮಾ
ನೋಡಲು ಪಿಂಗದೆ ಪರಿಪರಿ ದೇಶವು
ರೂಢಿಯೊಳಗೆ ಒಪ್ಪಿ ಮೆರೆದಾವು  ಮಾ                                                  ॥

ಇಂತಪ್ಪ ಚಪ್ಪನ್ನ ದೇಶದೊಳೊಪ್ಪಿತು
ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಕೆಯ ದೇಶವು  ಮಾ
ಸಂತೋಷದಿಂ ಕನಕಾವತಿಯೆಂಬ ಪಟ್ಟಣ
ಅಂತು ಪೊಗಳುವರಳವಲ್ಲ  ಮಾ                                                             ॥

ಹಾರೂರು ಹರದಾರು ಮೇಲೆ ಚಿನಿವಾಲರು
ಕೇರಿ ಕೇರಿಯೊಳೆಸೆದಿರ್ದರು  ಮಾ
ನೂರೊಂದು ಕುಲ ಹದಿನೆಂಟು ಜಾತಿಗಳೆಲ್ಲ
ತಾರತಮ್ಯದೊಳೆಸೆದಿರ್ದರು  ಮಾ                                                          ॥

ಮೂರಾರು ಸಾವಿರ ಹಾರೂರ ಮನೆಯಿರೆ
ಮೀರಿ ದಾನವನೊಬ್ಬ ಹಾರುವನು  ಮಾ
ವಾರಿಜಮುಖಿಯೊಳು ಸೌಮಿನಿಯೆಂದೆಂಬ
ಪೋರಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಮಗಳಿತ್ತು  ಮಾ                                                    ॥

ಅದರ ಚೆಲ್ವಿಕಿಯನ್ನು ಹೇಳುವರಳವಲ್ಲ
ಹದಿನೆಂಟು ಲಕ್ಷಣಯಿತ್ತೆಲ್ಲ  ಮಾ
ಮದನನ ಅರಗಿಳಿ ರತಿರೂಪ ನಿಂದಲ್ಲಿ
ಮುದದಿ ಸಂತೋಷದೊಳಿತ್ತಲ್ಲ  ಮಾ                                                      ॥

ಚಕ್ಕಂದ ಸಾಕಿನ್ನು ತಕ್ಕಂಥ ವರನೋಡಿ
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ರೊಕ್ಕ ವೆಚ್ಚವು  ಮಾ
ಅಕ್ಕರಿಂದಲಿ ಅದರ ಲಗ್ನವ ಮಾಡಿನ್ನು
ತಕ್ಕಷ್ಟು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರು  ಮಾ                                                           ॥

ಪೂರ್ವವ ಗೆದ್ದವರಾರುಂಟು ಧರೆಯೊಳು
ನಾರೀಗೆ ತುಂಬಿತು ಯೌವನ  ಮಾ
ಮಾರನಾಟಗಳಿನ್ನು ಮನಸಿನಲ್ಲಿರುತಿರೆ
ನಾರೀಯ ಗಂಡನು ಸತ್ತಾನು  ಮಾ                                                         ॥

ಗಂಡ ಸಾಯಲಿಕ್ಕೆ ಮುಂಡಿಯಾದ ಮೇಲೆ
ಮಂಡೆಯ ಕೂದಲ ತೆಗಿಸ್ಯಾರು  ಮಾ
ಕಂಡಕಂಡವರೆಲ್ಲ ಹಸುಮಗಳೆನುತ ಭೂ
ಮಂಡಲದವರೆಲ್ಲ ಮರುಗ್ಯಾರು  ಮಾ                                                      ॥

ದಿನದಿನಕವಳಸು ತನುವನು ಕೊರೆಯಿತು
ಮನಸಿಜನಾಟಕೆ ದೇಹ ಸವೆದೀತು  ಮಾ
ಇನಿಯರ ಕಾಣುತ್ತ ಮನದಿ ಕಾತುರ ಹೆಚ್ಚಿ
ಹಣಿಹಣಿಯನು ಬಡಕೊಂಡಾಳು  ಮಾ                                                    ॥

