ದುಂದುಂ ಎಂದು ಜಾಣರೆಲ್ಲಾ
ಚಂದದಿಂದ ಒಂದುಗೂಡಿ
ಗಂಧ ಕಸ್ತೂರಿ ಪೂಸಿ ಆ
ನಂದದಿಂದ ಪಾಡುತ್ತ                                                                                                  ॥

ಗುರುವೆ ನಿಮ್ಮ ಚರಣಕಮಲ
ಕ್ಕೆರಗಿ ನಾನು ಬೇಡುವೇನು
ಹರುಷದಿಂದ ಕರುಣಿಸಯ್ಯ
ತರಳಗಿಷ್ಟು ಮತಿಯನು                                                                                             ॥

ಸುರತ ಸುಖದ ಸಾರವನ್ನು
ಅರಿಯದೀಗ ಪೇಳುವೇನು
ಸರಸಿಜಾಕ್ಷಿ ನಾರ್ಯಾರೋಳು
ಮೀರಿ ರೂಪ ತೋರುತ                                                                                             ॥

ನಾರಿ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಸರಿ
ಯಾರು ಇಲ್ಲ ಮರ್ತ್ಯದೊಳು
ತಾರೆಯೊಳಗ ಮೂಡಿದಂಥ
ಚಂದ್ರಾಮನಂಗಿರುವಳು                                                                                            ॥

ಬರದ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪ ಅವಳ
ವರ್ಣ ಮಾಡಲಾಗದೆನಗ
ಮಾರನರತಿ ಆಗಿ
ತೋರುವಳು ಕಳಿಗಳನು                                                                                           ॥

ಕನ್ನೆ ಪ್ರಾಯದ ಹೆಣ್ಣು ದೊಡ್ಡ
ಕಣ್ಣು ನಿಂಬಿ ಹೋಳಿನಂಗ
ಬಣ್ಣ ಬಂಗಾರ ವರ್ಣದಂತೆ
ಮೈಯ ಕಿರಣ ಹೊಳೆಯುತ                                                                                      ॥

ಎರಳಿ ನೋಟದ ಹೆಣ್ಣ
ಸಿರದ ಕೂದಲ ಬೈತಲ ಸಣ್ಣ
ಬೆರಳಿನೊಳಗ ಹರಳಿನುಂಗರ
ತರಳಿ ತಿರುಗುತ                                                                                                          ॥

ಜರದ ಶಾಲನುಟ್ಟುಕೊಂಡು
ಗುಲ್ಜರ ಕುಪ್ಪಸ ತೊಟ್ಟು ಕೊಂಡು
ನಾರ್ಯಾರೊಳಗ ಶಿರೋಮಣಿ
ನೀರಿಗ್ಹೊರಟು ಬರುವಳು                                                                                            ॥

ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ಹೋಗುವಂಥ
ನಾರಿಗೊಬ್ಬ ಮುದುಕ ಕಂಡು
ಕರವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ
ಪೋರಿ ಬಾ ಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ                                                                          ॥

ಬೆದರಿದೆರಳಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣ
ಚದರಿ ಅವನ ನೋಡಿ ನಿಂತು
ಒದರಿದ್ಯಾಕೋ ಎನ್ನ ಎಂದು
ಹೆದರಿಸಿ ಅವನನು ಕೇಳುತ                                                                                       ॥

ಸುದತಿ ನಿನ್ನ ನಡಿಗೆಯನ್ನು
ಮದಗಜದ ಪರಿಯ ಕಂಡು
ಮದನಬಾಣದಿಂದೆ ಹಾದಿ
ಕದಲದಂಗ ಆಯಿತು                                                                                                  ॥

ಮಂದಿಮಕ್ಕಳ ಬಂದಾರೀಗ
ನಿಂದರ ಬ್ಯಾಡಾ ಮುಂದಕ್ಕೋಗು
ಬಂಧು ಬಳಗ ನೋಡಿದರ
ಕುಂದು ಎನಗ ಬಂದಿತ್ತು                                                                                             ॥

ಕುಂದು ನಿನಗ ಬರುವದ್ಯಾಕ
ಮಂದಗಮನಿ ಕೇಳೇ ಮಾತು
ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು
ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಇರುಬಾರೆ                                                                                       ॥

