[1]ಶ್ರೀ ಗುರುವೆ ಸಚ್ಚಿತ್ತ ಈರೇಳು ಭುವನಕ್ಕೆ | ಆಧಾರ ಕರ್ತ ಅವಿರಳನೆ |
ಪಾಲಿಸು ವರಮತಿಯ ಪಂಚವಕ್ತೃದ ದೇವ | ಶ್ರೀ ಗೌರಿಗಂಗೆ ಪ್ರಿಯವರನೆ            || ೧ ||

ಕುಂಜರ ವೈರಿಯ ಕರದೊಳು ನೊಂದಾನ | ಮಗಳ ಮೈಬಣ್ಣ ಅಂಜದೆ |
ಒಡಲಿಗೆ ಇಟ್ಟೆ ಒಡಲಿಗೆ ಉರಗ | ಶುಂಡಿಲ ಬೆನವ ಕೊಡು ಮತಿಯ                  || ೨ ||

ಕಂದರ್ಪ ಪಿತನ ತಂಗಿ ವಲ್ಲಭನಣ್ಣ | ತಂದೆಯ ಸಖನ ವೈರಿಯನು |
ಕೊಂದವನೆ ಕರಿಚರ್ಮನೆಂಬ ನಾಮವ ಪಡೆದ | ನಂದಿವಾಹನ ಕೊಡುಮತಿಯ     || ೩ ||

ಹಾವಿನ ಹಗೆಯನು ಏರಿದವನ ಮಗನ | ಬೂದಿಯ ಮಾಡಿ ಭಸಿತವನು |
ಓಲಾಡಿ ಧರಿಸಿದೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ರತಿಯು | ಪ್ರಾಣವಿತ್ತವನೆ ಕೊಡು ಮತಿಯ        || ೪ ||

ಕಾಶಿ ರಾಮೇಶ್ವರಕೆ ಈಸು ವೆಗ್ಗಳವಾದ | ಶ್ರೀ ಕೈಲಾಸ ಹಂಪೆಯಲಿ |
ಲೇಸಾಗಿ ನೆಲಸಿದ ಹರಶಂಭು ವಿರುಪಾಕ್ಷ | [ಉಸುರು] ಮನಕೆ ಮುಂಗತೆಯ       || ೫ ||

ಲಾಲಿಸಿ ಮುಂಗತೆಯ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರು | ಆಡದೆ ಅಡ್ಡಮಾತುಗಳು |
ಓದಲು ಮತಿಹೀನ ಪರಧ್ಯಾನದಿಂ ಕೇಳೆ | ಶ್ವಾನಜನ್ಮದ ನರಕ ಬಿಡದು              || ೬ ||

ಚಿತ್ತ [ದಿ] ಬೇಸತ್ತುದೆ ಪುಸ್ತಕವ ಕಟ್ಟೆನ್ನಿ | [ಹೊ]ತ್ತಿನ ಮದ ನಿದ್ರೆ ಬರಲು |
ವ್ಯರ್ಥ ಸಾಧನ ಮುಂದೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯದು ಗಿಳಿಯು | ಮೊತ್ತೋದಿ ಮಲವ ತಿಂದಂತೆ      || ೭ ||

ಕೇಳಬೇಕೆನಲವರ್ಗೆ ಪೇಳುವುದು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ | ಬಾಲರಾಮನ ಸತ್ಯಕಥೆಯ |
ಪ್ರಾಣಕಾಂತೆಯರುಳಿದು ಪರಸತಿಯರು [ತನ್ನೇ] | ಕಾಂ[ತ] ಕಣ್ಮನದೊಳ [ಗಿರದ] || ೮ ||

ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನಾ ಸ್ಥಾನಪತಿಗಳು ಪೋಗಿ | ಕ್ಷೀಣವಾದುದು ಕಂಡೆ ಮನುಜ |
ಬೇಗದಿಂದಲಿ ಹೋಗಿ ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳಗೆ | ಪೇಳುವದು ಜಲವನೊತ್ತುತಲಿ                     || ೯ ||

ರಾಯ ರಾಜೇಂದ್ರನೆ ಕೇಳಯ್ಯ ಕಿವಿ ತುಂಬ | ಕಾಗದವಿರಿಸಿ ಕರಮುಗಿದ |
ನೀರನಿಳುಹಿದ ಸಣ್ಣ ಪೋರನು ನಮ್ಮ | ಹೇಳಲಾರೆನು ಹೀನ ಸ್ವರವ                 || ೧೦ ||

ನೋಡರಸ ಲೇಖನವ ಪಾದಕ್ಕೆ ತಿಳಿವುದು | ಆಡಲಮ್ಮೆವು ಅವನಂತೆ |
ಕೋಡಗ ಕಪಿಮೂಳ ಮೂಡಿ ಮಳೆಯನು ನಿಮ್ಮ | ನಾಯ ಸಮಾನ ಮಾಡಿದನು    || ೧೧ ||

ಹುಲಿಯ ಹೆಣ್ಣನು ಸಣ್ಣ ಮೊಲ ಬಂದು ಕೇಳುವ | ತೆರನಾಯಿತೆಂದು ಹೇಜೀಬರು |
ತರಳ ತಬ್ಬಲಿ ಮೂಳ ತಲೆಯ ಮೇಲಣ ಬಪ್ಪು | ಹರದಿಲ್ಲ ಹಲವ ಬೊಗಳುವನು     || ೧೨ ||

ಆಡಿದವನ ತನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ | ಕೇಳಿದೆವು ಕಿವುಡರಂದದಲಿ |
ಆಡಿರಲು ಪ್ರತಿಮಾತ ಚೆಂಡಾಡಿಸುವ ತಲೆಯನ್ನು | ಮೂಕ [ರಾಗೆ]ದ್ದು ಮಿಕ್ಕು ಬಂದು        || ೧೪ ||

ಸ್ಥಾನಪತಿಗಳ ಮಾತ ಕೇಳುತ ನೃಪನಾಗ | ಭೂಮಿಯ ಹೊಡೆದು ಗರ್ಜಿಸಿದ |
ಕೂರಂಬ ತಾಕಿದ ಕೇಸರಿಯಂತೆ ನಯನದಿ | ತೋರಲು ಕಿಡಿಸೂಸಿ                 || ೧೫ ||

ಹೊಡೆಯಲು ಭೇರಿಯ ಬಲ ಬರಲಿ ಚತುರಂಗ | ಸಿಡಿಲ ರೂಪಾಗಿ ನೃಪವರನು |
ಹುಡುಗ ಮೂಳನ ಹಿಡಿದು ಬಡಿಯುವೆ ಇಲಿಯನು | ಪಿಡಿದು ಮಾರ್ಜಾಲ ನುಂಗುವಂತೆ      || ೧೬ ||

ಬಂಟನಾದರೆ ಈಗ ಬಡನಾಯಿ ಕಂಪಿಲನು | ಸೆಂಟಿದ ಪೋರನ ಕಳುಹಿ |
ಸುಂಟರಗಾಳಿಗೆ ತರಗೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದುಂಟೆ | ಒಂಟಿ ರಟ್ಟೆಯ ಪಿಡಿದು ಬಡಿವೆ           || ೧೭ ||

ಕೆಂಡಕಿರುವೆ ಮುತ್ತಿ ಹಿಂದಕೆ ತಿರುಗುವುದೆ | ಗಂಡಭೇರುಂಡನು ಕರಿಯ |
ಕಂಡರೆ ಬಿಡುವುದೆ ದಂಡು ಕೂಡಲಿಯೆಂದು | ಮುಂಗೈಯ ಕಡಿಕೊಳುವ ರಾಯ     || ೧೮ ||

ರಣಗಾಳೆ ಸಾರಲು ಒದಗಿತು ಬಲ ತುರಗ | ಕೊಡು ನಮಗೆ ಭೂಪ ವೀಳ್ಯವನು |
ತೊಡೆ ಹೊಡೆದಾರುತ ಯಮದೂತರಂದದಿ | ಬಿಡುರಾಯ ತಡವೇಕೆ ಅಭಯ       || ೧೯ ||

ಕೋಪಾಗ್ರದೊಳಗೇಳ್ವ ಭೂಪ ರಾಯನ ಕಂಡು | ನೀತಿಯ ಪೇಳ್ವನು ಮಂತ್ರಿ |
ಸಾಕಯ್ಯ ಸೈರಿಸು ಮಾತಿನ ಬಿಗುವ್ಯಾಕೆ | ಜ್ಯೋತಿ ಪ್ರಕಾಶವೆಲ್ಲಿಹುದೋ            || ೨೦ ||

ಶಕ್ತಿ ಸಾಹಸದೊಳ್ ಮದಸೊಕ್ಕಿ ಪೋಗಲು ಸಲ್ಲ | ಲಕ್ಷ್ಮೀಯ ಒಲುಮೆಯೆಲ್ಲಿಹುದೊ |
ಹುಚ್ಚಾಗಿ ಅಳಿವನೆ ಹತ್ತು ತಲೆಯವ ಕಪಿಯು | ಸುಟ್ಟು ಬರದೆ ಲೆಂಕೆಪುರವ           || ೨೧ ||

