ರಾಗ ಭೈರವಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಎಲವೋ ಗೋಪಕುಮಾರ | ನಿಲು ಎನ್ನೊಳ್ ರಣಧೀರ |
ಛಲವ ತೋರಿಸು ಭುಜದ | ಬಲವ ಬಲರಾಮ ||
ಛಲವ ತೋರಿಸಲು ಎನ | ಗಳವಲ್ಲ ನಿನ್ನೊಡನೆ |
ಬಲು ಭಟನು ನೀ ರಣದಿ | ಯೆಲೊ ಮಲ್ಲರೊಡೆಯ     || ೧ ||

ಬಲ್ಲೆ ನಿನ್ನಯ ತಮ್ಮ | ಮಲ್ಲ ಚಾಣೂರನನು |
ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲವೆ ನಿನ್ನ | ಹಲ್ಲ ಕಳಚುವೆನು ||
ಹಲ್ಲ ಕಳಚುವೆನೆಂಬ | ಸೊಲ್ಲನಿನ್ನೊಮ್ಮೆ ನುಡಿ |
ಅಳ್ಳೆ ಬಿಚ್ಚಿಸುವೆ ಕೇಳ್ | ಖುಲ್ಲ ಮುಷ್ಟಿಕನೆ    || ೨ ||

ಬಿಡು ಬಿಡು ಪರಾಕ್ರಮವ | ನುಡಿಯ ಬೇಡೆನುತ ಕರ |
ಹಿಡಿದೆಳೆದು ಮುಷ್ಟಿಕನು | ಜಡಿದಿಟ್ಟನೊಂದ ||
ನಿಡಿದು ಲಂಘಿಸಿ ರಾಮ | ಪಿಡಿದವನ ಕಿಬ್ಬದಿಯ |
ಹೊಡೆದಬ್ಬರಕೆ ರಕುತ | ಬುಡು ಬುಡಿಸುತಿಳಿಯೆ       || ೩ ||

ತಟ್ಟಿ ಭುಜವನುಯಮಲ | ದಿಟ್ಟ ಬಲರಾಮನನು |
ಹೆಟ್ಟಿದನು ಹಡಕಿಗೊಂ | ದಿಟ್ಟ ಮತ್ತೊಡನೆ ||
ಸಿಟ್ಟಿನಲಿ ಪಲ್ ಗಡಿದು | ಕುಟ್ಟಿ ಮುಸುಡಿಗೆ ಖಳನ |
ಹೊಟ್ಟೆ ಗುಮ್ಮಿಡೆ ಮೆಟ್ಟಿ | ರಟ್ಟಿಸಿದ ರಾಮ    || ೪ ||

ಮಲ್ಲ ಮುಷ್ಟಿಕ ಬಲನ | ಘಲ್ಲಿಸುತ ತುರುಬ ಹಿಡಿ |
ದುಲ್ಲಂಘಿಸುತ ಹೊಯ್ದ | ನಳ್ಳೆ ಗುಮ್ಮಿಡಲು ||
ಘುಳ್ಳು ಘಳುಘುಳಿಸ್ಯವನ | ಗಲ್ಲ ಸಂಧಿಗೆ ಹೊಯ್ದು |
ಹಲ್ಲ ಕಳಚುತ ರಕುತ | ಚೆಲ್ಲಿದನು ರಾಮ     || ೫ ||

ನಡುನಡುಗಿ ಮುಷ್ಟಿಕನು | ಘುಡಿಘುಡಿಸಿ ಸೆರಗ ಹಿಡಿ |
ಹಿಡಿದೆಳೆದು ಹಲಧರನ | ಬಿಡದೆ ಧುರಕಾಗ   || ೬ ||

ರಾಗ ಪಂಚಾಗತಿ ಮಟ್ಟೆತಾಳ

ಬಾರೊ ಬಾರೊ ಸಮರಕೆನ್ನೊಳು | ಬಲರಾಮ ಬೇಗ | ಬಾರೊ ಬಾರೊ   || ಪ ||

ಬಾರೊ ಬಾರೊ ಕರಗಳೆರಡ | ತೋರೊ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ |
ಧೀರ ನೀನೆಂದೆನುತ ಸೆರಗ | ಮೀರಿ ಮೀರಿ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದ | ಬಾರೊ    || ಅ ||

ಒಡೆಯ ಕಂಸ ರಣವ ನೋಡಿ | ಬಿಡಲಿ ಸರಸವೆನುತ ಭುಜವ |
ಹೊಡೆದು ಗರ್ಜಿಸುತಲಿ ಕೈಯ | ಹಿಡಿದು ಎಳೆದ ಹಲಧರನು |
ಪೊಡವಿಯೊಳಗೆ ಕೆಡಹುತಿರಲದ | ಕಂಡ ರಾಮ |
ಬಿಡಿಸಿ ಬಂಧುಗಳನು ತುಡುಕಿದ | ಖಳನ ಮಗುಚು |
ತೊಡನೆಯಡರಿ ಮುಸುಡ ಮೆಟ್ಟಿದ | ಮತ್ತೆ ತನ್ನ |
ತೊಡೆಯ ಮೆಟ್ಟಿ ಹರಿಯ ನೋಡಿದ || ನಗುತಲಿರ್ದ | ಬಾರೊ   || ೧ ||

