ಪುರಾತನರ ಪೂಜೆ

ದುಂದುಮೆ ದುಮ್ಮಿ ಸೊಲ್ಲಿಗೆನ್ನಿ  ರಿ
ದುಂದುಮೆ ಬಸವಂತನ ಹಬ್ಬ                                                                    ॥

ಸತ್ರಗಮನ ವಂದ್ಯಗರ್ವಗಹನ ಹವಿ
ಸತ್ರಭವನ ಶಿರಃಪಾತ್ರನನೆ  ಚಲ್ವ
ಪತ್ರಶರನ ಮದಲೋಪನನೆ  ಉಮೆ
ಪತ್ರಾನನಕೆಸೆವ ಭ್ರಮರನನೆ  ಸೋಮ
ಪತ್ರಾಪ್ತ ಪಾವಕ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಎನ್ನತಾ
ಪತ್ರವ ಪರಿಹರಿಸೆನ್ನ ರಕ್ಷಿಪುದು                                                                  ॥

ಜಗದೇಕನಾಥನೇ ಭಕ್ತಸಂಪ್ರೀತನೆ
ಅಗಜೆಯ ಕುಂಕುಮಾಂಕಿತ ವಕ್ಷನೆ  ದೇವ
ಅಗಣಿತ ಮಹಿಮ ಅಸುರಶಿಕ್ಷನೆ  ದಿವ್ಯ
ಸುಗುಣಗಣಾನ್ವಿತಜನ ರಕ್ಷನೆ  ನಿನ್ನ
ಬಗೆಬೆಯಿಂದಲಿ ಪೊಗಳುವೆನನುದಿನ
ಸೊಗಸಿದ ಕೊಡುಯೆನ್ನ ಮತಿಗೆ ಮಂಗಳವ                                           ॥

ಕಥೆಯಲ್ಲ ಸರ್ವರು ಕಂಡಂಥ ಮಾತಿದು
ಕ್ಷಿತಿಯೊಳಗಾದ ವಿಸ್ತಾರವನು  ಬಲು
ಅತಿಚೋದ್ಯವಾದಂಥ ಪೂಜೆಯನು  ಬಹು
ಹಿತದಿಂದ ಸರ್ವರಿಗೊರೆಯುವೆನು  ನೀವು
ಮತಿಯುತರ್ ಮನಸಿಟ್ಟು ಕೇಳ್ವಡೆ ಮುಂದೆ ಸ
ದ್ಗತಿಯಾಗುವದು ಸತ್ಯ ತಪ್ಪದು ನೋಡಿ                                                 ॥

ಪದುಮಭವಾಂಡದೊಳೈವತ್ತುಕೋಟಿಗಾ
ವುದದೊಳು ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಂತರವು  ಮತ್ತಿ
ನ್ನದರೊಳು ತೋರ್ಪವು ನವಖಂಡವು  ಪೃಥ್ವಿ
ಯದರೊಳಗಿರುವ ಚಪ್ಪನ್ನದೇಶವು  ಸಲೆ
ಯದರೊಳಗೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದಿ ತೋರ್ಪ ಪುರ ಪುಣ್ಯ
ಸದನ ಸಂಶೀಪುರ ವರ್ಣಿಸಲಳವೆ                                                            ॥

ಮರೆಯದೆ ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮಸೇವೆಗೆ
ಸರಿಯಾಗಿ ತನುಮನಧನಗಳನು  ಅಂಗಿ
ಕರಿಸದೆ ಸವೆಸುವರೆಂಬುತ ಶಿವನು  ಇದ
ಕಿರಲೆಂದು ಸವಶೆಂಬ ನಾಮವನು  ಇಟ್ಟು
ಕರೆದನು ಪರಮಸಂತೋಷದಿಂದೀ  ಪುರ
ಹಿರಿದು ವರ್ಣಿಸುವಡೆ ಶೇಷಂಗಸಾಧ್ಯ                                                      ॥

ತೋರುವ ಧನದ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದಿರುವ ಕು
ಬೇರನಿರುವ ಅಳಕಾವತಿಯೊ  ಚಲ್ವ
ನಾರಿಯರಿಂ ದ್ವಾರಕಾವತಿಯೊ  ಭೋಗ
ವಾರದಿಂ ಮೆರೆವಮರಾವತಿಯೊ  ಮಹ
ಮೇರುವೋ ಶಿವಗಣವೃಂದ ಸಹಿತ ಮನೋ
ಹಾರದಿಂ ಕಣ್ಗೆ ರಾಜಿಸುವುದೀ ಪುರುವು                                                    ॥

ಅಲ್ಲಲ್ಲೆ ಅನ್ನ ಸಂತರ್ಪಣವನುದಿನ
ಅಲ್ಲಲ್ಲೆ ನೀರಕಾರಂಜಿಗಳು  ತೋರ್ಪ
ವಲ್ಲಲ್ಲೆ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗೋಷ್ಠಿಗಳು  ಪಾಡ್ವ
ರಲ್ಲಲ್ಲೆ ವೀಣಾದಿನಾದಗಳು  ಮತ್ತಿ
ನಲ್ಲಲ್ಲೆ ಗೀತಸಾಹಿತ್ಯ ಸುನೃತ್ಯವು
ಅಲ್ಲಲ್ಲೆ ಶೋಭನದಿಂದ ರಾಜಿಪುದು                                                           ॥

