ವಾರ್ಧಕ

ಮುನಿಪ ಕೇಳೈ ಮುಂದೆ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣರುಗಳು
ಘನ ಪಂಚವಟಿಯೊಳಂದೇನ ಮಾಡಿದರು ಶೂ
ರ್ಪಣಖೆ ಮತ್ತೇನಾದಳೆಂಬ ವಿವರವ ನಮ್ಮ ಮನ ತಿಳಿಯಲರುಹೆನ್ನುತ |
ತನಯರಿರ್ವರು ಕರವ ಮುಗಿದು ಬೆಸಗೊಳಲು ಮುನಿ
ವಿನಯದಿಂ ಬಾಲಕರ ತೆಗೆದಪ್ಪಿ ಮನ್ನಿಸುತ
ಗುಣದಿಂದ ಪೇಳಿದಂ ಮುಂದಣ ಪ್ರಸಂಗವಂ ವನಜನಾಭನ ಚರಿತವ || ||೧||

ರಾಗ ನಾದನಾಮಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟತಾಳ

ತನಯರು ಕೇಳಿ ದೃಢದೊಳಿಂದು | ಶೂ |
ರ್ಪಣಖೆ ತನ್ನಂತರಂಗದಿ ನೊಂದು ||
ಇನಿತಾದ ವೃತ್ತಾಂತಗಳನಂದು | ರಾ |
ವಣಗೆ ತಾ ಪೋಗಿ ಪೇಳುವೆನೆಂದು || ||೨||

ಮಂಡೆ ಮಂಡೆಯ ಹೊಡಕೊಳ್ಳುತ್ತ | ನಡೆ |
ಗೊಂಡು ಕಣ್ಣಲಿ ನೀರ ಸುರಿಸುತ್ತ ||
ಕೆಂಡದಂದದಿ ರೌದ್ರ ತಾಳುತ್ತ | ಕಂಡ |
ಕಂಡಸುರರಿಗಿದ ಹೇಳುತ್ತ || ||೩||

ರಾಘವ ಮಾಡಿದ ಮಾಟಕ್ಕೆ | ತಮ್ಮ |
ಲಕ್ಷ್ಮಣ ನೋಡಿದ ನೋಟಕ್ಕೆ ||
ಮೂಗು ಮೊಲೆಯ ಕೊಯ್ದ ಕೋಪಕ್ಕೆ | ತಾನು |
ಬೇಗ ಸಾಗುವೆ ಲಂಕಾ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ || ||೪||

ಹೀಗೆಂದು ತನಗೆ ತಾನೆಂದಳೊ | ತೆಂಕ |
ಸಾಗರ ತಟದಲ್ಲಿ ನಿಂದಳೊ ||
ಹೇಗೆ ದಾಟುತ ಪಾಪಿ ಬಂದಳೊ | ತಾ |
ನಾಗಿ ಲಂಕೆಗೆ ಕೇಡ ತಂದಳೋ || ||೫||

ಭಾಮಿನಿ

ಲವನೆ ಕೇಳ್ ಸುರನರಭುಜಂಗಮ
ಭುವನದಲ್ಲಣ ದಶವದನನು
ತ್ಸವದೊಳೊಡ್ಡೋಲಗದೊಳಿದ್ದನು ಬಹಳ ವಿಭವದಲಿ |
ಪವನ ಶಿಖಿ ಯಮ ನಿಋತಿ ಹರಿ ವೈ
ಶ್ರವಣ ವರುಣಾದಿಗಳು ಬೆಸಸೇ
ನೆವಗೆ ತವಗೆನುತಿದ್ದರಿದ್ದೆಸೆಯಲಿ ದಶಾನನ || ||೬||

ಅಣುಗಕೇಳಾ ಸಮಯದಲಿ ನೆರೆ
ಹಣಿದ ಮೂಗಿನ ಹರಿದ ತುಟಿಗಳ
ಜುಣುಗುಕಿವಿಗಳ ಜರಿದಹುಣ್ಣಿನ ಕೊರೆದಕದವುಗಳ |
ವ್ರಣದ ದುರ್ಗಂಧದ ಮಹಾಭೀ
ಷಣದ ರಕ್ಕಸಿ ಬಂದಳಾ ರಾ
ವಣನ ರಚಿತ ಸಭಾಂತರಾಳಕೆ ಮೃತ್ಯುರೂಪಿನಲಿ || ||೭||