ಎಲ್ಲರ ಕುಲದಂತೆ ಅಲ್ಲ ಈ ಕುಲದೊಳು
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮರಣದ ಪರಿಯನು  ಮಾ
ನಿಲ್ಲದೆ ನೆಲ ಮುಡಿ ಮುಡಿವುದು ಬಂತಿದು
ಎಲ್ಲಿತ್ತು ಮಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಹತ್ತಿ  ಮಾ                                                              ॥

ಮಾರನ ಕಣೆಗಳು ಪೂರೈಸಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಕೆ
ನಾರೀಗೆ ತಟ್ಟುಚ್ಚಿ ಹಾಯ್ದವು  ಮಾ
ಧೀರತನವನು ಬಿಟ್ಟು ಗಾರುಗೆಡುತಲಾಗ
ಮಾರನಾಟಕೆ ನಾರಿ ಬಿದ್ದಾಳು  ಮಾ                                                        ॥

ಆರೂ ಅರಿಯದಂತೆ ನಾರಿ ಹಾದರವಾಡೆ
ಈ ರೀತಿ ಕೆಲದಿನ ನಡೆಯಿತು  ಮಾ
ತೋರಿತು ಗರ್ಭವು ನಾರಿಗೆ ವಿಧಿಹತ್ತಿ
ನಾರು ಮಾಡಿ ಮುಂದೇನಾತು  ಮಾ                                                      ॥

ಬೆಳೆಯಿತು ಗರ್ಭವು ಬಿಳ್ಪೇರಿ ವದನವು
ಕಳಸಕುಚವು ಕಪ್ಪೇರ್ಯಾವು  ಮಾ
ತಳಿದಾರು ನೆರೆಹೊರೆ ಬಂಧು ಬಳಗವೆಲ್ಲ
ಕುಲಕೆ ಕುಂದ ತಂದಳೆಂದಾರು  ಮಾ                                                      ॥

ತಂದಿ ತಾಯಿಗಳೆಲ್ಲ ಸಂದೇಹ ಮಾಡುತ
ಮುಂದಿದು ನಮಗಪಕೀರ್ತಿಯು  ಮಾ
ಮಂದಗಮನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯೊಳು ಇರಸಲ್ಲ
ಒಂದಾಗಿ ಹೊರೆಯಕ್ಕೆ ಹಾಕ್ಯಾರು  ಮಾ                                                  ॥

ಸಿಸುಹತ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯ ಪಶುಹತ್ಯ ಮಾಡಲು
ಅಸಮ ಪಾತಕವೆಂದು ಬಿಟ್ಟಾರು  ಮಾ
ಕಸಮೂಳಿ ಹೋಗೆಂದು ಹೊರಡಿಸಲಲ್ಲೊಬ್ಬ
ಅಸಮ ಪಾತಕ ಬೇಡ ಕಂಡಾನು  ಮಾ                                                  ॥

ಕಾಣುತ್ತ ಸಂತೈಸಿ ಪ್ರಾಣದೊಲ್ಲಭನಾಗಿ
ಮಾನುನಿಯ ಕೊಂಡೊಯಿದಾನು  ಮಾ
ಏನು ಹೇಳಲಿ ಮದ್ದುಮಾಂಸವ ತಿನುತಲಿ
ತಾನು ಹಂಬಲಿಸಿ ಬಳಲ್ಯಾಳು  ಮಾ                                                       ॥

ಕುಲಗೆಟ್ಟು ನೆಲೆದಪ್ಪಿ ಬಲುಕಷ್ಟಪಡುತಲಿ
ಕೆಲವು ದಿವಸ ಹೀಂಗ ಕಳದಾಳು  ಮಾ
ಲಲನೆ ತಾ ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯವು ಕೇಳಿರಿ
ಇಳೆಯೊಳು ಪೊಸತಾಗಿ ತೋರಿತು  ಮಾ                                             ॥

ಗಂಡಹೆಂಡೀರಾಗಿ ಭಂಡಾಟ ದಿನದಲ್ಲಿ
ಮಂಡಲದೊಳು ನಗೆಗೀಡಾಗಿ  ಮಾ
ಕಂಡಕಂಡವರೆಲ್ಲ ಚೀಯೆಂದು ಬೈವೂತ
ಬಂಡಾಗಿ ಬದುಕನು ಮಾಡ್ಯಾಳು  ಮಾ                                                  ॥