ಮತ್ತೆ ರೋಹಿಣಿಜನ ತ | ಗ್ಗೊತ್ತಿ ತುಡುಕಿ ಖಳನು ಧೈರ್ಯ |
ವೆತ್ತು ಮುಷ್ಟಿ ಬಲಿದು ಗಗನ | ಕೆತ್ತಿ ತಿವಿದ ತಿವಿಯ ಸೈರಿ |
ಸುತ್ತ ರಾಮನವನ ಶಿರವನು || ಹೊಯ್ದ ಭರಕೆ |
ನೆತ್ತಿಯೊಡೆದು ಧರೆಗುರುಳ್ದನು | ಜವದಿ ಬಂದು |
ಕೃಷ್ಣನವನ ಎದೆಯಲೊದದನು | ಭಟನ ಜೀವ |
ವೆತ್ತ ಹೊಯಿತೆನುಲರಿಯೆನು || ನೃಪನೆ ಕೇಳು | ಬಾರೊ         || ೨ ||

ಧುರವ ಕಂಡು ಬೆದರಿ ಕೆಲರ | ಲ್ಲಿರುವ ಮಲ್ಲರುಗಳು ತಮ್ಮ |
ಹರಣವುಳಿಸುವೆವೆಂದಾಗ | ಭರದಿ ಓಡುತಿರಲು ಕಂಸ |
ಸರಿದು ಪೇಳ್ದ ಕರೆದು ಅವರನು || ಕೃಷ್ಣ ಬಲರ ||
ತರಿದುಬಿಟ್ಟರವರ ಊರನು | ಗೋಕುಲವನು |
ಭರದಿ ನಿಮಗೆ ಸೂರೆಬಿಡುವೆನು | ಎನುತ ಪೇಳಿ |
ಇರದೆ ಗದ್ದುಗೆಯನು ಹೊಯ್ದನು || ಗರ್ಜಿಸಿದನು | ಬಾರೊ      || ೩ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಕೊಲ್ಲಿ ವಸುದೇವನನು ಮಕ್ಕಳ |
ನೆಲ್ಲರನು ವೃದ್ಧರನು ಕೊಲ್ಲೆಲೆ |
ಕೊಲ್ಲಿರೈ ಸಲೆ ಉಗ್ರಸೇನನನಾತನನುಜನನು ||
ಭಲ್ಲೆಯದೊಳಿರಿ ಕುಹಕಿ ಯಾದವ |
ರೆಲ್ಲರನು ಕಡಿ ಕಡಿಯೆನುತ ಪೂ |
ಮಲ್ಲ ಕೈವೀಸಲು ಮುರಾಂತಕನೆಂದ ಹಲಧರೆಗೆ ||

ರಾಗ ಮಾರವಿ ಏಕತಾಳ

ನೋಡಿದೆಯಾ | ಅಣ್ಣ | ನೋಡಿದೆಯಾ        || ಪ ||

ಧುರದಿ ಚಾಣೂರ ಮುಷ್ಟಿಕರ | ಶಿರವ ನಾವ್ ಖಂಡಿಸಲಾಗೆಮ್ಮ |
ಪರಿಯ ನೋಡಿ ಬೆದರುತ್ತೆಮಗಿ | ಲ್ಲಿರುವ ಮಲ್ಲರು ||
ಭರದಿ ಓಡುತಿರಲು ಕಂಸ | ನರಿದು ಅಭಯವಿತ್ತು ನಮ್ಮ |
ಪುರವ ಸೂರೆ ಬಿಡುವೆನೆಂದು | ಕರೆದು ಕರೆದು ಪೇಳ್ದ ಮುಸುಡ | ನೋಡಿದೆಯಾ   || ೧ ||

ನುಡಿಗೆ ತೆರಹಿಲ್ಲದೆ ಬಹು | ಬಡವರು ಮಲ್ಲರ ಪಡೆಯು |
ಬಿಡದೆವೋಡುವವರನಿದಕೊ | ತಡಸುತವರನು ||
ಕೊಡುತಲಭಯ ಕರೆತಾ ಹೋಗೆಂ | ದೊಡನೆ ಕಂಸನೃಪನ ದರ್ಪ |
ಜಡಿದು ಬಿಸುಡುವೆ ನೋಡೆಂದು | ನುಡಿದನು ಜಗದೊಡೆಯನಂದು | ನೋಡಿದೆಯಾ        || ೨ ||