ರಾಗ ನಾದನಾಮಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟತಾಳ

ದಶಕಂಠನನುಜೆಯ ಕಂಡನು | ಕಾಣು |
ತಸುರ ಚಿತ್ತದಿ ಭ್ರಮೆಗೊಂಡನು ||
ಎಸೆವ ಓಲಗವ ಬೀಳ್ಕೊಂಡನು | ಅತಿ |
ಕುಶಲದಿಂದೊಳಗೆದ್ದು ಬಂದನು || ||೮||

ತಂಗಿಯ ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿದ | ಮಾನ |
ಭಂಗದ ಪರಿಯೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದ ||
ಹಿಂಗದೆ ರೌದ್ರವ ತಾಳಿದ | ಅಂತ |
ರಂಗವದೇನೆಂದು ಕೇಳಿದ || ||೯||

ದ್ವಿಪದಿ

ಏನು ಹೊಡೆಯಿತು ಮಾರಿ ತಂಗಿ ನಿನಗೆನುತ
ದಾನವರ ಅರಸ ಬೆಸಗೊಂಡ ನಸುನಗುತ || ||೧೦||

ಊನವನು ತಂದೆ ಖಳವಂಶಕ್ಕೆ ನೀನು
ಮಾನಭಂಗವನೆಸಗಿದವನ ಪೆಸರೇನು || ||೧೧||

ರಾಗ ಕಾಂಭೋಜಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಕೇಳಣ್ಣ ನಿನ್ನೊಳೀ ಮಾನಭಂಗದ ಪರಿಯ |
ಪೇಳಲೇನಿನ್ನು ಧರೆಯೊಳಗೆ ||
ಬಾಳಿರುವೆನೆಂತಕಟ ಸಂಭವಿಸಿದಪಹಾಸ್ಯ |
ದೂಳಿಗವನೊರೆವೆ ವಿಸ್ತರದಿ ||೧೨||

ದಶರಥನ ಸುತರಾದ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣರೆಂಬ |
ಪೆಸರುಳ್ಳ ವೀರರಿಬ್ಬರಿಗೆ ||
ವಸುಧೆಯೊಳಗಿದಿರಿಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ಬಾಲಕರು |
ಅಸಮ ಸಾಹಸರು ಕೇಳಣ್ಣ || ||೧೩||

ರಾಮನೆಂಬಾತನಿಗೆ ರಾಜಿಸುವಳೊರ್ವ ಸತಿ |
ಕಾಮನರಗಿಣಿಯಂತೆ ತರುಣಿ ||
ಕಾಮಿನಿಯ ಕಂಡು ಮರುಳಾಗದವರಾರುಂಟು |
ಭೂಮಿಯೊಳು ಜೋಡಿಲ್ಲವಳಿಗೆ || ||೧೪||

ನಾಗವೇಣಿಯ ಕಂಡು ಸೈರಿಸದೆ ಮನಸು ನಿನ |
ಗಾಗಿ ಕೈಯಿಕ್ಕಿದೆನು ಸತಿಗೆ ||
ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೆಂಬ ಹುಡುಗನೆನ್ನೆರಡು ಮೊಲೆ |
ಮೂಗು ಸಹ ಕೊಯ್ದ ಕಡುಧೀರ || ||೧೫||

ತರಿದ ಗಾಯವದುರಿಯ ತಾಳಲಾರದೆ ನಮ್ಮ |
ಖರದೂಷಣರ ಸ್ಥಾನಕಯ್ದಿ ||
ಇರದೆ ಸಂಗತಿಯರುಹೆ ಗಜರಥಾದಿಗಳಿಂದ |
ಭರದಿ ಮುತ್ತಿದರೆ ರಾಘವನ || ||೧೬||

ಖರದೂಷಣಾದಿಗಳ ಸಂಹರಿಸಿ ಪಂಚವಟಿ |
ವರದಂಡಕಾರಣ್ಯದೆಡೆಯ ||
ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲಸಿರ್ದ ನಮ್ಮವರನೆಲ್ಲ ಯಮ |
ಪುರಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನಾ ರಾಮ || ||೧೭||

ದಾನವರ ಸಂಹರಿಸಿ ನಮ್ಮವರ ಹೊಳಲೆಲ್ಲ |
ದಾನಗಳ ಕೊಟ್ಟ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ||
ಏನು ಹೋದರೂ ಹೋಗಲೆಂತಾದಡಾಗಲಾ |
ಮಾನಿನಿಯ ತರಬೇಕು ಸಿದ್ಧ || ||೧೮||

ರಾಗ ಸಾರಂಗ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಅಂಥಾ ಚೆಲುವೆಯೇನೆ | ಜಾನಕಿ ದೇವಿ |
ಅಂಥಾ ಚೆಲುವೆಯೇನೆ || ಪಲ್ಲವಿ ||

