ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತಂ
ಶ್ರೀಕಾಂತಂ ಖಲಕೌರವಾದಿನಿಧನೇ ಸಾಕಂ ಪರಂ ಕಾರಣಂ
ನಾಕೀಂದ್ರಾದ್ಯವತಾರಕೈರ್ವರಗುಣೈಃ ಭೂಕಾಮುಕೈಃ ಪಾಂಡವೈಃ |
ಪಾಕಾರಿಸ್ತುತವಾಹಮೇಧಕರಣೇ ಸಾಕಾಂಕ್ಷಪಾರ್ಥಕ್ರಿಯಾ
ನೌಕಾನಾಏಕಮರ್ಜುನಪ್ರಣಯಿನಂ ಹೈಕಾಂತಿಸೇವ್ಯಂ ಭಜೇ ||

ರಾಗ ನಾಟಿ ಝಂಪೆತಾಳ
ಶರಣು ಶಶಿಧರಪುತ್ರ ಶರಣು ಸಕಲಪವಿತ್ರ |
ಶರಣು ಕೋಮಲಗಾತ್ರ | ಶರಣು ಸುಚರಿತ್ರ
ಶರಣು ವಿದ್ಯವಿಧಾತ್ರ ಶರಣು ಸುರಗಣಮಿತ್ರ |
ಶರಣು ವಿಘ್ನವಿಚಿತ್ರ ಶರಣು ಭವಹೋತ್ರ ||
ಶರಣು ಶರಣು     ||೧||

ಹಿಮಕರನೊಳಿದಿರಾಗಿ ಶಾಪವನು ಮುನಿದಿತ್ತೆ |
ದ್ಯುಮಣಿಕೋಟಿಪ್ರಕಾಶ ಇಭವದನವೇಷ ||
ಅಮರಾರಿಕುಲನಾಶ ಅಮಿತಗುಣಗಣಧೀಶ |
ಸುಮನಸಾದ್ಯರ ಪೋಷ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧೇಶ ||
ಜಯತು ಜಯತು            ||೨||

ಅಜ ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆಗಳಂಬುನಿಧಿಮಥನದಲಿ |
ಭಜಿಸಿ ನಿನ್ನನು ಕರೆಯೆ ನೀ ಬಾರದಿರಲು ||
ಭಜಕರನು ಬಿಟ್ಟು ಪೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಆಲಸ್ಯ |
ರಜತಪುರದೊಳು ವಾಸ ಭಳಿರೆ ವಿಘ್ನೇಶ |
ಶರಣು ಶರಣು     ||೩||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ಏಕತಾಳ
ಅಂಬ ಶಾರದೆ ಜಗ | ದಂಬ ಮಹಾಕಾಳಿ ||
ಶುಂಭನಿಶುಂಭಾರಿ | ನಂಬಿದೆ ಪದವ            ||೪||

ಶಂಭುಶಿವನ ರಾಣಿ | ವರದೆ ಕಲ್ಯಾಣಿ ||
ಕಂಬು ಕಂಠಿನಿ ಕಾಮ | ಜನನಿ ಶರ್ವಾಣಿ       ||೫||

ತಾಯೆ ಭಾರತಿ ಮಹಾ | ಮಾಯೆ ತುಂಬುರ ವೀಣಾ ||
ಗಾನೆ ಸನ್ಮತಿಯಿತ್ತು | ಬಾಯೊಳು ನೆಲಸೆ      ||೬||

ದ್ವಿಪದಿ
ಗುರುವಿನಂಘ್ರಿಯ ಭಜಿಸಿ ಗಾರ್ಗ್ಯಗೌತಮರ |
ಚರಣಕಾನತನಾಗಿ ಚಂದ್ರಭಾಸ್ಕರರ            ||೭||

ಬ್ರಹ್ಮ ಹರಿ ನಾರದರಿಗೊಮ್ಮೆ ಕೈಮುಗಿದು |
ಗಮ್ಮನೆರಗುವೆನು ದಿಕ್ಪಾಲಕರಿಗೊಲಿದು        ||೮||

ತರಳನಾಡಿದ ಕೃತಿಯ ತಪ್ಪಿರಲು ನೋಡಿ |
ಸರಿಯಾಗಿ ಜನರು ತಿದ್ದುವುದು ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ  ||೯||