ಹತ್ತೆಂಟು ವರುಷವು ಉತ್ತಮಳೆನಿಸಿದ್ದು
ಪೆತ್ತಳು ನಾಕಾರ ಮಕ್ಕಳನು  ಮಾ
ಇತ್ತ ಗಂಡನು ತಾನು ತವರೀಗೆ ಹೋಗಿರೆ
ತೊತ್ತು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯ ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ                                                      ॥

ಸೆರೆಯವ ಕುಡಿದಿನ್ನು ದೇಹದೆಚ್ಚರ ತಪ್ಪಿ
ಗುರುಗುರುಗುಟ್ಟುತ ಮಲಿಗ್ಯಾಳು  ಮಾ
ಸರುಹೊತ್ತಿನೊಳೆದ್ದು ಮಾಂಸದಪೇಕ್ಷೆಗೆ
ಭರದಿಂದಲವಳಿನ್ನು ಎದ್ದಾಳು  ಮಾ                                                         ॥

ಆವೀನ ಕರವೊಂದು ಆಡೀನ ಮರಿಯೊಂದು
ಜೋಡಾಗಿ ತಾವಿನ್ನು ಕಟ್ಟ್ಯಾರು  ಮಾ
ಮಾಡದೊಳಗಿದ್ದ ಮಸೆದ ಚೂರಿಯ ಹಿಡಿದು
ನೋಡದೆ ಕೊರಳನು ಕೊಯಿದಾಳು  ಮಾ                                             ॥

ದೇಹದೆಚ್ಚರ ಹುಟ್ಟಿ ದೀವಿಗೆಯನು ತಂದು
ಮಾಂಸವ ಸೋದಿಸಬೇಕೆಂದು  ಮಾ
ಆವೀನ ಕರವಾಗಿ ನೋವಾತು ಶಿವಶಿವಾ
ವಿವರಿಸುತಲಾಗ ನುಡಿದಾಳು  ಮಾ                                                         ॥

ಕರುವೀನ ಮಾಂಸವ ಭರದಿಂದೆ ಸೋದಿಸಿ
ಹರುಷದಿಂದಲಟ್ಟು ತಿಂದಾಳು  ಮಾ
ಹೊರಿಯಾಕೆ ಬಿಸುಟಲು ಎಲುವು ತೊಗಲೆಲ್ಲ
ಭರದಿಂದ ಹೋಯಿಕೊಂಡತ್ತಾಳು  ಮಾ                                                 ॥

ನಾರೀಯ ಗಾರುಡ ದಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು
ವಾರೆಲ್ಲ ಬಂದಿನ್ನು ನೆರೆದೀತು  ಮಾ
ದೂರ ಹೇಳ್ಯಾಳು ತನ್ನ ತಪ್ಪನೆ ತಪ್ಪಿಸಿ
ಈ ರೀತಿ ಹುಲಿ ಕರವ ಮುರಿಯಿತು  ಮಾ                                               ॥

ಮಲ ಮಲಗುತ ಲಲನೆ ನೀ ಉಳಿಯೆಂದು
ಒಳಿಯಕ್ಕೆ ಆಕಿಯ ಕಳಿಸ್ಯಾರು  ಮಾ
ಹಲವು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೆಲದಿನ ಕಳೆದಿನ್ನು
ಮಲಗೂತ ಪ್ರಾಣವ ಬಿಟ್ಟಾಳು  ಮಾ                                                       ॥

ಬಂದಾರು ಯಮನಾಳು ತಂದು ಪಾಶವ ಹಾಕಿ
ಸಂದೇಹ ಮಾಡದೆ ಎಳದಾರು  ಮಾ
ಮುಂದೆ ಕೇಳಿರಿ ಪುಣ್ಯ ಪಾಪದ ಫಲವನು
ಕಂದರ್ಪ ಹರಶಿವ ಬಲ್ಲನು  ಮಾ                                                              ॥

ಪುಣ್ಯವ ಮಾಡಿದ ಹೆಣ್ಗಂಡುಗಳನು
ಮನ್ನೀಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳಿಸ್ಯಾರು  ಮಾ
ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ ಗನ್ನಘಾತಕರನು
ಬನ್ನ ಬಡಿಸುವದೇನು ಪೇಳಲಿ  ಮಾ                                                        ॥

