ಈ ದಿನ ಭಾನುವಾರ-
ಹರಿವ ಹೊಳೆ ತಟ್ಟನೆ ನಿಂತು ಮಡುವಾಗಿ,
ನನ್ನ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿ
ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿ,
ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ.

ಅಂಥ ಅವಸರವಿಲ್ಲ
ಬೆಳಗಿನ ನಿದ್ದೆಗಿನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಣೆ
ಕೊಡಬಹುದು.
ಬೆಳೆದಿರುವ ಗಡ್ಡ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರಡು ತಾಸು
ಕಾಯಬಹುದು.
ಈ ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ
ಬರುವ ಹೋಗುವ ಅವಸರದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ,
ಬೆಳೆವ ಕ್ಯೂ ಬಾಲಗಳ, ಉರುಳು ಗಾಲಿಗಳ,
ಫೋನುಗಳ, ಫೈಲುಗಳ, ರಗಳೆಯಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ
ಬಿದ್ದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದು ನಾನೇ ನಾನಾಗಬಹುದು.

ಈ ನಾನು
ಪರಕ್ಕೆ ಟಿಕೇಟು ತೆಗೆದಿರಿಸಿ
ಇಹದ ವೆಯಿಟಿಂಗ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ
ರೈಲಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ
ಯಾವ ದೇವರಿಗೂ ಲಂಚ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಈ ಬೀದಿಗಳ ಮೇಲೆ
ನನ್ನ ಗಾಲಿಗಳನ್ನು ಉಜ್ಜಿ ಸವೆಸಿದ್ದೇನೆ ;
ಈ ಒಂದು ದಿನ, ನಿಂತ ಗಾಲಿಗಳ ಕೀಲುಗಳಿಗೊಂದಿಷ್ಟು
ಎಣ್ಣೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ.

ಎಂಥ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗೆ
ನೀಲಿಯಲ್ಲಿ ತೆಳ್ಳಗೆ ತೇಲುವ ಮೋಡ,
ಕೆಳಗೆ ಒಂದೇ ಗುಡ್ಡ, ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ
ತಲೆಗೆದರಿ ನಿಂತ ಒಂದೇ ಮರ.
ಎಲ್ಲವೂ ರಜಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತಿದೆ
ಈ ವಿರಾಮ.

ಇಂಥ ಭಾನುವಾರದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನೆ
ನಿತ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೆ
ಸಂತ-ಸಿದ್ಧರ ಮನಸು?
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ
ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ಸಿದ್ಧ
ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳಗಿನ ಬುದ್ಧ !