ಸಾಲ್ಮಳಿಗೆಗಳು ವಿಶಾಲದಿಂ ತೋರುವ
ಮೇಲ್ಮೇಲಂತಸ್ತದ ಮನೆಗಳಿಂದ  ಇರ್ಪ
ಮಾಲ್ಮನೆ ಗೋಪುರ ಚಿತ್ರದಿಂದ  ಬಹು
ಚಾಲ್ಮಹ ಮಾಟದ ಕಿಡಿಕಿಯಿಂದ  ಬಿದ್ದು
ಕಾಲ್ಮುರಿದಿಹ ಸಿರಿಲೋಲ್ಮನದವನ ಪುರ
ಆಲ್ಮನಕರಿದು ವಿಶಾಲ್ಮತಿಯರ್ಗೆ                                                               ॥

ದುರುಳರು ದುಷ್ಕರ್ಮ ದುರ್ನೀತಿ ದುರ್ಮೋಹ
ಹಿರಿದಾದ ಮದಮತ್ಸರಂಗಳಿಲ್ಲಾ  ನೋಡ
ಲರಿಗಳು ಕೇಡ ನುಡಿ ನೀಚರಿಲ್ಲಾ  ತಾವು
ಪರರಿಗನ್ಯಾಯವ ಮಾಡ್ವರಿಲ್ಲಾ  ತೊಂಟ
ಕರು ಕಂಟಿಕಿಗಳು ಕಠಿಣಹೃದಯರು  ದುರಾ
ಚರಣೆ ಚಾಟಕರಿಲ್ಲ ಎಂದಿಗಾ ಪುರದಿ                                                        ॥

ಬಡಿಬಡಿಯೆಂಬುದು ಭೇರಿಯೊಳಲ್ಲದೆ
ಹೊಡಿಹೊಡಿಯೆಂಬುದು ಪೈರಿನಲಿ  ಮತ್ತೆ
ಕಡಿಕಿಡಯೆಂಬುದು ನೂಲಿನಲಿ  ನೆರೆ
ಮಡಿಮಿಡಯೆಂಬುದು ವಸ್ತ್ರದಲಿ  ಇನ್ನು
ಸುಡುಸುಡುಯೆಂಬುದು ಮಡಕೆಯೊಳಲ್ಲದೆ
ಕೆಡೆನುಡಿ ಕಾಣೆ ಕಲ್ಯಾಣದಂತಿರಲು                                                          ॥

ಇಂತಪ್ಪ ಶುಭಕರವಾದಂಥ ಪುರದೊಳು
ಕಂತುಮರ್ದನ ಶ್ರೀಶಂಕರಲಿಂಗನು  ಬಹು
ಸಂತೋಷದಿಂದಲಿ ನೆಲೆಸಿಹನು  ಭಕ್ತ
ರಂತರಂಗದ ಇಚ್ಛೆ ಸಲಿಸುವನು  ಇರ
ಲಿಂತು ವಿಸ್ತಾರವನಂತವಿಹುದು ಶಿವ
ಸಂತತಾತುಳ ಭಕ್ತರನು ವರ್ಣಿಪೆನು                                                        ॥

ಆರೊಳು ಕಲಹವು ತಲೆದೋರದಂತೆ ಸರ
ಕಾರ ಕಾರಭಾರ ಹುಶಾರದಿಂದ  ಸುವಿ
ಚಾರ ಸದ್ಗುಣ ಮಣಿಹಾರದಿಂದ  ದಯ
ಪೂರ ಸತ್ಕೀರ್ತಿ ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ  ಇರ್ಪ
ಮೇರು ಸಮಾನವು ಧೀರನು ಪರವುಪ
ಕಾರ ಹಿರೇಬಣದ ಶಿವನಗೌಡನನು                                                           ॥

ಆವ ಕಾಲದಲಿ ಸದ್ಭಾವದಿಂದಿರುವಂಥ
ಭಾವಜರೂಪವ ಪೋಲುವನು  ನಿತ್ಯ
ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿ ಪರಾಯಣನು  ಮತ್ತೆ
ಸಾವಧಾನದಿ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನು  ತಾ ಸಂ
ಜೀವನು ಬಡಜನಕಾವನು ಜನ  ಕತಿ
ಜೀವವಾಗಿರುವಂಥ ಜೀವನಗೌಡ                                                             ॥

ಸರಸಲಾವಣ್ಯದಿಂದಿರುವನು ಸಜ್ಜನ
ನೆರೆದ ಮಂಡಲಿಯೊಳು ಕೂಡಿಹನು  ನಿತ್ಯ
ಹರಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಮಾಡುವನು  ಜೀವ
ಕರುಣಸಾಗರದಂತೆ ತೋರುವನು  ಇಂತು
ಪರಿಯಿಂದ ಮೆರೆಯುವ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂ
ದಿರುವಂಥ ಲಿಂಗನಗೌಡನೇನೆಂಬೆ                                                           ॥

