ವಿಕರಿವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕಿ ರುದ್ರದತ್ತ ವಂ |
ಚಕತನದಿ ಮಾಡಿದಟಮಟವ ಕಂಡೆಂದಳು |
ತ್ಸುಕತನದಿ ಮಾಡಿದಂದಿನ ಕರ್ಮಫಲದಿನೀರೂಪಿನಿಂ ಬೆನ್ನೊಳೆಯ್ದಿ ||
ಅಕಟಕಟ ನಾನು ಬದುಕುವೆನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಂ |
ಟಕವ ಮಾಡಿದುದಲಾ ಇಂತಪ್ಪುದಕ್ಕೆ ಕೌ |
ತುಕವಡೆವುದಕ್ಕೇನು ಕಾರ್ಯವೆಂದಾ ಸೋಮೆಯೆಣಿಕೆಮಾಡುತ್ತಿರ್ದಳು || ೩೧ ||

ಅನಿತರೊಳಗಾಶ್ರಿತಜನಾಧಾರ ಗುಣಪಾಲ |
ನನಿಮಿಷಾಂಬಕಿಗೆ ಬಂದನುವರವ ಕಂಡಲೆ |
ತನುಜಾತೆ ನಿನ್ನ ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನಂ ನಿನ್ನ ನಿರ್ಮಲಜ್ಞಾನ ನಿನ್ನಾ ||
ವಿನುತಚಾರಿತ್ರ ನಿನ್ನೀ ರೂಪು ನಿನ್ನ ಸ |
ಜ್ಜನಿಕೆಗಿದು ಬರತಕ್ಕುದಲ್ಲ ಕಲಿಯುಗದೊಂದು |
ಘನತರಮಹಾತ್ಮೆಯಿಂದೆನಗಾದ ದುರ್ವಿಚಾರದಿನಿಂತು ನಿನಗಾಯಿತು || ೩೨ ||

ಎನಲೆಂದಳಾ ಸೋಮೆಯೆಲೆ ತಾತ ಕೇಳೆನ್ನ |
ಮನದೊಳುಮ್ಮಳಿಕೆಯಿನಿಸಿಲ್ಲೇರುಮಾರು ಸ |
ಜ್ಜನದೂಷಣತ್ವಮಾಯಿಲಮೊತ್ತುಜೊತ್ತು ಪರದಾರಮಾರಡಿವಿಗ್ರಹಾ ||
ಅನೃತಮನ್ನೆಯ ತೊಂಡು ತೊಳಸೆಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಂ ವಂ |
ಚನೆ ಕುಹಕ ಜೂದು ಕುತ್ಸಿತ ಲಂಡುಬಂಡು ದು |
ರ್ಜನಮೆಂಬಿವೆಲ್ಲ ದುಷ್ಟಸ್ವಭಾವಂ ನೀವಿದಕ್ಕೇನ ಮಾಳ್ಪಿರೆನಲು || ೩೩ ||

ಕನ್ನೆ ಕೇಳಾ ಲೋಹದಿಂದ ಕೀಳಂ ಹಡೆದ |
ಚಿನ್ನಮಂ ಪುಟಮುಖದಿ ಹಸಗೆಯ್ವ ತೆರದಿ ನಾ |
ನಿನ್ನೊಮ್ಮೆ ಕರೆದವನ ದುರ್ಮಾರ್ಗಮಂ ಬಿಡಿಸಿ ನಿನಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಳ್ಪೆಂ ||
ಅನ್ನೆವರ ಸತ್ಪಾತ್ರದಾನ ಜಿನಪೂಜೆಯ |
ತ್ಯುನ್ನತಿಕೆವಡೆದ ಶೀಲೋಪವಾಸಂಗಳಂ |
ನಿನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ಬಂದ ತೆರದಿ ಮಾಡೆಂದೆಂಬ ನಿಜಪಿತೃವಿಂಗಿತೆಂದಳು || ೩೪ ||