ಭರದಿ ರೋಹಿಣಿಜನಿಗೆ ಶ್ರೀ | ವರನು ಅರುಹಿ ಪೀತಾಂಬರವ |
ಸೆರಗ ಕಟಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ | ಲ್ಲಿರದೆ ಲಂಘಿಸಿ ||
ದುರುಳನೇರ್ದ ಪೀಠದಿ ಬಂದ | ಡರಲು ಗರ್ಜಿಸುತ ಖಳನು |
ತಿರುಗಿ ಸಿಡಿಲೊಲ್ ಖತಿಯಲ | ಬ್ಬರಿಸುತೆಂದನು | ನೋಡಿದೆಯಾ       || ೩ ||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ಮಟ್ಟೆತಾಳ

ಎಲವೊ ಕೃಷ್ಣ ಎನ್ನೊಳಿನಿತು ಸಲುಗೆಯೇನೆಲಾ |
ಛಲದಿ ಎನ್ನಾಸನವ ನೇರ್ವೆ ಕೊಲುವೆ ನೋಡೆಲಾ ||
ಸಲುಗೆಯಹುದು ಮಾವ ನಿನ್ನೊಳೆನಗೆ ದಿಟವದು |
ಒಲಿದು ಎನ್ನ ಬರಿಸಿದೇಕೆ ತಿಳುಹಿಸೆನಗದು   || ೧ ||

ಬಗುಳಬೇಡ ಬಲ್ಲೆ ನಿನ್ನ ಕಪಟಿಯೆಂಬುದ |
ಮುಗುದೆ ಪೂತನಿಯನು ಕೊಂದುದೇಕೆ ಪೇಳದ ||
ಜಗದ ಜನರರ್ಭಕರುಗಳಿಗೆ ಅಗಡು ಮೊಲೆಯನು |
ವಿಗಡ ವಿಷವನಿತ್ತರಿಂದ ಮಗುಚಿ ಕೊಂದೆನು  || ೨ ||

ಅದನು ಬಿಡು ಕೇಳಿತ್ತ ನಮ್ಮ ಚದುರ ಶಕಟನ |
ಮುದದಿ ಕೊಂದೆಯೇಕೆ ನಿನ್ನ ಸದೆವೆನೀ ಕ್ಷಣ ||
ವಿಧದಿ ಕಪಟದಿಂದಲೆಮ್ಮ ಸದನ ಹೊಕ್ಕಿದ |
ವದದರಿಂದ ಪದದಿ ಭಂಡಿಯೊದೆದೆ ಕೇಳದ   || ೩ ||

ಘಾತಕಿಯೆ ನೀ ನಡೆವ ನಡತೆ ನೀತಿಯೇನಲಾ |
ವಾತಾಸುರನ ಕೊರಳ ತರಿದುದೇಕೆ ಪೇಳಲಾ ||
ಏತಕೆನ್ನ ಜರೆವೆ ಮಾವ ಆತನೆನ್ನನು |
ಭೀತಿಗೊಳಿಸುತಿರೆ ನಾ ಬೆದರಿ ನೀತಿ ತೊರೆದೆನು      || ೪ ||

ಭಲರೆ ಬೆದರ್ವ ವೀರನಹುದು ತಿಳಿದೆ ನಿನ್ನನು |
ಮುಳಿದು ಬಕನ ಸೀಳ್ದುದೇಕೆ ಕೊಳದೊಳವನನು ||
ಖಳನು ಬಾಯ ತೆರೆದು ಎನ್ನ ಬಲಿದು ನುಂಗಲು |
ಬೆಳೆವುತವನ ಉದರ ಸೀಳ್ದು ಸೆಳೆದ ಜೀವವು          || ೫ ||

ಮಲ್ಲ ವೃಷಭ ಲಘು ಕೇಶಿಯರನೆಲ್ಲ ತರಿದೆಲಾ |
ಅಲ್ಲಿ ಸವರಿ ಇಲ್ಲಿ ಬೆದರಿ ಹಲ್ಲ ಬಿಡುವೆಯ ||
ಹಲ್ಲ ಬಿಡಿಸುವೆನು ನೋಡೆಂದು ಮಲ್ಲ ಕಂಸನ |
ಘಲ್ಲಿಸುತ್ತ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದ ಕೃಷ್ಣನಾ ಕ್ಷಣ       || ೬ ||

ರಾಗ ಭೈರವಿ ಏಕತಾಳ

ಈ ತೆರದಲಿ ಪಿಡಿವುತಲಿ | ರೋ | ಷಾತುರನಾಗಿ ದೂಡತಲಿ ||
ಕಾತರದಿಂದೆದೆಗಡರಿ | ಒದ್ದ | ನಾ ತತ್‌ಕ್ಷಣಕಸುರಾರಿ || ೧ ||

ಮಾತೆ ಪಿತರಿಗಿವನಿಂದು | ಬಲು | ಯಾತನೆಬಡಿಸಿದನೆಂದು ||
ಮಾತುಳ ಕಂಸನ ಕೊಂದು | ಪ್ರ | ಖ್ಯಾತಿಯೊಳೆಳೆದನಂದು     || ೨ ||