ಸಿಂಧುಸಮಾನವು ಸತ್ಕೀರ್ತಿ ನಿರುತದಿ
ಕುಂದದೆಯಿರುವ ಫಕೀರಗೌಡನು  ಭಕ್ತಿ
ನಿಂದ್ರದೆ ಮಾಡ್ವ ದ್ಯಾವನಗೌಡನು  ತಾವು
ಇಂದುಧರನ ಪೂಜೆ ಚಂದದಿ ಮಾಡುವ
ರಂದು ಇಂದಿಗೆ ಇವರ್ಮುವ್ವರೇನೆಂಬೆ                                                     ॥

ನೀಟಾಗಿ ಮನೆ ಬಲು ಮಾಟಾಗಿ ಮೆರೆಯುವ
ಪ್ಯಾಟಿದೈವಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆನಿಸುವನು  ಚರ
ದಾಟ ದಾಸೋಹವ ಮಾಡುವನು  ನೋಡ್ವ
ನೋಟಕಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ಬೀರುವನು  ಗಣ
ಕೋಟಿ ಬರಲು ಅನ್ನವನೀವ ಕೊಟ್ಟರಶೆಟ್ಟಿ
ಗಾಟದಿಂದಿರುವಂಥ ಅನ್ನದಾನಪ್ಪ                                                            ॥

ಪಂಚಾನನರೂಪ ಜಂಗಮ ಸಮೂಹಕೆ
ಕಿಂಚಿತುಭೇದವ ಮಾಡದಲೆ  ನಿತ್ಯ
ಪಂಚಭಕ್ಷಾನ್ನವ ನೀಡುತಲೆ  ಮಹಾ
ಪಂಚಸೂತಕಕೆ ತಾ ಸಿಲುಕದಲೆ  ತಾ ನಿ
ರ್ವಂಚಕ ಪಂಚಕ ಪರುಷ ತಾಳಿದಂಥ
ಪಂಚರೊಳಗೆ ಇರ್ಪ ಕೋರಿ ಪಂಚಪ್ಪ                                                      ॥

ಪರಮಪರ್ವತ ಕುಲಿಶದಂದದಿಯಿರ್ಪ
ಸರಿಯಾಗಿ ಪೇಳುವ ನ್ಯಾಯವನು  ಸುಳ್ಳು
ಹರಕತು ಮಾತಯಿನ್ನಾಡನವನು  ಬುದ್ಧಿ
ಪಿರಿದು ಸಜ್ಜನರೊಳು ಕೂಡಿಹನು  ತಾ ಸು
ಚರಿತನು ದುರ್ಗುಣ ಮರತನು ಸದ್ಗುಣ
ಭರಿತನು ಕೋರಿಯ ಶಿವಲಿಂಗಪ್ಪನು                                                        ॥

ಹರಮತವಾರಿಧಿವರ್ಧನ ಚಂದ್ರಮ
ಅರಿಕುಲಕರಿಹರಿಯಂದದಲಿ  ನಿತ್ಯ
ಪರತರ ಶಿವಪೂಜೆ ಸ್ಮರಣೆಯಲಿ  ದಯ
ಭರಿತನು ಭಯಭಕ್ತಿಭಾವದಲಿ  ಇರ್ಪ
ಮರುಳ ಶಂಕರನಂತೆ ಮೆರೆವ ಲಾವಂಗದ
ಮರುಳ ಸಿದ್ಧಪ್ಪನ ನಾನೇನ ಬಣ್ಣಿಪೆನು                                                    ॥

ಶಂಭುಶಂಕರಗತಿಪ್ರೀತಿ ಭಕ್ತರ ನಿಕು
ರಂಭರವಿಂದಕೆ ಸೂರ್ಯನನು  ಸಿರಿ
ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಲಿ ಕೂಡಿಹನು  ಭಕ್ತಿ
ಡಂಭಕವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವನು  ಮತ್ತೆ
ಕುಂಭಿನಿಯೊಳು ಚಲ್ವ ಕುಂಭಿಯೋಲಮೃತ
ಕುಂಭದಂತಿರುವಂಥ ಕುಂಬಿ ಫಕೀರಪ್ಪ                                                   ॥

ಮುದ್ದು ಮಾತಾಡುವ ದೊಡ್ಡ ಬಸಪ್ಪನು
ಶುದ್ಧಮನದ ಚನಬಸಪ್ಪನು  ತಾ ಪ್ರ
ಸಿದ್ಧ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಫಕೀರಪ್ಪನು  ನಗೆ
ಮುದ್ದು ಮೊಗದಲಿರ್ಪ ಸಂಗಪ್ಪನು  ಅಲ್ಲೆ
ಯಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣಸೆಟ್ಟಿ ಮೊದಲಾದ ದೈವವ
ಶುದ್ಧಾಗಿ ವರ್ಣಿಪೆ ಉಳಿದವರರಿಯೆ                                                          ॥