ಈ ಜನ್ಮಕುತ್ತಮಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತಂ |
ಶ್ರೀ ಜಿನಾಧೀಶನರಿಕೆಯೊಳೆನಗೆ ನಲ್ಲನೆಂ |
ಬಾ ಬಲಜಮುಖಿಯ ನುಡಿಗೇಳಿ ಹರ್ಷೋತ್ಕರ್ಷಚಿತ್ತನಾ ಗುಣಪಾಲನು ||
ರಾಜಮುಖಿ ಕೇಳಿನಿಸು ಸಂಶಯಂ ಮಾಡದೇ |
ಭೂಜನಕೆ ಪೊಸತೆನಿಪ ದಾನಜಿನಪೂಜೆಗಳ |
ನೋಜೆಯಿಂ ಮಾಡಿಸೆನುತೊಂದು ಕೋಟಿದ್ರವ್ಯಮಂ ಕೊಟ್ಟನತಿಮುದದೊಳು || ೩೫ ||

ಆ ವಿತ್ತದಿಂದ ತದ್ರಾಜಧಾನಿಯೊಳುಳ್ಳ |
ದೇವಾಲಯಂಗಳೆಲ್ಲವಕಿದೇ ಹಸನೆಂದು |
ಭೂವಲಯಮೆಲ್ಲ ಕೊಂಡಾಡುವಂದದಿನೊಂದು ಚೈತ್ಯಗೃಹಮಂ ರಚಿಯಿಸಿ ||
ಭಾವಜಾರಿಯಬಿಂಬಮಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಮಾಡಿ |
ಭಾವಶುದ್ಧಿಯೊಳು ಬಳಿಕಾ ನಾಡುಬೀಡಿನೊಳು |
ತೀವಿದ ಚತುಸ್ಸಂಘಮೆಲ್ಲಮಂ ಬರಿಸಿ ಪಿರಿದಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಳಂದು || ೩೬ ||

ತದನಂತರಂ ತನ್ನನತಿ ಕುಹಕತನದಿನಾ |
ಹದಕೆ ತಂದಾ ರುದ್ರದತ್ತ ದುರ್ಜನನ ಮೋ |
ಹದ ಕಾಮಲತೆಯುಮಾ ಜನನಿ ವಸುಮಿತ್ರೆಯುಂ ಮೊದಲಾಗಿ ಪುರಜನಕೆ ||
ಮುದದಿನವುತಣವ ಮಾಡಿಸಿದಳಾ ಗುಣವಂತೆ |
ಮೊದಲು ತನ್ನಂ ತರಿದು ಕೊರೆದರಿದವರ್ಗೆ ಸಂ |
ಮುದದಿ ಬೆಲೆಗೊಂಡವರ್ಗೆ ಒಂದೇ ಸಮದ ಗಂಧವೀವ ಚಂದನದ ತೆರದಿ || ೩೭ ||

ಈ ತೆರದಿನುಣಿಸಿ ಕರ್ಪೂರತಾಂಬೂಲಮಂ |
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿತ್ತು ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಸೋಮೆಯ ಜನವಿ |
ನೂತನಮಪ್ಪಾ ರೂಪುಗೊಂಡು ಮೂಗಿಂಗೆ ಬೆರಲಿಟ್ಟು ಮಂಡೆಯನೊಲೆಯುತ ||
ಭೂತಳದೊಳಿಂತಪ್ಪ ಚೆಲ್ವು ಜವ್ವನ ಸೊಬಗು |
ರೀತಿರಸಿಕತೆ ಸಚ್ಚರಿತ್ರವುಳ್ಳಬಲೆಯಂ |
ಮಾತೇನು ಕಂಡುದಿಲ್ಲೆಂದು ವಸುಮಿತ್ರ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತ ಮನೆಗೆ ಬಂದು || ೩೮ ||

ಎತ್ತಾನುಮೊಂದುದಿನಮಗಲಿ ಕೂಡಿದನಾದೊ |
ಡುತ್ತಮ ವಿಲಾಸವತಿಯೀ ಸೋಮೆಯಂ ರುದ್ರ |
ದತ್ತನಗುಲುವನೆ ಅಥವಾ ಮೀರಿಯಗಲಿದೊಡೆಯಸುಹೋದ ದೇಹದಂತೆ ||
ಸತ್ತುಹೋಗದೆ ಸುಮ್ಮನಿರ್ಪನೇ ಅಂತದು ನಿ |
ಮಿತ್ತವೆನ್ನೀ ಕಾಮಲತೆಗೆ ಭಾವಿಸಲು ತಾ |
ನೆತ್ತಣದು ಬದುಕದರಿನಾವ ಪ್ರಕಾರದಿಂ ದಿನಬಂಜೆವಡೆಯದಿವಳಾ || ೩೯ ||