ಮೆಚ್ಚಿದ ಹೆಣ್ಣಿನ್ನು ನೀಚತನಕ ಬಿದ್ದು
ನಾಚದೆ ಹಾದರವಾಡ್ಯಾಳು  ಮಾ
ಬಾಚಿ ಬಾಚಿಲಿ ಕೆತ್ತಿ ಬಡಿವುತಿರ್ಪರು ಅಲ್ಲಿ
ಸೂಚನೆಗಳ ಕಂಡು ಮರುಗ್ಯಾರು  ಮಾ                                                  ॥

ಹೆಂಡರ ಬಳಲೀಸಿ ತುಂಡತನಕ ಬಿದ್ದು
ರಂಡಿಮುಂಡೇರ ಸಂಗದಿರುವನು  ಮಾ
ಉಂಡಮನಿಗೆ ಎರಡು ಬಗೆದ ಮಾನವನಿಗೆ
ತುಂಡರಿಸಿ ಬಿಸುಡೂವ ಯಮನಾಗ  ಮಾ                                             ॥

ಕುಂಟಲಗಿತ್ತೀಗಿ ಗಂಟಲ ಗಾಣವು
ಸೊಂಟವ ಮುರಿದಿನ್ನು ಹಾಕ್ಯಾರು  ಮಾ
ಉಂಟಾದ ನ್ಯಾಯವ ಹುಸಿ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ
ಕುಂಟಿಯ ಬಳಿ ಕಾಸಿ ಒತ್ಯಾರು  ಮಾ                                                     ॥

ಕುಂಟಲಗಿತ್ತೀಗೆ ಗಂಟಲ ಗಾಣವು
ಸೊಂಟವ ಮುರಿದಿನ್ನು ಹಾಕ್ಯಾರು  ಮಾ
ಉಂಟಾದ ನ್ಯಾಯವ ಹುಸಿ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ
ಕುಂಟಿಯ ಬಳಿ ಕಾಸಿ ಒತ್ಯಾರು  ಮಾ                                                     ॥

ಉಂಡುಟ್ಟು ಮಲಗಿಸಿ ಗಂಡನೊಂಚಿಸಿ ಪೋದ
ಬಂಡದೊತ್ತಿಗೆ ಬಾಧೆ ಬಡಿಸ್ಯಾರು  ಮಾ
ಕಂಡ ಕಂಡವರೊಳು ಕದನವ ಮಾಡಲು
ಹಿಂಡು ರಕ್ಕಸರಿನ್ನು ಎಳದಾರು  ಮಾ                                                      ॥

ಮದುವಿಯ ಮನಿಯೊಳು ಕದನ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಮತ್ತೆ
ಬದಲು ಮಾಡುವ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡನು  ಮಾ
ಎದೆ ಮಾಟ ಹುಗದಿನ್ನು ತಿರ್ರೆಂದು ಎಳೆವೂತ
ಕುದಿವ ಸೀಸವ ಬಾಯೊಳ್ಹಾಕ್ಯಾರು  ಮಾ                                              ॥

ತಂದೀಯ ಸಲಹದೆ ತಾಯಿಗೆ ನಮಿಸದೆ
ಬಂಧು ಬಳಗ ಬಗೆಗೊಳಿಸದೆ  ಮಾ
ಸಂದೇಹ ಮಾಡದೆ ಸದೆಬಡಿವುತಲಾಗ
ತಂದು ನರಕಕ್ಕೆ ದಬ್ಯಾರು  ಮಾ                                                              ॥

ಹೇಳಲು ತೀರದು ಬಾಳ ಬಾಧೆಗಳನು
ಘೋಳಿಟ್ಟು ಬೇರಿನ್ನು ಒದರ್ಯಾರು  ಮಾ
ಬಾಳಬಂಧನದಿಂದೆ ಎಳದೊಯ್ದು ಯಮನಾಳು
ಆಳಿದೊಡೆಯನ ಮುಂದೆ ನಿಲಿಸ್ಯಾರು  ಮಾ                                           ॥

ಕರೆಸಲು ಬಂದಾರು ವರಚಿತ್ರಗುಪ್ತರು
ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಹೇಳ್ಯಾರು ಪಾಪವು  ಮಾ
ಅರಿಯಲೆಮ್ಮಳವಲ್ಲ ವರುಷ ತೀರಲು ಹೇಳು
ನರಕಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಂದಾರು  ಮಾ                                                   ॥