ನರಿಯ ಕೊಲ್ಲಲು ಒಂದು ಹುಲಿಯ ಸಾಹ[ಸ ಬೇಡ] ಗೆಲಬೇಕು ಕಾರ್ಯ ಸುಳುಹರಿದು |
ಮೊದಲಾಗಿ ಕಳುಹುದ ಬಲ ಕುದುರೆ ಮಂದಿಯ | ಹೊಡೆವನೊ ಮುರಿದು ಓಡುವನೊ        || ೨೨ ||

ರಾಜೇಂದ್ರ ಬಲ್ಲಾಳ ಭೂಮಿಗೆ ಪೆಸರಂತೆ | ಬಾಲನೊಡನೆ ಕಾರ್ಯ ಸಲ್ಲ |
ಕಾಲಗತಿಗಳ ಮೂಲ ಯಾರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು | ಹೋಗಿ ಮುರಿಯರಿಯಲು ಹೀನ ಬಿಡದು        || ೨೩ ||

ಯುಕ್ತಿಯಲಿ ಗೆಲಿಬೇಕು ಶಕ್ತಿ ಕಾಣುವ ತನಕ | ಹೊತ್ತಿನ ಗುಣವ ಕಾಲ್ಗತಿಯ |
ರಕ್ಕಸರ ಹೊಳಲನು ನರನು ಮುತ್ತಲು ಜಗ[ದ] | ಸೂತ್ರಧಾರೆಯೆ ತಾನೆ ಬಲ್ಲ       || ೨೪ ||

ಮೆಚ್ಚಿದ ನೃಪನಾಗ ಮಂತ್ರಿ ಯಲ್ಲರಸನ | ನಿಶ್ಚಯದ ಮಾತೆಂದು ಮನದಿ |
ತಟ್ಟನೆ ಕರೆಸಿದ ಮಂದಿ ತುರಗವ ರಾಯ | ದಿಟ್ಟವಾದಂಥ ಮನ್ನೆಯರ               || ೨೫ ||

ಕರೆಸಿದ ದಳವಾಯಿ ಮುದ್ದನ ಮಗ ಧೀರ | ಮೊನೆಗಾರ ಸಿದ್ಧರಾಜಯನ |
ಹೊಡಿ ಹೋಗು ರಾಮನ ಹಿಡಿದು ಕೈಸೆರೆಯನು | ಕೊಡುವೆನು ಬೇಕಾದ ಬಲವ      || ೨೬ ||

ಬುದ್ಧಿಯೆನುತಲಿ ಅಡ್ಡಬಿದ್ದು ಸಿದ್ಧರಾಜ | ತಬ್ಬಲಿಯ ಮಾತೇನು ಭೂಪ |
ಕದ್ದೋಡಿ ಯಮ [ನ ಮೊರೆ] ಬಿದ್ದರೆ ತಾರದಿರಲು | ಸಿದ್ಧರಾಜನೆ ಎನ್ನ ಬೇಡಿ         || ೨೭ ||

ಕೊಡಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಡುಗೊರೆ ಉತ್ಸಾಹ | ಕರಿ ತುರಗ ಕಾಲಾಳು ಬಲವ |
ಸರಿಮಾಡಿ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಾಣ ಬತ್ತಿಯನೆರಡು | ಸವಲಕ್ಷದೊಳಗೆ ಹೇರಿಸಿದ             || ೨೮ ||

ಜೇರಿಯ ಕಾಪಿನ ಮಂದಿ ಬಿರಿದಿನೆಕ್ಕಟಿಗರು | ಗುರಿಕಾರ ಬಿರಿದ ಬಾವುಲಿಯ |
ಹುದುರಿನೊಳಗೆ ನಿಂದು ಕರಗಳ ಮುಗಿಯಲು | ನಡೆಸಯ್ಯ ತಡವೇಕೆ ಮಾಳ್ಪೆ       || ೨೯ ||

ಭೇರಿ ಕಾಳೆಯ ಸ್ವರವು ಭೋರೆನಿಸಿ ನಗರದಿ | ಊರ ಬಾಗಿಲ ತೆಗೆ ಎನಲು |
ಮೂಳನ ಭಯಕಂಜಿ ದ್ವಾರವನು ಮುಚ್ಚುವರೆ | ಕೀಳಿ [ರಿ] ಲಾಳಮುಂಡಿಗೆಯ       || ೩೦ ||

ಹೋರಾಡಲು ಬಲ ತುರುಗ ಎಡದೆರನಿಲ್ಲದೆ | ಎದೆಗಳೊಡೆವಂತೆ ವೈರಿಗಳ |
ದಿಗಿಲು ಗುಟ್ಟುತ ಬಂದು ಇಳಿಯಲು [ಮಾಹರ್ನವಮಿ] | ಸದರ ವಾಲಗದ ಬಯಲೊಳಗೆ     || ೩೧ ||

ಬಂದ ಪೌಜಿನ ಬಗೆಯ ತಂದು ರಾಮಗೆ ಪೇಳೆ | ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದು ಮುತ್ತಿಗೆಯ |
ಬರಮಾಡಿ ಬಲುಧೀರ ಮೊನೆಗಾರ ಮನ್ನೆಯರ | ಕೊಡಿಸಿದ ಬಾಣ ಬತ್ತಿಗಳ          || ೩೨ ||

ಯಾವಲ್ಲಿ ಜಗಳದ ತಪವಡನೆ ಪಿಡಿದು | ರಾಯ ಕಟ್ಟಿಗೆ ನೇಮಿಸಲು |
ತಾನೊಂದು ಪೌಜಾಗಿ ರಾಯ ರಾಮನು ನಿಂತು | ಏರಲು ಪೌಜ ಜಗಳಕ್ಕೆ           || ೩೩ ||

ಕಚ್ಚಲು ರಣ ಚೂಳಿ ಕತ್ತಿ ಭಲ್ಲೆಯ ಕಿತ್ತು | ಹೊಕ್ಕರು ತುರಗ ರಾವುತರು |
ಮುಕ್ಕಣ್ಣ ನೇಜಯ ಸುರಗಿ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ | ಇಕ್ಕೆಲದೊಳಗೆ ಸಮರಸವು               || ೩೫ ||

ಕೊಡುತಲಿ ಜಗಳವನು ಹಿಂದಗಿದು ರಾಮನ ತುರಗ | ಅಡವಿನ ಬಲದ ಮೇಲ್ಕೆಡಹಿ |
ಕಡುಕೊಂಡು ಬರಲಾಗ ಬಲ್ಲಾಳರಾಯನ ಪೌಜು | ಬಳಸಿ ಮುತ್ತಲು ರಾಮನ ಪೌಜ || ೩೬ ||

ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ | ಸೀಗೆಲಡಗಿದ ಬಾಳೆಯಾಗೆ |
ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳ ಎ[ಚ್ಚು]ಬಾಣಿಯ ಮುದ್ದ | ಕೋಣನಂದದಿ ಹೊಕ್ಕು ಕಡಿದ      || ೩೭ ||

ಹೊಡೆ ಇವರ ತಲೆಯನು ಎಡಗೈಯ ಹಂಪನೆ | ಹೊಕ್ಕು ಪಿಡಿದು ಕಾಲೊಗೆವುತಲಿ |
ಮುಳುಗಿತ್ತು ಪೌಜೆಮ್ಮ ದಳವಾಯಿ ಮುದ್ದನ | ತನುಜ ತುಳಿಸಿದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ    || ೩೮ ||

ಮುತ್ತಲು ಬಲ್ಲಾಳನ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಪೌಜು | ಸತ್ತ ಜೀವಿಗಳ ತುಳಕೊಂಡು |
ತಾಯಿ ಗರ್ಭನ ಹೊಗಲು ಬಿಟ್ಟು [ಬಿಡೆ]ವು ಎಂದು | ಹಾರುತ ತೊಡೆಯ ತಟ್ಟುವರು || ೩೯ ||

ಹುಡುಗನ ಮಾತಿಗೆ ಬರುವರೆ ಜಗಳಕ್ಕೆ | ಎಳೆತಂದು ಹಾಕಿತ್ತು ವಿಧಿಯು |
ಕಡಿವನು ಕಂಪಿಲನು ಹುಡುಗನೆಲ್ಲೆನುತಲಿ | ತುಳಿಸುತ್ತಿರಲು ಬೆನ್ನಮೇಲೆ             || ೪೦ ||

ಜೇರಿಸಿ ಕವಿಲಯು ರಾಯನು ಸಿದ್ಧರಸ | ದಾರಿ ಬಿಡದಂತೆ [ಹೊ]ಣಕಿ [ರಿದು] |
ನೂರಾರು ತಲೆ ಹೊಡೆದು ನೂಕಲು ಮುಂದಕ್ಕೆ | ರಾಯ ರಾಮನ ಮಂದಿ ಮುರಿಯೆ || ೪೧ ||