ನಾರಿಯರ್ ಬಲು ಹೊಂತಕಾರಿಯರ್ ದುರ್ಗುಣ
ದೂರೆಯರ್ ಪರಮ ಉದಾರಿಯರು  ಮದ
ವಾರಣನಡೆ ಕುಚಭಾರಿಯರು  ಚಲ್ವ
ವಾರಿನೋಟದ ಸುವಿಚಾರಿಯರು  ತೋರ್ಪ
ವಾರಿಗಿ ಸಖಿಯರು ರತಿರೂಪ ಪೋಲುವ
ವಾರ ಸಖಿಯರಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತಿಹರು                                                        ॥

ಶಿತಿಕಂಠ ಶಿವನವತಾರ ಜಂಗಮರೂಪ
ಯತಿಗಳು ಬರಲು ಕಾಣುತಲವರು  ಬಹು
ಹಿತದಿಂದ ಉಪಚಾರ ಮಾಡುವರು  ಸ್ವಲ್ಪು
ಖತಿಯಿಲ್ಲದನ್ನವ ನೀಡುವರು  ತಮ್ಮ
ಪತಿಸೇವೆಯಲ್ಲದೆ ಗತಿಯೆಮಗಿಲ್ಲೆಂಬ
ಸತಿಯರು ನಿರುತದಿ ಕಾಣಿಸುತಿಹರು                                                       ॥

ಪೃಥ್ವಿಯೊಳಗೆ ಜಾತಮುತ್ತಿಗೆ ತಾ ನೀರ
ಮುತ್ತು ತಂದಿಡೆ ಮುತ್ತ ಹೋಲ್ವದೆ  ನವ
ರತ್ನಕೆ ಕಾಜಿನ ಮಣಿ ಹೋಲುದೆ  ಗುಡಿ
ಕರ್ತೃಲಿಂಗಕೆ ಗುಡಿ ಕಲ್ಹೋಲುದೆ  ಗಣ್ಣ
ಪತ್ರಕಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ತೋರುವ ಶರಣರ್ಗೆ
ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜನರನುಪಮಿಸಬಹುದೆ                                                              ॥

ಪಂಕದೊಳಗೆ ಮೃದು ಪಂಕಜ ಪುಟ್ಟಿ ತಾ
ಪಂಕವ ಪಂಕಜ ಕೂಡುವದೆ  ಭ್ರಮೆ
ರಂ ಕೀಟ ಸೋಂಕೆ ಕೀಟಾಗುವದೆ  ಘೃತ
ಅಂಕುರ ಮರಳಿ ಪಾಲಾಗುವದೆ  ತಾಸು
ಕಿಂಕರ ಶ್ರೀಗುರುಕರುಣವ ಪಡೆದರೆ
ಕಿಂಕರನಾಗಿ ತಾ ಮರಳಿ ಪುಟ್ಟುವನೇ                                                      ॥

ಇಂತು ಪ್ರಕಾರದಿ ಇರುವಂಥ ಶರಣರು
ಸಂತತ ಕಲ್ಯಾಣದಂದದಲಿ  ತೋರ್ಪ
ದಂತಿರಲ್ಮುಂದೆ ಸವಿನಯದಲಿ  ಪೇಳ
ನಂತಪುರದ ಸ್ವಾಮಿ ಭೂಮಿಯಲಿ  ತಾ ಸ್ವ
ತಂತ್ರದಿಂದಲಿ ದೇಶ ಸಂಚಾರ ಮಾಡುವ
ದೆಂತು ಪೇಳಲಿವರನೆಂತು ವರ್ಣಿಸಲಿ                                                      ॥

ಘೋರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಬಂಧದೂರ ಷಟುಸ್ಥಲ
ವಾರಕೆ ಕಲಶದೋಲಂದದಲಿ  ನಿತ್ಯ
ಸಾರವಿಚಾರ ಸಂಪೂರದಲಿ  ಭವ
ವಾರಿಧಿ ಭೈತ್ರನು ಧರಣಿಯಲಿ  ಇರ್ಪ
ಧೀರ ಶಾಂತವೀರಸ್ವಾಮಿಯವರ ಚರ
ಣಾರವಿಂದವ ನಾನು ಪೊಗಳುವೆ ಮನದಿ                                                ॥

ಆರು ವರ್ಣಿಸುವರೀ ಷಟುಸ್ಥಲ ಮೂರ್ತಿಯ
ಆರುವರ್ಗ ಹಿಟ್ಟುಗುಟ್ಟಿಹನು  ಎರ
ಡಾರು ಮನವ ದೂರ ಬಿಟ್ಟಿಹನು  ಮತ್ತೆ
ಮೂರು ಮಲದ ಲತೆ ಸುಟ್ಟಿಹನು  ಹದಿ
ನಾರುಯಿನ್ನೂರು ಸಕೀಲವ ತಿಳಿದೊಂದು
ಮರಿದುನ್ಮನಿ ಸುಖ ಸೂರಾಡ್ವಯತಿಯು                                                 ॥

ಅಂದಳೈಶ್ವರ್ಯದಿ ಚಂದದಿ ಕುಳಿತಿಹ
ಹೊಂದಿಲೆಯಿರುವ ಅಪ್ತಾಗಿರಿಯು  ಬಹು
ಅಂದವಾಗಿಹ ಛತ್ರಚಾಮರವು  ಮುಂದೆ
ಸುಂದರ ತೇಜಿಗಳ್ ಹಿಡಿದಿಹವು  ವಾದ್ಯ
ಸಂದಣಿಯಿಂದಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಬೆತ್ತದವರು
ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಪೊಗಳುವರೆಂತು                                                       ॥