ಅಂಥ ಚೆಲುವೆಯೇನೆ ಕಾಂತೆ ಜಾನಕೀದೇವಿ |
ಕಾಂತೆಯರೊಳು ಮಂಡೋದರಿಗಿಂತ ಸೊಬಗೇನೆ || ||೧೯||

ಕಣ್ಣುಗಳೆಂತಿಹವು | ಅವಳಮೆಯ್ಯ |
ಬಣ್ಣವದೆಂತಿಹುದು ||
ರನ್ನ ಕೆತ್ತಿದನಡು ಸಣ್ಣವಾಗಿಹುದೇನೆ |
ಮನ್ಮಥನರಗಿಣಿಯಂತೆ ತೋರುವಳೇನೆ || ||೨೦||

ರಾಗ ಬೇಗಡೆ ತ್ರಿವುಡೆತಾಳ

ತರಬೇಕು ತರುಣಿಯಳ | ಕಾಮನ ಮುಂಗ |
ಯ್ಯರಗಿಣಿಯಂತಿಹಳ ||
ಸ್ಮರನ ಸಿಂಗಾಡಿ ಪುರ್ಬಿನ ನೀರೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ |
ಪರಿಮಳಿಸುವ ಮೆಯ್ಯ ವರಕರಿಗಮನೆಯ || ||೨೧||

ಪನ್ನಗನಿಭವೇಣಿಯ | ಪಂಕಜದೆಸ |
ಳ್ಗಣ್ಣ ಕನ್ನಡ ಜಾಣೆಯ ||
ಹೊನ್ನ ಪುತ್ಥಳಿ ಬೊಂಬೆಯಂಥ ರಾಮನ ಕಯ್ಯ |
ಕನ್ನಡಿ ಕದಪಿನ ಕಡುಸುಪ್ರವೀಣೆಯ || ತರಬೇಕು || ||೨೨||

ಕಿರುನಗೆ ಮೊಗದೋಜೆಯ | ಲಾ |
ವಣ್ಯಭಾಸ್ಕರಕೋಟಿ ನಿಭತೇಜೆಯ ||
ವರಕುಂಭಕುಚೆಯ ಸರೋಜಗಂಧಿನಿಯ ಕೇ |
ಸರಿಮಧ್ಯೆ ಮರಿಶುಕವಚನೆ ಶುಭಾಂಗಿಯ || ತರಬೇಕು || ||೨೩||

ಕಂದ

ತಂಗಿಯ ಸವಿನುಡಿಯಂ ಕೇ
ಳ್ದಂಗಜಶರತಾಗಿ ರಾವಣಂ ಭ್ರಮೆಗೊಂಡಂ |
ಅಂಗನೆ ಮಂಡೋದರಿಗೀ
ಸಂಗತಿಯರುಹಲ್ಕೆ ಪೋಗಿ ತಾ ಕರೆದೆಂದಂ || ||೨೪||

ರಾಗ ಘಂಟಾರವ ಝಂಪೆತಾಳ

ಬಾರೆ ಮೋಹನಾಕಾರೆ | ನಾರೀಶಿರೋರನ್ನೆ |
ನೀರೆ ಮಂಡೋದರಿಯೆ | ಕೇಳೊಂದು ನುಡಿಯ || ||೨೫||

ಜನಕನಂದನೆಯಂತೆ | ಸೀತೆಯೆಂಬವಳಂತೆ |
ಘನಸೊಬಗಿನವಳಂತೆ | ರಾಘವನ ಕಾಂತೆ || ||೨೬||

ತರಲು ಪೋಪೆನು ನಾನು | ತಂದರಾಕೆಯು ನೀನು |
ಎರಕವಾಗಿರುವ ಬಗೆ | ಪೇಳಬೇಕೆನಗೆ || ||೨೭||

ಎನಲಾಗ ಕೇಳಿ ಕಾಂ | ತನನು ಬಿಗಿಯಪ್ಪಿ ಮಯ |
ತನುಜೆ ನುಡಿದಳು ಬೇಗ | ದನುಜಪತಿಯೊಡನೆ || ||೨೮||

ರಾಗ ಆಹೇರಿ ಅಷ್ಟತಾಳ

ತರವಲ್ಲ | ಕಾಂತ | ತರವಲ್ಲ || ಪಲ್ಲವಿ ||
ತರವಲ್ಲವಿದು ಲೋಕ | ಮಾತೆ ಜಾನಕಿಯ |
ತರುವೆನೆಂದೆನುತ ಪೋ | ಗುವುದು ಆ ಸತಿಯ || ಅನುಪಲ್ಲವಿ ||

ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ | ಆ ರಾಮಚಂದ್ರ |
ಚಾರುಲಕ್ಷ್ಮಣನೆಂಬಾ | ತನೆ ಉರಗೇಂದ್ರ |
ನಾರೀ ಜಾನಕಿಯೆಂಬ | ಳಾಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ |
ಧಾರಿಣಿಯೊಳಗವ | ತರಿಸಿದರೀ ಸಾರಿ || ತರವಲ್ಲ || ||೨೯||

ಕುಲವೆ ಸಂಹಾರವಾ | ಗುವ ಕಾಲ ಬಂತು |
ಇಳೆಯೊಳ್ ಬಾಳಿರುವಂಥ | ಋಣವೆಲ್ಲ ಸಂತು |
ಇಳೆಯ ನಂದನೆ ಸಿಕ್ಕ | ಳೇತಕೀ ಭ್ರಾಂತು |
ಉಳಿಯದು ಪ್ರಾಣ ನಾ | ಸಾರಿದೆನಿಂತು || ತರವಲ್ಲ || ||೩೦||

ಖರದೂಷಣಾದ್ಯರು | ಬಡವರೆ ನೋಡು |
ನೆರೆ ಮುಂದೆ ಬಾಳುವ | ದರಿತು ಮಾತಾಡು |
ಕರವ ಮುಗಿದು ಬೇ | ಡುವೆ ದಯೆ ಮಾಡು |
ತರುಣಿಯ ತಳ್ಳಿಗ್ಹೋ | ದರೆ ಬಂತು ಕೇಡು || ತರವಲ್ಲ || ||೩೧||

ರಾಗ ಶಂಕರಾಭರಣ ಏಕತಾಳ

ವಲ್ಲಭೆ ನೀನಿಂಥ ಮಾತ | ನೆನ್ನೊಳು ಪೇಳುವರೇನೆ |
ಹುಲ್ಲೆ ಘೋರ ಸಿಂಹವನ್ನು | ಕೊಲ್ಲುವದುಂಟೆ || ||೩೨||

ಎಳ್ಳಿನಷ್ಟು ಕಿಚ್ಚು ಮನೆಗ | ಳೆಲ್ಲ ಸುಡದೆ ಬಿಡುವುದುಂಟೆ |
ಒಳ್ಳಿತಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿ ಬರಿದೆ | ಕೆಡಬೇಡ ಕಾಂತ || ||೩೩||

ಮಾನಿನಿ ಕೇಳಿಲಿಗಳು ಮ | ದ್ದಾನೆಯ ಸಂಹರಿಸಲುಂಟೆ |
ದಾನವರಿಗೂ ಮಾನವರಿಗೂ | ಸಮವೇನೆ ಕಾಂತೆ || ||೩೪||

ಕಾಣದೆ ಕುಣಿಯೊಳು ಬಿದ್ದ | ಡಾನೆಯಾದರೇನು ಕಡೆಗೆ |
ಶ್ವಾನಗಿಂತ ಕಡೆಯಲ್ಲವೆ | ನೀ ನೋಡು ಕಾಂತ || ||೩೫||

ಕಿಚ್ಚಿಗಿರುವೆ ಮುತ್ತಲುಂಟೆ | ಬಚ್ಚಲೂ ಮಾಳಿಗೆಯೂ ಸರಿಯೆ |
ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲವೇನೆ | ಅಮೃತ ಗರಳವೇ || ||೩೬||

ಮೆಚ್ಚಿ ಪರರ ಪೆಣ್ಗೆಮನಸು | ಹುಚ್ಚಾದಾತಗಮೃತ ವಿಷವು |
ಕಿಚ್ಚು ನೀರೊಳುರಿವುದುಂಟೆ | ಹೆಚ್ಚೇನು ಕಾಂತ || ||೩೭||

ಈರೇಳು ಲೋಕದೊಳಗುಳ್ಳ | ಪಾರುಪತ್ಯವೆನಗಿದ್ದಂತೆ |
ನಾರಿ ಹುಲುಮನುಜರ್ಗೆಲ್ಲ | ನಾನಂಜುವೆನೇನೇ || ||೩೮||

ಬೇರು ಕಡಿದ ಮೇಲೆ ವೃಕ್ಷ | ಜಾರದೆ ನಿಲ್ಲುವದುಂಟೆ |
ಮಾರಿಬಡಿವ ವೇಳ್ಯಕ್ಕಾರೂ | ಬಾರರು ಕಾಂತ || ||೩೯||

ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಲದರಿಂದ | ಮಂದಗಮನೆ ಸೀತೆಯನ್ನು |
ತಂದಲ್ಲದೆ ಬಿಡೆನು ಕಾಣೆ | ಚಂದಿರವದನೆ || ||೪೦||

ತಂದೆತಾಯ್ಗಳಾಣೆ ನಿಮಗೆ | ತಂದರೆ ಜಾನಕಿಯ ಮನೆಗೆ |
ಕುಂದುವದೈಶ್ವರ್ಯವೆಲ್ಲ | ಮುಂದೆನ್ನ ರಮಣ || ||೪೧||

ಕಂದ

ಕೋವಿದ ನೀತಿಯ ಮಾತಂ
ಭಾವಕಿ ತಾ ತಿಳಿಯಪೇಳ್ದೊಡಂಬಡಿಸಿದೊಡಂ |
ರಾವಣ ಕೇಳದೆ ತನ್ನಯ
ಮಾವಂ ಮಾರೀಚನಿದ್ದ ವನಕೈತಂದಂ || ||೪೨||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಆದಿತಾಳ

ಮಾರೀಚನಿಶಾಚರ ಸಂತತ |
ವೀರಮನೋಹರ ವಿಕ್ರಮಶೌರ್ಯ ||
ಮಾರಾಂಗಶರೀರಮನೋಹರ |
ಕಾರುಣ್ಯ ಸಮುದ್ರಗಂಭೀರ || ||೪೩||

ದಶರಥನ ಸುತರಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು |
ವಸುಧೆಯೊಳತಿ ಶೋಭಿಪರಂತೆ ||
ಕುಶಲದಿ ಖರ ದೂಷಣ ತ್ರಿಶಿರರ |
ಪೆಸರಡಗಿಸಿ ಮೆರೆದಿಹರಂತೆ || ||೪೪||

ರಾಘವನೆಂಬಾತನಿಗೊರ್ವಳು ಸತಿ |
ನಾಗಕನ್ನಿಕೆಯ ಪೋಲುವಳಂತೆ ||
ಪೋಗುವೆ ನಾ ತರುವುದಕೇ ಪೊಂಮೃಗ |
ವಾಗಿಯೆ ನೀ ನಲಿದಾಡಬೇಕಲ್ಲಿ || ||೪೫||

ರಾಗ ಮಧ್ಯಮಾವತಿ ಏಕತಾಳ

ರಾವಣ ನೀ ಬಲು ಸಾಹಸಿಯಯ್ಯ |
ದೇವರ್ಕಳ ದೇವನು ಶ್ರೀರಾಮ ||
ಕೇವಲ ನರಜನ್ಮದಿ ಜನಿಸೀಪರಿ |
ಭೂವಲಯದಿ ತಿರುಗಾಡುವನವನು || ||೪೬||

ತತ್ಕಾಂತೆಯ ತಂದರೆ ವಂಶಕ್ಕೆ ಮ |
ಹತ್ಕಂಟಕವಲ್ಲದೆ ಸುಖವೆ ||
ತತ್ಸಂಗತಿ ಬೇಡಾ ನಿದಾನಿಸು |
ಮತ್ಕಿಂಚಿತ ಮಾತನು ನೀ ಕೇಳು || ||೪೭||

ರಾಗ ಮಾರವಿ ಏಕತಾಳ

ಸಾಕೆಲವೊ ಬಲ್ಲೆನು ನಾನು |
ಏಕವರನು ಕೊಂಡಾಡುವೆಯಾ |
ನಾ ಕೊಲ್ಲುವೆ ನೀ ಪೋಗದಿರೆ | ಎನೆ |
ತಾ ಕೈಮುಗಿದೈದುವೆನೆಂದ || ||೪೮||

ರಾಗ ಪಂತುವರಾಳಿ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಪೋಗುವೆ | ದಮ್ಮಯ್ಯ | ಪೋಗುವೆ || ಪಲ್ಲವಿ ||
ನಿನ್ನ ಕೈಯಪೆಟ್ಟ ತಿಂದು ಸಾವುದರಿಂದ |
ನರಕವೇ ಸಾಧ್ಯವಹುದು ತನಗಿಂದು ||
ರಾಮನ ಬಾಣದೊಳಸುವ ನೀಗಿದರೆ ನಾ |
ನೀರೇಳು ಲೋಕದ ಮೋಕ್ಷವ ಪಡೆವೆ || ಪೋಗುವೆ || ||೪೯||