ಯಾಕೋ ಮುತ್ತ್ಯಾ ಇಂಥಾ ಮಾತು
ಚಿಕ್ಕವಳೀಗಿ ಆಡೂದಲ್ಲಾ
ಸಾಕು ನಿನ್ನ ಕಾಕು ಬುದ್ಧಿ
ನೂಕಿಸಿ ನಿನಗ ಬಿಡುವೆನು                                                                                         ॥

ಧಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಲಿಕ್ಕೆ
ಸೊಕ್ಕು ನಿನ್ನದೆಷ್ಟ ಐತೆ
ಕಕ್ಕಸ ಕುಚಗಳ ಪಿಡಿದು
ತೆಕ್ಕೆಗಪ್ಪಿಕೊಂಬುವೆನು                                                                                               ॥

ತೆಕ್ಕೆಗಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ
ರೊಕ್ಕ ನಿನ್ನಲ್ಲೆಷ್ಟ ಐತೆ
ತಕ್ಕ ಪುರುಷನಲ್ಲೊ ಮುದಕ
ದಕ್ಕ ಹೋಗೋ ಮನಿ ಕಡೆ                                                                                        ॥

ಮುಪ್ಪಿನವನೆಂದು ನೀನು
ತಪ್ಪು ಹಚ್ಚಿ ಆಡ ತಿದ್ದಿ
ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರುಷದ ಮ್ಯಾಲ
ಹತ್ತು ತಿಂಗಳಾಯಿತ್ತು                                                                                                 ॥

ಚಿಕ್ಕ ಪೋರನೆಂದು ನೀನು
ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿ ಹೇಳುತಿದ್ದಿ
ಮುಕ್ಕ ಮೂಳಾ ಇಷ್ಟೊಂದ್ಯಾಕ
ಬೊಕ್ಕಬಾಯಿ ಆಗ್ಯಾದ                                                                                               ॥

ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರಿ ತಿಂದ ತಿಂದು
ಹಲ್ಲು ತುರ್ತ ಬಿದ್ದವಲ್ಲಾ
ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಕೇಳೇ ನೀನು
ಬಾಲನಂತ ಹೇಳುವರು                                                                                             ॥

ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಕೇಳುವದ್ಯಾಕ
ಎಲ್ಲಾ ನನಗ ತಿಳೀತಾದ
ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟೊಂದು ತೆಲಿತುಂಬ
ಬೆಳ್ಳಗ್ಯಾಕ ಆಗ್ಯಾದೊ                                                                                                 ॥

ನೆತ್ತಿ ಬೆಳ್ಳಗಾದ ಸುದ್ದಿ
ಒತ್ತಿ ನಾನು ಹೇಳುವೇನು
ಚಿತ್ತ ವಿಟ್ಟು ಕೇಳೇ ಚದರಿ
ಮುತ್ತ್ಯಾಗ ನಾನು ಹೋತೇನು                                                                                  ॥

ಮುತ್ತ್ಯಾಗ ಹೋತರ ಒಳ್ಳೇದಾತು
ಸುತ್ತ ಚರ್ಮ ಜೋಲುತಾದ
ನೆತ್ತರಿಲ್ಲದ ದೇಹದೊಳಗ
ಸೋತಿಯಾಕೋ ಇಷ್ಟೊಂದು                                                                                    ॥

ಕಾಂತೆ ನಿನ್ನ ಚಿಂತಿ ಹತ್ತಿ
ಭ್ರಾಂತನಾಗಿ ಸೋತೆ ನಾನು
ಕಾಂತೆ ಶಿರೋಮಣಿ ಎನ್ನ
ಭ್ರಾಂತಿ ನೀನು ತೀರಿಸು                                                                                             ॥

ಮುಪ್ಪಿನ ಕಾಲಕ ಇಂಥ ಮಾತು
ಅಪ್ಪ ನಿನಗ ಸಲ್ಲುವದಲ್ಲ
ಸಪ್ಪಳಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಮನಿಗೆ
ಗಪ್ಪನಾಗಿ ಹೋಗಿನ್ನು                                                                                                 ॥

ಗಪ್ಪನಾಗಿ ಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ
ತಪ್ಪುಗಳೇನು ನಾ ಮಾಡಿದ್ದು
ಒಪ್ಪದಿಂದ ಕರಿಯಬ್ಯಾಡಾ
ನಿನ್ನಪ್ಪ ಗಳಿಯನಾಗುವೆ                                                                                             ॥