ಓಡುವರನು ಕರೆ ಕರದು | ಕರ | ನೀಡುತಲಭಯವನೊರೆದು ||
ಗಾಢದಿ ಪುರಗಳ ಬಲವ | ಹಲು | ನೋಡುತ ನಿಲಿಸಿದ ಭಯವ || ೩ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಅರಸ ಕೇಳನವರತ ವೈರೋ |
ತ್ತರದ ಭಯಭಾರದಲಿ ನೆನೆ ನೆನೆ |
ದಿರುಳು ಹಗಲೋರಂತೆ ತನ್ಮಯನಾಗಿ ಮೂಜಗವ ||
ಬೆರೆಸಿ ಕಾಣುತ ಕಂಸನಾ ಮುರ |
ಹರನ ಸಾರೂಪ್ಯವನು ಪಡೆದನು |
ಪರಮ ಭಕ್ತರಿಗಿನ್ನು ದುರ್ಲಭವೇನು ಕೇಳೆಂದ || ೧ ||

ಕಂದ

ಧರಣಿಪ ಕೇಳಮರಾರಿಯು | ಮುರಹರನೊಳ್ ಬೆರಸುತ್ತಿರಲವನರ‍್ಧಾಂಗಿಯ ||
ರೀರ್ವರು ಬಂದವನಂಗದಿ | ಮರುಗುತ ಬಿದ್ದುರೆ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟಳಲಿದರಾಗಳ್          || ೧ ||

ರಾಗ ನೀಲಾಂಬರಿ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಲಾಲಿಸೆಮ್ಮಗಲಿ ಪೋದೆಯೊ ಕಾಂತ | ಯಾಕೀ | ಧೂಳಿಯೊಳೊರಗಿದೆಯೈ ವ್ಯರ್ಥ ||
ಬಾಳಲಾರೆವು ನಿನ್ನ ಕ್ಷಣ ಬಿಟ್ಟು | ಬೇಗ | ಏಳು ಧೈರ್ಯವ ಪೇಳಭಯಗೊಟ್ಟು      || ೧ ||

ಶಿಶು ಪಶು ದ್ವಿಜರ ಹತ್ಯವನೆ | ಮಾಡಿ | ವಸರಿ ಹಾರಿತು ನಿನ್ನಾಯುಷ್ಯವ ||
ರಸೆಯೊಳೀ ಪರಿಯಾಯ್ತು ನಿನಗೆ | ಎದ್ದಿ | ನ್ನುಸಿರುವಲ್ಲಭನೆ ಬುದ್ಧಿಯೆಮಗೆ         || ೨ ||

ಸಕಲಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಮಾಧವ ನಿನ್ನ | ಬಹು | ಶಕುತಿಗಂಜುವನೆ ಕೇಳ್ ಸಂಪನ್ನ ||
ಮುಕುತಿಗಯ್ದಿದೆಯೆಂತಾದರು ದೇವ | ಮುಂದೆ | ಯುಕುತಿ ಪೇಳೆಮಗೆ ಮಹಾನುಭಾವ     || ೩ ||

ಮುಗುದೆಯರೀರ್ವರು ಅಳಲುತ್ತ | ಕೂಗಿ | ನಿಗಮಗೋಚರಗೆ ಪೇಳ್ದರು ಮತ್ತಾ ||
ಜಗದೀಶನೆಮ್ಮ ವೈಧವ್ಯವ | ನೋಡಿ | ಸೊಗಸಾಯಿತಯ್ಯೊ ನಿನಗೆ ದೇವ         || ೪ ||

ಮುನ್ನಿನ ಹಗೆಯ ಸಾಧಿಸಿದೆಯ | ಕೃಷ್ಣ | ಇನ್ನಾವ ಬಯಕೆಯುಂಟೆಲೊ ದೇವ ||
ಅನ್ಯರೆ ನಿನಗೆ ನಾವೆನ್ನುತ | ಶೋಕ | ವನ್ನು ತಾಳ್ದಳಲಿದರ್ ಪೊರಳುತ  || ೫ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಧರಣಿಪತಿ ಕೇಳ್ ಮಗಧಭೂಪನ |
ತರಳೆ ಹಸ್ತಿಪ್ರಹಸ್ತಿಯೆನಿಪರು |
ಮರುಗುತಿರಲಾಗನಿತರೊಳು ನರಕಾಂತಕನು ದಯದಿ ||
ಅರುಹಿದನು ಕೇಳತ್ತೆಯರಿರಾ |
ಬರೆಹ ಮೀರುವರಾರು ಜಗದೀ |
ಶ್ವರನ ತಂತ್ರವಿದೆಂದವರ ಸಂತವಿಸಿದನು ನಯದಿ    || ೧ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಅರಸ ಕೇಳ್ ಕಂಸಾಖ್ಯನೀ ಪರಿ | ಹರಿಯ ಕರಸಂಸ್ತುತ್ಯದಲಿ ಮೆರೆ |
ದಿರುವ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಗಮಿಸು | ತ್ತಿರಲಿಕಿತ್ತ    || ೧ ||

