ಭಾಮಿನಿ

ಉಳಿದೆನಿಂದಿಗೆನುತ್ತಲಾ ಗೋ |
ವಳನು ನಡುಗುತ್ತಳುತ ಮೈಯಿಂ |
ದಿಳಿವ ರಕುತವ ಬಳಿವುತಯ್ದಿದನೊಡೆಯನಿದ್ದೆಡೆಗೆ ||
ಬಳಿಕಲಿತ್ತಲು ಭದ್ರಪೀಠದಿ |
ಗೆಲವಿನಲಿ ಗಣಿಕಾಸಮೂಹದ |
ಬಳಸಿನಲಿ ಮೆರೆದಿರಲು ಕಂಡನು ಗೋಪನುತ್ತರನ || || ೨೮೭ ||

ಕಂದ

ಕಂಡಾ ಧರಣಿಪಸುತಗಂ |
ಮಂಡೆಯನುಂ ಮಣಿಯಲವನ ಮುಖದಂಗವನುಂ ||
ಕಂಡುತ್ತರನಾ ಸತಿಯರ |
ತಂಡವನೀಕ್ಷಿಸುತಲೆಂದನಾ ಗೋಪನೊಳಂ || ೨೮೮ ||

ರಾಗ ಕಾಂಭೋಜಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಎಲವೊ ಡಗೆಯಿಂದೇಕೆ ಬಂದೆ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ | ಬಿಳುಪಾಗಿ ತೋರುವುದಿದೇನು ||
ಕಲಹದಲಿ ನಿನ್ನೆ ಮತ್ಪಿತ ಗೆಲಿದುದೇನಾಯ್ತು | ತಿಳುಪಂಜಬೇಡೆನಲುಸಿರ್ದ || ೨೮೯ ||

ಜೀಯ ಬಂದಿದೆ ಕೌರವೇಶ್ವರನ ಸೈನ್ಯ ಸಮು | ದಾಯವದು ಬಡಗು ದಿಕ್ಕಿನಲಿ |
ನೋಯಿಸಿದರೆಮ್ಮ ತುರುಗಳನು ಕೋಳ್ವಿಡಿದರವ | ರಾಯುಧವ ನೋಡಲರಿದೆಮಗೆ || ೨೯೦ ||

ಎತ್ತ ನೋಡಿದರು ಗಜ ಹಯ ರಥ ಪದಾತಿಗಳ | ಮೊತ್ತವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಕಾಣೆ |
ಬಿತ್ತರಿಸಲಿನ್ನೇನು ಕರೆ ದೊರೆಯ ಕದನಕೆನು | ತಿತ್ತ ಕಳುಹಿದರೆನ್ನನುಳುಹಿ || ೨೯೧ ||

ಬಲವೆನಿತು ಬಂದಡದು ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡಿತೆ ನಿನ್ನೆ | ಕಲಹದಲಿ ಮುರಿದೋಡಿದವರು |
ನಿಲುವುದರಿದಿನ್ನೇಕೆ ತಳುವ ಮಾಡದೆ ಏಳು | ಬಲ ಸಹಿತಲನುವರಕೆ ಭರದಿ || ೨೯೨ ||

ಕಂದ

ಎನಲುಬ್ಬುತಲುತ್ತರನುಂ |
ಮನದೊಳು ತಾಂ ಧೀರನೆಂಬಹಂಕೃತಿಯಿದಂ ||
ಕೊನೆಮೀಸೆಯನುಂ ತಿರುಹುತೆ |
ವನಿತೆಯರಂ ನೋಡಿ ನಗುತಲಿಂತೆಂದನವಂ  || ೨೯೩ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಭಳಿರೆ ಕೌರವ ಪಾಂಡುಸುತರನು | ಹಳುವಕಟ್ಟಿದೆನೆಂಬ ಹಮ್ಮಿಲಿ |
ಕಲಹಕಂಗಯ್ಸಿದನು ತನ್ನಲಿ | ಗೆಲುವೆನೆಂದು || ೨೯೪ ||

ಬಡನೃಪಾಲರ ಬಡಿದು ಕೆಡಹಿದ | ಕಡುಹನೆನ್ನಲಿ ತೋರಬಂದನು |
ಕಡೆಯ ಮಾತೇನಿನ್ನು ಕೆಟ್ಟನು | ಪಡೆಯು ಸಹಿತ || ೨೯೫ ||