ಹತಿಸುವೆಣಿಕೆಯನೆಣಿಸಿ ವಸುಮಿತ್ರೆ ತನ್ನ ನಿಜ |
ಸುತೆ ಕಾಮಲತೆಯ ಕೈಯೊಳಗೆ ಸೋಮೆಗೆ ದಿನಂ |
ಪ್ರತಿ ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯಂ ಕಳುಹಿ ಬಂಧುತ್ವಮಂ ಬಲಿದೊಂದುದಿನಮುಖದೊಳು ||
ಅತಿಗುಪ್ತದಿಂದ ಪೂವಿನ ಕರಂಡಕದೊಳು ||
ದ್ಧತವಿಷಮಸರ್ಪಮನಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಾಮೀರ್ವ |
ರತಿಭಕ್ತಿಯಿಂ ಜಿನಾಲಯದೊಳಿರ್ಪಾ ಸತ್ಯನಿಧಿಯ ಕೆಯ್ಯೊಳಗಿತ್ತರು || ೪೦ ||

ಈ ತೆರದಿ ತಾರ್ಮೀರ್ವರುಂ ಕೊಡಲ್ಕಾಸೋಮೆ |
ನೀತಿವಿದೆ ನಿಜದ ಪೂಮಾಲೆಯೆಂದೇ ಬಗೆದು |
ವೀತರಾಗಂಗೆಯರ್ಚನೆ ಮಾಡಲೆಂದಮೃತಹಸ್ತದಿಂ ಮುಟ್ಟಲೊಡನೆ ||
ಮಾತೇನು ವಿಷಯಮವಿಷಧರನು ಸೌರಭ್ಯಸಮು |
ಪೇತ ಸುಮನೋದಾಮಮಾಗಿ ರಂಜಿಸಿದುದು ವಿ |
ನೂತನಗುಣಮಣಿಯ ಸಮ್ಯಕ್ತ್ವದ ಮಹಾತ್ಮೆಯನದೇನೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸುವೆನು || ೪೧ ||

ಶ್ರೀಮತ್ಪರಮದಯಾಮೂಲಯುತಧರ್ಮಮೆಂ |
ಬಾ ಮಹಾಪುರಷಂಗೆ ಸಲೆ ಸೋಲ್ತು ಬಂದು ಸು |
ಪ್ರೇಮದಿಂ ಸೂಡಲೆಂದೆನುತ ಸುಮ್ಯಕ್ತ್ವಸತಿಪಿಡಿದ ಪೂಮಾಲೆಯಂತೆ ||
ಆ ಮದನವಿದ್‌ಔಂಸನರುಣಾಂಘ್ರಿಯುಗಮೆಂಬ |
ತಾಮರಸಕರ್ಚನೆಯನೋವದೇ ಮಾಡಲೆಂ |
ದಾ ಮಾನಿನೀಮಣಿ ಸರಾಗದಿಂದ ಪಿಡಿದರಲಮಾಲೆ ಕಣ್ಗೆಡ್ಡಮಾಯ್ತು || ೪೨ ||

ಇಂತು ಕಣ್ಗತಿರಮ್ಯವಡೆದ ಪೂಮಾಲೆಯಂ |
ಕಂತುಮರ್ದನನಂಘ್ರಿಗರ್ಚನೆಯ ಮಾಡಿ ತದ |
ನಂತರಂ ತತ್ಕರಂಡಕದೊಳದನಿರಿಸಿಕೊಂಡಾ ಢಾಳೆಯರನಿರ್ವರಂ ||
ಸಂತೋಷದಿಂ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ನಿಜಗೃಹಕೆ ಗುಣ |
ವಂತೆ ಬಂದೊಳ್ಳುಣಿಸನುಣಿಸಿ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ |
ಮಂ ತರಿಸಿ ಕಾಮಲತೆಗುಡತೊಡಿಸಿ ತತ್ಕುಸುಮಮಾಲೆಯಂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು || ೪೩ ||