ಕೇಳೂತ ಯಮನಾಗ ಬಾಳ ಕೋಪವ ತಾಳಿ
ಸೀಳಿಸುವೆನು ಎಂದು ಎದ್ದಾನು  ಮಾ
ಏಳೇನು ಜನ್ಮದಿ ಗತಿ ಮೋಕ್ಷವಿದಕಿಲ್ಲ
ಕೀಳು ನರಕಕಿನ್ನು ಹಾಕಿರೆಂದಾನು  ಮಾ                                                ॥

ಎಂದು ಆರ್ಭಡಿಸಲು ಮುಂದೊಂದ ಪೇಳ್ದರು
ಎಂದೆಂದು ಶಿವಯೆದುದಿಲ್ಲವು  ಮಾ
ಕೊಂದಿನ್ನು ಆವೀನ ಕರುವನು ಶಿವಶಿವ
ಎಂದಳೆನುತಲಾಗ ಪೇಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                       ॥

ಶಿವಯೆಂದ ಬಳಿಕಿನ್ನು ಹವಣೀಕಿ ನಮಗಿಲ್ಲ
ಜವನ ಬೀದಿಯು ತಪ್ಪಿ ಉಳಿದಾಳು  ಮಾ
ಭುವಿಯೊಳು ಹುಟ್ಟಿನ್ನು ಸವೆಯದ ಪಾಪವ
ಸಲೆತೀರ್ಚಿ ಶಿವನೊಳು ಬೆರೆಯಲಿ  ಮಾ                                                 ॥

ಎಂದು ಗೊತ್ತನು ಮಾಡಿ ಅಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಕಳುಹೆ
ಮುಂದೆ ಕೇಳಿರಿ ಅದರ ಕಷ್ಟವು  ಮಾ
ಬಂದು ಹುಟ್ಟಿತು ಅಂತ್ಯಜರ ಗರ್ಭದೊಳಿನ್ನು
ಅಂಧಕಳಾಗಿ ತಾ ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ                                                                ॥

ಹುಟ್ಟುಗುರುಡಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟೀತು ಆಕ್ಷಣ
ನಷ್ಟವಾದರು ತಂದೆತಾಯಿಗಳು  ಮಾ
ಪಟ್ಟು ಗುಡುಮೆ ಇದು ಬಲು ಪಾಪಿಯೆನುತಲಿ
ಸಿಟ್ಟೀಲಿ ಸೋದರರು ಬಯಿದಾರು  ಮಾ                                                 ॥

ಹಿಂದಣ ಪಾಪವು ಬಂದು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಿ
ಒಂದೊಂದು ಕಷ್ಟವ ಬಿಡಿಸೀತು  ಮಾ
ಹೊಂದೀತು ಮೈಯೊಳು ಕುಷ್ಟವು ಗಿಣ್ಣರೋಗ
ನಿಂದರದೆ ಹುಳಗಳು ಕಡಿದಾವು  ಮಾ                                                    ॥

ಕೀವುರಕ್ತವು ಸುರಿಯೆ ಸೀವರಿಸುತಲಾಗ
ಆವಾಗಾರಾರು ಹೊರೆಯಕ್ಕೆ ಹಾಕ್ಯಾರು  ಮಾ
ನೋವೂತ ಬಳಲೂತ ಬಲು ಕಷ್ಟಬಡುತಲಿ
ಸಾವನ್ನು ಬಯಸೂತಲಿದ್ದಾಳು  ಮಾ                                                       ॥

ಒಡಲಿಗನ್ನಗಳಿಲ್ಲ ಉಡಲಿಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿಲ್ಲ
ಎಡವೂತ ಮುಗ್ಗುತ್ತ ಇತ್ತಲ್ಲ  ಮಾ
ಬಿಡದೆಂಜಲನು ತಿಂದುಣ್ಣು ತಲೆಂಬತ್ತೊರುಷ
ಹಿಡಿಯಿತು ಜೀವವ ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ                                                             ॥