ತುರುವ ಸೆರೆವಿಡಿದಧಮನನು ಹೊ | ಯ್ದೊರಸಿ ಮರಳಿಚಿ ಗೋವುಗಳನಿಭ |
ಪುರಕೆ ಧಾಳಿಯನಿಡುವೆ ಕೊಂಬೆನು | ಧರೆಯನವನ  || ೨೯೬ ||

ಮರುಳರೈ ಕೌರವರು ತನ್ನಯ | ಪರಿಯನರಿಯದೆ ಕೆಣಕಿದರು ಬಲ |
ವೆರಸಿ ಮರಣವು ದೊರಕಿತಾ ನರ | ಕುರಿಗಳಿಂಗೆ || ೨೯೭ ||

ಕಾದುವೆನು ಯಾರೊಡನೆ ಯೌವನ | ಮಾದವರು ಕುಲವಿಲ್ಲದವದಿರು |
ಭೂದಿವಿಜರಲ್ಲದೆ ಪರಾಕ್ರಮಿ | ಯಾದ ಭಟರ ||೨೯೮||

ಕಾಣೆನಾತನ ಬಲದೊಳಗೆ ಮ | ತ್ತೇನು ಧೈರ್ಯದಿ ಬಂದನೆನುತಲಿ |
ಮಾನಿನಿಯರನು ನೋಡುತೆಂದಸು | ಮ್ಮಾನದಿಂದ ||೨೯೯||

ರಾಗ ಕಾಪಿ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಕುರುರಾಯ ಮರುಳಾದ ಸಿದ್ಧ | ತನ್ನ | ಶಿರವನೆನ್ನಂಬಿಗೆ ಮಾರಿದ ಬದ್ಧ || ಕುರುರಾಯ  ||ಪಲ್ಲವಿ||

ದೊರೆಗಳ ನಡತೆ ಈ ಪರಿಯೆ | ಬಂದು | ತುರುಗಳ ಪಿಡಿವುದು ಭಟರಿಗೆ ಸರಿಯೆ |
ದುರುಳತನವನು ಮಾಡಿದನು | ಇನ್ನು | ತರಿದು ಹಾಯ್ಕದೆ ಪೋಗಲೀವೆನೆ ನಾನು || ಕುರುರಾಯ || ೩೦೦ ||

ತೋಡುವೆನವನ ಕರುಳನು | ಇನ್ನು | ನೋಡಬಹುದು ಎನ್ನುತಾ ಸೂಳೆಯರನು |
ನೋಡುತುತ್ತರನು ಇಂತೆಂದ | ಬೇಕು | ಬೇಡೆಂಬರಿಲ್ಲದೆ ನೆಣಗೊಬ್ಬಿನಿಂದ || ಕುರುರಾಯ || ೩೦೧ ||

ಫಲವೇನು ಬಾಯೊಳಾಡಿದರೆ | ನಿನ್ನೆ | ಕಲಹದಿ ಸಾರಥಿ ಮಡಿದನಲ್ಲದಿರೆ ||
ಹುಲು ನೃಪಾಲರಿಗಂಜೆ ನಾನು | ತನ್ನ | ಬಲುಮೆಗೆ ತಕ್ಕ ಸೂತನ ಕಾಣೆನಿನ್ನು || ಕುರುರಾಯ || ೩೦೨ ||

ಸೂತನ ಶಿವ ಕೊಟ್ಟರಿಂದು | ವೈರಿ | ವ್ರಾತವ ಗೋಳುಗುಟ್ಟಿಸುವೆ ತಾನೆಂದು |
ಜಾತಿಪೆಣ್ಣುಗಳನೀಕ್ಷಿಸುತ | ಭೂ | ನಾಥನಣುಗ ಖಡ್ಗವನು ಝಳಪಿಸುತ || ಕುರುರಾಯ || ೩೦೩ ||

ಕಂದ

ಎಂದಾ ಕುವರಂ ಬಾಯಿಗೆ |
ಬಂದಂದದಿ ಗಳಹುತಿಹುದನುಂ ಕಲಿಪಾರ್ಥಂ ||
ನಿಂದಾಲಿಸುತಂ ನಸುನಗೆ |
ಯಿಂದಾ ದ್ರೌಪದಿಯನಯ್ದೆ ಕರೆದಿಂತೆಂದಂ || ೩೦೪ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಮಡದಿ ಕೇಳೆಮ್ಮುವನು ತಿಳಿಯಲು | ಪಡೆವರಸಿ ಬಂದಿಹನು ಕೌರವ |
ನಡುಗಲೇಕವಗಿನ್ನು ಸರಿಯಿತು | ನುಡಿದ ವರುಷ || ೩೦೫ ||