ವಾರ್ಧಕ
ಭಾರತಿಯ ಬಲಗೊಂಡು ಸೂತಶೌನಕಗೆರಗಿ |
ನಾರದಾದ್ಯರ ವ್ಯಾಸಮುನಿಯಂಘ್ರಿಯಂ ಸ್ಮರಿಸಿ |
ಭಾರತಾಮೃತಶರಧಿಯೊಳಗೆ ಪಿರಿದಾಗಿರುವ ಅಶ್ವಮೇಧದ ಕಥೆಯನು ||
ಧಾರಿಣಿಯೊಳರಿವಂತೆ ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ರಮದಿ |
ಸಾರವಿದು ಪೇಳುವೆನು ಶ್ರುತಿತಾಳಬಂಧದಿಂ |
ವಾರಿಧಿಯ ತಡಿಯಲಿಹ ಉಡುಪಿಯಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಟಾಕ್ಷದಿ ||೧೦||

ರಾಗ ಮಾರವಿ ಝಂಪೆತಾಳ
ಇಂದುಕುಲಜಾತಜನಮೇಜಯಗೆ ಭಾರತವ |
ನಂದೊಲಿದು ಪೇಳ್ದ ವೈಶಂಪಾಯಮುನಿಪ    ||೧೧||

ಹೀಗೆ ಕುರುಕುಲವೆಂಬ ಕಾನನವ ಸಂಹರಿಸಿ |
ಯಾಗವನು ಕೈಗೊಂಡನಾಗ ಧರ್ಮಜನು     ||೧೨||

ರಣಕೆ ವಾಜಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಬಭ್ರುವಾಹನನೊಡನೆ |
ಸೆಣಸಿ ಮಡಿದನು ಪಾರ್ಥ ಮಣಿನಗರದೊಳಗೆ            ||೧೩||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ
ಮುನಿಕುಲಾಧಿಪ ಪಾಂಡುತನಯರ |
ಘನ ಪರಾಕ್ರಮವೆತ್ತಲಡಗಿತು |
ವನಜನಾಭನ ಕರುಣದಳತೆಯು | ಕನಸಿದೇನೈ         ||೧೪||

ವಾಸವನ ಸುತ ಹರ ಸುರಾದ್ಯರೊ |
ಳೀಸು ಕಾಳಗವಾಗಿ ಪಡೆದಿಹ |
ಪಾಶುಪತ ಮುಂತಾಗಿ ಹೋಯ್ತೇ | ಗಾಸಿಯಾಗಿ         ||೧೫||

ಆ ಸುಭದ್ರಾಪತಿಗೆ ಸಾರಥಿ |
ವಾಸುದೇವನು ಇರಲು ಮೋಹದ |
ಪಾಶವಡಗಿತೆ ರಣದಿ ಬೀಳುವ | ಮೋಸವೇನೈ          ||೧೬||

ಮಗನೆ ಬಿಡು ಬಿಡು ಮನದ ಚಂಚಲ |
ವಗಣಿತಾತ್ಮನು ಕಲಿ ಧನಂಜಯ |
ವಿಗಡ ಶಾಪದಿ ಮಡಿದನಲ್ಲದೆ | ಪಗೆಗಳುಂಟೆ ||೧೭||

ಚಿಂತ್ಯರಹಿತನು ಕೃಷ್ಣ ನಿಮ್ಮಯ |
ಸಂತತಿಗೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿ ಪಾಲಿಪ |
ನಂತಕನ ಸದೆಬಡಿದು ಆಳುವ | ರಂತೆ ಧರೆಯ          ||೧೮||

ಜಗದ ರಾಜ ಕುಮಾರರೊಳಗೀ |
ಬಗೆಯ ಕಾಣೆನು ಕಥೆಯ ಕೇಳುವ |
ಸೊಗಸು ನಿನ್ನದು ಬೇರೆ ಪೇಳ್ವೆನು | ಮಖದ ಕಥೆಯ   ||೧೯||