ಅಂದು ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ಚೆಂದದಿ ಪರಸಿಯು
ಸಂದೋಹ ಮುಂತಾಗಿ ತೆರಳೀತು  ಮಾ
ನಂದಿಧ್ವಜಗಳು ಸಿಂಧುಪತಾಕೆಯು
ಮುಂದೆ ಪುರವಂತರು ತೆರಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                ॥

ಛತ್ರಚಾಮರಗಳು ಮತ್ತೆ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯು
ಸುತ್ತಲ ದೊರೆಗಳು ತೆರಳ್ಯಾರು  ಮಾ
ಎತ್ತ ನೋಡಲು ಸಣ್ಣ ಬಣ್ಣವನುಟ್ಟಿನ್ನ
ಅರ್ತಿಯಿಂದಲಿ ಇನ್ನು ತೆರಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                 ॥

ಹೊಡೆವ ಡಮಾಮಿಯು ನುಡಿವ ಚಿನಿಕಾಳಿಯು
ಮಡದೀಯ ಪಾತ್ರ ಮೇಳವು  ಮಾ
ಎಡಬಲದಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗಿಸುತ ನಡೆವಂಥ
ಸಡಗರವಿನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ  ಮಾ                                                                ॥

ಬುರುಗು ತಮ್ಮಟ ಶಂಖ ಮೆರೆವ ಭಜಂತ್ರಿಯು
ಪರಿಪರಿ ವಾದ್ಯಗಳಿದ್ದಾವು  ಮಾ
ಧರೆ ಬೆಸಲಾದಂತೆ ತೆರಪಿಲ್ಲ ಪರಸಿಯು
ಹರುಷದಿಂದಲಿ ಮತ್ತೆ ತೆರಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                 ॥

ಉಘೆ ಚಾಂಗು ಭಲರೆಂದು ಪೊಗಳುತ ಸೊಗಸಿಂದೆ
ಬಗೆ ಬಗೆ ವರ್ಣದ ಕುಲಗಳು  ಮಾ
ಅಗಲದೆ ಹಿರಿಯರು ಕಿರಿಯರು ಹೆಣ್ಗಂಡು
ಸುಗುಣರು ಸಹವಾಗಿ ತೆರಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                 ॥

ಉಲುವನೆ ಕೇಳುತ್ತ ಗಲಿಬೀಲಿ ಏನೆಂದು
ಲಲನೆ ಮಾತಂಗಿಯು ಕೇಳ್ಯಾಳು  ಮಾ
ಇಳೆಗೊಡೆಯ ಗೋಕರ್ಣ ಭಾಳೇಶನಿಗೆ ಪರಸಿ
ತಾಳುವದೇ ಹೋಗುವದೆಂದಳು  ಮಾ                                                   ॥

ಅನ್ನ ಅರಿವೆಗಳನ್ನು ಮನ್ನೀಸಿ ಅದರೊಳು
ನಿನಗರ್ಧ ಕೊಡುವೇನು ಎಂದಳು  ಮಾ
ಮನದಿ ತಾ ಬೇಡುತ್ತ ಶಿವಶಿವಾ ಎನ್ನುತ್ತ
ಎನ್ನ ನೀ ಕರೆದೊಯ್ಯೆಂದಳು  ಮಾ                                                          ॥

ಎಂದ ಮಾತನು ಕೇಳಿ ಮುಂದೆ ಕೋಲನೆ ಪಿಡಿದು
ಬಂದಾಳು ಮಾತಂಗಿ ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ
ಒಂದೊಂದು ಪರಿಪರಿ ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳವ ದಾಟಿ
ಹೆದರದೆ ಎಡವೂತ ಮುಗ್ಗೂತ  ಮಾ                                                       ॥

ಬೀಳೂತ ಏಳೂತ ಬಹಳ ಸಂಕಟಪಟ್ಟು
ಏಳು ಜನ್ಮಕೆ ಇನ್ನು ಸಾಕಿನ್ನು  ಮಾ
ಘೋಳಿಟ್ಟು ಒದರೂತ ಭಾಳಲೋಚನ ಸ್ಥಾನ
ಗೋಕರ್ಣದೊಳೆಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಳು  ಮಾ                                                    ॥