ತೀರಿ ಬಂದಿರೆ ನಿಮ್ಮ ಊರ ಹೆಂಡಿರ ಬಿಟ್ಟು | ಖೂಳ ಬಲ್ಲಾಳನ ತಿಳಿಯದೆ |
ತೋಡಿ ಭೂಮಿಯ ಹೊಗಲು ಬಿಟ್ಟು ಮಡುಗುವೆಯೆಂದು | ಹಾರುತ ಬೆನ್ನಡಿ ಹೊಡೆಯೆ        || ೪೨ ||

ತರಳನ ಮಾತಿಗೆ ಹರಿಣ ವ್ಯಾಘ್ರನ ಕಂಡು | ಹೆದರಿ ಓಡುವ ತೆರದಿ |
ಮುರಿದು ರಾಮನ ಮಂದಿ ತಿರುಗೆ ಹೆದರಬೇಡಿರೊ ಎಂದು | ಚದುರ [ರಣ್ಣ]ತಮ್ಮ ಸಿಡಿಲಿನಂತೆಯೇ    || ೪೩ ||

ಹರಶಂಭು ಜಟ್ಟಂಗಿ ವರದ ರಾಮನ ನೆನೆದು | ಗಿರಿಜಾವಲ್ಲಭನೆ ಕಾಯೆಂದು |
ಸ್ಮರಿಸಲು ಸ್ತುತಿಮಾಡಿ ಸೋಮಧರನು ಬಂದು | ಬೆರೆದನು ಬಲದ ಭಾಗದಲಿ        || ೪೪ |

ರೂಢಿಗೀಶನು ಬಂದು ಕೂಡಲು ಬಲದೊಳಗೆ | ರೋಮಗಳು ಸರಳಾಗಲಿರ್ವರಿಗೆ |
ವೀರಭದ್ರನು ದಕ್ಷಾಧ್ವರಕೆ ನಡೆಗೊಂಡಂ[ತೆ] | ತಿರುಗಿ ನಡೆಯೆ ಇರ್ವರು             || ೪೫ ||

ಗರುಡನು ಉರಗಗೆ ಮೊರೆದು ಎರಗುವ ತೆರದಿ | ಗಿರಿಗೆ ಬಂದಡರ್ವಂತೆ ಸಿಡಿಲು |
ಎರಡು ಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಅನುಜರಿರ್ವರು ಏರೆ | ಕೊರೆದು ಕೆಡವುತ ಕಣಿಕೆ ತೆರದಿ      || ೪೬ ||

ಹೊಕ್ಕರು ಬಲದೊಳಗೆ ಮೃಗದೊಳಗೆ ಸಿಂಹದ | ಮರಿ ಬಂದು ಮುರಿದಿಡುವ ತೆರದಿ |
ಎತ್ತಿ ಹೊಡೆಯಲು ತುರಗ ಹತ್ತಿರುವ ರಕ್ತ [ದಿ] | ಬಿಚ್ಚಲು ನಾಲ್ಕು ಹೋಳಾಗಿ         || ೪೭ ||

ತೃಷೆಯಾದ ಕರಿಗೊಂಡ ರಸದಾಳ ಹೊಲದೊ [ಳಗೆ] | ಕೊಸರಿ ಮುರಿವಂತೆ ಕೊಲ್ಲುವರು |
ಖುಶಿಯ ಕಳೆಯಲು ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಹಸ್ತ ದಣಿಯಲು | ಎಸೆದಾಡುತಿರಲು ತಲೆ ಬುರುಡೆ       || ೪೮ ||

ಹುಚ್ಚಕೋಣನ ತೆರದಿ ಎತ್ತಿ ಒಗೆಯುತ ಮುದ್ದ | ದೊಕ್ಕೆ ಸಮೆದ ಕರಿಯ ತೆರದಿ |
ಒತ್ತಿನೊಳಗೆ ಸಂಗಯ್ಯ ಕಟ್ಟಿ ಜೀಬಿಯ ಬಳಸಿ | ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ತುರುಗವಿಡಿಯೆ         || ೪೯ ||

ಎಡಗೈಯ ಹಂಪನು ಕೊರೆಯು [ತಿರೆ] ಮೂಗನು | ಮುರಿದೋಡಿ ಅಗಳ ಬೀಳುವರ |
ಚರಣವ ಪಿಡಿದು ಒಗೆಯುತ ರಾಮರ ಜಟ್ಟಿ | ಹಿಡಿದನು ಕರಿಯ ಹನ್ನೆರಡ             || ೫೦ ||

ರಣಮಯವಾಗಲು ನಯನಗಳು ಕಾಂಬ[ಷ್ಟು] | ಹೆಣದ ಮೇಲ್ಹೆಣ ಬಿದ್ದು ಉರುಳೆ |
ಪರಿಯಲು ಶ್ರೋಣಿತ ಹುರಿಮಂಜ ಗಿರಿಯೊಳು | ಗರೆದಂತೆ ಮುಂಗಾರ ಮಳೆಯು   || ೫೧ ||

ದಳವೆಲ್ಲ ಬಯಲಾಗೆ ದಂಡಿಗೆ [ಮಗುಳ್ದರು] ಹಳ | ಬರ ಮಗ ಸಿದ್ಧರಾಜಯ್ಯ |
ತನಗೇನು ಗತಿಯೆಂದು ಇಳಿದು ಓಡಲು ಕಂಡು | ಹೆಡೆಗಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಪಿಡಿತರಲು     || ೫೨ ||

ಕಂದ ರಾಮಯ್ಯನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹಂಪ | ದಂಡಿಗೆ [ಮಗುಳ್ದರೆ] ಇವನು |
[ಸೀಳುವೆ] ಮೂಗನು ಪ್ರತಿಪಾಲಿಸು ಭೂಪ | ಎಂಬುತ್ತ ಕರಗಳನು ಮುಗಿಯೆ        || ೫೩ ||

ಕೊಲ್ಲಬಾರದು ಹಂಪ ಕೈಯೊಡನೆ ಹಿಡಿದವರ | ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನದರ ಮೇಲೆ |
ಕೊಲ್ಲದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯೊ ದಂಡು ಪಾಳೆಯಕೆಂದ | ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯೆ ರಣವಾರ್ತೆ       || ೫೪ ||

ರಣವೆಲ್ಲ ಕೆಸರೇಳೆ ಸೆಣಸುವರಿಲ್ಲದೆ | ಹಿಡಿಸಲು ಧರ್ಮಗಾಳೆಯನು |
ರಣವ [ಶೋಧಿ]ಸಿ ಕೊಟ್ಟು ಅಳಿದ ಮಂದಿಗೆ ಕಿಚ್ಚ | ಕೊಡಿ [ಸಿದನು] ರಾಮಭೂಪಾಲ || ೫೫ ||

ಸುಡಿ[ಸಿದ] ಮುನ್ನೂರು [ಅರೆ]ಗಾಯ ಏಳ್ನೂರು | ಬರೆದುಕೊಂಡರು ಲೆಕ್ಕವನು |
ಒಡನೆ ಸಾವಿರವಾಗೆ ಪರಬಲೇಂದ್ರಗೆ ಸುದ್ಧಿ | ಕೊಡಲಾಗ ಮಂತ್ರಿಯ ಮಗನು       || ೫೬ ||

ಕಾಳಗವೆಂಬುದು ಕಡುಬು ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ | ಮಾಡುವುದೇನು ಫಲ ತೀರೆ |
ನೋಡುವರಳವಲ್ಲ ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನಾ | ಕಾರ ಮಲಗಿತು ಮಂದಿ ತುರಗ            || ೫೭ ||

ರಾಯ ಕಂಪಿಲಭೂಪಕುಮಾರ ಪಾಳ್ಯಕೆ ನಡೆಯೆ | ರಾಯ ವಜೀರರೆಡಬಲದಿ |
ಸ್ನಾನ ಪಾನಗಳಾಗಿ ಷಡುರಸಾನ್ನವ ಸವಿದು | ಆನಂದ ಸುಖದೊಳಗಿರಲು          || ೫೭ ||

ಮುತ್ತುವೆ ನಗರವ ಹೊತ್ತೇಳುತೆ ಮುಂಜಾನೆ | ಮತ್ತೆ ಸೋಸುತ್ತ ರಣವನು |
ಕಟ್ಟಿಗೆ ಚರರನು ಅ[ಟ್ಟೆ] ಕೊ[ಡಲು] ಸುದ್ಧಿ | ಕೊಟ್ಟು ಬರಲಾಗ ಚರರ್ಹೋಗಿ          || ೫೯ ||

ರಣದೊಳು ಪಿಡಿದಿರ್ದ ಕೈಸೆರೆ ಮಂದಿಯ ತಂದು | ಒಡೆಯ ರಾಮೈಗೆ ತೋರಿದರೆ |
ಕಡು ಚೆಲ್ವ ಚಪಳನ ಪಿಡಿದು ಮೂಗಿಗೆ ಸುಣ್ಣ | ಎಳೆದು ಬಿಡಿಸಿದ ಧರ್ಮ ಸೆರೆಯ     || ೬೦ ||