ಧುರಕೆ ತಾನಯ್ದುವೆನು ನೀನು | ತ್ತರೆಯೊಡನೆ ಪೇಳೀ ಬೃಹನ್ನಳೆ |
ನರನ ಸಾರಥಿಯೆಂದು ತನ್ನನು | ಕರೆಸು ಬೇಗ || ೩೦೬ ||

ಎನಲು ದ್ರುಪದಜೆ ಕೇಳ್ದು ಮತ್ಸ್ಯನ | ತನುಜೆಗುಸಿರಿದಳೀ ಬೃಹನ್ನಳೆ |
ಘನ ಪರಾಕ್ರಮಿ ನರನ ಸಾರಥಿ | ಯೆನಲಿಕಂದು || ೩೦೭ ||

ಕೇಳಿ ಹರುಷಿತೆಯಾಗಿ ಮತ್ತಾ | ಬಾಲೆ ತಾನಯ್ತಂದಳಗ್ರಜ |
ನೋಲಗಕೆ ಬಂದೆಂದಳಣ್ಣನ | ಕಾಲಿಗೆರಗಿ || ೩೦೮ ||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಹರುಷದಿ ಕೇಳಣ್ಣ ಸುರಪನ ವನವನ್ನು | ಉರುಹುವ ವೇಳೆಯಲಿ |
ನರಗೆ ಸಾರಥಿಯಾದನಂತೆ ಬೃಹನ್ನಳೆ | ಪರಮ ಸಾಹಸಿಕನಂತೆ || ೩೦೯ ||

ಎನಲುಬ್ಬುತೆಂದ ಎನ್ನನುಜೆ ಶಾಭಾಸೆನ್ನ | ಘನ ನಿನ್ನಿಂದುಳಿಯಿತಿನ್ನು |
ನಿನಗೆ ಪೇಳ್ದವರ‍್ಯಾರು ಕರೆತಾರಾತನ ನೀನೆ | ವನಿತೆ ಪೋಗೆನೆ ಕೇಳುತ || ೩೧೦ ||

ಬಂದುಳುತ್ತರೆನೋಳ್ಪ ಮಂದಿಯಿಟ್ಟಡೆಯಾಗೆ | ಕಂದರ್ಪನಾನೆಯಂತೆ ||
ಅಂದುಗೆಗಳು ಝಣರೆನೆ ಪಾರ್ಥನೆಡೆಗೆ ಸಾ | ನಂದದಿ ವೇಗದಲಿ || ೩೧೧ ||

ಬರವ ಕಾಣುತ ಫಲುಗುಣ ಹರುಷದಿ ಹಿಗ್ಗಿ | ಕರೆದು ಮತ್ಸ್ಯನ ಸುತೆಯ |
ತರುಣಿ ನೀ ಭರದೊಳೇತಕೆ ಬಂದೆಯೆನೆ ಪಾದ | ಕೆರಗುತಿಂತೆಂದಳಾಗ || ೩೧೨ ||

ರಾಗ ಮಾರವಿ ಏಕತಾಳ

ಕೇಳು ಬೃಹನ್ನಳೆ ಬಡಗಲು ಕುರುಭೂ | ಪಾಲನು ಪಡೆವೆರಸಿ |
ದಾಳಿಯೊಳಯ್ತಂದು ಲಕ್ಷ ಪಶುಗಳನು | ಕೋಳುವಿಡಿದನಂತೆ || ೩೧೩ ||

ತಡೆದು ಮರಳಿಚುವರಣ್ಣನ ಸಾರಥಿ | ಮಡಿದ ನಿನ್ನಿನ ಧುರದಿ ||
ನುಡಿಯ ಕೇಳಿದೆ ನೀನು ನರನ ಸಾರಥಿಯೆಂದು | ನಡೆತಂದೆನು ಬಳಿಗೆ || ೩೧೪ ||

ಇನ್ನೇನೆಂಬೆನದೆನ್ನಯ ಮಾತನು | ಮನ್ನಿಸೆನುತ ನಮಿಸೆ |
ಕನ್ನೆಯೇಳೇಳ್ ನಿನ್ನ ಮಾತನು ಮೀರ್ವೆನೆ | ಮುನ್ನವೆ ತಾ ಬಹೆನು  || ೩೧೫ ||

