ದಟ್ಟ ಹಸುರನು ತೊಟ್ಟು ಪುಷ್ಟವಾಗಿಹ ಗುಡ್ಡ
ಮೈಯ ಚಾಚಿಹವಿಲ್ಲಿ ಸಾಲು ಸಾಲು.
ಹಚ್ಚ ಹಸುರಲ್ಲ ಇದು, ಹುಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಬುಗ್ಗೆ
ಲಗ್ಗೆ ನುಗ್ಗಿಹುದಿಲ್ಲಿ ಎತ್ತೆತ್ತಲೂ !

ಒಂದೆ ಬಾಳಿನ ಬಿಂಬ ನೂರು ಮೈ ತಳೆದಂತೆ
ನೂರು ಬಗೆ ಆಕಾರ, ನೂರು ಚೆಲುವು,
ಗುಡ್ಡದೀ ಕಣಿವೆಯಲಿ ನಿಂತ ಮಿಂಚಿನ ಸರಸಿ-
ಯಂತಿರುವ ಸಂಜೆಯಲಿ ರಸದ ನಲವು !

ಮೌನ, ಸಂಜೆಯ ಮೌನ, ನಗರ ನಾಗರಿಕತೆಯ
ಯಂತ್ರಗಳು ಕದಡದಿಹ ಮಂತ್ರ ಮೌನ !
ಎಲ್ಲ ನಾದಂಗಳಿಗು ಮಾತೃಕೆಯವೋಲಿರುವ
ಚಿನ್ಮೌನವಾಗಿಹುದು ಈ ಕಾನನ !

ಬಾನ ಮೌನದ ಗೆಜ್ಜೆ ಝಲ್ಲೆಂದು ಜಾರಿದೊಲು
ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹಕ್ಕಿ ನಿನದ !
ಬುವಿಯ ಎದೆ ಹಿಗ್ಗೆದ್ದು ಬುಗ್ಗೆಯಾದೊಲು, ಎಲ್ಲೊ
ನವಿಲ ಕೇಕೆಯ ಸದ್ದು ಗುಡ್ಡದೊಳಗೆ !

ಈ ಮೌನ-ನಾದಗಳ ದ್ವಂದ್ವ ಲೀಲೆಗೆ ಸಂದು
ಮುಗ್ಧವಾಗಿದೆ ಮನವು ಬೆರಗಿನಲ್ಲಿ,
ನೂರು ಬಗೆ ನಾದದಲಿ ಈ ಮೌನ ಹೊಮ್ಮದಿರೆ
ಜಗದ ಚೆಲುವಿಗೆ ಬೇರೆ ವಾಣಿಯೆಲ್ಲಿ ?