ರಾಯ ರಾಮನು ಇತ್ತ ಪ್ರೇಮದೊಳಿರಲಾಗಿ | ಕೇಳಿ[ರಿ] ಬಲ್ಲಾಳನ ಪ್ರತಾಪ |
ಹಾಳಾಗಿ ಬಲವೆಲ್ಲ ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳವ ಬಿದ್ದು | ಓಡುವ ಪರಿಯಲಾಪುದು                  || ೬೧ ||

ಒಚ್ಚೆ ಓಣಿಯ ಪಿಡಿದು ಬಿದ್ದು ತೆವಳುತ ತಲೆಯ | ಎದ್ದು ತೋರಲು ಬರುವುದೆನುತ |
ದಿಬ್ಬ ಸಿಕ್ಕಲು ಒಂದು ಮಗ್ಗಲು ಉರುಳುತ್ತ | ಬಿದ್ದರು ಕೆಲರೋಡಿ ಜಗಳ              || ೬೨ ||

[ಸಾಯೆ]ಸಾಯದ ಮಂದಿ ಭೋರಿಡುವ ರಕ್ತದಿ | ಮಾರಿಗೊಂಡಡೆ ಎದ್ದು ಕೆಡೆದು |
ನೀರು ಕಾಣುತ ಕುಡಿದು ಕೆಳ ಚೀರಿ ಬಿಡುವರು | ಜೀವ ನೂರಾರು ಕಡೆ ಮೊದಲೆ      || ೬೩ ||

ಕಂಡನು ಬಲ್ಲಾಳ ಚಂದ್ರಸಾಲೆಯನಡರಿ | ದಂಡೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತೊ ಶಿವನೆ |
ನುಂಗಿತೆ ರಣಭೂಮಿ ರೂಢಿಯೊಳ್ ರಾಮನು | ಚಂದ್ರನಹುದು ಪ್ರತಿ ಭೀಮ         || ೬೪ ||

ಚಂದ್ರವಾಯಿತು ಮಂತ್ರಿ ಮಂಡೆ ಬೋಳಿಸಿದಂತೆ | ಒಂದಾರೆ ಸುಳುಹಿಲ್ಲ ರಣದಿ |
ಬಿಂದಿಗೆಯನೊಡಕೊಂಡ ಬಾಲನ ತೆರನಾಗಿ | ಹಿಂದೆ ಕೊಂಬರೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ            || ೬೫ ||

ಎರಳೆಯ ಮರಿ ಬಂದು ವ್ಯಾಘ್ರವ ಕೊಂದಂತೆ | ತೆರನಾಯಿತಲ್ಲ ಧರೆಯೊಳಗೆ |
ಮೊಲ ನಾಯ ಕಡಿಯಿತ್ತಾ ಎಂಬರು ಧರೆಯೊಳು | ಸರಿಯೆಂಬುದಾಗಿ ತೋರುವುದು || ೬೬ ||

ಗೀಜಗ ಗಿಡುಗನೊಳ್ ಕಡಿದಾಡಿದ ತೆರ ಮಂತ್ರಿ | ಮೂಗಿನಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟ ನೃಪನು |
ಗಾಜಿನ ಬಳೆತೊಟ್ಟ ಬಾಲೆರಿಗೆ ಕಡೆಮಾಡಿ | ಬೀಜಕೊಂದನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ               || ೬೭ ||

ಹುಡುಗನೆಂಬರು ಮಂತ್ರಿ ಹೋಗಿ ಕಂಡವರೆಲ್ಲ | ಅಡಗಿಸಿದ ಕಲಿ ಪಾರ್ಥನಂತೆ |
ಮೃಡನ ಮೋಹದ ಕಂದ ದಕ್ಷಾಧ್ವರವ ಹೊಕ್ಕು | ಸುಡಬಡಿದ ತೆರ ಬಂತಿಲ್ಲಿ           || ೬೮ ||

ಚಿತ್ತದಿ ಕರಗುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಬಲ್ಲಾಳರಾಯ | ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊರಡೆ ಹ್ಯಾಗಾಗುವುದೊ |
ಶಕ್ತಿ ಮನದೊಳುಗುಂದಿ ತಾವರೆ ಎಲೆ ಉದಕ | ಇಪ್ಪಂತೆ ಇರಲು ಮನದೊಳಗೆ     || ೬೯ ||

ರಾಯನ ಬಡಧೈರ್ಯ ಪ್ರಧಾನಗೆ ತೋರಲು | ಕೇಡಿಗೆ ಬೀಜ ದೇವರಸ |
ರೂಢಿಯೊಳ್ ಬಲ್ಲಾಲ ತ್ರಾಣಿಯೆಂಬರು ಲೋಕ | ಆನೆ ಹಸಿದಾಗದೆ ಬಂತು          || ೭೦ ||

ಒಂದು ಜಗಳಕೆ ಹೊರಟು ರಂಡೆಯಾದನುಯೆಂದು | ಕುಂಡಿ ಬಡಕೊಳ್ಳೆ ಸರಿಯವರು |
ತಂದೆ ನೀನಪಕೀರ್ತಿ ನಿಮ್ಮಜ್ಜರು ತಲೆ ಬಾಳ್ದ | ಇಂದಿಗೆ ಮುಳುಗಿತ್ತು ನೃಪನೇ       || ೭೧ ||

ಬಲ್ಲಾಳನೆಂದರೆ ಡಿಳ್ಳಿಗೆ ಹೆಸರಾದೆ | ಹುಲ್ಲು ಬಾಡನಿಗೆ ನೀ ಹೆದರೆ |
ಎಲ್ಲರು ನಗರರಸೆ ಡಿಳ್ಳಿಯ ಸುರಿತಾಳ | ಜೊಳ್ಳು ಹೋಗೆಂದು ಉಗಿಯನೇ          || ೭೨ ||

ಕುದುರೆ ಮಂದಿಗೆ ಏನು ಕಡೆಯೇ ಪಟ್ಟಣದೊಳು | ಬದಲಾಗಿ ದಂಡ ಕೂಡಿಸುವಾ |
ಈ ದಿವಸ ಕಡೆಯಾಗೆ ಮುಳುಗಿದ ಬಲಕಂಜಿ | ಎದೆಗೆಡಲು ಬಿಡುವನೆ ರಾಮ        || ೭೩ ||

ಧರಣಿಮಂಡಲಕೆಲ್ಲ ಹೆಸರೊಡೆದ ಬಲ್ಲಾಳ | ಶ್ವಾನ ಮೂಳನಿಗೆ ನೀ ಹೆದರೆ |
ಅಣಕವಾಡರೆ ನಿಮ್ಮ ಕೂಡಿದ ಸತಿಯರು | ತಿಳಕೊ[ಳ್ಳು] ರಾಯ ಮನದೊಳಗೆ      || ೭೪ ||

ಮಂತ್ರಿ ದೇವರಸನ ಮಾತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ | ಭೂಪ ಬಲ್ಲಾಳಗೆ ತೋರೆ |
ಮಾತಿನ ಸುಳುವಹುದು ಮುಂದೆ ಬರುವುದನೀಗ | ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯನಂತೆ ಪೇಳಿದನು    || ೭೫ ||

ಪುಟುಮಾಡಲಗ್ನಿಯ ದಿಟವೆಂಬ ರೀತಿಗೆ | ರೋಷ[ವು]ಗವಿಸಲು ನೃಪಗೆ |
ತಟ್ಟನೆ ಕರೆಸಿದ ಬಾವಾಜಿ ಮಲ್ಲಯ್ಯನ | ಇಷ್ಟ ಭೂಷಣಗಳ ತೊಡಿಸಿ                 || ೭೬ ||

ತುರುಗಾಯ ಬಾಲಗೆ ಮುರಿದ ಬಲ್ಲಾಳನೆಂದು | ಧ[ರೆಯರಿಯೆ] ಬಿಡದ ಕೀರ್ತಿ |
ಕೊಡುವೆನು ಬಲ ತುರಗ ಒಡನೆರಡುಲಕ್ಷವನು | ಕಡಿಯವನ ಕುಲವಂಶ ಬಿಡದೆ     || ೭೭ ||

ಕಟ್ಟು ಮಾಡುವ ತೆರಕೆ ಹೊಕ್ಕು ಕಾರ್ಯವ ಮಾಳ್ಪೆ | ಮಿಕ್ಕು ಮೀರಲು ಎನ್ನ ಕೈಲಿ |
ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದೇನೊ ಮರಣವು ತಪ್ಪದು | ಮಡದಿ ಮಕ್ಕಳು ನಿಮ್ಮವಯ್ಯಾ       || ೭೮ ||

ಕೇಳಿರೈ ಪ್ರಧಾನ ನೀ ಹೋಗಿ ಮಂತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲ | ಬಾವಾಜಿ[ಯಾ]ಡೊ ವಾಕ್ಯಗಳ |
ಓಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಿ [ಚೇಳ] ಸಯವಾಗಲು ಮುಂದೆ | ಕಾರ್ಯ ಗೆಲ್ಲುವುದೆ ಶುಭದೊಳಗೆ      || ೭೯ ||