ಭಾಮಿನಿ
ತಂದೆ ಮುನಿಪತಿ ಕರುಣಿಸಿದ ಕಥೆ |
ಯಿಂದ ಗೆಲಿದನು ದುರಿತದುಃಖವ |
ನೊಂದುಳಿಯದೆನಗರುಹಬೇಕೆಂದೆರಗಿದನು ಪದಕೆ ||
ಮಂದಹಾಸದೊಳೆತ್ತಿ ಕರುಣಾ |
ಸಿಂಧು ತಕ್ಕೈಸುತ್ತ ನುಡಿದನು |
ಕಂದ ಕೇಳೈ ಪಾಂಡವರ ಸುಕೃತಾಬ್ಧಿಕಥನವನು         ||೨೦||

ದ್ವಿಪದಿ
ಧಾರಿಣೀಪತಿ ಕೇಳು ದಂತಿನಗರದಲಿ |
ನೂರೊಂದು ಸುತರುದಿಸೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೃಪಗೆ ||೧೨೧||

ಸಾರಿ ವಿದ್ಯೆಯ ಕಲಿತು ಪಾಂಡವರ ಕೂಡಿ |
ಮಾರುತಿಯ ಕೆಣಕಿದರು ದಿನ ದಿನದಿ ನೋಡಿ ||೨೨||

ಅವರೊಳೆರಡಿಲ್ಲೆಂದು ದ್ವೇಷವನು ತಾಳಿ |
ಅವನಿಯೊಳಗಿರ್ದರಿಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವಾಳಿ  ||೨೩||

ವಾರ್ಧಕ
ಅರಸ ಕೇಳರ್ಜುನಂ ಸಕಲ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರ |
ಚರಿಸಿ ಬರೆ ಶೇಷಸುತೆ ಲೂಪಿ ಚಿತ್ರಾಂಗದಾ |
ತರುಣಿಯರು ಬಿಡದೆ ಭೋಗಂಗೊಂಡು ಹರುಷದೊಳಗಾಗ ಸುತನಂ ಪಡೆದರು ||
ಮರುದಿವಸ ಫಲುಗುಣಂ ಇರದೆ ಯತಿವೇಷದಿಂ |
ಪರಮದ್ವಾರಕೆ ಪೊಕ್ಕು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನುಜೆಯಹ |
ವರ ಸುಭದ್ರೆಯ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ನಡೆದನು ಪುರಕೆ ಮುರಹರನ ಕರುಣದಿಂದ         ||೨೪||

ಸೋಮ ಕುಲಸಂಜಾತ ಲಾಲಿಸೈ ಮುಂಗಥೆಯ |
ಭೂಮಿಗೋಸುಗ ಗೆಯ್ದ ಸಮರದಲಿ ಕೌರವರ |
ಸ್ತೋಮವನು ಯಮಸದನಕಟ್ಟಿ ವರ ಪಾಂಡವರು ಹಸ್ತಿನಾವತಿಯೊಳಿರಲು ||
ಭೂಮಿಪಾಲಕ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದು ದಿನ ತಾನು |
ಪ್ರೇಮದಿಂದನುಜರೊಡಗೂಡುತಾಲೋಚಿಸಿದ |
ನಾ ಮಹಾ ಬಂಧುಹತ್ಯಾಪಾತಕವು ಬಿಡದೆ ಬಾಧಿಸುವುದೆಂದೆನುತಲಿ      ||೨೫||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ರೂಪಕತಾಳ
ಆ ಸಮಯದಿ ಯಮಸೂನು ಕಂಗಳ ನೀರು |
ಸೂಸಿ ದುಃಖದೊಳಿರಲಾಗ ||
ಈಶಸನ್ನಿಭ ಸುರವಾಸವಾರ್ಚಿತ ವೇದ |
ವ್ಯಾಸ ಬಂದನು ಇಭಪುರಿಗೆ           ||೨೬||

ಯೋಗೀಂದ್ರನನು ಇದಿರ್ಗೊಂಡು ಪೀಠವನಿತ್ತು |
ಆಗ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಸತ್ಕರಿಸಿ ||
ಬೇಗದಿಂದಲಿ ಪಾಂಡುಸುತರು ಪಾದಕೆ ಬೀಳೆ |
ಯೋಗೀಂದ್ರನೊಲಿದು ತಕ್ಕೈಸಿ       ||೨೭||