ನಡೆ ನೀ ಮುಂದೆನುತವಳನು ಕಳುಹಿ ಮ | ತ್ತೊಡನೆ ತಾನಯ್ತರಲು ||
ಪೊಡವಿಪ ಮತ್ಸ್ಯನಣುಗ ಕಾಣುತವನೊಳು | ನುಡಿದನು ಗರ್ವದೊಳು || ೩೧೬ ||

ರಾಗ ಭೈರವಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಭಳಿರೆ ಬಂದೈ ಬೃಹ | ನ್ನಳೆ ಕೇಳು ತನಗಿಂದು |
ಕಲಹ ದೊರಕಿದುದು ವೆ | ಗ್ಗಳೆಯರೊಡನೆಂದು || ೩೧೭ ||

ಅಳಿದನೈ ಸೂತ ನೀ | ತಳೆದು ಸಾರಥಿತನವ |
ನುಳಿಸೆನ್ನ ನಿನ್ನ ಧುರ | ದಲಿ ಮೆಚ್ಚಿಸುವೆನು || ೩೧೮ ||

ಎನಲು ನಗುತೆಂದನೆಲೆ | ಜನಪಸುತ ಕೇಳ್ ಭರತ |
ದನುಭವದೊಳಿಹೆನು ಮರೆ | ತೆನು ಸೂತತನವ  || ೩೧೯ ||

ವೈರಿಗಳು ಭೀಷ್ಮಾದಿ | ವೀರರವರಿದಿರೆನ್ನ |
ಸಾರಥ್ಯವಹುದೆ ರಣ | ಸೂರೆಯಲ್ಲೆನಲು || ೩೨೦ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಎಲೆ ಬೃಹನ್ನಳೆಯೇಕೆ ಬೆದರುವೆ | ಮುಳಿದು ಪಗೆಗಳದೇನ ಮಾಳ್ಪರು |
ನಿಲುವೆ ತಾನ್ಯಾರೆಂಬುದನು ನೀ | ತಿಳಿಯದಾದೆ || ೩೨೧ ||

ತಾನರಿಯದವನೇ ನದೀಸುತ | ಭಾನುಜಾದ್ಯರ ಪೇಳದಿರು ಮ |
ತ್ತಾ ನಪುಂಸಕರಿಂದಲಾಗುವು | ದೇನು ನಮಗೆ || ೩೨೨ ||

ಎಂದುದನು ಕೇಳ್ದಹುದಲೇ ನೀ | ನೆಂದೆ ಹರೆಯಕೆ ತಕ್ಕ ನುಡಿಯನು |
ಸ್ಯಂದನವ ತರಿಸಾದಡೆನೆ ಕೇ | ಳ್ದಂದು ಭರದಿ || ೩೨೩ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಅರಸ ಕೇಳುತ್ತರನು ರಥವನು |
ತರಿಸೆ ಕಾಣುತ ನರನು ತನ್ನಯ |
ತ್ವರಿತಕೊದಗುವ ಕುದುರೆಗಳ ತಾನಾಯ್ದು  ಲಾಯದಲಿ ||
ಭರದಿ ತೇರ್ಗಳವಡಿಸೆ ಕಂಡಾ |
ತರಳನತಿ ತೋಷದಲಿ ದಿವ್ಯಾ |
ಭರಣಭೂಷಿತನಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು ಕವಚವನು ನರಗೆ || ೩೨೪ ||

ಕಂದ

ಇತ್ತಂಗಿಕೆಯಂ ಕೊಂಡದ |
ನತ್ತಿತ್ತಲು ಮಗುಚುತರ್ಜುನಂ ತೊಡೆ ಕಂಡಾ ||
ವೃತ್ತಸ್ತನೆಯರು ನಗುತಂ |
ಉತ್ತರನಂ ನೋಡುತೆಂದರತಿ ಮುದದಿಂದಂ || ೩೨೫ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಅಂಗಿಕೆಯ ತೊಡಲರಿಯದವ ರಣ | ರಂಗಕಿವ ಸಾರಥಿಯೆ ಪಗೆಗಳ |
ಸಂಗರಕೆ ಲೇಸಾದುದೀತನ | ಸಂಗ ನಿನಗೆ || ೩೨೬ ||