ರಾಯರೊಳ್ ರಾಯನೆ ರಣಧೀರ ಬಲ್ಲಾಳ | ಪೇಳೆನಲು ನಾನೊಂದು ನುಡಿವೆ |
ಕಾಣಕೊಡದು ಕಾರ್ಯ ಆಡುವುದು ಅತಿಕಷ್ಟ | ವಾದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತೋರುವುದೊ       || ೮೦ ||

ಹೇಳಯ್ಯ ಯಲ್ಲರಸ ಹಳಬರ ಮಗ ನೀನು | ಏಳು ಮೂರೆರಡು ತಲೆಯಿಂದ |
ಕೂಡಿದ ಮನೆತನಕೆ ಹೀನಾಯ ಬರದಂತೆ | ಜಾರಿಸು ಬಂದ ಕಂಟಕವ              || ೫೧ ||

ಆಡುವುದತಿ ಕಷ್ಟ ಜಾಡಿಗರಿರುವಲ್ಲಿ | ಕೋಡಿನ ಕೂರ ಕಿವಿಗುಂಟೆ |
ಕೇಳುವರು ದೊರೆಗಳು ಹಾಳು ಮಾಳ್ಪರ ಮಾತ | ಚಂಡಿಗಳು [ಹಿತರೆ] ದೊರೆತನಕೆ || ೮೨ ||

ರಾಯ ಲಾಲಿಸು ಬಿನ್ನಹ ರಾಮನೊಳಗೆ ಗೆದ್ದು | ಪಾದಕೆ ಕೀರ್ತಿ ತರಲಾಪರೆ |
[ಬ]ಡ ಕಿವಿಗಳೆ ಸಾಕು ಬದಲಾಗಿ ಮೂಗನು ಕೊಡದೆ | ಸಾಗಿಸುವ ರೊಕ್ಕವ ಕೊಟ್ಟು || ೮೩ ||

ಸಾಕಿವರ ಮಾತೇನು ಕಾರ್ಯ ಸಂಧಾನವ ಮಾಡುವ | ಸೋತವರ ತೆರದಿ ಸಾಗಿಸುವಾ |
ಪೋಟ ಪುಂಡರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನಡೆಯಲು ಅರ್ಥ | ಪ್ರಾಣಗೇಡಾಗಿ ಪೋಗುವುದು            || ೮೪ ||

ಕೊಡುವ ಇಂದಿಗೆ ರೊಕ್ಕ [ತ]ರುವ ನಾಳಿಗೆ ಕಡಿದು | ಬುಡ ಸಹಿತ ಕುಮ್ಮಟದ ಬೇರ |
ಹಿಡಿಕೊಂಬ ಕೊಡೆಯನು ರವಿ ಬಂದ ಕಡೆಗರಸೆ | ಹುಡುಗ ಮೂಳಗೆ [ಹೀ]ಗೆ ಇರದು         || ೮೫ ||

ರಾಮ ಸಣ್ಣವನೆಂದು ಪಾದಕ್ಕೆ ತಿಳಿವುದು | ಭೇದ ಕಾಣದೆ ಜನನ ಸ್ಥಲದ |
ದೇವ ಜಟ್ಟಂಗಿಯ ವರದೊಳಗೆ ಪುಟ್ಟಿದ ಸುದ್ಧಿ | ಕೇಳಲಿಲ್ಲವೆ ಕರ್ಣದಲಿ               || ೮೬ ||

ಅನಿತರೊಳಗೆ ಓರ್ವ ಚರನು ಬಂದನು ಹರಿದು | ಕೊನೆ ಮೂಗು ಸುಣ್ಣದ ಬೊಟ್ಟ |
ಕನಲುತ ಕೈಕಾಲು ಚಳಿಜ್ವರವು ಬಂದಂತೆ | ಕುಣಿಯುತ ಕರ ಮುಗಿಯೆ ನೃಪಗೆ      || ೮೭ ||

ಬಾಯೊಳು ತಡೆಯಿಲ್ಲ ಹೇಳುತಲಿ ಬೆದರುವನು | ಗ್ರಹವು ತೊಡಕಿದ ಮರುಳಂತೆ |
ನಾಲಗೆ ತೊದಲುತ್ತ ನಾಮದ ಕಡೆಯಿಂದ | ಜೀವ ಬಂದುದು ಪಾದದೆಡೆ[ಗೆ]         || ೮೮ ||

ಹೆದರ ಬೇಡವು ಪೇಳು ಬಲವೇನಾಯಿತು ಭ್ರಷ್ಟ | ರಣಬೇಡಿ ಸುಡು ನಿನ್ನ ಮಾತ |
ಒಡನೆ ಗರ್ಜಿಸಿ ನುಡಿಯೆ ದೇವರ[ಸ] ಮಂತ್ರಿಯು ಬೇಗ | ಬರೆದೋದಿದಂತೆ ಪೇಳಿದನು      || ೮೯ ||

ಹೋದ ದಂಡನು ಎಲ್ಲ ಆ[ತು] ಕೊಂಡನು ರಾಮ | ಮೀನ ಬಕರಾಜ ತಿಂದಂತೆ |
ಏನು ಹೇಳಲಿ ನೃಪನೆ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಬಲವ | ಮಾದಿಗ ಹಂಪನು ಹೊಡೆದ        || ೯೦ ||

ಲಾಲಿಸಿ ಬಲ್ಲಾಳರಾಜೇಂದ್ರ ಮಂತ್ರಿಗಳು | ರಾಮನೆಂಬವನು ನರನಲ್ಲ |
ಬಾಳೆಯ ವನದೊಳು ನೂರಾನೆ ಹೊಕ್ಕಂತೆ | ಬೀದಿಯಾಗೋದು ಅಂಬಿನೆಸೆಗೆ      || ೯೧ ||

ಓರುಗಲ್ಲಮ್ಮಗೆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಕುರಿಯ | [ತಾ]ರು ಮಾ[ರಾಗಿ] ಕಡಿದಂತೆ |
ಗೇಣುದ್ದ ಕೆಸರೇಳೆ ಬಾಣ ದೆಸೆಯಲಿ ಭೂಮಿ ಮಲೆವ | ಜೋಳದ ಹರೆ ನೆಲಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ        || ೯೨ ||

ಈ ಪರಿ ಹೇಳಲು ಬರುತಿದೆ ನಾಚಿಕೆ | ದೆಸೆಯೊಳು ರಾ[ಮುಗ] ಭೂಪ |
ಉಸುರುವರಳವಲ್ಲ ಮೂರೆರಡು ಸಾವಿರ ಬಲವ | ಹೆಸರನಡಗಿಸಿದ ಯಮನಂತೆ   || ೯೩ ||

ಈರ್ವರು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ನೋಡುವ ರಾಯ | ಕಲಿ ಪಾರ್ಥ ಭೀಮರಂದದಲಿ |
ಕಡೆಗೆ ಹೊಕ್ಕರು ರಾಯ ಕುಮಾರರೀರ್ವರು ಬಂದು | ಕುರಿಗಳಂದದಿ ತಲೆಯರಿಯೆ  || ೯೪ ||

ಯಾರಾರು ಬಿದ್ದರು ವಜೀರ ಮನ್ನೆಯರೊಳಗೆ | ರಾಯ ಕೇಳುವನು ಮನದೊಳಗೆ |
ಕೇಳಯ್ಯ ಬಲ್ಲಾಳ ಮೊನೆಗಾರ ಬೇಲೂರ ಚೆನ್ನ | ಚೂಳಲಿ ನೆಗೆದ ಯಮಪುರಕೆ      || ೯೫ ||

ಮಲ್ಲಮಾದನು [ಚೂ]ಳೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನು ಬಿದ್ದ | ಡೊಣೆಯಿಡಲು ಕೆಂಪನು ಅಳಿದ |
ಕಲ್ಲೂರ ಕನಕನು ನೆಲ್ಲೂರ ಹನುಮಂತ | ಬಳ್ಳಾರಿ ನಿರ್ವಾಣಿ ಬಿದ್ದ                    || ೯೬ ||

ಬಿದ್ದನು ಬಲವಂತ ಗದ್ದುವಳ್ಳಿಯ ರಂಗ | ಮದ್ದಾನೆ ಹಿಡಿದು ಮಲಗಿಸುವ |
[ಬಿ]ದ್ದನು ಬೆಳವಾಡಿ ಯಲ್ಲನಾಯಕ ನಿಮ್ಮ | ಸಿದ್ಧರಾಜನು ಕೈಸೆರೆಯ                || ೯೭ ||

ಗಾಲಿಖಾನನು ಬಿದ್ದ ರಾಗೋಜಿಖಾನನು ಬಿದ್ದ | ಮೀರಖಾನನು ಗೋರಿ ಕಂಡ |
ತೀರಖಾನನು ಬಿದ್ದ ವರ್ಧಿಖಾನನು ಬಿದ್ದ | ಕೆಮ್ಮೋರೆ ತುರುಕರು ಒರಗೆ               || ೯೮ ||