ಕಂದ ನಿನ್ನಯ ಮೊಗ ಕಂದಿತೇತಕೆ ರಾಜ್ಯ |
ಬಂದುದಿಲ್ಲವೆ ಕಾಳಗದಲಿ ||
ಒಂದೆ ಕುಲದಿ ಪುಟ್ಟಿ ಅಗ್ರಜಾದಿಗಳನ್ನು |
ಕೊಂದ ಪಾತಕಕೇನು ಮುನಿಪ        ||೨೮||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ಅಷ್ಟತಾಳ
ಧಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಕಾದುವಲ್ಲಿ | ಪುತ್ರಮಿತ್ರರೆಂಬುದುಂಟೆ |
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲಿ ಜನಿಸಿದವರ್ಗೀ | ಚಿತ್ರವೇನಯ್ಯ  ||೨೯||

ಹತ್ತು ವರುಷದ ಬಾಲರಿಗೆ | ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕಲಿಸಿ |
ದುತ್ತಮ ಹಿರಿಯರ ಕೊಂದದ್ದು | ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ಮುನಿಪ      ||೩೦||

ಲೇಸಾಯಿತಯ್ಯ ನಿನ್ನೊಳು | ಈಸು eನವಿದ್ದ ಮೇಲೆ |
ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವರೇ ಭೂ | ಮೀಶ ಕೇಳಯ್ಯ            ||೩೧||

ಈಶನಾಣೆಳ್ಳಿನಿತು ರಾಜ್ಯ | ದಾಸೆಯಿಲ್ಲವಡವಿಯೊಳು |
ಕೇಶವನ್ನ ಭಜಿಸಿರುವೆವು | ವ್ಯಾಸ ಮುನಿರಾಯ          ||೩೨||

ಸೋಮವಂಶಜ ಕೇಳ್ ಹಿಂದೆ | ರಾಮ ರಾವಣನ ವಧೆಗೆ |
ಪ್ರೇಮದಿ ಕಯ್ಗೊಂಡ ಯಜ್ಞ | ನೀ ಮಾಳ್ಪುದೀಗ           ||೩೩||

ಶ್ಯಾಮ ವರ್ಣ ಕುದುರೆ ಯಾವ | ಸೀಮೆಯೊಳುಂಟೆಂಬುದರಿಯೆ |
ಭೂಮಿಸುರರ್ಗೆ ಕೊಡುವುದೇನು | ಹೇ ಮಹಾಮುನಿಪ ||೩೪||

ತಡೆಯದೆ ಪೋಗಿ ಯೌವನಾಶ್ವ | ನೊಡನೆ ಕಾದಿ ಕುದುರೆ ತರಿಸು |
ಒಡವೆ ಹಿಮಾಚಲದಿ ತೋರಿ | ಕೊಡುವೆ ನಾ ಭೂಪ    ||೩೫||

ಬಡವರಂತೆ ಇರದೆ ವಿಪ್ರರ್ | ಹಿಡಿದ ದಾನ ವಸ್ತುಗಳನು |
ತಡೆವರಿಂಗೆ ಪಾತಕವಿ | ಮ್ಮಡಿಸಿತೈ ಮುನಿಪ            ||೩೬||

ಪೊಡವಿಯೊಳು ಬಿಟ್ಟ ವಸ್ತು | ಪೊಡವೀಶಗಲ್ಲದೆ ಮಿಕ್ಕ |
ಒಡೆಯರುಂಟೆ ತರುವುದಕ್ಕೆ | ಬಿಡು ಚಿಂತೆ ಭೂಪ       ||೩೭||

ಬಿಡದೆ ಭೀಮಾರ್ಜುನರಿಂದ | ಕಡು ಬೇಗ ಕೃಷ್ಣನ ಕರೆಸು |
ಹಿಡಿ ದೀಕ್ಷೆ ಅಂಜದಿರೆಂದು | ನಡೆದ ಮುನಿರಾಯ         ||೩೮||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ
ಮುನಿಪ ತನ್ನಾಶ್ರಮಕೆ ತೆರಳಲು |
ಮನದಿ ಯಮಜನು ಚಿಂತಿಸಿ ||
ಅನಿಲಜಗೆ ನೇಮಿಸಿದ ಕರೆವ | ದನುಜಹರನ  ||೩೯||