ಮಂಡಲಧೀಶ ಪ್ರಚಂಡ ಬರ್ಪ ನಿಮ್ಮ
ಮಂಡೆ ಬಾಗಿಸಿರೆಂದು ದಂಡವನು  ಪಿಡ
ಕೊಂಡು ವಾದಿಸುವರ ಗಂಡವನು  ಜಗ
ಭಂಡ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಮಾರ್ತಾಂಡವನು  ತಿಳ
ಕೊಂಡು ಬಾಳಿರಿ ಎಚ್ಚರೆಂದು ಕೂಗುತ ಬರ್ಪ
ದಂಡಿಗೆ ಪಾಠಕರ ನಾನೇನುಂಬೆ                                                              ॥

ಈಶನ ರೂಪನು ಪಾಪವಿಲೋಪನು
ಭಾಸುರ ಕೀರ್ತಿ ಪ್ರಕಾಸನನು  ಭವ
ನಾಶನು ಮುಕ್ತಿಯ ಕೋಶನನು  ಸರ್ವ
ದೇಶವನೆಲ್ಲವ ನೋಡಿದನು  ಸುವಿ
ಲಾಸದಿ ಬರುತಿರೆ ಕಂಡನು ಪುಣ್ಯ ನಿ
ವಾಸವೆಂದೆನುತಲಿ ಹೊಕ್ಕನು ಸಂಶೀ                                                      ॥

ಕಂಡರು ಭಕ್ತರು ದಂಡ ಮೂರುತಿಯನು
ತಂಡ ತಂಡದಿ ಜನ ಕೂಡುತಲಿ  ಇದಿ
ರ್ಗೊಂಡು ವಿರತಮಠಕಿಳಿಸುತಲಿ  ಧೀರ್ಘ
ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತಲಿ  ಮಹಿ
ಮಂಡಲದೊಳು ನಿಮ್ಮ ಕಂಡಕ್ಷಣವೆ ಪಾಪ
ಭಂಡಾಗಿ ಹೋಯ್ತೆಂದು ಸ್ತುತಿಯ ಮಾಡಿದರು                                                 ॥

ಬಂದಿತು  ರುಧಿರೋದ್ಗರಿ ವತ್ಸರ
ವಿಂದು ಈ ಶ್ರಾವಣಮಾಸದಲಿ  ಇಲ್ಲೆ
ವೊಂದು ತಿಂಗಳ ಪಾದಪೂಜಾಗಲಿ  ಕಾರ್ಯ
ಕುಂದದೆ ಮಾಡುವೆವು ಭಕ್ತಿಯಲಿ  ಮನ
ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಆಗಲೆಂಬುತ ಭಕ್ತ
ವೃಂದವು ಕೂಡಿ ಬಿನ್ನೈಸಲಾಕ್ಷಣದಿ                                                           ॥

ಎಂದ ಭಕ್ತರ ಮಾತ ಚಂದದಿ ಕೇಳಿ ಆ
ನಂದದಿ ಬಿನ್ನಹ ಕೈಕೊಳುತ  ಒಬ್ಬ
ರೊಂದೊಂದು ಪ್ರಸ್ತವ ನೇಮಿಸುತ  ಮತ್ತೆ
ಹಂದರ ಹಾಕೆಂದು ಹೇಳಿಸುತ  ಆಗ
ತಂದರು ಪೂಜೆ ಸಾಹಿತ್ಯವ ಇಮ್ಮಡಿ
ಯಿಂದ ಸಂಭ್ರಮವದು ನಡೆದಿತೇನೆಂಬೆ                                                  ॥

ಅಷ್ಟಮದವಿದೂರ ಆಗಮನಿಕರಕೆ
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುಳಗುಂದ ಸ್ವಾಮಿಗಳವರು  ಮಹಾ
ನಿಷ್ಠೆವಂತರು ಸರ್ವಗುಣಯುಕ್ತರು  ಬಹು
ದುಷ್ಟನಿಗ್ರಹ ಶಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಪಾಲರು  ಪದ
ಅಷ್ಟವಿಧಾರ್ಚನೆ ಪೋಡಶ ಉಪಚಾರು
ತ್ಕೃಷ್ಟದಿಂದಲಿ ಪೂಜೆ ನಡೆದಿತೇನೆಂಬೆ                                                     ॥

ಹರಪಾದ ಪೂಜೆಯು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿ
ಪರಿಯಿಂದ ಮಠದೊಳು ನಡೆಯುತಲಿ  ಹೀಂಗ
ಎರಡೊಂದು ಪ್ರಸ್ತವು ಸಾಗುತಲಿ  ಸುದ್ದಿ
ಪರದೇಶದೇಶಕೆ ತೀವ್ರದಲಿ  ತರು
ಳರು ತರುಣೇರು ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಜನ
ಬರುವದು ದಾರಿಯ ಹಿಡಿಯದಂದದಲಿ                                                    ॥