ಮುಡಿಗೆ ಮುಡಿಯೆಂದವಳ ಕೆಯ್ಯೊಳಗೆ ತಂದು ಕೊಡ |
ಲೊಡನೆ ಹಾವಾಗಿ ಹೂಂಕರಿಸಿ ಕೋಪದಿ ಕೆಯ್ಯ |
ಕಡಿಯಲಾ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ವಿಷವೇದಿ ಮುಗ್ಗಿರಿದು ಕಾಮಲತೆ ಭೂತಳಕ್ಕೆ ||
ಕೆಡೆಯಲದಕಂಡು ವಸುಮಿತ್ರೆ ಮೊರೆಯೊ ಮೊರೆಯೋ |
ಕಡುಪಾಪಿಯೀ ಸೋಮೆ ಸವತಿಮಚ್ಚರದಿಂದ |
ಕೆಡುಕ ಹಾವಂ ತಂದು ಕೊಟ್ಟೆನ್ನ ಮಗಳ ಕೊಲಿಸಿದಳೆಂದು ಶೋಕಗೆಯ್ದು || ೪೪ ||

ಬಳಿಕವನೆತ್ತಿಕೊಂಡರಮನೆಯ ಬಾಗಿಲೊಳ |
ಗಿಳುಹಿ ಮೊರೆಯೊ ಮೊರೆಯೋ ಎಂದೆನಲ್ಕೇಳಿ ಭೂ |
ಲಲನೇಶನವಳ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡಿದೇನೆಂದು ಬೆಸಗೊಂಡಡಿಂತೆಂದಳು ||
ಇಳೆಯಾಧಿಪತಿ ಕೇಳು ನನ್ನ ಮಗಳಂ ತನ್ನ |
ನಿಲಯಕ್ಕೆ ಕರಸಿ ನೀನೆನ್ನ ಗಂಡನನೆನ್ನ |
ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿಸದಾದೆಯಲಾ ಎನುತ್ತ ಹಾವಿಂದ ಕಡಿಯಿಸಿ ಕೊಂದಳು || ೪೫ ||

ಎಂದ ಮೊರೆಗೇರಿ ಕೋಪದಿನರಸು ಕರಸಲಾ |
ದಂದಶೂಕನ ಕರಂಡಕಸಹಿತ ಸೋಮೆ ನಡೆ |
ತಂದುದಂ ಕಂಡು ನೀನಿಂತಪ್ಪ ವಂಚನೆಯಿನಿವಳ ಕೊಲಬಹುದೆಯೆನಲು ||
ಇಂದುಮುಖಿ ನುಡಿದಳ್ ದಯಾಮೂಲಧರ್ಮದೊಳ |
ಗೊಂದಿನಿಸು ಬಿಡವಲ್ಲದಿರ್ಪವರಿದಂ ಮನಸು |
ದಂದುಮಾಡುವರೊ ಮಾಡರೋ ಎಂಬುದಂ ಸ್ವಾಮಿ ನೀವೇ ವಿಚಾರಿಸೆನಲು || ೪೬ ||

ಎಂದೆಂಬ ನುಡಿಗೇಳಿಯೀ ಕಥನಮಾವ ತೆರ |
ದಿಂದಾಯಿತೆನಲೆಲೇ ಭೂಪಾಲ ನಾನಿದೇ |
ನೆಂದರಿಯೇ ತಾಮಿರ್ವರುಂ ಬಂದು ನನಗೊಂದು ಮಾಲೆಯಂ ತಂದುಕೊಡಲು ||
ಕಂದರ್ಪವಿಜಯಗದನರ್ಚನೆಯ ಮಾಡಿ ಮುದ |
ದಿಂದೆಲೆ ಕಾಮಲತೆ ನೀನಿದಂ ಮುಡಿಗೆ ಮುಡಿ |
ಯೆಂದು ಕೊಡಲಾಗಲಾ ಮಾಲೆಯೇ ಹಾವಾಗಿ ಹರಿತಂದುದಂ ಕಂಡೆನು || ೪೭ ||