ನಿಮ್ಮಡಿಗೆ ಗುರುತಾದ ಹಮ್ಮೀರರನು ಪೇಳ್ದೆ | ಪುಳ್ಳೆ ಸಾವಕೆ ಲೆಕ್ಕ ಮಿತಿಯೊ |
ನೆಲ್ಲಿಯ ಮರ ಕೊನೆಗೆ ಕಲ್ಲಿಟ್ಟ ತೆರನಾಗಿ | ಉರುಳಿತ್ತು ರಾಯ [ಲಾ]ಲಿಪು[ದು]       || ೯೯ ||

ರಾಯ ಲಾಲಿಸು ಕೇಳು ರಾಮನ ಕೊಳ್ಳೆಯೊಳು | ಯಾವ ದೈವಗಳು ನಿಲ್ಲುವುದು |
ತಾಯೇನ ಪಡೆದಳು ಭೀಮ ಪಾರ್ಥರ ತೆರದಿ | ದೇವರ ಬಲ[ವಂ]ತು ಉಂಟು      || ೧೦೦ ||

ಬಲವೆಲ್ಲ ಪೋಗಿರಲು ಉಳಿಯಗೊಡುವನೆ ರಾಯ | ಕಳಲೆಯಂದದಿ ಕೊರೆದಿಡುವ |
ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರಿಗಳಷ್ಟ ಯಲ್ಲ[ರ]ಸ ನಿಂದು ನಿಮ್ಮ | ಉಳುಹಿದ ಹೀನ ಮಾನಗಳ     || ೧೦೧ ||

ಹಬ್ಬದ ಕುರಿಯಂತೆ ಹರಿಸ್ಯಾಡಿ ಕಡಿದರೆ ತಲೆ | ಬಿದ್ದರೆ ಮುಂಡ ಓಡುವುದು |
[ಸುದ್ದಿ]ಯ ಕೊಡುಯೆಂದು ಎನ್ನೊಬ್ಬನ ಬಿಟ್ಟರು ರಾಯ | ನಾ [ಪಟ್ಟ ಪಾಡ]ನೆ ಶಿವ ಬಲ್ಲ      || ೧೦೨ ||

ಅಂತಹ ರಣದೊಳು ಎಂತು ನೀ ಉಳಿದೆಲೊ | ಚಿಂತೆಯಲಿ ರಾಯ ಕೇಳಿದನು |
ಪಂಥದ ಮಾತೇಕೆ ಸತ್ತ ಹೆಣ ಎಳಕೊಂಡು | ಮಿಕ್ಕೆ ರಾಜೇಂದ್ರ ಬುದ್ಧಿಯಲಿ           || ೧೦೩ ||

ಅನಿತರೊಳಗೆ ರಾಮ ರಣವ ಸೋಸುತ ಬರೆ | ಇದು ವೇಳೆಯೆಂದು ಚರಣಕೆರಗೆ |
ಹೆದರಬೇಡವೊ ಎಂದು ಪಿಡಿದು ಕರದೊಳು ಜುಟ್ಟ | ತುದಿ ಮೂಗಿನೊಳಗಿಟ್ಟ ನಾಮ || ೧೦೪ ||

ತೋರು ನಿಮ್ಮೊಡೆಯಗೆ ಎನಲಾಗ ಹಣೆ ಸುಣ್ಣ | ಕಾದುದು [ಎನ್ನನು] ಭೂಪ
ಬಾಲನು ಎಂದೆಂಬ ಆಲಸ್ಯ ಮಾಡದೆ | ಸಾರಿದೆ ಹುಲ್ಲನು ಹಿಡಿದು                    || ೧೦೫ ||

ಚರನರೆ ನುಡಿಗೇಳಿ ಮರುಳ ದೇವರಸನು | ಹೊಡೆಯೆನಲು ಬಾಯ ನೂಕೆನಲು |
ರಣಹೇಡಿ ರಂಡೇದು ಕೆಡದಿರ್ದು ಎಲ್ಲಿದೊ | ಎದೆಗೆಡಿಸುವ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು              || ೧೦೬ ||

ಸಾಕು ಹೋಗೆಲೊ ಮಂತ್ರಿ ನೂಕಯ್ಯ ಎಲ್ಲೊಡೆವ | ನೀ ಕಡಿವ ಮೊನೆಗಾರನಿರುವೆ |
ಭೂಪ ಬಲ್ಲಾಳನ ಬುಡಕೆ ಬೆಂಕಿಯನೆಳೆಯೆ | ಆಪ್ತ ಆರುವನೆಂದು ನಡೆದ             || ೧೦೭ ||

ಕೇಳಿದ ರಾಯನ ಆಳುವ ಚರನ ವಾಕ್ಯ | ಆನೆಗೆ ಮದವಿಳಿದಂತೆ |
ಜಾಣ ಯಲ್ಲರಸನು ಹೇಳಿದ ತೆರದೊಳು | ಸಾಗಿಸು ಪವುದಿಯ ಕೊಟ್ಟು              || ೧೦೮ ||

ಕಪ್ಪವ ಕೊಡಲಿಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪೆ ಬಲ್ಲಾಳ ರಾಯ | ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಂಡ ದೇವರಸ |
ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಛಲ ಪಂಥ ಕಿಚ್ಚನು ಎಳೆವನು | ಆ[ಹು]ತಿಯಾಗಿ ರಾಯಗೆ                   || ೧೦೯ ||

ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನೆ ಲಾಲಿಸು ಬಿನ್ನಹ | ಹೋಯಿತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ಬಲವು |
ತಿಳಿಯಬಾರದೆ ಭೂಪ ಅವನಿಗಿ[ಟ್ಟನೆ] ನಾನು | ನಿಮಗಿಟ್ಟ ರಾಮ ಭೂಮೀಂದ್ರ      || ೧೧೦ ||

ಮಂದಮತಿಗಳ ರಾಯ ಮುಂದೆ ನೋಡಿಸಿ ನೋಡು | ತಾನೆಂದ ಮಾತಿನ ನಿಜತರವ |
ಸುಂಡನು ಕರುಗಾಯ್ತು ಬಲ್ಲಾಳ ಮೂಳಗೆ ನಿಮ್ಮ |
ತುಂಡಮೂಲನ ಮಾತ ದೇವೇಂದ್ರಗೆ ಸಮಮಾಡಿ | ಒಂದಾಗಿ ರಾಮ ಗೆಲುವಂತೆ   || ೧೧೧ ||[2]

ಬಾಳ ಬಾಳಿದ ಯಲ್ಲರಸ ಮೆಚ್ಚಿನ ಮಂತ್ರಿ | ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿಮ್ಮೊಡವೆ |
ಉಳುಹಿಕೊಳ್ಳಲು ರೊಕ್ಕ ಕೊಡಿಸಿ ನಿಮ್ಮೊಳು [ಪವು]ದಿ | ಒಳ ಬಿರಿದು ರಾಮಗೆ ಎ[ಮ್ಮೆ]      || ೧೧೨ ||

ಕಪ್ಪ ಒಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ ಕಡೆಗೆ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ | ಬಿಟ್ಟು ಏಳೆನೆ ಕೊಡಬೇಕು |
ಲಕ್ಷ ಕುದುರೆ ಮಂದಿ ಕಟ್ಟಿನ್ನು ಫಲವೇನು | ಮುಕ್ಕಗೆ ಹೆದರಿ ಹೊನ್ನ ಕೊಡಲು         || ೧೧೩ ||

ಮಗ [ನೊ]ಯ್ವ ಕಪ್ಪವ ಬೆಳಗಾಗೆ ಅಪ್ಪನು ಬಂದು | ಬಿಡು ನಿನ್ನ ಭೂಮಿಯನೆಂಬ |
ಕೊಡಬೇಕು ತಲೆಯೊಳು ಹಡಲಿಗೆಯನು ಹೊತ್ತು | ತಿರಿದುಣ್ಣಬೇಕು ನಾಡೊಳಗೆ     || ೧೧೪ ||

ನಿಜ ತರದ ಮಾತರಸೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕೆ ಹೇಗೊ | ಹುಸಿಯಾಗೆ ಎನಗಾಜ್ಞೆ ಮಾಡು |
ಮುಸುಕುನ ಮಾತಿದ ರಾಯ ನಿಜವೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ | ಮೆಚ್ಚಿದ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯನು  || ೧೧೫ ||

ಯಲ್ಲರಸನೆಂಬವನು ಜೊಳ್ಳ ಮಾಡುತಲಿರ್ದ | ಬಲ್ಲ ದೇವರಸನು ಕಾದ |
ಹುಲ್ಲು ಕೊಯ್ವನ ಮಾತ ಹನುಮ ಭೀಮನ ಮಾರಿ | ಒಳ್ಳೆವನಾಗಿರು ಎಮಗೆ         || ೧೧೬ ||

ತಿಳಿದು ನೋಡಲು ರಾಯ ಸುಳುವವದು ಬರುವಂಥ | ಮುಳುಗಿಸುವನು ಉರನಾಮ |
ಒಳಗು ಬೀಳದೆ ಅವನು ಈ ಬಗೆಯ ಕೊಳ್ಳಲುಯೆಂದು | ಪಿಡಿದು ನಾಲಗೆಯ ಕೀಳಿಸುವ      || ೧೧೭ ||

