ವಾರ್ಧಕ

ಶಿಲೆಗೆರೆದ ನೀರಾಯ್ತು ಮದ್ಬೋಧೆ ಶಿವಶಿವಾ |
ತಲೆತಿರುಕನೆಂದಿವನ ತೊರೆಯಲೇ ಋಣಭಾರ |
ಮುಳಿದಪುದು ಸೇವ್ಯನಿವಗದರಿಂದಲನುಕೂಲವೃತ್ತಿಯಿಂದರುಹಿನೋಳ್ಪೇ ||
ಪಳಿವನಿವ ನುಡಿಗೆಡೆಯಗೊಡಲಾರನೆಂತಾದೊ |
ಡಳುಕೆನೆಂದೊರೆದನೆಲೆ ಕುರುರಾಯ ಗುರುಸುತಂ |
ಬಲದೇವ ಕೃತವರ್ಮ ಕೃಪರಿತ್ತ ಬರುವನಕ ನೀಕಾದು ಬಳಿಕಲವರಾ || ೭೭ ||

ಮತವಿಡಿದು ನಾಲ್ವರೊಳಗೊರ್ವಂಗೆ ನೀಕಟ್ಟು |
ಪತಿಕರಿಸಿ ಸೇನಾಧಿಪಟ್ಟಮಂ ಬಳಿಕಿರಿದು |
ಮತಿವಂತಪಗೆಗಳಂ ಕೈವಶವ ಮಾಳ್ಪುದೆನೆ ಕುರುಜನಪ ನುಡಿದನವಗೇ ||
ಹಿತವಹುದು ರಿಪುಗಳಂ ಜಯಿಸಿದೊಡೆ ಸುರನದಿಯ |
ಸುತನಿಂದ ಗುರುಕರ್ಣರಿಂಸಾಗದಾಹವಂ |
ಪತಿಕರಿಸೆ ಗುರುಸುತನೊಳಪ್ಪುದೇನ್ಬಿಡುಬರಿದೆ ಮತಿವಿಕಳ ವಾಕ್ಯಾರ್ಥವಾ || ೭೮ ||

ವಚನ || ಆಗಳ್ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಗಾಂಧಾರಿಯರ್, ಸುಯೋಧನನಿರವಂ ಕಾಣದೆ ರಣಭೂಮಿಯೊಳ್ ಕರೆಕರೆದರಸುತ್ತಂಬರೆ ||

ಕಂದ

ಪಡೆಪನ್ನೊಂದಕ್ಷೆಹಿಣಿ |
ಗೊಡೆಯನೆ ಮೂರ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತನೈ ಮೂರುಂಬೆಳ್ ||
ಗೊಡೆಯನಡುವಿರ್ಪನೀನಿ |
ರ್ದೆಡೆಯುಮನೆಮಗರಿಯದಂತುಟಾದುದೆ ಮಗನೇ  || ೭೯ ||

ವಚನ || ಎಂದಳುತ್ತಂಬರುವ ದಂಪತಿಗಳಾಗಮನಮಂ ತಿಳಿದಾಗಳೆ ಸಂಜಯಂ, ಮುಕುಳಿತ ಕರಪುಟನತಿ ದೈನ್ಯದೊಳಂ, ಕುರುಭೂಪಾಲಕಗೆಚ್ಚರಿಸಲ್, ಕೇಳ್ದೊಡನಾದುರ್ಯೋಧನಂ ||

ಕಂದ

ಶೋಕಂ ಮಿಗೆ ಫಣಿರಾಜಪ |
ತಾಕಂ ವಿಕಳಿತ ವಿವೇಕ ಶೂನ್ಯಂ ಬಾಷ್ಪೋ ||
ದ್ರೇಕಂ ಹಾ ದುಶ್ಯಾಸನ |
ಹಾಕರ್ಣಾ ಎನುತಮಂತೆ ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಸಂದಂ  || ೮೦ ||

ವಚನ || ಅಂತು ಮೂರ್ಛಾಪ್ರಸಂಗನಾದ, ಪನ್ನಗ ಪತಾಕಂಗೆ, ಶಿಶಿರೋಪಚಾರಂಗಳಂ ಮಾಳ್ಪಸಂಜಯನಿರವಂ ತತ್ಪರಿಜನಂ ಕಂಡು ಪೇಳೆ ಗಾಂಧಾರಿ ಮನದೊಳಲ್ಕಿನನೆ ಕೊನೆವೋಗುತ್ತಂ ||

ರಾಗ ಬೇಗಡೆ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಬಾಲಕೌರವನೆಯೆನ್ನಾ | ವಂಶದರನ್ನಾ | ಬಾಲ ಕೌರವನೆಯೆನ್ನಾ |    || ಪಲ್ಲವಿ ||

ಅಮೃತಕರ ಕುಲಸೋಮವಲ್ಲಿಗೆ | ವಿಮಲಸುರಕುಜಸಮರ ಸಾಹಸ |
ನಮಿತ ಭೂಭುಜ ಮಗನೆ ಮಡಿದೈ | ಕುಮತಿಭೀಮನ ಗದೆಯ ಘಾತಕೆ  || ಅನು ಪಲ್ಲವಿ ||