ಭೀಮ ಕೇಳೈ ಬಲು ದಿನಾಯಿತು |
ಸ್ವಾಮಿ ಪೋಗಿ ಸದ್ಗುಣ ||
ಧಾಮನಿಲ್ಲದೆ ನಡೆವುದೆಂತೈ | ಹೋಮ ನಮಗೆ          ||೪೦||

ರಾಮ ದೇವಕಿ ವಸುದೇವಾದ್ಯರು |
ಪ್ರೇಮದಿಂದವರೆಲ್ಲರು ||
ಕಾಮನಯ್ಯನು ಬರಲಿ ಸತಿಯರ | ಸ್ತೋಮ ಸಹಿತ     ||೪೧||

ಅಪ್ಪಣೆಯ ಕೊಂಡರುಹಿ ಕುಂತಿಗೆ |
ಕೀಚಕಾರಿಯು ಭೋಜನ ||
ಕರ್ಪೂರವೀಳ್ಯವ ಕೊಂಡು ನಡೆದನು | ತೇರನೇರಿ      ||೪೨||

ರಾಗ ಕಾನಡ ಆದಿತಾಳ
ವಾರಣಾಪುರ ಪೊರವಂಟನು ಭೀಮ |
ಕಾರಣೀಕರ ಕರೆತರಲು ನಿಸ್ಸೀಮ    ||೪೩||

ದೇವ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನನ ಭಾವ ತಾನಾಗಿ |
ನಾ ಹೋದರಲ್ಲಿಗೆ ನುಡಿಯ ಲೇಸಾಗಿ           ||೪೪||

ಧರಣೀಶನಪ್ಪಣೆ ಮೀರದೀ ಪಾಟಿ |
ದ್ವಾರಕೆ ಕಂಡ ಕುಶಸ್ಥಳ ದಾಟಿ        ||೪೫||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಅಷ್ಟತಾಳ
ಧಾರಿಣೀಪತಿ ಕೇಳು ದ್ವಾರಕಾನಗರದ | ದ್ವಾರದ ಸಂಭ್ರಮವ ||
ಭೂರಿ ಮಾಣಿಕ ಮುತ್ತು ಹವಳದ ಕೆಲಸವು | ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಂದದಿ           ||೪೬||

ಓರಂತೆ ನೆಲಗಟ್ಟು ಹೊರಚಾವಡಿಯ ಮೇಲೆ | ಹೇರಾಳ ವಸ್ತುಗಳ ||
ತೋರಣ ಕುರುಜು ಮೇರುವೆ ವಜ್ರಕದಗಳು | ಮಾರುತತನಯ ಕಂಡ     ||೪೭||

ಒಡನಿದ್ದ ಸೇನೆಯ ಹೊರಬಾಗಿಲೊಳಗಿಟ್ಟು | ವರ ರಥದಿಂದಿಳಿದು ||
ಪರಿಚಾರಕರ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಭೀಮನೊಳಪೊಕ್ಕ | ಕಡಲಶಯನನ ಬಳಿಗೆ       ||೪೮||

ಭಾಮಿನಿ
ಅನಿಲತನಯನು ಭರದಿ ಬಂದಾ |
ವನರುಹಾಕ್ಷನ ಚೇಷ್ಟೆಯಲಿ ಮುನಿ |
ಜನಕಸಾಧ್ಯನ ಭೋಜನದ ಗೃಹಕಾಗಿ ನಡೆತಂದ ||
ವನಿತೆಯರು ಚಾಮರವ ಬೀಸುವ |
ಘನತರದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನುಣುತಿರೆ |
ನೆನೆವ ಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬಿ ಭೀಮನ ಕಂಡು ಸತ್ಕರಿಸಿ        ||೪೯||

ರಾಗ ತೋಡಿ ಅಷ್ಟತಾಳ
ವಾತಜ ನೀನಿತ್ತಲೇತಕೋಸುಗ ಬಂದೆ |
ಮಾತೆ ಕುಂತಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೆ ||
ಭೂತಳಾಧಿಪ ಫಲುಗುಣ ಮಾದ್ರಿತನಯರು |
ಸ್ವಸ್ಥದೊಳಿಹರೇನಯ್ಯ       ||೫೦||