ಭಾಮಿನಿ

ಆದಡೆಲವೋ ಕೇಳು ತೋರ್ಪೀ
ರಯ್ದು ತಲೆಗಳ ಬೈತಿಡುತ ಬಲು
ಕಯ್ದುಗಳ ಬಿಸುಟಡಗಿಸೀ ರಾಕ್ಷಸ ಕಳೇಬರವ |
ಐದೆ ತಾಪಸ ವೇಷವನು ಬಳಿ
ಕಯ್ದು ಪರವನಿತಾ ವ್ಯಸನಿಗಳಿ
ಗಾದ ಪರಿಯನು ಹೊರುವ ಪಾಪಕೆ ಹೊರಗು ತಾನೆಂದ || ||೫೦||

ರಾಗ ಪುನ್ನಾಗ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಅಡವಿಯೊಳಗೆ ರಾಮ | ನಿರುವ ಸುದ್ದಿಯ ಕೇಳಿ |
ಕಡುಚೆಲುವಿನ ಮೃಗ ಬಂತೋ ||
ತಂದಾನ ತಾನೆ ತಂದನಾನಾ || ||೫೧||

ನೋಡಿ ಜಾನಕಿ ಭ್ರಮೆ | ಗೂಡಿ ತನ್ನರಸನ |
ಬೇಡಿ ಕಾಡಲು ಮೃಗ | ಬಂತೋ ಓ ಓ ||
ತಂದಾನ ತಾನೇ ತಂದನಾನಾ || ||೫೨||

ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ

ಮಾರೀಚಂ ಮೃಗವಾಗಿ ಪಂಚವಟಿಗಂ ಬಂದಾಗಲೋಲಾಡಲುಂ
ಸೌರಮ್ಯಾತಿಶಯಪ್ರಧಾನಕರಮಂ ಕಂಡಾಗಳಾ ಜಾನಕೀ |
ಚೋರತ್ವಂಗಳ ಮಾಯದಾಕೃತಿಯಿದೆಂದಾಕಾಂತೆ ತಾ ಕಾಣದೆ
ಭೂರೀ ವಿಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿ ಕಾಂತನೊಡನಂ ತಾ ದೈನ್ಯದಿಂತೆಂದಳು || ||೫೩||

ರಾಗ ಪುನ್ನಾಗವರಾಳಿ ಏಕತಾಳ

ನೋಡಿದೆಯಾ | ರಾಮ | ನೋಡಿದೆಯಾ  || ಪಲ್ಲವಿ ||

ದೊಡ್ಡ | ಕಾಡಿನಿಂದಲೋಡಿಬಂದು | ಆಡುವಂಥ ಪೊಂಮಿಗವ || ಅನುಪಲ್ಲವಿ ||

ಚಿನ್ನದ ಹಾಗಿರುವ ಮೆಯ್ಯ | ಬಣ್ಣದ ಸುತ್ತಲೂ ಪಂಚ |
ವರ್ಣದ ರೇಖೆಗಳು ಬಂದ | ಚೆಂದವ ನೋಡು ||
ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಾಲಬೆರಳು | ಸಾಲಿನುಗುರು ಭಾವಂಗಳ |
ತನ್ನಂಗ ದಿನ್ನಂಗ ಧಿಕ್ಕಿಟ | ತೋಯೆಂದು ಕುಣಿವ ಮೃಗವ || ||೫೪||

ಜಗದೇಕವೀರನೆ ಕಯ್ಯ | ಮುಗಿದು ಬೇಡುವೆ ದಮ್ಮಯ್ಯ |
ಹಗಲೂ ಯಿರುಳೂ ಕುಣಿಸಿಕೊಂಡು | ಸೊಗದಿಂದಿರ್ಪೆನು ||
ಸುಗುಣ ನಿನಗೆ ನಾ ಬೇಕೆಂಬ | ಬಗೆಯೊಳು ಸ್ನೇಹವಿದ್ದ |
ರಗಲಿ ಓಡಿಹೋಗುವ ಮುನ್ನ | ಮೃಗವ ಹಿಡಿದು ತಾ ಮೋಹನ್ನ || ||೫೫||

ರಾಗ ಕೇದಾರಗೌಳ ಅಷ್ಟತಾಳ

ಅರಸಿ ನೀ ಸುಮ್ಮನೆ ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳಬೇಡವೆ |
ಸರಸದ ಮೃಗವಲ್ಲವೆ ||
ಸರಸಿಜಾಂಬಕಿ ನಿನ್ನ ಮರುಳು ಮಾಡಲು ಬಂದ |
ದುರುಳರ ಕಪಟ ಕಾಣೆ || ||೫೬||