ತಾತಗಂಧನೃಪಾಲಗೆ | ಮಾತೆಗೆನಗೆ | ಈ ತೆರನೆಸಗಿಪೋದೆಯಾ ||
ಮಾತನಾಡದೆ ಮುನಿಸಿದೇತಕೋ | ತಾತ ಕೌರವ ಜರೆಯ ಕಾಲಕೆ |
ಜಾತ ನಿನ್ನೀತನುವೆ ನಮಗಿದು | ಪೂತಕೈಗೋಲಿರಲು ಸೆಳೆದೆಯ |
ಪಾತಕರು ನಾವಾದ ಕಾರಣ | ಧೂರ್ತಜವನೇಗೈದನಿನಿತಕ |
ನಾಥರಾಗಲು ನಮ್ಮನೇನಹ || ಬಾಲಕೌರವನೆ  || ೮೧ ||

ಜನಕಜನನಿಯರೆಮ್ಮನು | ಕಾಣಲಿನಿತು | ಮನಕೆ ಲಜ್ಜೆಯೆ ಮಗನೇ ||
ಮಣಿಯದೆರಗದೆ ಗುರುಜನಂಗಳ | ಕಣಿಯೆ ಪರಕೆಯನಾನದೀಪರಿ |
ಮೌನವಿರ್ಪುದು ಸರಿಯೆ ಕೌರವ | ದಿನಪಸುತ ದುಶ್ಶಾಸರೇನವ |
ರಿನ್ನು ಮರುಗಲು ಬರುವರೇನ್ಬಿಡು | ಬನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಬೇಡವೃದ್ಧರ |
ಯನ್ನ ಕರುಳಿನ ಕಣವೆ ಮಾತಾ | ಡೆನಲುಧೊಪ್ಪನೆ ಕೆಡೆದನಂಧಕ ||
ಬಾಲ ಕೌರವನೆಯನ್ನ ||  || ೮೨ ||

ವಚನ || ಇಂತಾಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಸುಯೋಧನನಂಘ್ರಿಯೊಳ್ವಿದ್ದು ಪೊರಳ್ದವಂ ದುಃಖದೊಳ್ ||

ಕಂದ

ಹಾ ಕುರುಕುಲಚೂಡಾಮಣಿ |
ಹಾ ಕುರುಕುಲಚಕ್ರವರ್ತಿಹಾಸಕಲಧರಿ ||
ಶ್ರೀಕಾಂತನಿನ್ನು ಮಂಪರ |
ಲೋಕಕ್ಕಟ್ಟಿದನೆ ಕಾಯ್ದು ಮಾಯ್ದು ವಿಧಾತಂ  || ೮೩ ||

ರಾಗ ಸಾಂಗತ್ಯ ರೂಪಕತಾಳ

ಮನಮರುಗಿ ಬಾಯಾರಿ ಹಾಯೆಂದು ಮೊರೆಗೊಡುವ | ಜನಪಾಲಗಾಂಧಾರಿಯರನೂ ||
ಅನುವರಿದು ತಕ್ಕೈಸಿ ಸಂಜಯನು ಬಳಿಕೆಂದ | ಮನದೆಣಿಕೆ ಬೇರಾಯ್ತು ನಿಮಗೇ || ೮೪ ||

ಅನುಜಾತರಿನಜಾದಿ ಭಟರಳಿದ ಶೋಕದೊಳು | ಜನನಾಥಧೃತಿಗೆಟ್ಟು ನೆಲದೀ ||
ಇನಿತಿರ್ಪ ಮೈಮರೆದು ಚಿಂತಿಸಲುಬೇಡಯ್ಯ | ಕಣ್ದೆರೆವನವನೀಶನೀಗಾ || ೮೫ ||

ಸಂದೇಹಮಿಲ್ಲೆಂದು ಸಂತೈಸಿ ನಯನಾಂಬು | ಬಿಂದುಗಳ್ ಸೂಸಲಂಧಕಗೇ ||
ಬೆಂದೊಡಲಿನುಚ್ಛ್ವಾಸ ಪರಿಘೋಷಮಾಗಲ್ಕೆ | ಕಂದೆರೆದು ಕೌರವನು ಮಣಿಯೇ || ೮೬ ||

ವಚನ || ಕೌರವಂ ಪದಕೆರಗಿದನೆಂದಾಗಳ್ ಸಂಜಯಂ ಸೂಚಿಸಲ್, ಅಂಧನೃಪಾಲಂ ಪರಸುತ್ತವನಂ ||

ರಾಗ ಮಧುಮಾಧವಿ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಬೇಡ ಮಗನೇ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ | ಕಾಡದಿರುಸಿರಿವನಿತೆಗಾದಳು |
ಜೋಡಿಯವರಿಗೆ ಜಯಮಹಾವಧು ||
ಕೇಡುಗರ ಮತದಿಂದ ನಿನಗಹ | ಪಾಡಿದಾಯ್ತೂ  || ೮೭ ||