ತುಂಟರವನನುಜರುಗಳವರೆಂ | ಬೆಂಟು ಜನರನು ರಣದಿ ಹಲಧರ |
ಕಂಠವನು ಬಿಗಿದೊತ್ತಿ ಕೊಂದನು | ತುಂಟರವರ       || ೨ ||

ಅವರವರ ತರುಣಿಯರು ಬಾಯ್ ಬಿ | ಟ್ಟೊರಲಿ ಗೋಳಿಡುತಿರಲು ಲಕ್ಷ್ಮೀ |
ವರನು ಸಂತವಿಸಿದನು ಜ್ಞಾನವ | ನರುಹಿ ದಯದಿ     || ೩ ||

ಬೆದರಿ ಕಂಸನ ಭಯದೊಳೋಡಿದ | ಯದುವರರಿಗಭಯವನು ಪಾಲಿಸಿ |
ಮುದದಿ ಕರೆಸುತ್ತವರವರ ಸದ | ನಗಳ ಕೊಡಿಸಿ       || ೪ ||

ಕನಕ ವಸನವ ಧನ ಪಶು ವ್ರಜ | ವನಿಗೆ ಗೃಹ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಭಾಗ್ಯವ |
ಸನುಮತದಿ ಕರುಣಿಸಿದನವರಿಗೆ | ಹರಿಯು ದಯದಿ   || ೫ ||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಅಂದು ಧೈರ್ಯವನು ಗೋವಿಂದ ಯಾದವರಿಗಾ | ನಂದದಿ ಪಾಲಿಸುತ ||
ಬಂದಿಯೊಳಿಹ ತಾಯಿತಂದೆಯರೆಡೆಗೆ ತಾ | ಬಂದನು ಜವಗೊಳುತ     || ೧ ||

ಕಂದಿದಾನನವನೀಕ್ಷಿಸುತಳುವವರ | ಬಂದಿ ಸಂಕೋಲೆ ತೆಗೆಸಿ ||
ಚಂದದಿಂ ಉಗ್ರಸೇನನ ನಿಗಳವನು ತಾ | ನಂದು ಇಕ್ಕಡಿಗೆಯ್ಸಿದ        || ೨ ||

ಹೆಡಗಯ್ಯ ಬಿಗಿದ ದೇವಕನ ನೇಣನೆ ತಾನು | ಕಡಿದು ಗೋವಿಂದ ಬೇಗ ||
ಒಡನೆ ದುಃಖಿಸಿ ತಾಯಿ ತಂದೆಯರಡಿಗಳ | ಹಿಡಿದಳಲಿದನಾಗ || ೩ ||

ಪಡೆದವರೊಡನೆ ನಾನಿರದೆ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ | ಬಿಡಲುಚಿತವೆ ಕೇಳೀಗ ||
ಕಡು ದುಷ್ಟನೆಂದೆನ್ನ ಪೊಡವಿಯ ಜನರೆಲ್ಲ | ನುಡಿದು ದೂರುವರೆನ್ನೀಗ    || ೪ ||

ಹರಿ ಬಲರಾಮರೀರ್ವರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣೀರ | ಸುರಿದು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರಲು ||
ಮರುಗಿ ದೇವಕಿವಸುದೇವರೀ ತರುಣರ | ಭರದಿ ಬಂದಪ್ಪಿದರು || ೫ ||

ವಿಗಡ ಪಾತಕಿಗಳಾವಲ್ಲವೆ ನಿಮ್ಮಂಥ | ಸುಗುಣದರ್ಭಕರ ಬಿಟ್ಟು ||
ನಿಗಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಾವು ಪಡೆದ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ | ಜಗದೊಳಿನ್ನಾರಿಗುಂಟು     || ೬ ||

ಇರಲಾ ಮಾತೆನುತಾ ದೇವಕಿ ತಮ್ಮ ತರಳರ | ಕರೆದು ಸಂತೋಷದೊಳು ||
ಭರದೊಳೀರ್ವರ ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿರಿಸಿ ತಾ | ನಿರದೆ ಮುದ್ದಾಡಿದಳು         || ೭ ||

ರಾಗ ಕಾಂಭೋಜಿ ಏಕತಾಳ

ಮಕ್ಕಳ ಮುದ್ದಾಡಿದಳಾಗ | ದೇವಕಿ ತನ್ನ | ಮಕ್ಕಳ ಮುದ್ದಾಡಿದಳಾಗ    || ಪ ||

ಬಾರೊ ಇತ್ತ ಎಲೊ ರಂಗಧಾಮ | ಬಾ ಬಾ ಬಲರಾಮ |
ತಾರೊ ಮುತ್ತ ರಣರಂಗಭೀಮ || ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮೊಗವ ತೋರಯ್ಯ |
ನೀಲಮೇಘಶ್ಯಾಮ | ಸುರಸಾರ್ವಭೌಮ     || ೧ ||

ಇಂದೆನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯದಾನಂದ  | ಬಾರೊ ಗೋವಿಂದ |
ಚಂದದಿಂದಪ್ಪುವೆನು ನೋಡೆಂದ || ಬ್ರಹ್ಮಾದಿವಂದ್ಯ |
ಎಂದೆಂದಿಗುಯೆನ್ನೊಡನಿರು ಕಂದ | ಬಾರೊ ಮುಕುಂದ         || ೨ ||

ಅತ್ತಿತ್ತ ಹೋಗದಿರು ರಂಗಯ್ಯ | ಮುತ್ತ ತಾರಯ್ಯ |
ಎತ್ತಿಕೊಂಬೆನಿತ್ತ ಬಾರಯ್ಯ | ಯಾದವರಾಯ |
ಒತ್ತಿನನುಜ ಬಲರಾಮಯ್ಯ | ಗೋವಿಂದರಾಯ        || ೩ ||

ಕಷ್ಟಬಟ್ಟೆವು ಕೇಳೊ ರಂಗ | ನೋಡೆಮ್ಮ ಅಂಗ |
ದುಷ್ಟನೆಸಗಿದ ಮಾನಭಂಗ || ನೀನಿಂದು ಕಳೆದು |
ಇಷ್ಟ ಸಲಿಸಿದೆ ಮೋಹನಾಂಗ | ದಯದಿ ಕೃಪಾಂಗ     || ೪ ||

ಎನುತ ದೇವಕಿಯು ಕೃಷ್ಣನ | ಬಾಯೊಳು ತನ್ನ |
ಘನದ ಮೊಲೆಯಿಡುತಲಿಯಾತನ || ನೆತ್ತಿ ವಾಸನಿಸೆ |
ಅನಿಮಿಷರ್ ಶಿರದ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ | ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದಾರಾಗ    || ೫ ||

ರಾಗ ಸಾಂಗತ್ಯ ರೂಪಕತಾಳ

ಈ ತೆರದಲಿ ಮುದ್ದಾಡುತಲಿರಲಾಗ ಶ್ರೀ | ಪತಿಯುಗ್ರಸೇನನಿಗೆ ||
ತಾ ತಡೆಯದೆ ಎರಗುತಲೆಂದ ಮಧುರೆಯ | ನಾಥನಾಗೆಂದು ನೇಮಿಸಿದ          || ೧ ||

ಹರಿಯನಪ್ಪುತಲುಗ್ರಸೇನ ಪೇಳಿದ ಮುನ್ನ | ಹಿರಿಯ ಯಯಾತಿಯೆಂಬವನು ||
ಮೆರೆವ ವಿಷ್ಟರವನೇರದಿರೆಂದು ಶಪಿಸಿದ  | ಧರೆಯ ನಾನೆಂತು ಆಳುವೆನು         || ೨ ||

ಎನಲು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪೇಳಿದನುಗ್ರಸೇನಗೆ | ಮನದಿ ಚಿಂತಿಸದೆ ನೀನರಸ ||
ಘನಪಟ್ಟ ವರಿಸು ನಾನಿರುವೆ ನಿನ್ನೊಳಗೇನ | ನನುಮಾನಿಸದೆಯೇರಾಸನವ      || ೩ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಆ ಯಯಾತಿಯ ಶಾಪ ಕುಳ್ಳಿರಿ |
ಲೀಯದಿನ್ನೆಗ ನಮ್ಮ ಯಾದವ |
ರಾಯನನು ರಾಜಾಸನಾಗ್ರದಲಿನ್ನು ತಾನೆಂಬ ||
ಜೀಯ ಭೃತ್ಯನಿರಲ್ಕೆ ನಿನಗ |
ನ್ಯಾಯವಲ್ಲಂಜದಿರು ನಿರ್ಜರ |
ರಾಯರೆರಗುವರುಳಿದ ರಾಯರ ಮಾತದೇಕೆಂದ ||

ವಾರ್ಧಿಕ

ಅರುಹಿ ಧೈರ್ಯವನು ಮುರಹರನವಗೆ ನವರತ್ನ |
ಭರಿತವಾಗಿರುವ ಸಿಂಹಾಸನವನಡರಿಸುತ |
ಪುರದ ಪ್ರಜೆ ಪರಿವಾರ ಮಂತ್ರಿಜರನ್ನು ತಾ ಬರಿಸಿ ಶ್ರೀಹರಿಯು ಮುದದಿ ||
ಮೆರೆವ ಪೀತಾಂಬರದ ಸೆರಗ ಸೊಂಟಕೆ ಸುತ್ತಿ |
ನರರಂತೆ ಓಲಯಿಸುತಿರುತ ಕೈಗಾಣಿಕೆಯ |
ತರಿತರಿಸಿ ತೋರಿಸುತ ಅರಸಗಾರತಿ ಬೆಳಗಲರುಹಿದನು ನಾರಿಜನಕೆ    || ೧ ||