ಎಂದ ಮಾತನು ಕೇಳುತರ್ಜುನ | ನಂದು ನಾಚಿದ ತೆರದಿ ಬಾಗಿರೆ |
ಬಂದು ಮತ್ಸ್ಯಕುಮಾರನದಕೇ | ನೆಂದು ತಾನೇ || ೩೨೭ ||

ತೊಡಿಸಿದನು ಕವಚವನು ನರಗವ | ನೊಡನೆ ರಥವೇರಿದನು ತಾನತಿ |
ಸಡಗರವ ಪೊಗಳಿಕೆಯ ಪಾಠಕ | ಗಡಣದಿಂದ || ೩೨೮ ||

ಧರಣಿಯದುರುವ ವಾದ್ಯಘೋಷದಿ | ಧುರಕೆ ಪೋಪಣ್ಣನನು ಕಂಡು |
ತ್ತರೆಯು ನಗುತಿಂತೆಂದಳುಬ್ಬುತ | ನರನೊಳಂದು || ೩೨೯ ||

ಎಲೆ ಬೃಹನ್ನಳೆ ಕೇಳು ಪಗೆಗಳ | ಗೆಲುವ ಕಲಹದೊಳಣ್ಣ ನೀನಾ |
ಬಲುತರದ ಭೂಷಣವ ತಾರೆನೆ | ಕಳಕಳಿಸುತ || ೩೩೦ ||

ಭಾಮಿನಿ

ತರುವೆನೆನುತಾ ಸತಿಗೆ ಪೇಳಿದು |
ನರನು ನಗುತ ವರೂಥವನು ತ |
ತ್ಪುರುವ ಪೊರಡಿಸಿ ನೂಕಿದನು ತೇಜಿಗಳನಬ್ಬರಿಸಿ ||
ನೆರೆದ ಬಲ ಕಂಡೇನಿದಿವಹೊಸ |
ಪರಿಯ ಸೂತನಲಾ ಎನುತ ಪಿಂ |
ತಿರಲು ರಥವನು ಹಾರಿಸಿದನನಿಲನನು ಪಿಂದುಳುಹಿ || ೩೩೧ ||

ರಾಗ ಮಾರವಿ ಏಕತಾಳ

ಧರಣಿಯನೊದೆದು | ಪ್ಪರಿಸುವ ಹಯಗಳ | ಖುರದ ಹೊಯ್ಲಿಗಿಳೆ |
ಬಿರಿಯೆ ಧೂಳ್ಗಳಂ | ಬರಕಡರುತ್ತತಿ | ಭರದೊಳು ರಥವನು |
ಹರಿಸಿದ ಅರಿಮೋ | ಹರಕೆ ವಿಜಯನು | ಸೂಠಿಯಿಂದ || ೩೩೨ ||

ಕಾಣುತ ಕೌರವ | ಸೇನೆಯನುತ್ತರ | ಏನಿದು ಗರಳಂ |
ಭೋನಿಧಿಯಂದದಿ | ಸೈನಿಕವಿರುವುದಿ | ದೇನದ್ಭುತವೆನು |
ತಾ ನರಗೆಂದನು | ತಾ ನಡನಡುಗಿ | ಭೀತಿಯಿಂದ || ೩೩೩ ||

ಎಲೆಲೆ ಬೃಹನ್ನಳೆ | ಕೊಲುವೆಯೇಕೆನ್ನನು | ಕಲಹಕೆ ಬಂದಿದೆ |
ಜಲಧಿಯ ತೆರದಲಿ | ಬಲವಿನಿತಿದಿರಾಗೆ | ನಿಲುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿ ಕಂ |
ಗಳು ನಿನಗಿಲ್ಲವೆ | ತಿಳಿಯದಿದೇಕೈ | ಮರುಳೆ ನೀನು || ೩೩೪ ||

ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆದೆ | ತಲ್ಲಣಿಪುದು ರಣ | ಮಲ್ಲಸುಯೋಧನ |
ನಲ್ಲದಿನ್ನುಂಟೇ | ನಿಲ್ಲು ರಥವನಿ | ನ್ನೆಲ್ಲಿಗೆ ನಡೆಸುವೆ |
ಇಲ್ಲವೆ ಕರುಣವೆ | ನ್ನಲ್ಲಿಷ್ಟು ನಿನಗೆ | ತರವೆ ನೋಡೆ || ೩೩೫ ||

ರಾಗ ಕಾಂಭೋಜಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಎನಲೆಂದನೆಲೆ ಮತ್ಸ್ಯನಣುಗ ಕೇಳ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೊಳ್ | ಜನಿಸಿ ಸಂಗರಕಂಜಬಹುದೆ |
ವನಿತೆಯರ ಮುಂದುಬ್ಬಿದಂತಲ್ಲ ಪಿಡಿ ಧನುವ | ನೆನುತ ಮುಂದರಿಸಿದನು ರಥವ || ೩೩೬ ||

ಎಲೆ ಪಾಪಿ ಸೂತ ಗಂಟಲ ಕೊಯ್ವೆಯೇಕೆ ಹೆ | ಬ್ಬುಲಿಯ ಹಿಂಡನು ಮುದದಿ ಪೊಗುವ ||
ಎಳೆಗರುವಿನಂತಾದೆ ಉಳಿಸೆನ್ನ ನಿನ್ನ ನಾವ್ | ಸಲಹಿದುದ ಮರೆತೆಯೇನಯ್ಯ || ೩೩೭ ||

ಎಂದುದನು ಕೇಳ್ದು ನಗುತಂದು ನರನಾ ರಥವ | ಮುಂದೆ ಪತ್ತಡಿಯನಯ್ದಿಸಲು |
ಕೊಂದನೀ ಘಾತಕಿಯೆನುತ ಮೇಲ್ಸೆರಗ ಬಿಗಿದು | ಹಿಂದೆ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುತೋಡಿದನು || ೩೩೮ ||

ಭಾಮಿನಿ

ಧರೆಗೆ ಪಾಯ್ದೋಡುವನ ಕಾಣುತ |
ಕುರುಪತಿಯ ಭಟರತ್ತ ನಗುತಿರೆ |
ಸುರಪಸುತನಾ ಕ್ಷಣದಿ ಬೆಂಬತ್ತಿದನು ಮತ್ಸ್ಯಜನ ||
ಭರದೊಳೆರಡೈವತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಯ |
ಹರಿದು ಪಿಡಿಯಲು ನಡನಡುಗಿ ಹಲು |
ಗಿರಿವುತುಳಿಸೆಂದೆರಗಿದುತ್ತರನೊಡನೆ ನರ ನುಡಿದ || ೩೩೯ ||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ನರಗುರಿಯೆ ಪಾರುವೆಯದೆಲ್ಲಿಗೆ | ಶಿರವನರಿವೆನು ಪೋದರೆಲವೋ |
ದೊರೆ ಕುಮಾರಕನಂಜಬಹುದೇ | ಧುರಕೆ ನೀನು || ೩೪೦ ||

ನೋಡು ನಾವು ನಪುಂಸರಾದರು | ಹೇಡಿತನ ನಮಗುಂಟೆ ಸತಿಯರೊ |
ಳಾಡಿದೈ ಹೆಮ್ಮೆಯಲಿ ಮತ್ತಿ | ನ್ನೋಡಲೇಕೆ || ೩೪೧ ||

ನೀನು ಬಲು ಭಟನಹೆ ಬೃಹನ್ನಳೆ | ತಾ ನಪುಂಸಕನೈಸೆ ತನ್ನಯ |
ಪ್ರಾಣಗೊಂಬೆಯದೇಕೆ ಕಂಗಳು | ಕಾಣವೇನೈ || ೩೪೨ ||

ಒಡೆಯರಲ್ಲವೆ ನಿಮಗೆ ನಾವ್ ನ | ಮ್ಮೊಡನೆ ಘಾತಕತನವೆ ನೀನೇ |
ಕಡಿವೆಯೆನ್ನಯ ಕೊರಳನೇತಕೆ | ಬಿಡು ಬಿಡೆನಲು || ೩೪೩ ||

ನರ ನುಡಿದನೆಲೆ ಕುವರ ರಣದಲಿ | ಹರಣವಳಿದರೆ ಸುರರ ಸತಿಯರು |
ದೊರಕುವರು  ಇಂದ್ರಾದಿಭೋಗವು | ಬರುವುದೆನಲು || ೩೪೪ ||

ಮರುಳು ಸಾರಥಿ ಬಿಡು ಬಿಡೆನ್ನನು | ಹರಣವುಳಿದರೆ ಸಾಕು ನಮ್ಮಯ |
ದೊರೆತನವು ನಮ್ಮರಮನೆಯ ಸತಿ | ಯರುಗಳೆನಗೆ || ೩೪೫ ||