ಸಮರಸಲ್ಲದು ಮಗನೆ ನಿನಗೀ | ಸಮಯಸಲ್ಲದ ಕಾಲವಕಟಾ |
ಭ್ರಮೆಯಗೊಳ್ಳದೆ ಸಂಧಿಗೊಡಬಡು ||
ಯಮಜನೊಳ್ಳಿದನಹನು ಧಾರ್ಮಿಕ | ಸುಮತಿಯವನಾ  || ೮೮ ||

ನುಡಿಯ ಸೋದರರೊಪ್ಪುಗೊಂಬರು | ತಡೆಯದೀಗಳೆ ಸಂಜಯನನವ |
ರೆಡೆಗೆಕಳುಹುವೆ ಕುರುಕುಲಾಂತಕ ||
ನೊಡನೆ ಪಗೆತನ ಬೇಡ ಬೇಡುವೆ | ತೊಡಕು ಮಗನೇ  || ೮೯ ||

ಕಂದ

ಕಲ್ನೀರಾಗುವ ತೆರದೊಳ್ |
ನಲ್ನೀತಿಯೊಳಾ ಸುಯೋಧನಂಗವರರುಹಲ್ ||
ಕಲ್ಲೆದೆಗಾರಂ ಹಿರಿಯರ |
ಸೊಲ್ಲರಿದಾಗಳ್ ನಯೋಕ್ತಿಯೊಳಗಿಂತೆಂದಂ  || ೯೦ ||

ರಾಗ ತೋಡಿ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಲಾಲಿಸೆನ್ನಯ ಮಾತೆ ಮಾತಾ | ಯೇನ | ಪೇಳ್ವೆನಾನಿದಕೆನ್ನ ತಾತ ||
ಜಾಲವಪ್ಪುದೆನುಡಿ ಧರ್ಮನಂದನನ |
ಕಾಲಗತಿಯಲೀಲೆಗಾಳಾದನವನಾ || ಲಾಲಿಸೆನ್ನಯ  || ೯೧ ||

ಕೇಳೊಂದು ಕೃತಕಭಾಷೆಯನೂ | ಪೇಳ್ದ | ಕಾಲನಾತ್ಮಜನೆಂಬೆನದನೂ ||
ಬಾಳಿಕೊಂಡಿರುವನು ಜಾತರ್ನಾಲ್ವರೊಳೂ |
ಕಾಲವಶದೊಳೊರ್ವನಳಿಯಲಾಕ್ಷಣದೊಳು || ಲಾಲಿಸೆನ್ನಯ  || ೯೨ ||

ಜ್ವಲಿಪಗ್ನಿಯೊಳೆ ಬೀಳ್ವೆನೆಂದೂ | ಆಹಾ | ಛಲದ ಭಾಷೆಯತಾಳ್ದನಂದೂ ||
ಅಳಿದರೆನ್ನನುಜಾತರ್ನೂರ್ವರಿಂದೂ |
ಉಳಿವುದೆಂತೊಡಲೆನ್ನ ಸಾಯದೆ ಬೆಂದೂ || ಲಾಲಿಸೆನ್ನಯ ಮಾತ || ೯೩ ||

ಅನುಜರ‍್ಗಾದುದೆ ತನ್ನಗತಿಯೂ | ಅಪ್ಪ | ತನುಜರಾಪ್ತರೆಯೆನ್ನ ಧೃತಿಯೂ ||
ಎನಗಿನ್ನು ಪೇಳದಿರ್ಬಿಡುವುದಾಶೇ |
ದಿನಘಟಿಯಾಯ್ತೀಗಬಿಡಲೆಂತು ಭಾಷೆ || ಲಾಲಿಸೆನ್ನ ಮಾತಾ  || ೯೪ ||

ಕಂದ

ಸಾಧಿಸುವೆಂ ಫಲ್ಗುಣನಂ |
ಸಾಧಿಸುವೆಂ ಪವನಸುತನ ಬಸಿರಿಂ ಹಾ ಕ |
ರ್ಣಾದುಶ್ಶಾಸರತೆಗೆವೆಂ |
ನಿರ್ದೋಷಿ ಬಳಿಕ್ಕೆ ಯಮಜನೊಳ್‌ಪುದುವಾಳ್ವೆಂ  || ೯೫ ||

ರಾಗ ಮಧ್ಯಮಾವತಿ ಏಕತಾಳ

ತಾತ ಕೇಳೆನ್ನ ಮಾತಾ | ಪೆತ್ತಮ್ಮ | ಪ್ರೀತೇಕೇಳ್ಸು ಪ್ರಖ್ಯಾತೆ || ತಾತ ಕೇಳೆನ್ನ ಮಾತಾ || ಪಲ್ಲವಿ ||ನಿಮಗಾನು ಮಗನೆಂಬ ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳದಿಹುದೂ |
ಯಮಜಾತನೊಡಗೂಡೆ ಸಮನಾಗ ಬಹುದೂ ||
ಕ್ಷಮೆಗೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರ ನಿಮಗೇ |
ಯೆಮಗಿಲ್ಲಋಣಭೋಗ ನಿಮಗಿರ್ಕೆಕೊನೆಗೇ || ತಾತ  || ೯೬ ||