ರಾಗ ಢವಳಾರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಸುದತಿಯರೆಲ್ಲ ಕೂಡುತಲಿ | ಮಧುಸೂದನನ ನೇಮದಲಿ |
ವಿಧವಿಧ ರತ್ನದ ಸರಗಳನಿಡುತ | ಪದಕದೆಡೆಯ ಕುಚ ಹರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ ||
ಮುದದಿ ಬರುತ ಮಧುರೆಯನಾಳುವ ಮಹಾ |
ಚದುರಗಾರತಿಯ ಬೆಳಗಿರೆ || ಶೋಭಾನೆ     || ೧ ||

ಮೆರೆವ ಜವ್ವನದ ನಾರಿಯರು ಶ್ರೀ | ವರನು ಪಾಲಿಸುವನೆಂದವರು |
ತ್ವರಿತದೊಳೊಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ದೂಡುತಲಿ | ಭರದಿ ಬಂದರು ಆರತಿಯ ನೆವದಲಿ ||
ಹರಿಯ ನೋಡುತ ಮರುಳಾಗಿ ತಾವು ಮಧುರೆಯ |
ಅರಸಗಾರತಿಯ ಬೆಳಗಿರೆ || ಶೋಭಾನೆ      || ೨ ||

ಲಜ್ಜೆ ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ತೊರೆದು | ಸಜ್ಜಿನಾಭರಣದಿ ಮೆರೆದು |
ಕಜ್ಜಳ ಕಣ್ಣಿಗಿಡುತ ಬಹು ಬೇಗ | ತಜ್ಜಣರೆನುತ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುತಾಗ ||
ಅಜ್ಜನು ನಿಮಗೆನುತುಗ್ರಸೇನನಿಗೆ ಮಹಾ |
ವಜ್ರದಾರತಿಯ ಬೆಳಗಿರೆ || ಶೋಭಾನೆ       || ೩ ||

ವಾರ್ಧಿಕ

ಅರಸ ಕೇಳ್ ಹರಿಯ ಕರುಣದಿ ಮಧುರೆಯೊಳಗಿರುವ |
ಮೆರೆದು ಮುಪ್ಪಡರಿ ಚರ್ಮವು ಜೋಲುವರು ಎಳೆಯ |
ಹರೆಯದಂತವರಾಗೆ ಸರಸ ಸೌಭಾಗ್ಯದೊಳಗಿರಲನಿತರೊಳಗೆ ಹರಿಯು ||
ಕರೆದನಾ ನಂದಗೋಪಗೆ ಒರೆದು ಗೋಕುಲಕೆ |
ತೆರಳೆನಲು ನಿನ್ನ ನಾ ತೊರೆದು ಇರೆನೆಂದು ಬಹು |
ಮರುಗಿ ದುಃಖಿಸಲು ಮುರಹರನು ತಾ ಸಂತವಿಸಿ ಮರಳಿಸಿದನವನ ಪುರಕೆ       || ೧ ||

ಹರಿಕಥಾಮೃತವ ಶುಕಯೋಗಿಯು ಪರೀಕ್ಷಿತಂ |
ಗೊರದಂದದೀ ಕಥೆಯ ನಾನೊರೆಯಲಸದಳು |
ತರಳ ನಾ ತಿಳಿದನಿತ ಪೇಳ್ದೆನಿದರೊಳಗನಂತಾನಂತ ದೋಷವಿರಲು ||
ಕರುಣದಿಂ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಸಂ |
ಪದಮಾಯುರಾರೋಗ್ಯ ಮೈಶ್ವಯೃಮಿತ್ತೆನಗೆ |
ಪೊರೆಯೋ ವಳಲಂಕೆ ಶ್ರೀಗುರು ವೇಂಕಟನೆ ರಮಾರಮಣನೆನ್ನನು ಪಾಲಿಸು      || ೨ ||

ವಚನ

ಈ ತೆರದೊಳು ಸೌಭಾಗ್ಯವನೀವ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಂ ನೆನೆನೆನೆದು ದೇವಾಂಗನೆಯರು ಸುಸ್ವರದಿ  ಹರಿಗೆ ಮಂಗಳಾರತಿಯೆತ್ತಿ ಪಾಡಿದರದೆಂತೆನೆ –

ಮಂಗಲ

ರಾಗ ಢವಳಾರ ಆದಿತಾಳ

ಜಯ ಮಂಗಳವೆನ್ನಿ ಶ್ರೀಮಾಧವಗೆ || ಗೋವಿಂದ ಹರಿಗೆ |
ಜಯ ಜಯ ದಯಾಸಾಗರ ಚಿನ್ಮಯಗೆ |
ಮ್ಮಯ ತಾಪತ್ರಯ ಭಯ ಪರಿದವಗೆ | ಜಯ ಮಂಗಳವೆನ್ನಿ ಶ್ರೀಮಾಧವಗೆ        || ಪ ||