ಬಲ್ಲಾ ಬಟ್ಟೆ ಆಡುವದಲ್ಲ
ಗಲ್ಲ ಸೊಟ್ಟು ಬಿದ್ದಾವಲ್ಲ
ಜೊಲ್ಲ ಸೋರತದ ಕೋಲ ಊರಿ
ಮೆಲ್ಲಕ ಯಾಕ ನಡೀತೀ                                                                                             ॥

ಹೇಡಿ ಸರಕಾರ ಕಾಯದೆಕಾಗಿ
ಬಡಿಗಿ ಎನ್ನ ಕೈದಾಗೈತಿ
ತಡವಿದಾರೆ ಬಡಿಗಿಲಿಂದ
ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿ ಬಿಡುವೆನು                                                                                       ॥

ಬಡಿವಾರ ಮಾತನಾಡಬ್ಯಾಡ
ನಡುವು ನಿಂದು ಬಾಗ್ಯಾದೀಗ
ಸುಡಗಾಡ ಮನಿಯ ಸನಿಯಕ್ಕಾಗಿ
ಹುಡುಕುತ ನಿನಗ ಬರುವದು                                                                                     ॥

ಅಣಕದ ಮಾತನಾಡಬ್ಯಾಡ
ಕಣ್ಣ ಕಾಲ ಹಿಡಿದು ವಾಯಸೇರಿ
ಸೊಣಕು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಗ್ಯಾದೀಗ
ಕಣಕ ತುಪ್ಪು ಉಣತೀನಿ                                                                                             ॥

ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾನಿ
ಹತ್ತೇದೇನೋ ಮುತ್ಯಾ ನಿನಗ
ಹತ್ತಿ ಕಾಳಿನಂಗ ಕಣ್ಣು
ಒತ್ತಿ ಬೆಳ್ಳಗಾಗ್ಯಾವ                                                                                                      ॥

ಜಾಣೆ ನಿನ್ನ ರೂಪ ನೋಡಿ
ಕಣ್ಣು ತಾರಗಟ್ಯಾವೀಗ
ಮಣಿದು ಬಾರೇ ಮಹಲಿಗಿನ್ನು
ಉಣಿಸಿದಂತೆ ಆದೀತು                                                                                               ॥

ಹಸ್ತ ನಾಯಿಯಂತೆ ಬಾಯಿ
ಕಿಸ್ತು ನಿಂತು ಕೇಳುವದ್ಯಾಕ
ಸಸ್ತ ಮಾತನಾಡಿ ಪೋಗೋ
ರಸ್ತೆ ಹಿಡಿದು ಮನಿ ಕಡಿ                                                                                               ॥

ನಾಯಿ ಅನ್ನಬೇಡ ನಿನ್ನ
ತಾಯಿ ಎನ್ನ ಸೋದರತ್ತಿ
ಬಾಯಿ ತಪ್ಪಿ ನುಡಿದರೆ
ಮಾವನೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು                                                                                   ॥

ಮಾವನೆಂದು ಕರೆಯಲಿಕ್ಕೆ
ತಾಯಿ ಸೋದರೇನೋ ನೀನು
ಭಾವ ಕೇಳಿದರೆ ನಿನ್ನ
ಜೀವ ಕೊಂಡು ಬಿಡುವನು                                                                                          ॥

ಸೋದರಾಗಿ ಇದ್ದ ನಾನು
ಭೇದಮಾಡಿ ಅಡದಿರೆ
ಶೋಧ ಮಾಡಿ ನೋಡು ಗಂಡ
ಮೊದಲಿಗಿ ಇರುವನು                                                                                                 ॥

ಕಂಡಾಬಟ್ಟೆ ಆಡಬ್ಯಾಡ
ಪುಡ ಹಾನ ನನ್ನ ಗಂಡ
ಕಂಡರ ನಿನ್ನ ತುಂಡಿಸಿ ಹಾಕ್ಯಾನು
ಮೊಂಡ ಮನಿಗಿ ಹೋಗಿನ್ನು                                                                                      ॥

ಪುಂಡನೆಂದು ಆಡಬ್ಯಾಡ
ಷಂಡ ಹಾನ ನಿನ್ನ ಗಂಡ
ರಂಡಿ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ಕುಂಡಿ ಬೆಳಸಿ
ಕೊಂಡು ತಿರುಗತಾನ                                                                                                 ॥