ಬಿಡಿರೆನ್ನನೆಂದಾಗ ಪೊಡಮಟ್ಟುಪದಕೇ |
ನಡೆಗೊಳ್ಳೆ ಮರುಗುತ್ತ ಬಿಡದಾಗ ಧುರಕೇ ||
ತಡೆದೆಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕಡೆಗೊಂದುಬೆಸನಾ |
ಧೃಡವಾಯ್ತೆ ಛಲವಿಂತು ಮಡಿವಾಶೆ ಜತನಾ || ತಾತ  || ೯೭ ||

ಯಿನಿತೊಂದ ನೀಮಾಳ್ಪುದೆಮಗಾಗಿ ಹಿತವಾ |
ವಿನಯಾತ್ಮನಿಹ ಭೀಷ್ಮ | ನನು ಕೇಳಿತಿಳಿದೂ ||
ಅನುಗೊಂಡ ತೆರನಾಗು ಮನಕಿಲ್ಲಪಿರಿದೂ |
ಎನಲೆಂದ ಕುರುಭೂಪ ಜನಕಂಗೆ ಮಣಿದೂ || ತಾತ  || ೯೮ ||

ಯೆನಗೀಗ ನೀವೆಂದುದನು ಮಾಳ್ಪೆ ಜವದೀ |
ಮನಕಾಯ್ತೆ ಪರಿತೋಷ ಜನಕಂಗೆ ನಯದೀ ||
ಕೊನೆಗಿದೋ ನಿಮಗಮ್ಮವಿನಮ್ರನಾಗೀ |
ತನುಬಾಗಿ ನಮಿಸಿರ್ಪೆ ಪುರದತ್ತಸಾಗೀ  || ೯೯ ||

ಕಂದ

ಗುರುಜನರಂಬೀಳ್ಕೊಳುತಂ |
ಭರದೊಳ್ನಿಜ ಭುಜ ಸಹಾಯದೊಳ್ಗದೆ ಗೊಳುತಂ ||
ಧರಣಿಪನೊಡನಿರೆ ಸಂಜಯ |
ನೊರುವಂ ರಣಭೂಮಿಗೆ ನರಪತಿನಡೆತಂದಂ  || ೧೦೦ ||

* * *

 


ದ್ವಿತೀಯಾಂಕ ಪ್ರತಿಮುಖ ಸಂಧಿ

ಭಾಮಿನಿ

ಘನಪರಾಕ್ರಮಿ ಕೌರವೇಶ್ವರ |
ಪೆಣನ ರಾಶಿಯನೇರುತಿಳಿಯುತೆ |
ಪೊನಲರಕುತದ ಪೊಳೆಯನುತ್ತರಿಸುತ್ತ ನಡೆತರಲೂ ||
ಮನದಿ ಮರುಗುತಲೆಂದ ಸಂಜಯ |
ಜನಪ ನಿನಗೀವಿಧಿಯೆ ಬಳಲಿದೆ |
ಕಣೆಯ ಕೊಂತದ ಮೊನೆಯ ಕಣದೊಳಗೆಂತು ಕಾಲ್ದೆಗೆವೇ  || ೧೦೧ ||

ವಚನ || ಎನೆ ಮರುಳೊಂದಾಡಿದುದಾಗಳೆ ನವಭೂತಭಾಷೆಯೊಳ್ ||

ರಾಗ ಘಂಟಾರವ ಏಕತಾಳ

ಎಲವೆಲೊ ಓ ಓ ಕೌರವನೇ | ಭಳಿರೈ | ಭಲನಿಲುಮಾತಿದೆ | ಖಲನೀಭೂವರನೇ ||
ಅಲಲಲ ಕಾಯ್ತೆನಿ ನಿನ್ಸಾವಾ | ಹಸಿಬಿಸಿ | ಪಲಲದ ತೊಡೆತೋಳ್ತಿನಿಸಿಗೆನನ್ಬಾವಾ ||
ಎಲವೆಲೊ ಓ ಓಕೌರವನೇ  || ೧೦೨ ||

ಕಲಶಜನುದರದರಕುತವನೂ | ಕುಡಿಯಲಿ | ಕಲಸಿದೆ ಹೇಸುತೆ ಭೂಸುರನೆಂದವನೂ ||
ಕೊಳೆತಿದೆ ಪೆಣಗಳ ರಾಸಿಗಳೂ | ಹುಡುಕಿದೆ |
ಕಣದೊಳು ತೋರದು ಪೊಸಪಸಿಮಾಂಸಗಳೂ || ಎಲವೆಲೊ  || ೧೦೩ ||

ಬಲ್ಲಿದ ನಿನ್ನಯ ಸೋದರನಾ | ನೆತ್ತರ | ನೆಲ್ಲವ ಭೀಮನೆ ಕುಡಿದನು ಬಗಿದವನಾ ||
ಅಲ್ಲಿಹನೊರ್ವನುಮುದಿಬರಡಾ | ಸಾಯನು |
ಮುಳ್ಳಿನ ಕಣೆಯೊಳೆ ಮಲಗಿಹನ ತಿವಿಗಡ || ಎಲವೆಲೊ  || ೧೦೪ ||