ಆಗಲಿ ಅದಕೇನು ಕೀಳಿಸುವೆ ಹಲ್ಲನು | ಮೂಳ ರಾಮುಗನ ಕಡಿದಟ್ಟಿ |
ಸಾಲು ಶೂಲವ ನಡೆಸಿ ಪೀಳಿಗೆಯೆಂದಂತೆ | ಕಾಲವ ಮನೆ ಕೂಡಿಸಿದ                || ೧೧೮ ||

ಕಾವಲ ಮಾಡಿಸಿ ಆಗ ಮಂತ್ರಿಯ ಮನೆಯ | ಸುವರ್ಣ ರಾಯರ ಕಾರ್ಯ |
ಕೇಳುವ ಕರ್ಣಗಳು ಕೀಳಾದ ಹಿತ್ತಾಳೆ | ಬಾಲರಂದದಿ ಮನೆ ಬುದ್ಧಿ                   || ೧೧೯ ||

ಕಾಲನರ್ಭಟದೊಳು ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನು | ಭೇರಿಯ ಹೊಡೆಸಿ ಕೋಪದಲಿ |
ಕೂಡಲು ಕರಿ ತುರಗ ಬೇಡಲು ಅಭಯವನು | ಹಾ ನೆಗವುತಲಿ ಬಂಟರು             || ೧೨೦ ||

ನಾದವಾಗಲು ಭೇರಿ ಕೂಡಿತ್ತು ಎಂಬತ್ತು | ಸಾವಿರ ಕುದುರೆ ಕಾಲಾಳು |
ಮಾರಿಯ ಮುಖದವರು ಮಲ್ಲ ಸಾಧನದವರು | ಆನೆಯ ಪಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಪರು          || ೧೨೦ ||

ವಾದವಾಗಲು ಸುರಗಿಯು ಬುಡಕೊಂದನು ದ್ರುಂಬು | ಹಿಡಿಮೀಸೆ ವ್ಯಾಘ್ರನಂಥವರು |
ದಡಿಗ ದೈತ್ಯರನಾದಿ ಕೊಡು ವೀಳ್ಯವೆನುತಲಿ | ಒದಗಿತ್ತು ಎಂಟು ಸಾವಿರವು         || ೧೨೧ ||

ಸಾಗಿ ಬರುವರು ದೊಡ್ಡ ಗ್ರಾಮ ಭಂಗಿಗೆ ಉಂಬ | ತೂರುತ ಮದ್ದಾನೆಯಂತೆ |
ಏಳಯ್ಯ ತಡವೇಕೆ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ | ಮೂಳ ರಾಮನು ಎಮಗಿರಲು     || ೧೨೨ ||

ಚಕ್ರವು ಕೊರೆದೀಟಿ ಮುಕ್ಕಣ್ಣ ನೇಜವು | ಬತ್ತಳ ಬಾಣಿಯ ದೊಣ್ಣೆ |
ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಹಾರುವ ಕೂಡಲು ಕಾಲಾಳು | ಎಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ನೆರೆಯೆ                 || ೧೨೩ ||

ಕರಿದು ಕಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ | ಬಿಳಿದು ಬೂದನು ಮೂರು ದಶಕ |
ಒಡನೆ ಶೃಂಗರವಾಗಿ ಹುದಿರಿನೊಳಿಳಿಯಲು | ತರ ಹೇಳೆ ಪಟ್ಟದ ತುರಗ            || ೧೨೪ ||

ಎಂದನು ಬಲ್ಲಾಳ ರುದ್ರಕೋಪವ ತಾಳಿ | ಕ್ಷುದ್ರನು ಕಂಡ ದೇವರಸ |
ಬಿದ್ದು ಪಾದದ ಮೇಲೆ ಪಾಲಿಸೆನಗೆ ವೀಳ್ಯ | ಒದ್ದು ಪಿಡಿ ತರುವೆ ರಾಮುಗನ          || ೧೨೫ ||

ನಾಯ ಪಿಡಿವನ ಮೇಲೆ ನೀವು ಹೋಗಲು ಸಲ್ಲ | ನಾವಿರುವುದೇಕೆ ನಿಮ್ಮೆಡೆಯ |
ಕಾಯ ಸಹಿತ ತರಲೋ ಕಡಿದು [ಮುಂಡವ] ತರಲೋ | ರಾಯ ಪಾಲಿಪುದೆನಗೆ ವೀಳ್ಯ       || ೧೨೭ ||

ಅನಿತರೊಳಗೆ ನಿತ್ಯ ಅಳಿದು ಜನಿಸುವನ ಕಡಲ | ಜನನಿ ಗರ್ಭ[ದೊಳು] ಸಾರಿದನು |
ತಿಮಿರವಾಗಲು……. ರದಿ ಗೆಣೆಯ ಮೂಡಲು ದಿಕ್ಕ | ನಡರಲು ರಾತ್ರಿಯೆ ಪಗಲೆಸೆಯೇ      || ೧೨೮ ||

ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನು ವಾಲಗವನು ಹರಸಿ | …………………… ಪುರವ |
ಮೇಳ ತಾಳಗಳಿಂದ ಕಾಳೆ ಸಾರುವ ಖಡ್ಗಾ | ಯುಧವ ಪಿಡಿದು ತಿರುಗುವರು        || ೧೨೯ ||

ನಾಗಲೋಕದೊಳಿಪ್ಪ ದೇವಪುರುಷರ ಬೆಳಗಿ | ತೋರಿ ಹೇಮಾದ್ರಿ ಸುತ್ತಿಸಿ |
ರಾಯ ಕಂಪಿಲನಾತ್ಮ ಕುಮಾರ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯ | ರವಿ ನೋಡಬೇಕೆನುತಲಡರೆ || ೧೩೦ ||

ರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳನು ಹಾನಿ ನೋಡೆನು ಎಂದು | ಸೋಮನು ಕಳೆಯಗುಂದಿದನು |
ಕೂಗಲು ಕುಕ್ಕುಟ ರಾಗದೋರಲು ಪಿಕ | ಆಗ ಚರಿಸುವ ಖಗ ಮೃಗವು               || ೧೩೧ ||

ಭೃಂಗವು ಚರಿಸಾಡೆ ಪದ್ಮಗಳು ಮುಖ ಬಿಚ್ಚೆ | ಮಂದಮಾರುತನಾಗ ನಡೆಯೆ |
ಇಂದ್ರಗೋಪಗಳ್ಕೋಟಿ ಪಂಜನು ಪಿಡಿದಂತೆ | ಜನಂಗಳಿಗೆ ಮುಖವನೆ ತೋರೆ     || ೧೩೨ ||

ಉದಯವಾಗಲು ರಾಯ ರಾಮ ಹರನ ನೆನೆದು | ಗುರುದೇವ ಮಾತೆಯ ಪಿತರ |
ಮನೆಸ್ವಾಮಿ ಜಟ್ಟಂಗಿ ರಾಮನೆ ನೆನೆದು | ಧರಿಸಿದ ರಾಮ ಭಸಿತವನು               || ೧೩೩ ||

ಉಟ್ಟರು ಬಹು ಬಗೆಯ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳ | ಮುತ್ತು ಮಾಣಿಕ ವಜ್ರಗಳನು |
ಮೃಷ್ಟಾನ್ನಭೋಜನವ ಪುತ್ರಿರೀರ್ವರು ಮಾಡಿ | ಕುಟ್ಟೆನಲು ಹ[ಲ್ಲೆಯ] ಭೇರಿ         || ೧೩೪ ||

ಹಲ್ಲಾ ನಾದಗಳನು ಎಲ್ಲರು ಕೇಳಲು | ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಶೃಂಗರವಾಗಿ ಬರಲು |
ಹುಲ್ಲೆಯ ಮರಿಯಂತೆ ಹಾರಿ ರಾಮನು ಮಂದಿ | ಏಳಯ್ಯ ಭೂಪ ಕೊಡು ವೀಳ್ಯ     || ೧೩೫ ||

ಭೇರಿಗಳಾದವು ಭೂಮಿ ತಲ್ಲಣಿಪಂತೆ | ಭೋರಿಡಲು ರಣಗಾಳೆ ಬಿರಿದು |
ಏರಲು [ಕಾಳಗಕೆ] ಎಂಟು ಭಾಗದ ಮೇಲೆ | ಕಾಲಾಳು ತುರಗ ಭೋರ್ಮೊರೆದು     || ೧೩೬ ||

ಸರಳಂಬು ಸವಲಕ್ಷ ಎರಡು ಕೋಟಿಯು ಬಾಣ | ಪುರಕೆ ಮುಂಗಾರು ಸುರಿದಂತೆ |
ಹೊಗಲೇರಿ ಕಾಟಣ್ಣ ಅಗಳು ಜೀಬಿಯ ಹಿಡಿದು | ನಡುಗಿಸಲು ಊರು ತಲ್ಲಣಿಸೆ       || ೧೩೭ ||