ಮರುಳ ಇಷ್ಟೊಂದು ನೀನು
ಒರಲ ತಿದ್ದಿ ಬಾಯಿ ತುಂಬ
ಮರಳಿ ಕೇಳಿದರೆ ನಿನ್ನ
ಕೊರಳ ಕೊಯ್ಸಿ ಬಿಡುವೆನು                                                                                       ॥

ಜೀಂವ ಹೊಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣ
ಹಾಂವ ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ನಾನು
ಸಾವು ನೂರು ವರ್ಷ ಪಡದೇವ
ನಾವು ನಿನ್ನ ಸಲುವಾಗಿ                                                                                              ॥

ಮುದಕಾ ಇಷ್ಟೊಂದ ಯಾಕೋ ನಿನಗ
ಬದುಕು ಆಸೆ ಸತ್ತ ಹೋಗೋ
ಒದಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲೇನು ಮರಣ
ಹುದುಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೈತೆ                                                                                            ॥

ಸತ್ತು ಹೋದರ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ
ಹತ್ತ ನಾನು ಬಿಡುವದಿಲ್ಲ
ಎತ್ತ ಹೋದರು ಸುತ್ತಿ ನಿನ್ನ
ಗೊತ್ತಿಗಿ ತಂದು ಬಿಡುವೆನು                                                                                        ॥

ಮುಪ್ಪು ಆದಮ್ಯಾಲ ಪ್ರಾಯ
ಒಪ್ಪುವದೇನೋ ಮುತ್ಯಾ ನಿನಗ
ಒಪ್ಪತ್ತೂಟ ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ
ಛಪ್ಪರದೊಳಗ ಇರು ಹೋಗೋ                                                                               ॥

ಉಪ್ಪ ಉಂಡ ಕಾಯ ನಂದು
ಛಪ್ಪರದೊಳಗ ಸೇರೂದಲ್ಲಾ
ಮುಪ್ಪಿನ ಕಾಲಕ ಒಮ್ಮೆ ಬಾರೆ
ಉಪಕಾರ ಎಷ್ಟೊಂದಾದೀತು                                                                                    ॥

ಪುಣ್ಯ ಎನಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ
ಟೊಣ್ಯಾ ಮಾತನಾಡುಬ್ಯಾಡ
ಅಣ್ಣ ಕಂಡರ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕಿತ್ತಿ
ಮಣ್ಣ ಮಾಡ್ಯಾನೂ                                                                                                      ॥

ಬಡಿವಾರ ಯಾಕ ಇಷ್ಟ ನಿನಗ
ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ ಬಾರೆ ನೀನು
ಒಡಿವಿ ವಸ್ತ ಮಾಡಿಸಿಡುವೆನು
ಜಡಿದು ನಿನ್ನ ಮೈತುಂಬ                                                                                            ॥

ವಸ್ತ ವಡವಿ ಅತ್ತಿ ಮಾವ
ಮಸ್ತ ಮಡಿಸ್ಯಾರ ನನಗ
ಜಾಸ್ತಿ ಮಾತನಾಡಬ್ಯಾಡ
ಮಸ್ತಿ ಇಳಿಸಿ ಬಿಡುವೆನು                                                                                              ॥

ತರ್ಕ ಮಾಡಬೇಡ ಪೋರಿ
ಗರ್ಕ ಮಾಡಿ ಇಡುವೆ ನಿನ್ನ
ಅರಿಕಿ ಇಲ್ಲ ಏನ ನಿನಗ
ವರಕ ಸಮನೆಂಬೂದು                                                                                               ॥

ವರಕ ಸಮನೆಂಬೂದಕ್ಕೆ
ಸರ್ಕಾರ ಆದಿ ಏನೋ ನನಗ
ದರಕಾರಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳುತ್ತೀ
ಚರಕಿ ತೆಗೆಸಿ ಬಿಡುವೆನು                                                                                             ॥

ಮುರ್ಖದ ಮಾತ ಆಡಬ್ಯಾಡ
ಮುಖಾ ಇಷ್ಟೊಂದ ಒಳ್ಳೇದಲ್ಲ
ಸರಕ್ಕನೆದ್ದು ಬಾರೆ ಪೋರಿ
ಹರಕ್ಕೊತ್ಯಾಕ ಇಷ್ಟೊಂದು                                                                                        ॥