ಕುರುಪತಿ ನಿನ್ನಯಕೆನ್ನೀರಾ | ಕುಡಿಯಲು | ಪರಿತಪಿಸುತಲಿಹೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿಯನು ಬೀರಾ ||
ಅರಿತಿರು ಪೋದೊಡೆ ನಿನ್ನೂರಾ | ಪವನಜ |
ಮುರಿಯಲು ಕಾದಿಹನೀಕಡೆಗವಬಾರಾ || ಎಲವೆಲೊ  || ೧೦೫ ||

ಕಂದ

ಮರುಳಿನ ಮಾತಿನೊಳಿಲ್ಲಂ |
ಪುರುಳೆನುತವನೀಶ್ವರನಡಿಗೊಳಲಾ ಪ್ರಮಥಂ ||
ಕರೆದಾರ್ಭಟಿಸುತಲೆಂದುದು |
ಮರುಳಂ ಪೇಳಾರ್ದುರುಳನೆ ನಮ್ಮಿರ್ವರೊಳಂ  || ೧೦೬ ||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ಝಂಪೆತಾಳ

ವಿಷದ ಲಡ್ಡುಗೆಯಿಂದ | ಪೊಸಮಾಡದುರಿಯಿಂದ |
ನಸಿದೊಡಲ ಮೂಳೆಗಳ | ಪೆಸರಾಟದಿಂದಾ ||
ಶಶಿಮುಖಿಯ ಸೀರೆಯೊಳು | ಕಸುದೋರಿ ಕಪಟದೊಳು |
ಅಸುವಿಡಿದು ಜೀವಿಸಿದ | ಪುಸಿಗಾರಚೋರಾ  || ೧೦೭ ||

ಆತತಾಯಿಗನೆ ಸುಡು | ವಾತಜನ ಪಗೆಯೊಳೀ |
ಭೀತಿಗೆಡೆಯಾದೆ ಖಲ | ಪೇತುಗನೆ ಮರುಳಾ ||
ಭೂತ ಕೋಟಿಗಳಿಂಗೆ | ನಾಥನೆಂದೆನಿಸುತೀ |
ಪೂತರಣ ಕಣದೊಳಿಹೆ | ನಾರ್ತಿರುಕಪೇಳೂ  || ೧೦೮ ||

ಮರುಳೆಂದ ಮಾತಿಗಾ | ಕುರುಭೂಪ ಕಿವಿಗುಡದೆ |
ಭರದಿ ಮುಂದೈದುತಿರೆ | ಕರೆದಡ್ಡಗಟ್ಟೀ ||
ಮರುಳನಾರ್ಪೇಳಣ್ಣ | ಬರಿದೆಬಿಡೆ ಪೋಗದಿರ್ |
ಹರನಾಣೆ ಮೀರಿದೊಡೆ | ಮರುತಸುತನಾಣೇ  || ೧೦೯ ||

ಕಂದ

ಶಿವನಾಣೆಗೆ ನಿಂದಿರೆ ಕೌ |
ರವನಾ ಪವಮಾನಿಯ ಪೆಸರೆತ್ತಲ್ ಭೂತಂ ||
ಜವನೊಲ್ಗದೆಗೊಳೆ ಸಂಜಯ |
ನವನಂ ಸಂತವಿಸುತಾ ದುರಂತವ ನೀಗಲ್  || ೧೧೦ ||

ವಚನ || ಮತ್ತಾಸುಯೋಧನಂ, ಸಂಜಯನ ಕೈವಿಡಿದು ಮುಂದೆವರೆ ಬರೆ | ಕಡಿವಡೆದ ಕುಂಭಜನ ಮೃತದೇಹಮಲ್ಲಿರಲು, ಕಂಡು ಮನನೊಂದು, ಬಿಸುಸುಯ್ವುತ್ತುಂ ||

ರಾಗ ನೀಲಾಂಬರಿ ರೂಪಕತಾಳ

ಗುರುವರ ನಿನಗೀ ವಿಧಿಹಾ | ಧುರದೊಳಗೊದಗಿತೆ ಶಿವಶಿವ |
ನರನಂತಿರಲಾ ಧೂರ್ಜಟಿ | ನೆರೆಯನು ಸಮರದಲೀ ||
ಕಿರಿದಾದುದೆ ಪುಣ್ಯದ ಫಲ | ಪಿರಿದಾಲಸ್ಯವ ತಾಳ್ದಿರೆ |
ಕರುಬರಭಾಗ್ಯದೆ ಸಾವಿದಿ | ತರಿಯಲು ನಿಮಗಾಯ್ತೇ  || ೧೧೧ ||

ಬಲವೆಂದೆರಗುತೆ ಕುರುನೃಪ | ಬಳಿವಿಡಿದೈತರೆ ಸಮರದಿ |
ಛಲದಿಂಕಾದುತ ನಿಜಭುಜ | ಬಲವನು ಕಾಣಿಸಿದಾ ||
ಪೊಳೆಯುವರುಣಜಲಸರಸಿಯ | ಚೆಲುವಿನ ಕೆಂದಾವರೆಯೆನೆ |
ಬೆಳಗುತೆ ವಿಜಯಾತ್ಮಜನಿರೆ | ಕುಲಕಂಠೀರವನೂ  || ೧೧೨ ||