ಸುತ್ತ ಯೋಜನಪರಿ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಮತ್ತಲ್ಲಿ
ಸತ್ತವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಆದೀತು  ಮಾ
ಇತ್ತಲಾ ಕುರಡಿಯು ಅತ್ತ ಮಾರ್ಗದಿ ಬಿದ್ದು
ಅತ್ತು ಕಣ್ಣೊಳು ಮಣ್ಣ ಹೊಯ್ಕಂಡಾಳು  ಮಾ                                                  ॥

ಪುಣ್ಯದ ಸ್ಥಳವಿದು ಅನ್ನ ಅರಿವೆಯ ಕೊಟ್ಟು
ಇನ್ನು ಪುಣ್ಯವ ನೀವು ಪಡೆಯಿರಿ  ಮಾ
ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದ ಪಾಪಿ ಹೆಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಖೋಡಿ
ಉನ್ನತ ದುಃಖದಿ ಹಲುಬ್ಯಾಳು  ಮ                                                         ॥

ಕಂಡಕಂಡವರೆಲ್ಲ ಕಡು ಹೇಸಿಕೆವಳೆಂದು
ಮಂಡಿ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆದಾರು  ಮಾ
ಕಂಡುದಿಲ್ಲವು ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಗೇಣರಿವೆಯ
ದಿಂಡ ಮಾತಂಗಿಯ ಕೇಳ್ಯಾರು  ಮಾ                                                     ॥

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಿ ಒಂದ್ವೇಳೆ ಶಿವಯೆಂದ
ಳಂದಿನ ಫಲಗಳು ಒದಗ್ಯಾವು  ಮಾ
ಮುಂದಿರೆ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದುವ ಕಾಲವು
ಬಂದೀತು ನೀವಿನ್ನು ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ                                                            ॥

ಮಾಘಮಾಸವು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಚತುರ್ದಶಿಯು
ಆಗ್ಯಾವು ದಿನ ಶಿವರಾತ್ರಿಯು  ಮಾ
ಹಾಗೆ ಒರೆಯುತ ಪ್ರಾಣಬಿಡುಕಾಲದೊಳಿನ್ನು
ಆಗೊಬ್ಬ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಬಂದಾನು  ಮಾ                                                      ॥

ಶಿವಪೂಜೆ ತಾನಾದ ಶಿವಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಬ್ಬ
ತವೆ ಮಿಂದು ಮಡಿಯುಟ್ಟು ಇದ್ದಾನು  ಮಾ
ಶಿವನ ಪೂಜೆಗೆ ಇಂದು ಬಿಲ್ಪತ್ರೆ ಒಯ್ವಗ
ನೋವಿನ ನುಡಿಗೇಳಿ ಮರಿಗ್ಯಾನು  ಮಾ                                                 ॥

ದಾನದ ವಿಷಯದಿ ಏನಾದರು ಕೊಡಬೇಕು
ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಈ ವ್ಯಾಳ್ಯೆದಲಿ  ಮಾ
ಮಾನೂನಿ ಕೈಯೊಳು ಮರುಗೂತ ಒಂದೆಸಳ
ತಾನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿನ್ನು ಹೋದಾನು  ಮಾ                                                      ॥

ಅನ್ನವೆ ಉದಕವೆ ಇನ್ನಿದನು ಮೆಲುವುದೆ
ಮುನ್ನದನು ತವಕದಿ ಪಿಡಿದಾಳು  ಮಾ
ಗನ್ನಘಾತಕ ಮತ್ತೆ ಇದನೇನ ಕೊಟ್ಟೆಂದು
ತನ್ನ ಸಿಟ್ಟಿಲಿ ಅದನು ಒಗೆದಾಳು  ಮಾ                                                    ॥

ಒಗದ ಠಾವಿಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಗಜೆಯ ಅರಸನ
ಮಿಗಿಲಾದ ಶೂನ್ಯಲಿಂಗಿತ್ತಲ್ಲಿ  ಮಾ
ಅಗಲದೆ ಮಸ್ತಕದೊಳು ಬಿತ್ತು ಪೂಜೆಯು
ಸೊಗಸಾಯಿತೆಂದಾಗ ಶಿವನೊಲಿದ  ಮಾ                                             ॥