ಪುಂಡ ಜಂಗಮರಾಗ ಮಿಂಡಜಂಗಮರೆಷ್ಟು
ಖಂಡಿತ ಕೋಲ ತಾ ಪಿಡಿದವರು  ಚೆಲ್ವ
ಮಂಡೆಯು ನಡಗುವ ವೃದ್ಧರರು  ದಿನ
ಗಂಡಂಥವರು ಹಲ್ಲು ಬಿದ್ದವರು  ನೆರೆ
ಜೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಂಥವರು ಗಂಡು ಜೋಳಿಗೆ ಚರ
ತಂಡವು ದಾರಿಯೊಳ್ ಬರುತಿಹುದಾಗ                                                  ॥

ಗಡಬಡಿಯಿಂದಲಿ ಜಂಗಮ ಸಮೂಹವು
ಎಡವುತ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕರು ಅಗಸಿ  ಜನ
ಹಿಡಿಯದ್ಯಾವಲ್ಲಿ ನೋಡಿ  ಸಂಶೀ  ಭಿಕ್ಷ
ಕೊಡುವರು ಪಾವಲೆಂಬುತಲಾಸೆ  ಮಾಡಿ
ಹುಡುಗರು ಹಿರಿಯರು ಹರೆಯದವರು ಬಂದು
ಗುಡಿ ಮಠ ಮನೆಯೊಳು ಇಳಕೊಂಡಿಹರು                                            ॥

ಹೊತ್ತು ಆಗುವದೆಂದು ಊಟಕ್ಕೆ ಊರೊಳು
ಒತ್ತರದಲಿ ಕಂತೆಭಿಕ್ಷದಲಿ  ಕಜ್ಜ
ತುರ್ತದಿ ತಂದದ ಸಲಿಸುತಲಿ  ಮಧ್ಯಾ
ಹ್ನೊತ್ತಿಗೆ ಊಟಕೆ ಹೋಗುತಲಿ  ಚರ
ಮೊತ್ತವು ಸುತ್ತಲೆ ಜಲ್ಲೀಲೆ ಉಣುವಂಥ
ಉತ್ತಮ ಅಡಿಗಿಯನೇನ ಬಣ್ಣಿಪೆನು                                                           ॥

ಸಂಡಿಗೆ ಶರ್ಕರ ಪರಮಾನ್ನ ಬುಂದೇದ
ಉಂಡಿಗಳ್ಗಾರಿಗೆಯ ನೀಡುವರು  ಘೃತ
ಮಂಡಿಗೆ ಶಾವಿಗೆ ಮಾಡುವರು  ಕಂಚಿ
ಹಿಂಡಿ ಹೋಳಿಗೆ ಹದ ಮಾಡುವರು  ಮಾಲ್ದಿ
ಉಂಡಿ ಸಜ್ಜಿಕ ಬೋನಸರನು ದಿನದಿನ
ಉಂಡು ದಕ್ಷಿಣೆಯನು ತರುವದೇನೆಂಬೆ                                                   ॥

ಎಷ್ಟು ಹೇಳಲಿ ನಾನು ಕಾಡ್ವ ಜಂಗಮರನು
ಉಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲ್ಕೆ ಧೋತ್ರವೆಂಬುವರು  ಬೇಕು
ಕಟ್ಟಲ್ಕೆ ವಸ್ತ್ರವೆಂಬುವರು  ನಮ
ಗಿಷ್ಟು ಭಿಕ್ಷವು ಸಾಲದೆಂಬುವರು  ಭಕ್ತಿ
ನಷ್ಟವಾಗುವದೆಂದು ಬೇಡಿದ ಬಯಕೆಯ
ಕೊಟ್ಟು ಸಮ್ಮತವನು ಮಾಡ್ವರೇನೆಂಬೆ                                                    ॥

ಇರದೊಂದು ಮಾಸವೀ ಪರಿಯಿಂದ ನಡೆದಿರೆ
ಒರೆದರೊಂದ್ಯುಕ್ತಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳವರು  ಇಲ್ಲೆ
ಅರುವತ್ತು ಮೂರು ಪುರಾತನರು  ಪೂಜೆ
ತ್ವರಿತದಿಂದಾಗಬೇಕೆಂತವರು  ಬೇಗ
ಕರಿಸಿ ಭಕ್ತರನೆಲ್ಲ ಪೇಳಿದರಾಕ್ಷಣ
ಹರುಷದಿಂದಾಗಲೆಂಬುತಲಿ ಪೇಳಿದರು                                                   ॥

ಒತ್ರದಿಂದಲಿ ತಮ್ಮ ಗೊತ್ತಿಲೆ ಬಿನ್ನಹ
ಪತ್ರವನಾಕ್ಷಣ ಬರೆಸುತಲಿ  ಜಗ
ಕರ್ತರ ಪಾದಕೆ ಕಳಹುತಲಿ  ಸುಚ
ರಿತ್ರ ಚರಮೂರ್ತಿಗಳ್ ಕೂಡುತಲಿ  ತಮ್ಮ
ಮಿತ್ರ ಬಾಂಧವರನು ಕರಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಜನ
ಚಿತ್ರದಿ ರಚಿಸುವ ಹಂದರವನೇನೆಂಬೆ                                                      ॥