ವಚನ || ಆ ಕಡುಗಲಿಯಪ್ಪಭಿಮನ್ಯು ಕುಮಾರನ ಕಳೇಬರಮಂ ಕಂಡಾಸುಯೋಧನಂ ||

ರಾಗ ಕಾಂಭೋಜಿ ಅಷ್ಟತಾಳ
ಸರಿಗಾಣೆ ನಿನಗಯ್ಯ ಮಗನೇ | ಆಹ | ಕುರುವಂಶವಿಯದಭಾಸ್ಕರನೇ  || ಪಲ್ಲವಿ ||

ಪಲರಿರ್ದು ಕಾದಿದಡಳುಕದೆಸಮರದಿ |
ತಲೆಯಗಡಿದೈ ನಿನ್ನ ಪೆತ್ತಳ್ | ಮೊಲೆಯವೆತ್ತಳದೇನು ಧನ್ಯಳೊ || ಸರಿಗಾಣೆ || ೧೧೩ ||

ಇನಿತೊಂದು ಕೃತಕಾರ್ಯಭರನ | ಸಾ | ವೆಣಿಸಿರ್ಪುದಹ ನಿನ್ನ ತೆರನ ||
ಗುಣರನ್ನ ನಿಜಸಾಹಸೈಕದೊಳೊದಗಲಿ |
ಕೊನೆಯಮರಣವದೆನುತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಪೆ | ತನಯ ನಿನ್ನಡಿಗೆರಗಿ ಮನದೊಳು || ಸರಿಗಾಣೆ || ೧೧೪ ||

ವಚನ || ಅಂತಭಿಮನ್ಯುಗೆ ಕೆಯ್ಗಳ ಮುಗಿದುಬರೆ ಮುಂದಾಸನ್ನ ಪ್ರದೇಶದೊಳ್ ತನ್ನ ಕುಮಾರನಪ್ಪ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಕೆಡೆದಿರೆ ಕಾಣುತ್ತುಂ ಶೋಕೋದ್ರೇಕನಾಗಿ ಧೊಪ್ಪನೆ ಕೆಡೆದುಂ ||

ರಾಗ ನೀಲಾಂಬರಿ ಆದಿತಾಳ

ಹಾಮಗನೇ ನೀ ಮಡಿದೆಯಯ್ಯೋ | ಕಾಮಸನ್ನಿಭರುಚಿರಾ ||
ಸೋಮವಂಶದ ಸಿರಿಯೆನೀಹಾ | ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲದೆ ಪೋದೇ || ಹಾ ಮಗನೇ || ೧೧೫ ||

ಎನಗೆ ನೀಜಲ ದಾನವೀಯದೇ | ನಿನಗೆ ನಾಕುಡಲಾಯ್ತೇ ||
ತನುಜನೆನಗೇ ಸಾವಕಾಲಕೇ | ಇನಿತುಗತಿಯೇಕಾಯ್ತೋ || ಹಾಮಗನೇ || ೧೧೬ ||

ಕಂದ

ಎನ್ನಯ ದೃಗ್ಜಲದಿಂದಂ |
ರನ್ನನೆ ನಿನಗಂತಿಮಜಲದಾನವನೀವೆಂ ||
ಪೊನ್ನಿನ ಮಣಿಪಾಪಿಯೊಳಂ |
ಚೆನ್ನಿಹುದೆಂತೈಕಳಂಕಿತೀಭವದಾಟಂ  || ೧೧೭ ||

ವಾರ್ಧಕ

ಎಂದಲ್ಲಿ ನಿಲಲಾರದಾನೃಪಂನೊಂದು ಮನ |
ದಂದುಗದೆ ಕಂದವೃಷಸೇನಗಂ ಮರುಗುತ್ತೆ |
ಮುಂದೆ ಬರೆ ಧರ್ಮಜನ ಶರಹತಿಗೆ ಮಡಿದಿರ್ದ ಮಾದ್ರೇಶನಂ ಕಂಡನೂ ||
ಪಿಂದಲ್ಲಿ ನರನಶರಕೊಡಲಿತ್ತ ಭಗದತ್ತ |
ಸೈಂಧವರ್ಬದಿಯೊಳಿರೆ ಸಹದೇವಖಡ್ಗೋಗ |
ದಿಂದಳಿದ ಶಕುನಿಯಂ ನಕುಲಾಂಕನುರುಕೊಂತಕಸುವಿತ್ತದಂದ ಶುಕರಾ || ೧೧೮ ||

ಪೆಣಗಳಂ ದಿಟ್ಟಿಸುತೆ ಸಂಶಪ್ತಕಾದಿಗಳ |
ನೆನೆದೊರ್ಮೆ ಬಿಸುಸುಯ್ದು ಮರುಕ ಮಿಗೆ ಕೌರವಂ |
ರಣದೆ ಹಾ ಲೋಕೈಕವೀರರಿರ ನಿಮಗೊದಗಿದೀಭವಣಿತನ್ನದೆನುತಾ ||
ಮಣಿದವಂಕಂಬನಿಯ ನೀರಿತ್ತು ಮುಂದೈದೆ |
ಕಣದೆಡೆಯ ಕೌತುಕವ ತೋರಿಸಿದ ಸಂಜಯಂ |
ಜನಪಾಲ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಮರುತಸುತ ನಿನ್ನನುಜನಂ ಸೀಳ್ದರೌದ್ರರಸವಾ || ೧೧೯ ||