ಬೊಬ್ಬೆಯರ್ಭಟದೊಳು ಮುದ್ದನು ಹೊಗಲೇರಿ | ನುಗ್ಗಲು ವರುಣ ಭಾಗದಲಿ |
[ವಕ್ರ] ಜೀಬಿಯ ಹಿಡಿದು ಬಿದ್ದು ಅ[ಲಗ]ನೆ ಹಿಡಿದು\ ಮಗ್ಗದ ಗೂಳ್ಯವನು ಸುಲಿಯೆ    || ೧೩೮ ||

ಕೋಳಾಹಳದೊಳು ತಳಮಳಗೊಳಿಸುತ್ತು | ಮೊನೆಗಾರ ವೀರಸಂಗಯ್ಯ |
ತುಳಿಸಿದ ಮೂರಾರು ಸಾವಿರ ಬಲದೊಳಗೆ | ನಡುಗಿಸಿ ಹಳೆಯನ ಬೀಡ             || ೧೩೯ ||

ಯಮನ ಭಾಗದಿ ರಾಮ ಎತ್ತಗೊಡದೆ ತಲೆಯ | ಹೊಗಲೇರಿ ಕೋಟೆ ಬುಡಕಾಗಿ |
ಎಳೆದು ಬಾಣವು ಬತ್ತಿ ಸುರಿದು ಅಂಬಿನ ಮಳೆಯ | ಹೊರ ಕೋಟೆ ಹಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದರು        || ೧೪೦ ||

ಚರರೋಡಿ ಬಂದಾಗ ಅರುಹಲು ನೃಪನಿಗೆ | ಮರಣದ ತೆರಬಂತು ಪುರಕೆ |
ಉರಿದೆದ್ದು ಬಲ್ಲಾಳ ಯಮನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ | ಮೆರೆವ ಹಜಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು           || ೧೪೧ ||

ರಾಜೇಂದ್ರ ನೃಪ ಬಂದು ಚಾವಡಿಯನೇರಲು | ಕಾಲಾಳು ಕರಿ ತುರಗ ನಡೆಯೆ |
ಮೇಲಾದ ಮಂತ್ರಿಯು ದೇವರಸ ಕಟ್ಟಿಗರು | ರಾಯಗೆ ಕರಗಳ ಮುಗಿಯೆ            || ೧೪೨ ||

ರಾಯ ನೋಡಿದ ತನ್ನ ಮೋಹ[ರ] ಗಡಣವ | ಯಾರು ನಿಲ್ಲುವುದು ಈ ಬಲಕೆ |
ಭಾವಜ ಮಲ್ಲಯಗೆ ದೇವರಸ ಮಂತ್ರಿಗೆ | [ನೇ]ಮಿಸಿ ಜಗಳ ಈರ್ವರಿಗೆ              || ೧೪೩ ||

ಲಕ್ಷವರೆಯ ಬಲವ ಕೊಟ್ಟು ಇರ್ವರ ಕೈಯ | ಮುತ್ತಿನ ಚಾಮರ ಅಹುದೆ |
ಮುಕ್ಕ ರಾಮನ ಕಡಿದು ಮೀಸೆಯನುಳುಹೆಂದು | ಪುತ್ರಗೆ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಕಾಣೆ          || ೧೪೪ ||

ನಾನಾ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ನೋಡಿ ಕಾರ್ಯವ ಮಾಡಿ | [ಸೈನಿಕರ] ಮರೆಯನು ಹಿಡಿದು |
ಮ[ಲೆವ ಹೆಬ್ಬು]ಲಿಯಾಗಿ ಇರುವ ರಾಮನುಯೆಂದು | ಜ್ಞಾನದೊಳ್ ಜಗಳ ಮಾಡುವುದು     || ೧೪೫ ||

ಆನೆ ಆಡಿಗೆ ಮುರಿದು ಓಡಿ ಬರುವುದೆ ರಾಯ | ಬೇಡಗೆ ಅಂಜುವನೆ ಜಟ್ಟಿ |
ರೂಢಿಗೀಶನ ಬೆನ್ನು ಮರೆಹೊಗಲು ತಾರದಿರೆನೆ | ಶ್ವಾನ ಮುದ್ರೆಗಳ ಹಾಕಿಸೆಮಗೆ   || ೧೪೬ ||

ಕೂಲಿ ದನಗಳ ಕಾಯ್ವ ಮೂಳ ಹುಡುಗನ ಮಾತ | ಹೇಳೋರೆ ರಾಯ ಈ ಬಗೆಯ |
ಕೋಳಿಯ ಪಿಡಿದಂತೆ ಕಾಲ್ವಿಡಿದು ಧಾತ್ರಿಗೆ ಬಡಿದು | ಆತು ಕೊಂಬೆನು ಅವನ ಬಲವ         || ೧೪೭ ||

ದಿಟ್ಟಗಾರರು [ಏಳೆ] ಮೆಚ್ಚಿ ಬಲ್ಲಾಳರಾಯ | ಇಟ್ಟು ಆಭರಣವ ತೊಡಿಸಿ |
ಕುಟ್ಟಲು ರಣಭೇರಿ ಕುಂಜರ ಮುನ್ನೂರು | ದಟ್ಟೈಸಿ ಪುರವನು ಪೊರಡೆ               || ೧೪೮ ||

ಕರಿಘಟೆ ಕಾಲಾಳು ನಡೆಯಲಾರ್ಭಟದೊಳು | ಹುಡಿಯಾಗೆ ಧರಣಿ ಜಜ್ಝರಿಸಿ |
ಹೊಡೆವ ಭೇರಿಯ ನಾದ ನುಡಿವ ತಾಳಗಳಿಂದ | ಗುಡುಗೇರಿದಂತೆ ಮುಂಗಾರು    || ೧೪೯ ||

ಹನ್ನೆರಡು ನವಜ ಮುನ್ನೂರು ನವಗಾಳೆ | ಚೆನ್ನಗಾಳೆಯು ಕಡೆ ಮೊದಲೆ |
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವದಿರ್ವಂತೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲ ತೆರೆಸಿ | [ಕಾ]ಮೇಘದಂದದಿ ಹೊರಡೆ       || ೧೫೦ ||

ಹೊಡೆಯಲು ಜಂಡೆಯವ ಮರಡಿ ಮೂಡಲ ಗುಡ್ಡ | ಎಡ ಬಲ ದಂಡಲ್ಲಿ ಇಳಿಯೆ |
ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರನ ರೂಪ ರಾಮ ಮುತ್ತಿಗೆ ತೆಗೆದು | ಜಲದಗೆರೆಯ [ಎರಿ]ಗಿಳಿಯೆ        || ೧೫೧ ||

ಕೇಳಯ್ಯ ಜಟ್ಟಂಗಿ ನೃಪನೆ ನಿಮ್ಮಯ್ಯನ | ಮೇಲಿನ್ನು ಬರುವಂಥ ದಂಡ |
ಮೂದೇವ ಬಲದೇವ ಮಿಗಿವುದಲ್ಲದೆ ತನ್ನ | ತೋಳ ಶಕ್ತಿಯಲವನುಳಿವ             || ೧೫೨ ||

ಚೆಂದವಾಯಿತು ಸ್ವಾಮಿ ಚೆಲ್ವ ಪ್ರಸಂಗವ | ಇಂದು ಕೇಳಿದೆ ಕರ್ಣ ತುಂಬ |
ಅಂಬುಧಿ ಕಡೆಗಂಡ ಬಿಂಬದ ಫಲ ಪೋಗಿ | ಇಂದಿಗೆ ಹರಸಿ ವಾಲಗವ               || ೧೫೩ ||

ಧರೆಗಧಿಕ ಹಂಪೆಯ ವರ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ | ಪುರಹರನೆ ವಿರುಪಾಕ್ಷಲಿಂಗ |
ತರಳ ರಾಮನು ಒಂದು ರಣವ ಗೆಲಿದು ಮತ್ತೆ | ಎರಡು ಜಗಳಕೆ ನಾಲ್ಕು ಸಂಧಿ      || ೧೫೪ ||[3]

[1] + ಬಲ್ಲಾಳನ ಯರಡನೆಯ ಸಂಧಿ. ಶ್ರೀ ಗುರು ಬಸವಲಿಂಗಾಯನ್ನಮಃ | ಹಂಪಿ ವಿರುಪಾಕ್ಷ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ದಿವ್ಯಾಚರಣಾರವಿಂದಾನೇ ಗತಿ ಮತ್ತೀ || ನಿರ್ವಿಘ್ನ ಮಸ್ತು || ಬಲ್ಲಾಳನಾದೊಡ ಜಗಳಾದ ಸಂಧೀ || (ಮೂ)

[2] ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದ್ಯಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಂತಿದೆ (ಸಂ)

[3] + ಅಂತು ಸಂಧಿ ೪ಕ್ಕಂ ಪದನು ೬೮೩ಕ್ಕಂ ಮಂಗಳ ಮಹಾಶ್ರೀ. (ಮೂ)