ಕಪಟದಾಕೃತಿಯೆಂದು ಕಾಂತ ನೀ ಯೆನ್ನ ಚಾ |
ಳಿಪುದೆಲ್ಲ ಬಲ್ಲೆ ನಾನು ||
ಅಪರೂಪವಿದೆ ಕಂಡು ಬಯಸಿದರೆನಗೊಂದು |
ಉಪಕಾರ ಮಾಡೊ ನೀನು || ||೫೭||

ನಾಡಮಾತಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರು ಮಾಯಕದಿ ಬಂ |
ದಾಡುವ ನಾಟ್ಯ ಕಾಣೆ ||
ಬೇಡ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಡ್ಡಿ ಮುರಿದು ಸಾರಿದೆನತ್ತ |
ನೋಡಬೇಡವೆ ಯೆನ್ನಾಣೆ || ||೫೮||

ಕಾಡಿನ ಮೃಗದಿಂದ ಕೇಡು ಬಂತಾದರೆ |
ನೋಡಿಕೊಂಬೆನು ಬಂದುದ ||
ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಜೀವ ನಿಲ್ಲದು |
ಬೇಡಿಕೊಂಬೆನು ನಿನ್ನನು || ||೫೯||

ಕೆಟ್ಟ ಮೇಲೇ ಬುದ್ಧಿ ಬರುವುದು ನೀ ಗಂಟ |
ಕಟ್ಟಿಕೊ ಸೆರಗಿನಲಿ ||
ದಿಟ್ಟೆ ಹೆಂಗುಸು ಇವಳಾಡುವ ಮಾತಿಗೆ |
ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀನು || ||೬೦||

ಎಷ್ಟು ಚಾಳಿಸಿದರು ನಾನೀ ಮಾತನು ಕೇಳಿ |
ಬಿಟ್ಟವಳಲ್ಲ ನಿನ್ನ ||
ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರು ಬರಲಿದ ತಾರದಿದ್ದರೆ |
ಬಿಟ್ಟಪೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು || ||೬೧||

ಭಾಮಿನಿ

ಚಂಚಲಾಕ್ಷಿಯೆ ಕೇಳರಣ್ಯದಿ
ಸಂಚರಿಪ ಮೃಗಕಂಬನೆಸೆದರೆ
ಪಂಚತುವವಯ್ದಿದರೆ ಮಾಡುವುದೇನು ನೀನದನು |
ಪಂಚಬಾಣನ ಪಿತನೆ ಕೇಳಸು
ವಂಚಿಸುತ ಮಿಗ ಮಡಿದುದಾದರೆ
ಕಂಚುಕವ ರಚಿಸುವೆನು ಚರ್ಮವ ತೆಗೆದು ಪ್ರೀತಿಯಲಿ || ||೬೨||

ರಾಗ ನೀಲಾಂಬರಿ ಝಂಪೆತಾಳ

ಅನುಜ ಲಕ್ಷ್ಮಣ | ಜನಕನಂದನೆ |
ಮೃಗಮನೋಚಿತೆ | ಯಾದಳಲ್ಲಯ್ಯ || ||೬೩||

ತರಲು ಪೋಪೆನಾ | ಬರುವ ತನಕನೀ |
ಧರಣಿಜಾತೆಯ | ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಯ್ಯ || ||೬೪||

ಅಗ್ರಜಾ ವೀರ | ಈ | ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸಕೆ |
ವ್ಯಗ್ರದಿಂದ ನೀ | ತೆರಳಲೇತಕೆ || ||೬೫||

ಶೀಘ್ರದಿಂದೆನ್ನ | ಕಳುಹಬಾರದೆ | ಅ |
ಭ್ಯಗ್ರದಿಂದ ನಾ | ಕೊಂಡು ಬರುವೆನು || ||೬೬||

ಆಗದಾಗದು | ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ |
ಸಾಗದಾ ಮೃಗ | ಕಪಟವಿದ್ಯೆಯು || ||೬೭||

ಎಷ್ಟು ದಿವಸಕೆ | ಬರುವೆ ರಾಘವ |
ಸೃಷ್ಟಿಜಾತೆಯು | ನಾನು ಒಬ್ಬನೆ || ||೬೮||

ನಿಮಿಷಮಾತ್ರಕೆ | ಬರುವೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣ |
ಅನಕ ಸೀತೆಯ | ನೀ | ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಯ್ಯ || ||೬೯||