ವಚನ || ಆಗಳ್ ಕೌರವನದನೀಕ್ಷಿಸೆ ||

ರಾಗ ತೊಡಿ ರೂಪಕತಾಳ

ಸೋದರನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಾಗೆಗಳ್ ಕರ್ದುಂಕೆ | ಛೇದಿಸಲು ಪರ್ದುಗಳ್ಕರುಳಾ ||
ಭೇದಿಸುತ್ತಿರೆ ನಾಯಿ ಸೀಳ್ದೆತ್ತಿ ಸ್ನಾಯುಗಳ | ವಾದಿಸುತ್ತಿರೆ ಭೂತ ನಿಚಯಾ || ೧೨೦ ||

ಬೆನ್ನೆಲುಬ ಬೇತಾಳರೆಳೆದೊಟ್ಟ ರಕ್ಕಸಿಯ | ರಿನ್ನೇನು ತಮಗೆಂದು ಭರದೀ ||
ಮುನ್ನಾಯ್ದು ಕೆನ್ನೆಯನು ಕತ್ತಿಯೊಳ್ಕಡಿದಿಡುವ | ಬನ್ನಗಳ ಕಂಡಲ್ಲಿ ನೃಪತೀ || ೧೨೧ ||

ರಾಗ ಬೇಗಡೆ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ಬಾಲದುಶ್ಶಾಸನನೆ ಹಾ | ಅನುಜ ಸೌ | ಶೀಲ ಮೂರುತಿಯೇ ಹಾ  || ಪಲ್ಲವಿ ||

ತಾಯ ಮೊಲೆಯನು | ಕುಡಿದೆನಾಮೊದ | ಲಯ್ಯೋನೀಬಳಿಕದನೀಂಟಿದೆ |
ಪೇಯಸೋಮಾವೃತವನಾಸವಿ | ದೀಯೆನೀನದನುಂಡ ಮರಿಯೈ || ಅ. ಪಲ್ಲವಿ ||

ಆವಕಾರ್ಯವ ಪೇಳಲು | ಒಡನೆಧೈರ್ಯದಿ | ಸಾವಿಗಂಜದೆ ಗೈಯುವ ||
ಭಾವಶುದ್ಧಿಯ ವೀರಸೋದರ | ವಿನಯಮತಿ | ಸಾವಿಗೆನ್ನಿಂ ಮುನ್ನ ಸಂದೈ | ಸಹಜಹಾ |
ಪಾವಮಾನಿಯೊಳೊದಗಿಧುರದಲಿ | ಮಡಿದೆಯಾ | ಸಾವು ನಿನಗಲ್ಲೆನಗೆ ಸಮನಿಸಿ |
ತಾವವಿಧದಿಂದಾಡದವನನು | ಭೂವಲಯದೊಳಗಿಲ್ಲವೆನಿಸುತೆ |
ಕೋವಿದನೆ ನಿನಗಣ್ಣ ನೆನಿಸುವೆ || ಬಾಲ ದುಶ್ಶಾಸನನೆ  || ೧೨೨ ||

ನೋಡಲಿಕಾಗದೆ ಜನಪಾ | ರಣದಕಣದೆ | ಪಾಡಳಿದೈತರೆ ನೆಲದೇ |
ಮೂಡಲಾಸೆಯನೇಸರಂಬಿನ | ವೀರಭಟ | ಜೋಡುಗಾಣದ ದಾನಚಿಂತಾ | ಮಣಿಯಂಗ |
ನಾಡಿನಗ್ಗದ ಮಂಗಳಾತ್ಮಕ | ನಂಗವಿರೆ | ರೂಢಿಪತಿಗನುಗಾಲ ಸೇವೆಯ |
ಮಾಡುವಾಳ್ತನದಿರವ ಕಾಣಿಸಿ | ನೋಡುವನೆ ತಾನೆಂಬ ಕರ್ಣನ |
ನೋಡಿದನುಕುರುಧಾರುಣೀಶ್ವರ || ಬಾಲದುಶ್ಯಾಸನನೆ  || ೧೨೩ ||

ವಚನ || ಅಂತಿರ್ದವನಿವಂ ಶೋಕಾನಲದಹ್ಯಮಾನಾಂತಃಕರಣನಾಗಿರ್ದ ಸುಯೋಧನಂ ನೋಡಿ ||

ರಾಗ ನೀಲಾಂಬರಿ ರೂಪಕತಾಳ

ಶಿವ ಶಿವ ಹಾಸಖ ಸೂರ್ಯಜ | ಭವಣಿಯೆ ನಿನಗೀರಣಕಣ |
ದವನಿಯೊಳೆನ್ನಯ ಪಾಪದ | ನವಲಿಪಿಶಾಸನವೇ ||
ಭವರಕೆದುಶ್ಶಾಸನ ಬಳಿ | ಕಿರ್ವರು ನಾವಿರ್ದೆವು ಗಡ |
ಜವನೊಯ್ದನು ಸೋದರನನು | ಶಿವನಿನಗಿನಿತಾಯ್ತೇ  || ೧೨೪ ||