ಸಿಂಧುಶಯನ ಸರ್ವೋತ್ತಮಗೆ | ವಿಧಿಭವರೊಂದಾಗಿ |
ವೃಂದಾರಕರೆಲ್ಲರ ನೆರಹಿಸಿ ಮನ  | ನೊಂದುಕೊಳುತ ಕ್ಷೀರಾಂಬುಧಿಗೆ |
ಬಂದರಿಕೆಯ ಗೆಯ್ಯಲಾಗ ಗೋವಿಂದ ಗಳಿಗೆ |
ನಂದ ಗೋಕುಲದೊಳಾನಂದದೊಳುದಿಸುತ | ನಂದಕುವರನೆಂದೆನಿಸಿದಗೆ ||
ಅಂದು ಪೂತನೀಯನು ಕೊಂದು ಶಕಟನ ಕೆಡೆ |
ವಂದದಿ ಚರಣಗಳಿಂದೊದೆವುತ್ತಹಿ | ಯಂದದಿ ಕಪಟದಿ ಬಂದ ಅಘಾಸುರ |
ನಂದಗೆಡಿಸಿ ಬೇರೊಂದಾಕೃತಿಯೊಳ | ಯ್ತಂದ ವಾತಾಸುರನೆಂದಿರುವ ಕಟಿ |
ಸಂದ ಕಳಚಿದ ಮುಕುಂದ | ಸುಂದರಾಂಗ ಮೂರುತಿಗೆ ||
ಜಯ ಮಂಗಳವೆನ್ನಿ ಶ್ರೀಮಾಧವಗೆ  || ೧ ||

ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಮಣ್ಣ ಮೆದ್ದು ನಗುತ | ಬಾಯಿ ಕಳೆದಾಡುತ |
ಘಲ್ಲಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನು ಯಶೋದೆಗೆ | ಎಲ್ಲವದರೊಳು ತೋರಿಸುತ |
ಬಲ್ಲಿದ ಬಕನ ಉದರವ ಹೊಗುತ | ಸಿಗಿದಾಕ್ಷಣ ಪೊರಡುತ |
ಗೊಲ್ಲಹುಡುಗರೊಳು ಕಲ್ಲಿಕೂಳುಣುತಲಿ | ನಲ್ಲೆ ಗೋಪಿಯರನು ಮೋಹಿಸುತ ||
ಕೊಲ್ಲುತ ಮಧುರೆಯೊಳಲ್ಲಿ ರಜಕನನು | ಬಿಲ್ಲ ಮುರಿದು ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಗಜೇಂದ್ರನ |
ಹಲ್ಲ ಕಳಚಿ ಮಹಮಲ್ಲರ ರಣದಲಿ | ಚೆಲ್ಲಿ ಬಡಿದು ಸುರದಲ್ಲಣ ಕಂಸನ |
ಹಲ್ಲ ಕಳಚಿ ಪುರದೊಲ್ಲಭನುಗ್ರಸೇನಲ್ಲಿಟ್ಟಿಹ ಶ್ರೀನಲ್ಲ | ಬಿಲ್ಲ |
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ವೊರೆವವಗೆ | ಜಯ ಮಂಗಳವೆನ್ನಿ ಶ್ರೀಮಾಧವಗೆ    || ೨ ||

ಶರಧಿಯೊಳಾಡಿ ಮಂದರ ಕಡೆದು | ಹಿರಣಾಕ್ಷನ ಬಡಿದು |
ತರಳಗೊಲಿದು ಚರಣಗಳೆಳೆವುತ ಮಹಿ | ಪರಶುವಿಡಿದು ಕಪಿಗಳ ಬೆರೆದು |
ತುರುವಿಂಡೆಬ್ಬುತ ಸತಿಯರ ನೆರೆದು | ತುರಗಡರುತ ನಲಿದು ||
ವರವಳಲಂಕೆಯೊಳಿರುವ ಶ್ರೀ ವೇಂಕಟೇಶ್ವರನೆಮಗಮೃತ |
ಸುರಿಸುರಿದು ಪೊರೆವುತಜಗೆ ಶ್ರುತಿ ಕರೆದೀವುತ |
ಗಿರಿ ಧರಿಸಿ ಪಾದದಿ ನೆಲ ಕೊರೆದು ಖಳನಸಿ |
ಯರೆದು ನಯನವೊಂದಿರಿದು ಜನಪರನು |
ತರಿದು ಕೋಡಗರೊಳಸರಿದು ಮಾವನ ಗೋಣ | ಮುರಿದು ವಸನವನ್ನು |
ತೊರೆದು ರಾವುತನಾಗಿ ಮೆರೆದು ಕರೆದು ದಯ |
ವೆರೆದು ಪೊರೆವ ಶ್ರೀರಮಾರಮಣನಿಗೆ || ಜಯ ಮಂಗಳವೆನ್ನಿ ಶ್ರೀಮಾಧವಗೆ       || ೩ ||

ಎರಡನೆಯ ಸಂಧಿ ಕಂಸವಧೆ ಮುಗಿದುದು