ಅನ್ನಿಲ್ಲದುಪವಾಸ ಮುನ್ನ ನಿದ್ರಿಲ್ಲದೆ
ಚನ್ನಾಗಿ ಜಾಗರವಾಯಿತು  ಮಾ
ಪನ್ನಂಗಧರ ಮೆಚ್ಚಿ ಬರಹೇಳಿ ಶಿವದೂತ
ರುನ್ನತ ಸಂಭ್ರಮದಿ ಬಂದಾರು  ಮಾ                                                      ॥

ದೇವದುಂದುಭಿಯಾಗೆ ಪೂವಿನ ಮಳೆಗರೆಯೆ
ಸಾವಧಾನದಿ ರಥವು ಬಂದೀತು  ಮಾ
ದಿವ್ಯ ತನುವನಿತ್ತು ರಥದೊಳು ಕೂಡ್ರಿಸಿ
ದೇವಲೋಕ ಕೊಂಡೊಯಿದಾರು  ಮಾ                                                   ॥

ಉಘೆ ಚಾಂಗು ಭಲರೆಂದು ನೆಗೆದಾವು ಪುಷ್ಪವು
ಅಗಜೆಯರಸನ ಪಾದ ಕಾಣಿಸಿತು  ಮಾ
ಮಿಗಿಲಾದ ಪೊಡವಿಯೊಳು ಜನಗಣ ಕೂಡುತ್ತ
ಸೊಗಸಿಂದೆ ಚಪ್ಪಾಳಿಯಿಕ್ಕಿತು  ಮಾ                                                       ॥

ಸಾರೂಪ್ಯ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಸಾಯುಜ್ಯ ಸಾಲೋಕ್ಯ
ಮೀರಿದ ಪದವಿಯು ತೋರೀತು  ಮಾ
ಆರರಿವರೀಶನ ಮಹಿಮೆಯ ಶಿವಯೆಂದ
ಡೀ ರೀತಿ ಪದವಿಯು ದೊರೆತೀತು  ಮಾ                                                ॥

ಎಷ್ಟು ಪಾಪವ ಮಾಡಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಶಿವಯೆಂದ
ಡಿಷ್ಟಾರ್ಥ ತೋರೀತು ಕೇಳಿರಿ  ಮಾ
ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ ನೀವು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂ ಪೂಜಿಸಿ
ಎಷ್ಟಾಗುವದು ಪದವಿ ತಿಳಿಯಿರಿ  ಮಾ                                                     ॥

ಶಿವನಾಮದಿಂದಲಿ ಸವೆದೀತು ಪಾಪವು
ಹವಿಗೊಂಡು ಕರ್ಪೂರವಾಯಿತು  ಮಾ
ಭುವನದೊಳಗೆ ಶಿವನಿಂದುಂಟೆ ದೈವವು
ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳಿನ್ನು ಸುಖಿಸಿರಿ  ಮಾ                                                       ॥

ಧರೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣಕಾಶಿಯೆನಿಸಿ ರಾಜಿಸುವದು
ವರ ಮಹಾ ಪಂಪಾಕ್ಷೇತ್ರವು  ಮಾ
ಇರುವದು ಪಶ್ಚಿಮ ದೆಸೆಯೊಳು ಮುನಿಪುರ
ವರ ಪ್ರಭುವಿನ ಭಜಿಸೀರಿ  ಮಾ                                                                 ॥

ಓತೋತು ನಿಮ್ಮಯ ಮನದೊಳಿದ್ದಭೀಷ್ಟೆಯು
ಇತ್ತಲಾಕ್ಷಣ ಇನ್ನು ಆಗುವದು  ಮಾ
ದಾತ ಶಿವನನು ಓತು ಭಜಿಸಲು ತಮಗೆ
ನಿತ್ಯಸುಖ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ದೊರೆವುದು  ಮಾ                                                  ॥

ಜಯ ಜಯ ಹರಯೆನ್ನಿ ಜಯ ಜಯ ಶಿವಯೆನ್ನಿ
ಜಯ ಜಯ ಬಸವೇಶ ಸಲಹೆನ್ನಿ  ಮಾ
ಜಯ ಜಯ ಮುನಿಪುರ ವರಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದ
ಸುವಿಲಾಸದಿಂದ ಕೊಂಡಾಡಿರಿ  ಮಾ                                                       ॥

* * *