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಬಾಳ್ಪೆನೆ ಪೇಳ್ | ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನೆಲನಿದನಾಳ್ಪೆನೆ |
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಸಂಧಿಯೆ | ಮಾನಿತಹಾಕರ್ಣಾ ||
ನಿನ್ನಯ ಮಗ ವೃಷಸೇನನು | ಎನ್ನಯ ಮಗ ಲಕ್ಷಣನೀ |
ಚನ್ನಿಗರಳಿವಿನ ಮರುಕದೊ | ಳೆನ್ನನು ಸಂತವಿಸೇ  || ೧೨೫ ||

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಪೆರತೊರ್ವರ | ಕಾಣೆನು ಹಾಸಖ ಬಂದಿಹೆ |
ನಾನಿದೊ ನಿನ್ನನು ಕಾಣಲು | ಗುಣವನಧಿಯೆಕಣಾ ||
ನಿನಗಪಮಾನದೆಪಳಿದೆನೊ | ಮೇಣ್ ನಡವಳಿತೆಯ ತಪ್ಪಿದೆ |
ನೋ ನಿನಗೇತರೊಳಾದುದು | ತನ್ನೊಡನೀ ಮುನಿಸೂ  || ೧೨೬ ||

ಆನರಿವೆನು ಪೃಥೆಯರಿವಳು | ದಾನವರಿಪು ತಾನರಿವನು |
ಮೇಣಿದರತಿಳಿದಪನ ಕು | ಲಾನುಜನಿದ ಬಲ್ಲಾ ||
ನೀನಾರ್ಗೆಂಬುದ ನರಿಯರು | ಮಾನವಮಹಿತರು ದಿನಪಜ |
ನೀನರಸಿರ್ದುದನೂ  || ೧೨೭ ||

ಕಂದ

ಪರಶುಧರಂ ಚಕ್ರಧರಂ |
ಸುರಪತಿ ಭೂಕಾಂತೆ ಕೊಂತಿಯೆಂದೀ ಪೇಳ್ದ ||
ಯ್ವರೆಕೂಡಿ ನಿನ್ನ ಕೊಂದರ್ ||
ನರನೊರ್ವನೆ ಕೊಂದನಲ್ಲನಂಗಾಧಿಪತೀ  || ೧೨೮ ||

ವಚನ || ಎಂದವಗಂ ಶೋಕದೆ ಕಣ್ಣೀರಿತ್ತು ಮುಂದೈತರ್ಪೆಡೆಯೊಳ್ ಭೀಷ್ಮರಿತ್ತಲಿರ್ದಪರೆಂದು ಸಂಜಯಂ ಕೆಯ್ ಮುಗಿಯೆ, ನದೀ ನಂದನಂಗೆರಗಲೆಂದು ಸುಯೋಧನನೆಯ್ದೆವಂದಜ್ಜನಂ ಕಾಣಲ್ ||

ರಾಗ ನಾಟಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಕವಲಂಬೆ ತಲೆಗಿಂಬು | ಕವಲುಡೆಯೆ ಮಂಚಮಾ |
ದವನಿಯೊಳು ಶರಶಯನ ಮುಕ್ತಾತ್ಮನಾಗೀ  || ೧೨೯ ||

ಮಲಗಿರುವ ಯೋಗೀಂದ್ರ | ಫಲದಂಕ ಭೀಷ್ಮನಿರೆ |
ಕಳವಳಿಸೆ ಕೌರವನ ಹೃತ್ಕರಣ ಬಿಗಿದೂ  || ೧೩೦ ||

ದೇವನದಿಯಣುಗಹಾ | ಕೋವಿದನೆ ನೀವೆಂದ |
ಭಾವಶುದ್ಧಿಯ ಮಾತ ಭಾವಿಸದೆ ಪೋದೇ  || ೧೩೧ ||

ಮಾರುತಿಯ ಪಗೆಯಿಂದ | ಮಾರಿದೆನು ನಾ ನಿಮಗೆ |
ಸೇರಿತರ್ಜುನಗೆ ಮಹಭಾರತದ ಜಯವೂ  || ೧೩೨ ||

ವಚನ || ಎಂಬುದ ನಾಲಿಸಿ ಮಂದಾಕಿನೀ ಸುತಂ ಕಣ್ದೆರೆಯಲಾಗಂ ||

ಕಂದ

ಬಾಗುತೆ ಸಂಜಯನಾಗಳ್ |
ಬೇಗನೆ ಮಹದಾತ್ಮನ ಬಳಿಗಂ ಸಾರ್ದೊಡನಂ ||
ಯೋಗಿಯ ಕರ್ಣದೊಳುಸುರಿದ |
ನಾಗಮಿಸಿಹ ಕೌರವೇಶ್ವರನ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯಂ  || ೧೩೩ ||