ಮಾಲಿನಂದದಿ ಪೂಜೆ ಮಂಟಪದೊಳು
ಸಾಲುಸಾಲಿಂದ ತೋರುವ ಕಂಬಗಳು  ಸುತ್ತ
ಜೋಲಿಟ್ಟ ಮುತ್ತ ಜಲಾರಗಳು  ಜ್ಯೋತಿ
ಜಾಲ ಬೆಳಗು ಬಿಲ್ಲದ್ವಾರಗಳು  ಬುದ್ಧಿ
ಸಾಲದು ವರ್ಣಕೆ ಮೇಲ ಸಮಾನ ವಿ
ಶಾಲ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಾಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿಹುದು                                                         ॥

ಏನೆಂಬೆ ಸುತ್ತರುವತ್ತುಮೂರ ಕಾನಿ ಕ
ಮಾನದೊಳಗೆ ಲತೆತರುಗಳಿಂದ  ಮಾಲೆ
ತಾನಿಟ್ಟ ಕನ್ನಡಿಮಾಲಿನಿಂದ  ಬಹು
ಚಾನವಾಗಿರುವಂಥ ಚಾನದಿಂದ  ಈ ನ
ವೀನ ಮಂಟಪವ ವರ್ಣಿಸುವದಾಗದು ಧರೆ
ಮಾನವರಿಂಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಂಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ                                                            ॥

ಸುರಪತಿಪುರದಂತೆ ರಂಭಸಹಿತವಾಗಿ
ಹರನಂತೆ ಕುಮುದ ಶೋಭಿತಗಳಿಂದ  ರತಿ
ವರನ ಅಸ್ತ್ರದಂತೆ ಕಮಲಗಳಿಂದ  ಮುರ
ಹರನಂತೆ ವರ ಸುದರ್ಶನಗಳಿಂದ  ಲಂಕ
ಗಿರಿಯಂತೆ ನವರತ್ನ ರಂಜಿಪ ಪಣಜೆಯ
ಮೆರೆವ ಮಂಟಪವನು ವರ್ಣಿಸಲಳವೆ                                                      ॥

ಪದುಳದಿಂ ನೋಡಲು ಮಂಟಪ ಮಧ್ಯದಿ
ಕದಳಿಯ ಫಲಗಳ ಕಟ್ಟಿಹರು  ಚಲ್ವ
ಮೃದು ನಾರಿಕೇಳಿಳೆ ಬಿಟ್ಟಿಹರು  ಮತ್ತೆ
ಸದಮಲ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿಹರು  ಮತ್ತಿ
ನ್ನದರ ಮೇಲಿರುವ ಪತಾಕೆಗಳ್ ನೋಡುವ
ನೆದರಿಗೆ ಮನೋಹರವಾಗಿ ರಾಜಿಪುವು                                                    ॥

ಬಿಡದೆ ಹಂದರವು ಸಿಂಗರದಿಂದ ನಡೆದಿರೆ
ಪೊಡವಿ ದೇಶಕೆ ಸುದ್ದಿ ದೂರದಲಿ  ಜನ
ಬಿಡದೆ ಬಂದಿತು ನೋಡ್ವಪೇಕ್ಷೆಯಲಿ  ಬಂದ
ಗುಡಿ ಮನೆಮಾಳಿಗೆ ಸಾಲದಲಿ  ಈಶ
ದೃಢ ಚರಮೂರ್ತಿಗಳ್ಮೆರವಣಿಗೆಯು  ದಂಡಿ
ಗಡರಿಸಿ ಬರುವ ಸಂಭ್ರಮವೇನೆಂಬೆ                                                         ॥

ಪೊಡೆವ ತಮ್ಮಟ ಭೇರಿ ಗಿಡಿಬಿಡಿ ನಿಸ್ಸಾಳ
ಹಿಡಿವಂಥ ಕಾಳಿ ನಪೂರಿಗಳು  ಕರ್ಣಿ
ನುಡಿವ ಸುಸ್ವರದ ಸ್ವದಾನಿಗಳು  ಅಲ್ಲೆ
ಫಡಫಡೆಂಬುವ ಸಂಪ್ರದಾನಿಗಳು  ವಾದ್ಯ
ಗಡಣದಿಂ ಪಾತ್ರಸಮ್ಮೇಳದಿ ಪುರದಿಂದ
ನಡೆದಿತು ಸಂಭ್ರಮದಿಂ ಮೆರವಣಿಗೆ                                                         ॥

ಕುಡಿಕೆ ಹೂಬತ್ತಿ ಬಿರಸು ತಾರಮಂಡಲ
ಅಡಿಗಡಿಗಲ್ಲಿಗೆ ಹಚ್ಚುವರು  ಕೋಲ
ಪಿಡಿದು ಹಗಲಪ್ರಭೆ ಚುಚ್ಚುವರು  ಜನ
ಹುಡುಗರು ಪರವಿಲ್ಲ ನೋಡುವರು  ಚಲ್ವ
ಮಡದೇರು ತಮ್ಮಯೆದಿಯ ಮೇಲಿನ ಕುಚ
ಹಿಡಿದರೆ ಎಚ್ಚರಿಲ್ಲದಲೆ ನಿಂತಿಹರು                                                            ॥

