Crazy Jane Talks With The Bishop 

I met the Bishop on the road
And much said he and I.
‘Those breasts are flat and fallen now,
Those veins must soon be dry;
Live in a heavenly mansion,
Not in some foul sty.’
‘Fair and foul are near of kin,
And fair needs foul,’ I cried.
‘My friends are gone, but that’s a truth
Nor grave nor bed denied,
Learned in bodily lowliness
And in the heart’s pride.
‘A woman can be proud and stiff
When on love intent;
But Love has pitched his mansion in
The place of excrement;
For nothing can be sole or whole
That has not been rent.

ಮರುಳಿ ಜೇನ್‌ ಪಾದ್ರಿಗೆ

ನನ್ನನು ಹಂಗಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಪಾದ್ರಿ
ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ:
‘ಜೋತಿವೆ ಮೊಲೆ, ರಸ ಬತ್ತುತ
ಯೋನಿನಾಳದಲ್ಲಿ;
ಪಡಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನು ಭಗವಂತನ ಸೌಧದಿ
ನೀನಿದಿ ಪ್ರೇಯದ ಬಿಲದಲ್ಲಿ.’

‘ಪ್ರೇಯಸ್‌, ಶ್ರೇಯಸ್‌ ನೆಂಟೋ ಪಾದ್ರಿ
ಅದಕಿದು ಬೇಕಾದ್ದೆ;
ಸುಕ್ಕಿದ ಈ ಮೈ ತಿಳಿಯುವ ಮರ್ತ್ಯತೆ
ಸೊಕ್ಕಿದ ಹೃದಯಕು ಹೊಳೆದದ್ದೆ;
ಮರಣದ ದಿಟ ಬರಿ ಗೋರಿ ಸಾರಿತೆ ಗುರು?
ಹಾಸಿಗೆ-
ಬೆಸೆಯುವ ಸುಖಕೂ ದಕ್ಕಿದ್ದೆ.

ಆದರೇನು ಬಿಡು, ಅನುರಕ್ತೆ ಕೊಬ್ಬಿ
ನೆಲಕಾಣದಂಥ ನಲ್ಲೆ;
ಪ್ರೇಮವೆಬ್ಬಿಸಿದೆ ಭವ್ಯಸೌಧ
ಅಮೇಧ್ಯದ ಸ್ಥಲದಲ್ಲೆ;
ಒಡೆಯದೆ ಇದ್ದುದು ಇಡಿಯಾದ್ದಿದೆಯೆ ಗುರು?
ಪಡದೇ ಫಲವುಂಟೆ?

ಶ್ರೇಯಸ್ಸೇನು? ಪ್ರೇಯಸ್ಸೇನು?
ಕೇಳೋ ಸಾಧು,
ಅದೆ ಇದು ಅಲ್ಲೇನು?’