ಅಡವಿಯ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲ್ ಹರುಷವೆ ನಿನ್ನಯ |
ಒಡಲಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯೇನೈ ||
ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿಸಿದೆನು ಬದಲೊಂದು ನಿನಗಾಗಿ |
ಒಡನುಂಬುದು ಕೇಳಯ್ಯ   ||೫೧||

ರಾಗ ಭೈರವಿ ಝಂಪೆತಾಳ
ಸರ್ವದಾಯಕ ಕೇಳು ಸಕಲ ರಕ್ಷಕ ನೀನು |
ಓರ್ವ ಬಂದರೆ ಮನೆಗೆ ಅಂಜುವರೆ ಹೀಗೆ                   ||೫೨||

ಊರ್ವೀಶ ನೀನಲ್ಲ ಊರು ಉಂಬಳಿಯಿಲ್ಲ |
ಸರ್ವಗುಣವೆಲ್ಲಿಹುದು ಗೋವಳರ ಮತಕೆ                  ||೫೩||

ಸಾರಸಾಂಬಕ ಸಕಲವರಿತು ನೀನೀ ಹಲವು |
ನಾರಿಯರ ಕೂಡಿರುವ ಚೋರತನವೇನೈ                 ||೫೪||

ಯಾಗದೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಡಿದು ಅಣ್ಣ ಧರ್ಮಜನಿಹನು |
ಬೇಗ ಬರಹೇಳಿದನು ಸರ್ವರಿಗು ನಿಮಗು                  ||೫೫||

ಯೋಗಿ ವೇದವ್ಯಾಸ ಸಕಲ ಋಷಿಗಳು ಪಾದ |
ಕಾಗಿ ಹಾರಯ್ಸುವರು ವಾಗೀಶಪಿತನೆ                       ||೫೬||

ಭಾಮಿನಿ
ಭೀಮ ಕೋಪಿಸಿಯೆದ್ದ ಸಮಯಕೆ |
ಕಾಮಪಿತ ತಕ್ಕಯ್ಸಿ ನುಡಿದನು |
ಆ ಮಹಾ ಆರೋಗಣೆಯ ಗೃಹಕಯ್ದಿ ಹರುಷದಲಿ ||
ಭಾಮೆಯರ ಸಂಗೀತದಿಂ ಹರಿ |
ಚಾಮರದ ಬೆಡಗಿನಲಿವುಣ್ಣುತ |
ಸ್ವಾಮಿ ಕರ್ಪುರವೀಳ್ಯವನಿಲಜಗಿತ್ತು  ಪೊರವಂಟ        ||೫೭||

ಅನಿಲಜನ ಕೂಡುತ್ತಲಾ ದಿನ |
ವನಜನಾಭನು ಬಂದು ತನ್ನನು |
ನೆನೆವ ಭಕ್ತರನರಸಿಕೊಂಡಯ್ತಂದ ಗಜಪುರಿಗೆ ||
ಘನಚರಿತ್ರವ ಕೇಳ್ದು ಧರ್ಮಜ |
ನನುಜರಾದ್ಯರ ಕೂಡುತಿದಿರ್ಗೊಂ |
ಡನಿಮಿಷಾವಳಿ ಮೆಚ್ಚಲೆರಗಿದ ಪಾದಪದ್ಮದಲಿ            ||೫೮||

ವಾರ್ಧಕ
ಇಂತು ಹರಿ ಮೆಯ್ದೋರಲಾ ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಪಂ |
ಕಂತುಪಿತನಂ ಸ್ಮರಿಸೆ ಕುದುರೆಯಂ ಒಪ್ಪಿಸುವೆ |
ವೆಂತೆನುತ ಭೀಮ ಕರ್ಣಜ ಮೇಘನಾದರು ಮಹಾಂತ ಶೌರ್ಯವ ತಾಳುತ ||
ನಿಂತು ಬೆಸನಂ ಬೇಡಿ ಭದ್ರಾವತೀ ನಗರ |
ಮಂ ತವಕದಿಂ ಪೊಕ್ಕು ಯೌವನಾಶ್ವನ ಗೆಲ್ದು |
ಪಂಥದಿಂದಶ್ವ ಸಹಿತಾ ನೃಪತಿ ಧರ್ಮಜಗೆ ಸಂತಸದೊಳೊಪ್ಪಿಸಿದರು     ||೫೯||