ವಾರ್ಧಕ

ಎನುತ ತಮ್ಮಗೆ ಬುದ್ಧಿಯಂಪೇಳಿಯಾ ಕ್ಷಣವೆ
ಕನಕ ಮೃಗಮಂ ರಾಮ ಬೆಂಬತ್ತೆ ವೇಗದೊಳು
ಘನತರದ ಘೋರಡವಿಗಯ್ದಿತಾ ದನುಜಮೃಗ ರಾಘವಂ ಕೋಪದಿಂದ |
ದಣಿದು ಶರವಂ ಬಿಡಲು ಹಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಯೆಂದು
ದನಿಗೆಯ್ದು ಮಾರೀಚ ಪ್ರಾಣವಂ ಬಿಡಲಾಗಿ
ವನಿತೆ ಜಾನಕಿ ಕೇಳ್ದು ರಾಮನೇ ನಿಜವೆಂದು ಮೈದುನನೊಳಿಂತೆಂದಳು || ||೭೦||

ರಾಗ ತೋಡಿ ಏಕತಾಳ

ಮುಗುದ ಕೇಳಿದೆನಯ್ಯ ಮೃಗವಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರು |
ರಘುವೀರನನು ಹೋ ಹೋ ಕೊಲ್ಲುವರೇನೈ ||
ಜಗದೇಕವೀರ ಕೂಗುವ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿತು |
ಮಿಗುವರಿಯಿತು ಕಾರ್ಯ ಸಹಜ ಸೌಮಿತ್ರಿ ||
ನೋಡಿ ಬಾರಯ್ಯ ಪೋಗಿ | ಏನಾಯಿತೆಂದು || ||೭೧||

ರಾಮನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲ ಜಾನಕಿ ನೀ ಕೇಳು |
ಯಾಮಿನೀಚರರವಸಾನಕಾಲದಲಿ |
ತಾಮಸದಿಂದತ್ತುದಲ್ಲದೆ ಸಂಗ್ರಾಮ |
ಭೀಮನ ದನುಜರು ಕೊಲ್ಲುವುದುಂಟೆ ||
ಬರಿದೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಡವೆ | ಜಾನಕೀದೇವಿ || ||೭೨||

ಎಷ್ಟು ಪೇಳಿದರು ನೀ ಯೆನ್ನರಸನ ಧ್ವನಿ |
ಯಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾನದನರಿಯದಳೇನೋ ||
ಸೃಷ್ಟಿಪಾಲನ ಪ್ರಾಣದಟ್ಟುಳಿಗೊದಗದೆ
ಬಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಳು ನೆವನವಿದೇಕಯ್ಯ ||
ನೋಡಿ ಬಾರಯ್ಯ ಪೋಗಿ | ಏನಾಯಿತೆಂದು || ||೭೩||

ರಾಗ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ ರೂಪಕತಾಳ

ದೇವಿ ಕೇಳ್ ದೃಢ | ರಾಮಚಂದ್ರನು |
ದೇವತಾಂಶಸಂ | ಭೂತನಲ್ಲವೆ ||
ಆ ವಿಭು ಮಹಾ ಸ್ವ | ತಂತ್ರಮೂರ್ತಿಯ |
ಆವನಾದರೂ | ಕೊಲ್ಲಲಾಪನೆ || ||೭೪||

ಏನು ಲಕ್ಷ್ಮಣ | ಮನದ ಸಂಶಯ |
ಆ ನರೇಂದ್ರಗೆ | ಪ್ರಾಣಸಂಕಟ ||
ನೀನು ಸುಮ್ಮನೆ | ತಡವ ಮಾಡದೆ |
ಪ್ರಾಣನಾಥನ | ನೋಡಿಬಾರಯ್ಯ || ||೭೫||

ತಾಯೆ ಕೇಳವ್ವ | ರಾಕ್ಷಸರ್ಕಳ |
ಮಾಯವಲ್ಲದೆ | ರಾಮನೇನಲ್ಲ ||
ಈಯರಣ್ಯದಿ | ನಿನ್ನ | ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ |
ಕಾಯಜೋಪಮ | ಕೋಪಿಸುವ ನಿಜ || ||೭೬||

ಬಾಲಕ ನಿನ್ನ | ಭಾವವೇನಯ್ಯ |
ಶ್ರೀಲಲಾಮ ತಾ | ನಳಿದ ಮೇಲೆನ್ನ ||
ಆಳುವೆನೆಂಬ | ಆಸೆಯಿಂದಲಿ |
ಆಲಸ್ಯದಿಂದ | ನೀ | ಕುಳಿತೆ ನಿಶ್ಚಯ || ||೭೭||