ಮತ್ತೇನು ಮಾಯೆಯೆಂದರಿಯೆನೀ ಕರಡಿಗೆಯ |
ಚಿತ್ತೈಸಿ ನೀವೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಎನಲ್ಮಹೀ |
ಪೋತ್ತಂಸ ಕಂಡವಳ ಕೈಯಿಂದ ತೆಗೆಯಿಸಲ್ನವಪುಷ್ಪಮಾಲೆಯಾಗಿ ||
ಎತ್ತಿಬರಲಂತದಂ ಬಿಳ್ದಿರ್ದ ಕಾಮಲತೆ |
ಯೊತ್ತಿನೊಳಗಿರಿಸೆನಲ್ಕಿರಿಸೆ ಹಾವಾಗಿ ಹರಿ |
ಯುತ್ತಿರಲ್ಕಾಣುತಾಸ್ಥಾನಮೆಲ್ಲಂ ಪಿರಿದು ವಿಸ್ಮಯಂಗೊಂಡುದಾಗ || ೪೮ ||

ಆಕಸ್ಮಿಕವನಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾಮಿ ಕೇಳ್ |
ಲೋಕದೊಳ್ಕಂಡುದಿಲ್ಲಾ ಎಂಬ ನುಡಿಗೇಳಿ |
ಯಾ ಕಾಮಲತೆಯ ನಿಜಜನನಿ ವಸುಮಿತ್ರೆ ತಾನಿಂತೆಂದು ನುಡಿದಳಾಗ ||
ಈ ಕಪಟಮಂ ಮಾಡಿ ಬಳಿಕೆನ್ನ ಮಗಳ ನಾ |
ನೇ ಕೊಂದೆನೀತೆರಂ ಕಲ್ಲನೆಚ್ಚಾ ಮಿಂಟೆ |
ಯಾಕರ್ತುವಂ ತಾಗಿದಂತಾಯಿತೆಂದು ಸೋಮೆಯ ಪದಕೆ ವಂದಿಸಿದಳು || ೪೯ ||

ಬಳಿಕೆಲ್ಲ ಕಾಣ್ಬವೊಲ್ ಜಿನನೆ ಗತಿಯೆಂದು ಮೃದು |
ತಳಮನಾ ಸತ್ಯನಿಧಿಯಾ ಕಾಮಲತೆಯಂಗ |
ದೊಳಗಿರಿಸೆಯಪರಂಜಿಯೊಡವೆರದ ಪಾದರಸವಗ್ನಿಮುಖಮಂ ಕಾಣುತಾ |
ತಳುವುದೇ ಹಾರುವಂದದಿ ಹಾರಿತವಳ ಮೆ |
ಯ್ಯೊಳವರಿದ ವಿಷಯಮವಿಷಮಂತದಂ ಕಂಡು ಭೂ |
ಲಲನೇಶ ಭೂಭೋಗನಾಕೆಯಂ ಕೊಂಡಾಡಿ ಬಳಿಕಿಂತು ನುಡಿದನಾಗ || ೫೦ ||

ತನ್ನನೇ ಹೀರಿ ಬಡಮಾಳ್ಪ ವಡಬಾಗ್ನಿಯಂ |
ತನ್ನನೇ ಹೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾಳ್ಪಮೃತಕಿರಣನಂ |
ಮುನ್ನೀರು ತನ್ನ ಗಂಭೀರತನವನೇ ಮೆರೆದು ಗರ್ಭೀಕರಿಸಿತಿಲ್ಲವೇ ||
ಅನ್ನೆಯದಿ ತನಗೆಯಪಕಾರಮಂ ಮಾಡಿದವ |
ರೆನ್ನದೇ ತನಗೆಯುಪಕಾರಮಂ ಮಾಡಿದವ |
ರೆನ್ನದೇ ಒಂದೇ ಸಮಂಗಾಣದೇ ಸುಮ್ಮನೇಕಿರ್ಪರಾ ಸುಜನರು || ೫೧ ||

ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿ ಪಲಸೂಳಧಿಕತರಹರ್ಷ |
ದಿಂದ ನವರತ್ನಪೀಠವ ತರಿಸಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ |
ಚಂದಚಂದದ ಭೂಷಣಾಂಬರವಿಲೇಪನಪ್ರಸವದಿಂ ಪೂಜೆಗೆಯ್ದು ||
ಸಂದಣಿಸಿ ನೋಡುತಿರೆ ನಗರದೇವತೆಗಳೆ |
ಯ್ತಂದು ನವರತ್ನನವಕುಸುಮವೃಷ್ಟಿಯನು ಪೂ |
ರ್ಣೇಂದುಮಂಡಲಮುಖಿಗೆ ಮಾಡಿದಂ ಭೂಭೋಗವಿಶ್ವಂಭರಾಧೀಶನು || ೫೨ ||

ಕಾಮಲತೆ ಕಪಟದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಳಿಯನಾಗ |
ಸೋಮೆ ಮುಟ್ಟಿದೊಡೆ ಪೂಮಾಲೆಯಾಯಿತು ಕಂಡ |
ಸೋಮೆ ಕುಡಲದು ಕಾಮಲತೆಯನೇ ಹಾವಾಗಿ ಹರಿದು ಕೊಂದಿತ್ತು ಕಂಡಾ ||
ಆ ಮಹಾಸತ್ಯನಿಧಿ ಮುಟ್ಟಲಾಕ್ಷಣ ಸತ್ತ |
ಕಾಮಲತೆಯರಸರಿವ ತೆರದಿನೆಳ್ದಳು ಕಂಡ |
ನಾಮೆಲ್ಲರಿದನು ನೋಡುವ ಬನ್ನಿಯೆಂದೂರುಕೇರಿಯೆಲ್ಲಂ ನೋಡಿತು || ೫೩ ||

ಅನಿತರೊಳಗಮರರಾಗಸದೊಳನಿಮಿಷಪಟಹ |
ನಿನದಮಂ ಪಾರಿಜಾತದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯಂ |
ಮಿನುಗುವಪರಂಜಿದಗಡಿನದೊಂದು ತಂದಲಂ ಥಳಥಳಿಪ ಮಣಿಯ ಮಳೆಯಂ ||
ಜನವಿನುತ ಸೋಮೆ ಜಗದಾಶ್ಚರ್ಯಗುಣಧಾಮೆ |
ನಿನಗಲ್ಲದೀ ಸತ್ಯಮಿನ್ನುಳಿದವರ್ಗುಂಟೆ |
ಯೆನುತ ಕೊಂಡಾಡಿಯಾವರ್ಣನೆಯುಮಂ ನಗರಿಯರಿವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು || ೫೪ ||

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸದ್ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪಮಂ |
ಭಾಸುರಗುಣಾಭರಣೆ ಸೋಮೆ ಪೇಳಲ್ಕೇಳ್ದು |
ದಾಸೀನಮಂ ಮಾಡಿ ಸಕಲಭೋಗೋಪಭೋಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ವೇಗಮೊದವೆ ||
ಓಸರಿಸದರಸುತನಮಂ ಸುತಂಗಿತ್ತೆರಡು |
ಸಾಸಿರ್ವರರಸುಗಳ್ಗುಣಪಾಲಸೆಟ್ಟಿಸಹಿ |
ತಾ ಸುಮತಿಯೆಂಬ ಗುರುವಿಂ ದೀಕ್ಷೆಗೊಂಡನಾ ಭೂಭೋಗಭೂಪಾಲನು || ೫೫ ||

ಅರಸನಧಾಂಗಿ ಭೋಗಾವತಿಯುಮಾ ವೈಶ್ಯ |
ವರನ ನಿಜಸುದತಿ ಗುಣವತಿಯುಮಾ ಸೋಮೆಯುಂ |
ಪುರದೊಳ್ಕೆಲಂಬರಬಲೆಯರುಸಹಿತಂ ಭದ್ರಮತಿಯೆಂಬ ಕಂತಿಯರೊಳು ||
ಹರಿಸದಿಂ ದೀಕ್ಷೆಗೊಳಲಾ ರುದ್ರದತ್ತ ಭೂ |
ಸುರನುಮಾ ವಸುಮಿತ್ರೆಯಾ ಕಾಮಲತೆಯುಮತಿ |
ಭರದಿ ಸುವ್ರತವ ಧರಿಸಿದರಲ್ಲಿ ಭದ್ರಪರಿಣಾಮಿಗಳ್ಕೆಲರಾದರು || ೫೬ ||