ವಾರ್ಧಕ

ಎನಲೆಂದನೆಲೆ ಕುವರ ಲಾಲಿಸೈ ನಿಲುವೆ ನಾ |
ನನುವರಕ್ಕಂಜದಿರು ನೀನೆ ಸಾರಥಿತನವ |
ನನುಕರಿಪುದೆನೆ ಕೇಳುತವನೆಂದನೆಲೆ ಬೃಹನ್ನಳೆ ಕೇಳ್ದೆ ಪೊಸ ಕಥೆಯನು ||
ಜನಪಸುತನೆನಗಳವಡದ ಧುರಂ ತೀರುವುದೆ |
ನಿನಗೆನಲ್ ಮರುಳೆ ನೋಡಾದಡೆನುತರ್ಜುನಂ |
ಘನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದಲಾತನಂ ತಂದಾ ವರೂಥಮನ್ನಡರಿಸಿದನು || ೩೪೬ ||

ಕಂದ

ಎಂದುತ್ತರಗತಿ ಧೈರ್ಯವ |
ನಂದದಿ ಪೇಳ್ದಸ್ತ್ರವಿಹ ಶಮೀಮರದೆಡೆಗಂ ||
ಬಂದಾ ರಥದಿಂದಿಳಿದೈ |
ತಂದರ್ಜುನ ಮತ್ಸ್ಯಜಾತನೊಡನಿಂತೆಂದಂ  || ೩೪೭ ||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಧರಣಿಪಸುತ ಕೇಳು ಮರದೊಳಿರ್ಪುದು ಪಾಂಡ | ವರು ಪಿಡಿದಸ್ತ್ರಂಗಳು ||
ಭರದಿ ನೀನೇರ್ದದನೆನಗೀವುದೆನೆ ಕೇಳಿ | ಮರಳಿ ಮತ್ತವನೆಂದನು || ೩೪೮ ||

ಅರಸು ಮಕ್ಕಳು ನಾವು ಮರವನೇರೆವು ಮೇಲೆ | ಪರಿಕಿಸೆ ಶವವಿರ್ಪುದು ||
ಕರದಿ ಮುಟ್ಟೆವು ನೀನು ಮರುಳಾದೆ ಶಸ್ತ್ರವೆ | ಲ್ಲಿರುವುದೆನಲು ಪೇಳ್ದನು || ೩೪೯ ||

ಶವವಲ್ಲ ಕೇಳು ಚರ್ಮದಿ ಸುತ್ತಿದಾಯುಧ | ವವು ತಾರೆಂದೆನೆ ಲಾಲಿಸಿ ||
ಕುವರನಾ ಮರವೇರ್ದು ಪರಿಕಿಸಿ ಬಿಗಿದ ಚ | ರ್ಮವ ಬಿಚ್ಚಿ ಕಂಡಂಜುತ || ೩೫೦ ||

ಅರರೆ ಸಾರಥಿ ಕಣ್ಣಿಕ್ಕಲು ತೀರದೆನಗೆ ದ | ಳ್ಳುರಿಯಂತೆ ಸುಡುತಿದೆನ್ನ |
ಧರೆಗಿಳಿಸೆನಲೆಂದ ನರನ ನೆನೆದು ತೆಗೆ | ಬರುವುದೆನುತ ಪಾರ್ಥನು || ೩೫೧ ||

ಎಂದುದ ಕೇಳ್ದಿಂದ್ರನಂದನನನು ನೆನೆ | ದಂದುತ್ತರನು ಸತ್ತ್ವದಿ |
ಒಂದೊಂದಾಯುಧಗಳ ತೆಗೆದಿತ್ತನಾ ಮರ | ದಿಂದ ಲೆಕ್ಕಿಸಿ ಪಾರ್ಥಗೆ || ೩೫೨ ||

ಕಂದ

ಮರದಿಂದೀ ಪರಿಯಿಂದು |
ತ್ತರನು ಸಕಲ ಶಸ್ತ್ರಮಂ ತೆಗೆದಿತ್ತುಂ ||
ಭರದಿಂದುಸಿರಿಕ್ಕುತೆ ತಾಂ |
ಧರೆಗಿಳಿದನುಳಿದೆನಿಂದಿಂಗೆನುತಿಂತೆಂದಂ || ೩೫೩ ||