ಮರ್ಕಟನಂತಾ ಮಾರೀ ಮುದಕ
ನರಕ್ಯಾನಂಗ ಇದ್ದೀ ನೀನು
ಹೊರಕಡಿಗಿ ಕುಂತ ಎದ್ದೆನೆಂದರೆ
ಬರ್ಕತ ಇಲ್ಲ ಮೈಮ್ಯಾಗೆ                                                                                            ॥

ಕ್ವಾಡಗನಂಗ ಆಡಬ್ಯಾಡ
ಖೋಡಿ ಖುಲ್ಲಾ ಗುಣದವಳೆ
ಗಾಡಿನತ್ತಾ ಮಾಡಿಸಿ ಇಡುವೆ
ನಡಿಯ ರಂಗ ಮಾಲೀಗಿ                                                                                            ॥

ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಬರುವದಕ್ಕ
ಪಾತರದವರ ಪೋರಿಯಲ್ಲ
ರೀತಿ ತಪ್ಪಿ ಆಡದಿರೋ
ಪ್ರೀತಿ ಯಾಕೊ ಇಷ್ಟೊಂದು                                                                                       ॥

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನಗೂಡ
ನೀತಿಯಿಂದ ಆಡುವೇನು
ಸೋತು ಬಾರೆ ಸದನದೊಳು
ಪ್ರೀತಿ ಕಾಂತೆ ಕಾಮನಾಟಕೆ                                                                                      ॥

ಕಂಗಾಲಿಷ್ಟೊಂದು ಯಾಕೊ ನೀನು
ಹಂಗು ಹರಿದು ಕೇಳುತಿದ್ದೀ
ಹಿಂಗಿ ಹೋಗೇದ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಯ
ಸೋಂಗು ಯಾಕೋ ಇಷ್ಟೊಂದು                                                                              ॥

ಕಂಗಾಲಿಲ್ಲ ಮನಿಯಾಗ
ಮಸ್ತ ಬೆಳ್ಳಿ ಬಂಗಾರ ತುಂಬ ವಸ್ತು
ಸಂಗ ಮಾಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ಬಂಗಾರದೊಂಕಿ ಕೊಡುವೇನೊ                                                                                ॥

ಕಾಂತೆ ತನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ
ಚಿಂತಿ ತಾಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು
ಎಂತು ಹೇಳಲಿ ಇವನಿಗಿ ನಾನು
ಎಂಥ ಮೂರ್ಖ ಇರುವನು                                                                                          ॥

ಚಿಂತಿ ಮಾಡಬ್ಯಾಡ ಗುಣ-
ವಂತಿ ಕೇಳ ಶಾಂತಳಾಗಿ
ಅಂತಃಕರಣ ಇಟ್ಟು ಎನ್ನ
ಪಂಥ ಗೆಲಿಸಿ ಪೋಗಿನ್ನು                                                                                             ॥

ಕಾಂತ ಕೇಳೋ ಕಾಮನಾಟದ
ಭ್ರಾಂತಿ ಇಂದೇ ತೋರಿಸುವೆ
ಚಿಂತಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಾರೋ ಕಾಂತಾ
ಶಾಂತದಿಂದ ಮಾಲೀಗೆ                                                                                             ॥

ಸುದತಿ ಸುಂದರಾಂಗ ಮಾಹಲಿ
ನೊಳಗ ಇಬ್ಬರೇಕವಾಗಿ
ಮಧುರಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ
ಅದರಸಾರ ಸವಿಯುತ್ತ                                                                                               ॥

ಹಾಲು ಸಕ್ಕರಿ ಕೊಡಿದಾಂಗ
ಮಾಲಿನೊಳಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ಲೀಲ ಮಾಡಿ ಬಾಲಿ ಕುಂತು
ನಲ್ಲಗ ಹೇಳುತಿದ್ದಳು                                                                                                   ॥

ಅರಗು ಬಂಗಾರ ಕೂಡಿದಂಗ
ಇರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಮತೆಯಿನ್ನು
ಕರವು ಮುಗಿದು ಸೀರಿ ಸೆರಗ
ಜಾರಿಸಿ ಪಾದಕೆರಗುತ                                                                                               ॥

ದೇಶಕಧಿಕವಾದ ಸಿರಸಗಿ
ಖಾಸಪುರದ ಬಸವಣ್ಣ
ಲೇಸಾಗಿ ಪಾಡಿರಣ್ಣ
ದಾಸಹೇಳಿದ ನುಡಿಗಳು                                                                                             ॥

* * *