ಇಂತಾದ ದೃಷ್ಟಾಂತಮಂ ಕಂಡು ಸಮ್ಯಕ್ತ್ವ |
ಮಂತಸ್ಥಮೆನಗಾಯಿತೆಂದ ಚಂದನಶ್ರೀಗೆ |
ಸಂತಸದಿನಿಚ್ಛಾಮಿಯೆಂಬ ವೈಶ್ಯೋತ್ತಮನ ತತ್ಕಾಮಿನಿಯರ ನುಡಿಯಾ ||
ಅಂತರದ ಸತಿ ಕುಂದಲತೆಯೆಂದಳೀ ನುಡಿಗೆ |
ಎಂತಾನುಮೊಡಬಡುವೆನೇ ಎಂಬ ನುಡಿಗೇಳಿ |
ಕಂತುನಿಭನುದಿತೋದಯಾವನೀಪಾಲನಾ ಮಂತ್ರಿಯಿಂತೆಂದರಾಗ || ೫೭ ||

ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಕಿವಿಯಾರೆ ಕೇಳ್ದುದ ಬಣ್ಣ ||
ವಣ್ಣಿಗೆಯ ನುಡಿಯಿದೆಲ್ಲಂ ಮಿಥ್ಯೆಯೆಂದಿವರ |
ಕಣ್ಣ ಕುಕ್ಕಿದ ತೆರದಿ ನುಡಿದ ಲಂಡೆಯನು ಹಿಡಿತರಿಸಿ ನುಡಿದಾ ಬಾಯೊಳು ||
ಮಣ್ಣತುಂಬಿಸಿ ಬರಲ ತರಿಸಿ ನಗರಿಯ ಗಂಡು |
ಹೆಣ್ಣೆಲ್ಲ ನೋಡುವಂದದಿ ಮೆಯ್ಕರಂ ಹುಣ್ಣು |
ಹುಣ್ಣಾಗುವಂತೆ ನೆರೆ ಕೊಲಿಸಬೇಕಿವಳನಿನಮಂಡಲಂ ಮೂಡಲೊಡನೆ || ೫೮ ||

ಸುಲಲಿತಸ್ವರದ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಮಣಿದಲೆಯ |
ನೊಲೆವ ಘಣಿರಾಜನಂದದಿ ಕಿವುಡುಗರ ತಲೆ |
ಯಲುಗುವುದೆ ಸಜ್ಜನರ ನುಡಿಗೆ ಸಭ್ಯರು ಲಾಲಿಪಂದದಿಂ ಕಿವಿಗೊಡುವರೇ ||
ಖಳರೆನುತ ಮರದ ಮೇಲಣ ಚೋರನೆಣಿಸುತಿರೆ |
ಲಲನೆಯಾಡಿದ ನುಡಿಗೆ ಮನಮಿತ್ತನಾ ವೈಶ್ಯ |
ಕುಲತಿಲಕನಮಲನರ್ಹದ್ದಾಸಜಿನಸಮಯವಾರ್ಧಿವರ್ಧನಚಂದ್ರನು || ೫೯ ||

ಇದು ವಿಬುಧಜನವಿನುತಮಿದು ವಿಬುಧಜನವಿನತ |
ಮಿದು ವಿದಿತಜಿನಸಮಯಶರಧಿಸಂಪೂರ್ಣೇಂದು |
ಸದಮಲ ಯಶಸ್ಕಾಂತ ಯದುವಂಶನೃಪರ ಸಚಿವಾನ್ವಯಾಂಬರಹಂಸನು ||
ಮದನಸಮರೂಪನುತ್ತಮಗುಣಕರಂಡಕಂ |
ಚದುರಮಂಗರಸನುಸಿರ್ದೀ ಕೌಮುದೀಕಥೆಯೊ |
ಳೊದವಿ ರಂಜಿಸಿತು ಗುಣವಂತೆ ಸೋಮೆಯದೊಂದು ಕಥನಮಾರನೆಯ ಸಂಧಿ || ೬೦ ||

ಅಂತು ಸಂಧಿ ೬ಕ್ಕಂ ಪದನು ೩೬೩ಕ್ಕಂ ಮಂಗಳ ಮಹಾ