ಧರಣಿದೇವತೆಯವಳು ಪರಮ ಸಿಂಗರವನು
ಧರಿಸಿ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಬೀರುವಳು  ಇಲ್ಲಿ
ಪರಮವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿದಳು  ಮತ್ತೆ
ನರರ ಮನಕೆಯೆಲ್ಲ ಅರಿತೆಂದಳು  ಸುದ್ದಿ
ಒರೆವೆನು ಸ್ವರ್ಗದ ಪರಿಗಂಬದೋಲಾಗ
ಭರದಿಂದ ಬಾಣ ಅಂಬರಕೇರುತಿಹವು                                                     ॥

ಬಂದರು ಇಂತಪ್ಪ ವೈಭವದಿಂದಲಿ
ಹಂದರದೊಳು ತಾವು ನಿಲ್ಲುತಲಿ  ಒಬ್ಬ
ರೊಂದೊಂದು ಮಂಟಪ ಹೊಂದುತಲಿ  ಪೂಜಾ
ನಂದಕನನುಕೂಲವಾಗುತಲಿ  ನಾವು
ಎಂದೆಂದು ಕಾಣೆವೀ ಪುರದೊಳಗೆಂಬುತ
ವೃಂದಗಣಾಧೀಶರೆಂಬುತಲಿಹರು                                                              ॥

ಮೃಡನ ರೂಪದ ಪುರತನರ ಪೂಜೆಗೆವೊಂದು
ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ ಬಂದು ಕೂಡುತಲಿ  ಅಲ್ಲೆ
ಪೊಡೆವ ಜೇಗಟೆ ಗಂಟೆ ನಾದದಲಿ  ಕಪ್ರ
ಸುಡುವರು ಧೂಪದ ಹೊಗೆಯಿಂದಲಿ  ಕಾಯಿ
ಒಡೆವರು ಗಣನೆಯಿಲ್ಲದಾಶೀರ್ವಾದ
ಕೊಡುವರೀ ಪರಿ ಪೂಜೆ ಮುಗಿದಿತೇನೆಂಬೆ                                             ॥

ಮಜ್ಜನ ನೀಡಿಸಿ ಉಳಿದಂಥ ಚರವಾಗ
ಸಜ್ಜಿಗೆ ಪಂಕ್ತಿಯ ಕೂಡ್ರುತಲಿ  ಘೃತ
ಸಜ್ಜಕದುಂಡೆಯ ನೀಡುತಲಿ  ತಾವು
ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನಿಂತು ಕೇಳುತಲಿ  ಮೋಟ
ಮರ್ಜಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೇಡಿದಂಥ ಪದಾರ್ಥವ
ಸಜ್ಜನರ್ನೀಡಿ ಊಟವ ಮಾಡಿಸಿದರು                                                       ॥

ಅರುವತ್ತುಮೂರು ಪುರಾತರ ಪಾದಕ್ಕೆ
ಸರಿಯಾಗಿ ಉಡುಗರೆ ಸಲ್ಲುತಲಿ  ಮಿಕ್ಕ
ಚರಸಮೂಹಕೆ ಅರ್ಧಶುಭ್ರದಲಿ  ಹಿಂದೆ
ಸರಿದುಳಿದವರ್ಗೆ ತಾಬಂಡಿಯಲಿ  ಭಿಕ್ಷ
ಪರಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರಕಾಗ ಕೊಟ್ಟರು
ಹರಸುತ ಗಣ ಬಲು ಹರುಷದಿಂದಿಹರು                                                   ॥

ಹವಣಿಸಬಾರದು ಹಲವು ಪ್ರಕಾರದಿಂ
ಸವನಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳೆತ್ನಕಿನ್ನು  ಸಾಹಿ
ತ್ಯವು ಕಡಿಮಿಲ್ಲ ಇನ್ಯಾತಕಿನ್ನು  ನಿತ್ಯ
ದಿವರಾತ್ರಿಯೊಳು ನಿದ್ರೆ ದೊರಕದಿನ್ನು  ಕಂಡು
ಭುವನದೊಳ್ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಲೆಂಬುತಲೀಗ
ಅವಸರದಿಂದ ಈ ಕವಿತೆ ಮಾಡಿದೆನು                                                     ॥

ಬಿಂದು ವ್ಯಂಜನ ಅಡಿನೇಮ ಪ್ರಾಸಗಳನು
ಒಂದರಿತವನಲ್ಲ ಕಂದನನು  ಮನ
ಬಂದಂತೆ ಹಾಡಿದೆ ಚರಿತೆಯನು  ಇದ
ಕೊಂದಡಿ ಪ್ರಾಸಗಳ್ ಬಿದ್ದುದನು  ಮುದ್ದು
ಕುಂದಗೋಳದ ಗುರುಬಸವಲಿಂಗಾಖ್ಯನ
ಕಂದನ ಜರಿಯದೆ ತಿದ್ದಿವೋದುವುದು                                                       ॥

* * *